صفحة 3 من 4 الأولىالأولى 1234 الأخيرةالأخيرة
النتائج 21 إلى 30 من 34

الموضوع: سبب حقیقی شرک آوردن به خداوند و سرّ شفاعت....

هذا أحد المواقع الثانوية الخاصة بتبليغ دعوة الإمام المهدي المنتظر ناصر محمد اليماني والتي لا تتضمن أية أقسام خاصة ولا رسائل ولا عضويات وبالتالي لا يمكن المشاركة فيها ولا استرجاع الحسابات المفقودة عبرها، يوجد هنا فقط موسوعة البيانات مع الترجمة لبعضها إلى مختلف اللغات، ولا يتواجد الإمام المهدي إلا في الموقع الرسمي الوحيد منتديات البشرى الإسلامية والنبإ العظيم، وهناك يمكنكم التسجيل والمشاركة والمراسلة الخاصة وأهلاً وسهلاً بكم.

مصدر الموضوع
  1. مصدر المشاركة
    - 22 -
    الإمام ناصر محمد اليماني
    20 - 12 - 1430 هـ
    08 - 12 - 2009 مـ
    10:27 مساءً
    ـــــــــــــــــــــ



    بيان امام مهدی خطاب به تمام بندگان خدا در ملکوت آسمان‌ها وزمین: آیا حکمت آفرینشتان را محقق کرده‌اید؟


    بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ،.

    خداوند تعالی می‌فرماید:
    {وَأَنَّ هَذَا صِرَاطِي مُسْتَقِيمًا} صدق الله العظيم [الأنعام:١٥٣]
    { و این راه راست من است}
    {وَمَا خَلَقْتُ الجنّ وَالْإِنْسَ إِلَّا لِيَعْبُدُونِ} صدق الله العظيم [الذاريات:٥٦]
    { جن و انس را نیافریدم مگر برای اینکه مرا عبادت کنند}
    {وَلَقَدْ بَعَثْنَا فِي كلّ أُمَّةٍ رَسُولًا أن اُعْبُدُوا اللَّهَ وَاجْتَنِبُوا الطَّاغُوتَ} صدق الله العظيم [النحل:٣٦]
    { و ما در هر امتی رسولی برانگیختیم که فقط خدا را عبادت کنید و از طاغوت دوری گزیده و بپرهیزید}
    {وَقَضَى ربّك أَلَّا تَعْبُدُوا إِلَّا إِيَّاهُ وَبِالْوَالدّين إِحْسَانًا} صدق الله العظيم [الإسراء:٢٣]
    { خداوند مقرر فرموده که جز او کسی را عبادت نکنید و به والدین احسان نمایید}
    {وَاعْبُدُوا اللَّهَ وَلَا تُشْرِكُوا بِهِ شَيْئًا} صدق الله العظيم [النساء:٣٦]
    { خدا را عبادت کرده و برای او شریکی قایل نشویید}
    {قُلْ تَعَالَوْا أَتْلُ مَا حَرَّمَ رَبُّكُمْ عَلَيْكُمْ أَلَّا تُشْرِكُوا بِهِ شَيْئًا} صدق الله العظيم [الأنعام:١٥١]
    {بگو: بیائید چیزهائی را برایتان بیان کنم که پروردگارتان بر شما حرام نموده است. این که هیچ چیزی را شریک خدا نکنید}
    {إِنْ كلّ مَنْ فِي السَّمَاوَاتِ وَالأرض إِلَّا آتِي الرَّحْمَٰنِ عَبْدًا ﴿٩٣﴾ لَقَدْ أَحْصَاهُمْ وَعَدَّهُمْ عَدًّا ﴿٩٤﴾ وَكُلُّهُمْ آتِيهِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ فَرْدًا ﴿٩٥﴾ إِنّ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ سَيَجْعَلُ لَهُمُ الرَّحْمَٰنُ وُدًّا ﴿٩٦﴾ فَإِنَّمَا يَسَّرْنَاهُ بِلِسَانِكَ لِتُبَشِّرَ بِهِ الْمُتَّقِينَ وَتُنْذِرَ بِهِ قَوْمًا لُدًّا(۹۷)}
    صدق الله العظيم [مريم]
    {تمام کسانی که در آسمانها و زمین هستند، بنده اویند! (۹۳) خداوند همه آنها را احصا کرده، و به دقّت شمرده است! (۹۴)و همه‌ی آنان روز رستاخیز تک و تنها در محضر او حاضر می‌شوند. (۹۵)بی‌گمان کسانی که ایمان می‌آورند و کارهای شایسته و پسندیده انجام می‌دهند، خداوند محبت ایشان را به دلها می‌افکند. (۹۶) ما قرآن را به زبان تو ساده و آسان فراهم آورده‌ایم، تا به وسیله‌ی آن، پرهیزگاران را مژده دهی، و مردمان سرسخت را با آن بترسانی. (۹۷)}
    از امام مهدی به تمام بندگان خدا در ملکوت آسمان‌ها وزمین؛ من امام مهدی منتظر؛ خبیر به الرحمن؛ درآیات محکم قرآن؛ از شما دعوت می‌کنم خداوند را آن گونه که شایسته اوست عبادت کنید؛ و قسم به خداوند علی العظیم که استخوان‌های پوسیده و پراکنده را زنده می‌کند؛ من شما را به سوی نعیمی هدایت می‌کنم که ازنعیم ملکوت آسمان‌ها وزمین و همین طور از نعیم بهشتی که به اندازه آسمان‌ها و زمین است؛ عظیم تراست. به خداوند واحد قهار قسم که جن را از شراره آتش و انسان را از گل سفال‌گونه آفرید؛ شما در حالی که در همین دنیا به سر می‌برید؛ نعیمی اعظمی را درک خواهید کرد که از ملکوت دنیا و آخرت بزرگ‌تر است. من راست می‌گویم و هرکس به خداوند نسبت دروغ دهد؛ ناامید و زیان‌کار می‌گردد.
    ای بندگان خدا که در آسمان‌ها و زمین هستید؛ خداوند این آسمان‌ها و زمین را تنها برای شما خلق نموده و شما را نیز تنها برای این آفریده است که نعیم رضوان خداوند بر بندگانش را عبادت کنید و حکمت خلقت شما در این امر نهفته است. تصدیق فرموده خداوند تعالی:
    {وَمَا خَلَقْتُ الجنّ وَالْإِنْسَ إِلَّا لِيَعْبُدُونِ} صدق الله العظيم [الذاريات:٥٦]
    { جن و انس را نیافریدم مگر برای اینکه مرا عبادت کنند}
    آیا شما هدف خلقت خود را محقق ساخته‌اید؟ آیا نعبم رضوان خداوند رحمان و پروردگار عالمیان را که از بالای عرش -بر همه چیز- احاطه دارد را عبادت کرده‌اید؟ خداوند آسمان‌ها و زمین را جز برای شما خلق نکرده و شما را نیز خلق نفرموده مگر برای اینکه نعیم اعظمی که حکمت خلقت شما منحصر به آن است را عبادت کنید.تصدیق فرموده خداوند تعالی:
    {وَمَا خَلَقْنَا السَّمَاءَ وَالأرض وَمَا بَيْنَهُمَا لَاعِبِينَ} صدق الله العظيم [الأنبياء:١٦]
    { ما که آسمان و زمین و آنچه در میان آنها است برای بازی و شوخی نیافریده‌ایم}
    {وَمَا خَلَقْنَا السَّمَاوَاتِ وَالأرض وَمَا بَيْنَهُمَا إِلَّا بِالْحَقِّ} صدق الله العظيم [الحجر:٨٥]
    { ما آسمانها و زمین و آنچه در میان آن دو است جز به حق نیافریده‌ایم}
    {وَيَوْمَ يَقُولُ كُنْ فَيَكُونُ قَوْلُهُ الْحَقُّ} صدق الله العظيم [الأنعام:٧٣]
    {و آن روز که می‌گوید: «موجود باش!» موجود می‌شود و سخنش حق است}
    {فَإِذَا هُمْ مِنَ الأَجْدَاثِ إِلَى ربّهم يَنسِلُونَ} صدق الله العظيم [يس:٥١]
    { پس بناگاه از گورهاى خود شتابان به سوى پروردگار خويش مى‌آيند}
    {ثُمَّ لَتُسْأَلُنَّ يَوْمَئِذٍ عَنِ النَّعِيمِ} صدق الله العظيم [التكاثر:٨]
    {سپس در آن روزدرمورد نعیم (اعظم ) مورد سؤال واقع خواهید شد!}
    آیا می‌دانید بیان حق این فرموده خداوند چیست:
    {ثُمَّ لَتُسْأَلُنَّ يَوْمَئِذٍ عن النَّعِيمِ}؟
    راز حکمت آفرینش شما دراین آیه نهفته است؛ و افزون طلبی و زیاده اندوزی در حیات دنیوی شما را از آن غافل کرده و برای کسب حیات دنیوی به رقابت برخاسته و از حکمت آفرینش خود که همانا عبادت نعیم رضوان خداوند است؛ باز مانده و از آن غافل شده‌اید. هدف آفرینش شما این است که رضوان خداوند را عبادت کنید تا خداوند نیز با روح خود به شما یاری رساند تا بدانید نعیم رضوان خداوند بر شما چیست و حکمت آفرینش خود را درک کنید؛ من از راست‌گویانم و اگر نتوانم شما را به سوی نعیمی راهنمایی کنم که از نعیم دنیا و آخرت بسیار بزرگتر است؛ مهدی منتظر خبیر به الرحمن نیستم که خداوند بیان حق اسم اعظم الهی را به او اختصاص داده تا با آیات محکم قرآن عظیم درمورد آن برایتان حجت بیاورد- اگر به قرآن ایمان دارید-...
    ای بندگان خدا شما در مورد مقام حق "وسیله" اشتباه کرده‌اید؛ من از شما دعوت نمی‌کنم تا نعیم اعظم را وسیله‌ای برای تحقق نعیم حورالعین و نعیم جنت کنید. بلکه به خداوند این نعیم اعظم قسم که من شما را به سوی نعیمی عظیم‌تر و بزرگ‌تر از نعیم جنت خدا می‌خوانم؛ این نعیم رضوان خداوند الرحمن و رحیم است که ان را در نفس خود احساس می‌کنید و در حالی که هنوز در همین حیات دنیوی هستید؛ درک می‌کنید که این نعیم به حق از نعیم دنیا عظیم تر و از نعیم جنت خداوند بزرگ‌تر است. من درمورد فتوای اسم اعظم الهی نعیم اعظم راست می‌گویم . اسم اعظم الهی صفت رضوان نفس خدا از بندگانش است. من از راستگویانم و کسانی که خداوند ایمان را در قلب‌های‌شان نوشته و با روح رضوان نفس خود آنان را یاری کرده؛ حقیقت اسم اعظم الهی را در نفس خود درک کرده و می‌دانند که این نعیم به حق از نعیم دنیا و آخرت بزرگ‌تر است؛ تصدیق وصفی که خداوند الرحمن در آیات محکم قرآن درمورد صفت رضوان الرحمن آورده و آن را نعیمی بزرگ‌تر از نعیم دنیا وو آخرت خوانده است. تصدیق فرموده خداوند تعالی:
    {وَعَدَ اللَّهُ الْمُؤْمِنِينَ وَالْمُؤْمِنَاتِ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ خَالدّين فِيهَا وَمَسَاكِنَ طَيِّبَةً فِي جَنَّاتِ عَدْنٍ وَرِضْوَانٌ مِنَ اللَّهِ أَكْبَرُ ذَٰلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ} صدق الله العظيم [التوبة:٧٢]
    {خداوند به مردان و زنان باایمان، باغهایی از بهشت وعده داده که نهرها از زیر درختانش جاری است؛ جاودانه در آن خواهند ماند؛ و مسکن‌های پاکیزه‌ای در بهشتهای جاودان (نصیب آنها ساخته)؛ و رضوان خداوند، (از همه اینها) برتر است؛ و پیروزی بزرگ، همین است!}

    راز هدایت مردم توسط مهدی منتظر در این آیه نهفته است؛ او مردم را به سوی حکمت حق آفرینششان راهنمایی می‌کند؛ ای جماعت مسلمین، آیا ایمان می‌آورید؟ چگونه ممکن است کسی که از مردم دعوت می‌کند نعیم رضوان خداوند بر بندگانش را عبادت کنند و به آنان وعده می‌دهد که با تحقق رضوان خدا بر آنان به حق به نعیمی دست خواهند یافت که بزرگ‌تر از نعیم دنیا و آخرت است؛ گمراه باشد!!

    بلکه خداوند مرا برانگیخته تا به اذن الهی از شما امتی واحد بسازم که رضوان خداوند یکتا و بی‌شریک را عبادت می‌کنند و راز رضوان تمام انبیا و رسولان الهی و راز رضوان خلیفه خداوند مهدی منتظر در همین نهفته است که پروردگارم را به یکتایی و بدون شریک عبادت کنید؛ ربانی باشید و نعیم رضوان خداوند بر خویش را عبادت نمایید؛ اگربه دعوت حق پروردگارتان ایمان دارید. من امام مهدی منتظر از شما دعوت می‌کنم که از ربانییون بوده و همان چیزی را عبادت کنید که مهدی منتظر عبد النعیم الاعظم ناصر محمد یمانی عبادت می‌کند؛ من به حق یقین خدا را به شهادت می‌گیرم که در پی رضوان هیچ یک از ملائکه خداوند الرحمن و ثنا گفتن ایشان برخویش نیستم؛ من رضوان جن و انس را هم نمی‌طلبم و عبادت نمی‌کنم و در پی این نیستم که ثنایم را بگویند؛ رضوان همه اینها برود به درک؛ من رضوان خداوند الرحمن را عبادت کرده و از ان به عنوان وسیله‌ای برای رسیدن به درجه خلافت دنیا و آخرت استفاده نمی‌کنم؛ و خدا مرا خلیفه آنان خواهد کرد در حالی که همگی زبون و ناتوانند. تصدیق فرموده خداوند تعالی:
    {أَمْ لِلْإِنْسَانِ مَا تَمَنَّىٰ ﴿٢٤﴾ فَلِلَّهِ الْآخِرَةُ وَالْأُولَىٰ ﴿٢٥﴾} صدق الله العظيم [النجم]
    {آیا آنچه انسان تمنّا دارد به آن می‌رسد؟! (۲۴) در حالی که آخرت و دنیا از آن خداست! (۲۵)}
    به تعداد ذراتی که در ملکوت خداوند هستند به خدا پناه می‌برم از اینکه نعیم رضوان خدا را وسیله‌ای برای تحقق ملکوت دنیا و آخرت قرار دهم؛ چگونه می‌توانم نعیم اعظم را وسیله رسیدن به نعیمی کوچکٔتر قرار دهم؟! مگر خداوند تعالی در آیات محکم کتابش به عالم و جاهل شما نفرموده است که نعیم رضوان خدا برعابدان خدا از نعیم جنت او بزرگ‌تر است؛ خداوند در آیات محکم کتابش چنین فتوایی به شما داده است:
    {وَعَدَ اللَّهُ الْمُؤْمِنِينَ وَالْمُؤْمِنَاتِ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ خَالدّين فِيهَا وَمَسَاكِنَ طَيِّبَةً فِي جَنَّاتِ عَدْنٍ وَرِضْوَانٌ مِنَ اللَّهِ أَكْبَرُ ذَٰلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ} صدق الله العظيم [التوبة:٧٢]
    {خداوند به مردان و زنان باایمان، باغهایی از بهشت وعده داده که نهرها از زیر درختانش جاری است؛ جاودانه در آن خواهند ماند؛ و مسکن‌های پاکیزه‌ای در بهشتهای جاودان (نصیب آنها ساخته)؛ و رضوان خداوند، (از همه اینها) برتر است؛ و پیروزی بزرگ، همین است!}

    بلی به پروردگارم ؛ سبحان الله که چه راست گفت پروردگارم!! به پروردگارم قسم می‌خورم که من حب و قرب و نعیم رضوان نفس او را نعیمی یافته‌ام که از تمام ملکوت خداوند -هرچه که هست و می‌خواهد باشد- بزرگٔتر یافته‌ام؛ و خدا را بر این امر به شهادت می‌گیرم که نعیم رضوان خدا؛ نعیمی است که از نعیم دنیا عظیم‌تر و از نعیم بهشت خدا بزرگ‌تر است. بلی به پروردگارم قسم که چنین است ای جماعت مؤمنان به پروردگار عالمیان... آخر چرا ؟! ؛ من نه به شما خدعه می‌زنم و نه وعده دروغ می‌دهم؛ اگر به دعوت حق پاسخ دهید؛ از همان لحظه‌ای که از بیان من باخبر شده و این دعوت را اجابت کردید ؛ خداوند لباس تقوای روح رضوان نفسش را بر تن صادقان شما خواهد کرد و در حالی که هنوز در برابر کامپیوتر خود نشسته‌اید؛ درمی‌یابید که نعیم رضوان خداوند به حق نعیم اعظم است؛ به محض اینه شهادت دادید که عبدالتعیم اعظم ناصر محمد یمانی به حق سخن می‌گوید و راه راست یعنی حقیقت اسم اعظم الهی را نشان می‌دهد که همان صفت رضوان نفس خداوند بر بندگانش است؛ به محض اعتراف به این امر؛ پوستتان به لرزه می‌افتد و سپس قلبتان نرم شده و به خاطر سخن حقی که آموخته‌اید اشک از چشمانتان جاری می‌گردد؛ چون حکمت خلقتتان را درک کرده اید و نشانه تصدیق این دعوت حق یعنی صفت رضوان خدا بر آنان را در نفس خود حس می‌کنید؛ این برای کسانی است که توبه و انابه کرده و به دعوت حق پاسخ گویند و بگویند: سبحان الله؛ چگونه ممکن است امام مهدی ناصر محمد یمانی در گمراهی آشکار باشد؛ او مردم را به عبادت نعیمی فرا می‌خواند که از نعیم دنیا وآخرت بزرگ‌تر است؛ نعیم رضوان خداوند بر بندگانش . خداوند بندگانش را برای عبادت نعیم رضوان خود بر بندگان آفریده و دنیا و آخرت را هم برای بندگانش خلق نموده است؛ تا نعیم رضوان خداوندشان را عبادت کنند و دنیا آنان را به خود مشغول نکند تا ازحکمت خلقتشان غافل شوند؛ که آخرت و دنیا از آن خداوند است. تصدیق فرموده خداوند تعالی: {أَمْ لِلْإِنْسَانِ مَا تَمَنَّىٰ ﴿٢٤﴾ فَلِلَّهِ الْآخِرَةُ وَالْأُولَىٰ ﴿٢٥﴾} صدق الله العظيم [النجم]
    {آیا آنچه انسان تمنّا دارد به آن می‌رسد؟! (۲۴) در حالی که آخرت و دنیا از آن خداست! (۲۵)}
    پس از نعیم اعظم به عنوان وسیله‌ای برای تحقق نعیم کوچک‌تر اشتفاده نکنید؛ که اگر چنین کردید؛ خدا را چنان که باید نشناخته و ارج ننهاده‌اید؛ ولی کسانی که حقیقت رضوان خدا را شناخته‌اند؛ به خدا قسم که تمام اهالی آسمان‌ها و زمین نمی‌توانند آنها را بعد از شناختی که پیدا کرده‌اند از حق دور کرده و به فتنه بیندازند و هرچه که بکنند تنها بر ایمان و ثبات آنان افزوده می‌شود. آنان وقتی از کتاب خداوند نعیمی را که از تمام ملکوت بزرگ‌تر است- یعنی نعیم رضوان خدا بربندگانش را-شناختند؛ ربانییونی می‌شوند که در ایات محکم کتاب ذکرشان آمده است. آیا خداوند را دوست دارید؟!!! آیا خداوند را دوست دارید؟!!! آیا خداوند را دوست دارید؟!!!پس از من پیروی کنید تا خدا دوستتان بدارد و به قرب خود برساند و با

    ( گذاردن) روح و ریحانی در نفس‌تان -روح نعیم اعظم- به شما یاری رساند؛ پوستتان به لرزه درآید و با ان قلب‌تان را نرم کند و سپس به خاطر شناختی که نسبت به حق پیدا کرده‌اید؛ اشک از چشم‌هایتان جاری شود و حق خداوند و پروردگارمن و شماست؛ رب همه چیزها و مالک آن پروردگار عالمیان؛ ای کسانی که می‌خواهید به محبت خدا نایل شوید؛ از من پیروی نمایید تا خدا شما را دوست بدارد. من بدعت گزار نیستم: بلکه پیروام؛ مگر خداوند
    خاتم الأنبياء والمرسلين النّبي الأميّ الأمين و تمام انبیای پیش از ایشان را برای این نفرستاده تا مردم را به عبادت خداوند یکتا و بی‌شریک دعوت کنند. تصدیق فرموده خداوند تعالی:
    {وَمَا أَرْسَلْنَا مِنْ قَبْلِكَ مِنْ رَسُولٍ إِلَّا نُوحِي إِلَيْهِ أَنَّهُ لَا إِلَٰهَ إِلَّا أَنَا فَاعْبُدُونِ} صدق الله العظيم [الأنبياء:٢٥]
    {ما پیش از تو هیچ پیامبری را نفرستادیم مگر اینکه به او وحی کردیم که: «معبودی جز من نیست؛ پس تنها مرا پرستش کنید.»}
    پس چرا در طول این پنج سال به دعوت مهدی منتظر پاسخ نداده‌اید؟ ایا علت آن پیروی از امیال و هواهایتان و دعا به درگاه شفیعان-به زعم خودتان- به جای خدا نیست؟ اگر چنین است پس مرگ بر رضوان شما باد.
    به نعیم اعظم قسم می‌خورم اگردعوت من به اندازه عمر جهان؛ پنجاه ملیون سال طول بکشد؛ از امیال شما پیروی نکرده و ذره‌ای از دعوت حق خود عقب نخواهم نشست و پیرو باطل نخواهم شد و اگر حق پیرو امیال شما گردد؛ آسمان‌ها و زمین به فساد کشیده می‌شوند؛ ای کسانی که به پرودگار عالمیان شرک آورده‌اید؛ اگر راست می‌گویید بعضی‌ از آنها بر بعضی دیگر برتری جسته و راهی به سوی عرش خداوند پیدا می کردند و خدایی جز خداوند نیست و معبودی جز او در زمین و آسمانش وجود ندارد.
    بیان را با فرمانی که خداوند قبل از من به جدم داده است به پایان می‌برم. خداوند به جدم امر نموده تا بگوید:
    {قُلْ يَا أيُّها الْكَافِرُونَ ﴿١﴾ لَا أَعْبُدُ مَا تَعْبُدُونَ ﴿٢﴾ وَلَا أَنْتُمْ عَابِدُونَ مَا أَعْبُدُ ﴿٣﴾ وَلَا أَنَا عَابِدٌ مَا عَبَدْتُمْ ﴿٤﴾ وَلَا أَنْتُمْ عَابِدُونَ مَا أَعْبُدُ ﴿٥﴾ لَكُمْ دِينُكُمْ وَلِيَ دِينِ ﴿٦﴾} صدق الله العظيم [الكافرون]
    {بگو: ای کافران! (۱) آنچه را شما می‌پرستید من نمی‌پرستم! (۲) و نه شما آنچه را من می‌پرستم می‌پرستید، (۳) و نه من هرگز آنچه را شما پرستش کرده‌اید می‌پرستم، (۴) و نه شما آنچه را که من می‌پرستم پرستش می‌کنید؛ (۵) (حال که چنین است) آیین شما برای خودتان، و آیین من برای خودم! (۶)}
    وسلامٌ على المرسلين، والحمدُ لله ربّ العالمين..
    الذليل على المؤمنين عبد النّعيم الأعظم، المهديّ المنتظَر ناصر محمد اليماني.




  2. مصدر المشاركة
    - 23 -
    الإمام ناصر محمد اليماني
    06 - 01 - 1431 هـ
    23 - 12 - 2009 مـ
    11:01 مساءً
    ـــــــــــــــــــــــــ


    پاسخ به "رافضی تا نخاع":

    فرقی بین شرک به خدا به علت مبالغه در مورد رسول یا نبی الهی و صالحان و مقربان وجود ندارد..


    بسم الله الرحمن الرحيم
    السلام عليكم


    ای امام بر اساس تمام مطالبی که شما در این باره فرموده‌اید و من خوانده‌ام؛ علت شرک به خداوند برحسب گفته شما این است: "علت بت‌پرستی مبالغه درمورد بندگان مقرب خدا وغلو کردن ناحق درباره ایشان است تا جایی که بعد از مرگ آنان؛ کسانی که از کرامات ودعاهای مستجاب ایشان باخبرند، در باره‌شان به ناحق مبالغه می‌کنند و از هریک از آنها بتی به شکل‌شان ساخته و به جای خدا از آنان درخواست و دعا می‌کنند" پایان نقل قول از شما.

    سؤال من این است که دلیل‌تان چیست؟ هیچ کس باور ندارد بندگانی باشند که از انبیا و رسولان علیهم السلام به درگاه خدا مقرب‌تر باشند. پس چرا در میان بت‌ها کسی که به نام انبیا یا رسولان الهی باشد پیدا نمی‌کنیم؟ چرا بتی به نام عیسی یا موسی یا ابراهیم نداریم و تمام مردم باور دارند اینان بندگان مقرب درگاه خدا هستند.

    یا خواهی گفت مردم معتقدند که ودا و سواعاً و یغوث و یعوق و نسراً از انبیا و رسولان الهی؛ در درگاه خداوند عزوجل مقرب‌تر بودند؟

    رافضی تا نخاع
    بسم الله الرحمن الرحيم، السلام عليكم جناب "رافضی تا نخاع" که اسمت روی پیشانی‌‌ات ثبت است؛ آیا حق را رد می‌کنی؟ مگر نمی‌بینی شدت مبالغه شما در مورد آل بیت بیش از محمدٍ رسول الله - صلّى الله عليه وآله وسلّم - است و امام علی را خوانده و یا می‌گویید یا ابالحسن ما را دریاب و شفاعت ما را بکن و یا فاطمه الزهراء؟ مبالغه درمورد بندگان مکرم خداوند بیش از مبالغه درمورد انبیا و رسولان است و انبیا و رسولان خداوند از خدا می‌خواهند عاملی برای به فتنه افتادن مردم ظالم نگردند و می‌گویند:‌

    {رَبَّنَا لَا تَجْعَلْنَا فِتْنَةً لِلْقَوْمِ الظَّالِمِينَ} صدق الله العظيم [يونس:٨٥]

    { حداوندا ما را عامل فتنه قوم ظالم قرار مده}

    در هر صورت فرقی در شرک به علت مبالغه در مورد رسول یا نبی الهی ویا مبالغه درمورد بندگان مکرم و صالح خدا نیست:؛ هرکس با خدا کس دیگری را بخواند مشرک است. تصدیق فرموده خداوند تعالی:

    {فَلَا تَدْعُوا مَعَ اللَّهِ أَحَدًا} صدق الله العظيم [الجن:١٨]

    { هیچ کس را با خداوند مخوان}

    اما در باره برهانی آشکار برای اینکه نشان دهد کسانی را که می‌خواندند ؛خود از بندگان خدا بودند را در این فرموده خداوند تعالی پیدا می‌کنیم:

    {وَيَوْمَ يُنَادِيهِمْ فَيَقُولُ أَيْنَ شُرَكَائِيَ الَّذِينَ كنتم تَزْعُمُونَ ﴿٦٢﴾ قَالَ الَّذِينَ حقّ عَلَيْهِمُ الْقَوْلُ رَبَّنَا هَٰؤُلَاءِ الَّذِينَ أَغْوَيْنَا أَغْوَيْنَاهُمْ كَمَا غَوَيْنَا تَبَرَّأْنَا إِلَيْكَ مَا كَانُوا إِيَّانَا يَعْبُدُونَ ﴿٦٣﴾} صدق الله العظيم [القصص]
    {و روزى كه آنان را ندا مى‌دهد و مى‌گويد: شريكانى را كه براى من مى‌پنداشته‌ايد كجايند؟ (۶۲) گروهی که فرمان عذاب درباره آنها مسلم شده است میگویند: «پروردگارا! اینها ما را گمراه کردند؛ ما آنها را همان‌گونه که خودمان گمراه شده بودیم گمراه کردیم ؛ ما از آنان به سوی تو بیزاری می‌جوییم؛ آنان در حقیقت ما را نمی‌پرستیدند(۶۳)}

    وتأویل حق فرموده خداوند: {وَيَوْمَ يُنَادِيهِمْ فَيَقُولُ أَيْنَ شُرَكَائيَ الَّذِينَ كنتم تَزْعُمُونَ}، مقصود خداوند این است که بندگان مقرب مرا که به جای من از آنها درخواست و دعا می‌کریدید حالا کجا هستند؟ کسانی که بتٔ پرست بودند می‌گویند خدایا اینها ما را اغوا کردند و‌مقصودشان پدران‌ و اجدادشان هستند. فرزندان پدران‌شان را بت‌پرست یافته بودند و بدون اینکه از رازبت‌پرستی ایشان آگاه باشند؛ از راه روش گذشتگان‌شان پیروی کردند- بدون آگاهی از دلیل و راز آن - پدران‌شان می‌دانند راز عبادت‌شان چه بوده است .
    پس بینید جواب پ
    دران نخستینشان چیست؛ می‌گویند:{أَغْوَيْنَاهُمْ كَمَا غَوَيْنَا}، {ما آنها را همان‌گونه که خودمان گمراه شده بودیم گمراه کردیم}.
    مقصودشان گمراه کردن امت‌های بعد از خودشان است؛ آنها بندگان مقرب را به امید اینکه باعث نزدیکی ایشان به خداشود، عبادت می‌کردند. خداوند حجاب بین آنها و بندگان مقرب را برمی‌دارد. آنها را دیده و می‌شناسن
    د همان گونه که آنها را در حیات دنیوی می‌شناختند و بعد ازمرگشان درباره‌ شان مبالغه کرده بودند. خداوند تعالی می‌فرماید:

    {وَإِذَا رَأَى الَّذِينَ أَشْرَكُوا شُرَكَاءَهُمْ قَالُوا رَبَّنَا هَٰؤُلَاءِ شُرَكَاؤُنَا الَّذِينَ كُنَّا نَدْعُو مِنْ دُونِكَ فَأَلْقَوْا إِلَيْهِمُ الْقَوْلَ إِنَّكُمْ لَكَاذِبُونَ} صدق الله العظيم [النحل:٨٦]

    {و هنگامی که مشرکان معبودهایی را که همتای خدا قرار دادند می‌بینند، می‌گویند: «پروردگارا! اینها همتایانی هستند که ما به جای تو، آنها را می‌خواندیم! «در این هنگام، معبودان به آنها می‌گویند: «شما دروغگو هستید»}

    و بی‌تردید مبالغه درمورد بندگان مکرم خداوند بعد از مرگشان رخ می‌دهد؛ اگر آنها هنوز زنده بودند؛ مانع این کارشده و فتوا می‌دادند این کار ظلمی بزرگ و شرک است؛ اما بندگان مکرم خداوند از اتفاقاتی که بعد از آنها رخ داده و از مبالغه ناحق مسلمانان درمورد خودشان و این که کار به جایی رسیده که به جای خداوند؛ از آنان درخواست شده و مورد دعا واقع شده‌اند؛ بی خبرند. خداوند تعالی می‌فرماید:

    {وَيَوْمَ نَحْشُرُهُمْ جَمِيعًا ثُمَّ نَقُولُ لِلَّذِينَ أَشْرَكُوا مَكَانَكُمْ أَنْتُمْ وَشُرَكَاؤُكُمْ فَزَيَّلْنَا بَيْنَهُمْ وَقَالَ شُرَكَاؤُهُمْ مَا كنتم إِيَّانَا تَعْبُدُونَ ﴿٢٨﴾ فَكَفَىٰ بِاللَّهِ شهيداً بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمْ أن كُنَّا عَنْ عِبَادَتِكُمْ لَغَافِلِينَ ﴿٢٩﴾} صدق الله العظيم [يونس]

    {روزی را که همه آنها را جمع می‌کنیم، سپس به مشرکان می‌گوییم: «شما و معبودهایتان در جای خودتان باشید سپس حجاب بین آنها را برمی‌داریم و معبودهایشان (به آنها) می‌گویند: «شما ما را عبادت نمی‌کردید!» (۲۸) همین بس که خدا میان ما و شما گواه باشد، ما از عبادت شما غافل بودیم! (۲۹)}

    چون آنها از این مبالغه ناحق درمورد خودشان بی‌خبر بودند؛ این امر بعد از مرگ بنده مکرم خدا رخ داده بود و برای همین می‌گویند:

    {فَكَفَى بِاللَّهِ شهيداً بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمْ أن كُنَّا عَنْ عِبَادَتِكُمْ لَغَافِلِينَ} صدق الله العظيم

    {همین بس که خدا میان ما و شما گواه باشد، ما از عبادت شما غافل بودیم!}
    از خدا بترس و عبادت خداوند یکتا و بی‌شریک را رد مکن؛ و اگرسرباز بزنی؛ آل بیت در برابر پروردگار عالم به کارت نخواهند آمد.
    وسلامٌ على المرسلين، والحمدُ لله ربّ العالمين..

    الداعي إلى صراط العزيز الحميد بالقرآن المجيد الإمام المهديّ ناصر محمد اليماني.





  3. مصدر المشاركة
    - 24 -
    الإمام ناصر محمد اليماني
    06 - 01 - 1431 هـ
    23 - 12 - 2009 مـ
    11:29 مساءً
    _______


    پس جواب تو را به محمدٍ رسول الله واگذار می‌کنیم ای "رافضي حتى النُخاع"..

    رسول الله صلّى الله عليه وآله وسلم فرمودند:

    [الوسيلة منزلة في الجنّة لا تنبغي إلا لعبد من عباد الله وأرجو أن أكون أنا هو]
    [ "وسیله منزلی در بهشت است که تنها شایسته یکی از بندگان خداوند است و امیدوارم من آن بنده باشم]
    صدق عليه الصلاة والسلام
    یعنی این نزدیک‌ترین درجه نسبت به خداوند تعالی است و برای همین هم بندگان مکرم برای نایل شدن به این مقام با هم رقابت می‌کنند. تصدیق فرموده خداوند تعالی:
    {أُولَٰئِكَ الَّذِينَ يَدْعُونَ يَبْتَغُونَ إِلَىٰ ربّهم الْوَسِيلَةَ أيّهم أقرب وَ يَرْجُونَ رَحْمَتَهُ وَيَخَافُونَ عَذَابَهُ أن عَذَابَ ربّك كَانَ مَحْذُورًا} صدق الله العظيم [الإسراء:٥٧]
    { کسانی را که می‌خوانید برای تقرب بیشتر به خدا خود به دنبال -مقام- وسیله هستند و به رحمت او امیدوارند؛ و از عذاب او می ترسند؛ چرا که عذاب پروردگارت، همواره در خور پرهیز و وحشت است!}
    ای "رافضي حتى النُخاع" اسمت روی پیشانی‌ات است؛ از خدا پروا کن و در امر حق مغالطه مکن. برادرگرامی در بیانات امام مهدی تدبر کن و در پی یافتن حق باش و اصرار کن جز حق نمی‌خواهی و تنها طالب تبعیت از حق هستی؛ از عقلت استفاده کن چون اگر از عقل استفاده کنی بدان عقل هیچ وقت از دیدن حق کورنمی‌شود؛ کورکورانه از چیزی پیروی مکن؛ مگر علت گمراهی اقوام پیشین چیزی جز پیروی کورکورانه و عدم استفاده از عقل‌شان بوده است؟ انا لله و انا الیه لراجعون...
    وسلامٌ على المرسلين، والحمدُ لله ربّ العالمين..
    أخو الشيعة والسنة وجميع المسلمين الإمام المهديّ ناصر محمد اليماني.



  4. مصدر المشاركة
    - 25 -
    الإمام ناصر محمد اليماني
    08 - 01 - 1431 هـ
    25 - 12 - 2009 مـ
    10:33 مساءً
    ـــــــــــــــــــــــ


    از بنده خداوند به تمام بندگان خدا در آسمان‌ها و زمین..

    بسم الله الرحمن الرحيم، والصلاة والسلام على خاتم الأنبياء والمرسلين جدّي محمد رسول الله - صلّى الله عليه وآله وسلّم - والتّابعين للحقّ إلى يوم الدّين.

    ای بندگان خدا از جن و انس! از خدا پروا کنید و برای معبود خود رقابت نمایید ودر پی آن باشید تا مقرب‌ترین خدا بوده وبه مقام وسیله نایل گردید و رقابت به خاطر پروردگار را منحصر به انبیای الهی جن وانس نکنید. همانا که خداوند از جن و انس رسولانی برانگیخته و به سوی بندگان جن و انس خود فرستاده تا از ایشان دعوت کنند تنها خداوند یکتا و بی‌شریک را عبادت کنند و برای حب و قربش رقابت نمایند. ای جماعت جن و انس که به رسولان الهی ایمان آورده‌اید؛ شما را چه می‌شود که انبیاءتان را به ناحق مورد تعظیم قرار داده و رقابت به سوی معبود را منحصر به آنان کرده‌اید و مسلمانان را از این رقابت محروم؟ خداوند تعالی می‌فرماید:
    {يَا مَعْشَرَ الجنّ وَالْإِنْسِ أَلَمْ يَأْتِكُمْ رُسُلٌ مِنْكُمْ يَقُصُّونَ عَلَيْكُمْ آيَاتِي وَيُنْذِرُونَكُمْ لِقَاءَ يَوْمِكُمْ هَٰذَا قَالُوا شَهِدْنَا عَلَىٰ أَنْفُسِنَا وَغَرَّتْهُمُ الْحَيَاةُ الدُّنْيَا وَشَهِدُوا عَلَىٰ أَنْفُسِهِمْ أَنَّهُمْ كَانُوا كَافِرِينَ} صدق الله العظيم [الأنعام:١٣٠]
    {ای گروه جنّ و انس! آیا رسولانی از شما به سوی شما نیامدند که آیات مرا برایتان بازگو می‌کردند، و شما را از ملاقات چنین روزی بیم می دادند؟! آنها می‌گویند: «بر ضدّ خودمان گواهی می‌دهیم؛ و زندگی دنیا آنها را فریب داد؛ و به زیان خود گواهی می‌دهند که کافر بودند}
    ای جماعت مسلمین؛ شما بدون این که خود بدانید؛ به خداوند شرک آورده‌اید. ما همچنان تلاش کرده و برای خارج کردن بندگان از عبادت بندگان دیگر جهاد کرده و مردم را به عبادت پروردگار معبود و رقابت برای قرب بیشتر به خدا و رسیدن به مقام رفیعی دعوت می‌کنیم که تنها شایسته یکی از بندگان خداست و محمد رسول الله - صلّى الله عليه وآله وسلّم - در حدیث حق خود برایتان بیان فرموده:
    [الوسيلة درجة فى الجنّة لا تنبغى الا لعبد من عباد الله وأرجو أن أكون أنا ذلك العبد]
    [ وسیله درجه ای از بهشت است که تنها به یکی از بندگان خدا تعلق خواهد گرفت؛ و امیدوارم آن بنده من باشم] صدق رسول الله
    سؤالی که امام مهدی از تمام علمای مسلمین و امتشان دارد این است: چرا ایشان که سلام صلوات بر او باد فرموده‌اند:
    [تنها به یکی از بندگان خدا تعلق خواهد گرفت]؟
    سؤال مهدی منتظر این است: به من فتوا دهید که بندگان خدا چه کسانی هستند؟ اگر شما به سؤال مهدی منتظر پاسخ ندهید؛ پس از خداوند واحد قهار سؤال خواهم کرد و می‌گویم؛ ای پروردگار آسمان‌ها و زمین و آنچه بین آنهاست، ای پروردگار عرش عظیم؛ به من فتوا بده که بندگانت، چه کسانی هستند؟ پاسخ حق از پروردگار معبود چنین است:
    {إِنْ كلّ مَنْ فِي السَّمَاوَاتِ وَالأرض إِلَّا آتِي الرَّحْمَٰنِ عَبْدًا ﴿٩٣﴾ لَقَدْ أَحْصَاهُمْ وَعَدَّهُمْ عَدًّا ﴿٩٤﴾ وَكُلُّهُمْ آتِيهِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ فَرْدًا ﴿٩٥﴾} صدق الله العظيم [مريم]
    {تمام کسانی که در آسمانها و زمین هستند، بنده اویند! (۹۳) خداوند همه آنها را احصا کرده، و به دقّت شمرده است! (۹۴) و هریک در روز قیامت به تنهایی در برابر او حاضر می‌شوند(۹۵)}
    پس ای علمای مسلمین و امتشان ، عقل‌هایتان کوچک است و کوتاه نظرید؛ آیا از نظر شما تنها انسان بنده خداست و جنیان و ملائکه؛ بنده خدا نیستند؟ چرا بنده ناشناسی که به آن درجه می‌رسد را به انسان‌ها منحصر کرده و فراموش نموده‌اید خداوند بنده‌های دیگر نیز در آسمانها و زمین دارد و امت‌های دیگری را نیز مانند شما برای رسیدن به همین هدف آفریده است. خداوند تعالی می‌فرماید:
    {وَمَا مِنْ دَابَّةٍ فِي الأرض وَلَا طَائِرٍ يَطِيرُ بِجَنَاحَيْهِ إِلَّا أُمَمٌ أَمْثَالُكُمْ مَا فَرَّطْنَا فِي الْكِتَابِ مِنْ شَيْءٍ ثُمَّ إِلَىٰ ربّهم يُحْشَرُونَ} صدق الله العظيم [الأنعام:٣٨]
    {هیچ جنبنده‌ای در زمین، و هیچ پرنده‌ای که با دو بال خود پرواز می‌کند، نیست مگر اینکه امتهایی همانند شما هستند. ما هیچ چیز را در این کتاب، فرو گذار نکردیم؛ سپس همگی به سوی پروردگارشان محشور می‌گردند.}
    آیا نمی‌دانید امت‌هایی از بندگان خدا وجود دارند که متقی‌ترو پاک‌تراز انسان می‌باشند؟ آیا بنده خدا؛ یعنی پرنده هدهد را نمی‌بینید که انسان‌ها را به خاطر پرستش خورشید و ماه وعبادت نکردن خداوند واحد قهار، تحقیر می‌کند؛ مگر درآیات محکم کتاب سخن بنده خدا هدهد را نخوانده‌اید که انسان‌هایی که خالق را رها کرده و دربرابر مخلوق سجده می‌کنند؛ تحقیر می‌کند! بنده خدا پرنده‌ی هدهد آمده و می‌گوید:
    {فَقَالَ أَحَطْتُ بِمَا لَمْ تُحِطْ بِهِ وَجِئْتُكَ مِنْ سَبَإٍ بِنَبَإٍ يَقِينٍ ﴿٢٢﴾ إِنِّي وَجَدْتُ امْرَأَةً تَمْلِكُهُمْ وَأُوتِيَتْ مِنْ كلّ شَيْءٍ وَلَهَا عَرْشٌ عَظِيمٌ ﴿٢٣﴾ وَجَدْتُهَا وَقَوْمَهَا يَسْجُدُونَ لِلشَّمْسِ مِنْ دُونِ اللَّهِ وَزَيَّنَ لَهُمُ الشَّيْطَانُ أَعْمَالَهُمْ فَصَدَّهُمْ عَنِ السَّبِيلِ فَهُمْ لَا يَهْتَدُونَ ﴿٢٤﴾ أَلَّا يَسْجُدُوا لِلَّهِ الَّذِي يُخْرِجُ الْخَبْءَ فِي السَّمَاوَاتِ وَالأرض وَيَعْلَمُ مَا تُخْفُونَ وَمَا تُعْلِنُونَ ﴿٢٥﴾ اللَّهُ لَا إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ رَبُّ الْعَرْشِ الْعَظِيمِ [۩]﴿٢٦﴾} صدق الله العظيم [النمل]
    { گفت: «من بر چیزی آگاهی یافتم که تو بر آن آگاهی نیافتی؛ من از سرزمین «سبا» یک خبر قطعی برای تو آورده‌ام! (۲۲)من زنی را دیدم که بر آنان حکومت می‌کند، و همه چیز در اختیار دارد، و تخت عظیمی دارد! (۲۳) او و قومش را دیدم که برای غیر خدا -خورشید- سجده می‌کنند؛ و شیطان اعمالشان را در نظرشان جلوه داده، و آنها را از راه بازداشته؛ و از این رو هدایت نمی‌شوند!» (۲۴) چرا برای خداوندی سجده نمی‌کنند که آنچه را در آسمانها و زمین پنهان است خارج (و آشکار) می‌سازد، و آنچه را پنهان می‌دارید یا آشکار می‌کنید می‌داند؟! (۲۵) خداوندی که معبودی جز او نیست، و پروردگار عرش عظیم است! (۲۶)}
    ای انسان‌های کافر شما را به خدا به این بنده خدا هدهد پرنده؛ نگاه کنید که چطور عقل انسان‌هایی را که در برابر خورشید و ماه سجده کرده و خداوند واحد قهار را عبادت نمی‌کنند؛ تحقیر می‌کند:

    {أَلَّا يَسْجُدُوا لِلَّهِ الَّذِي يُخْرِجُ الْخَبْءَ فِي السَّمَاوَاتِ وَالأرض وَيَعْلَمُ مَا تُخْفُونَ وَمَا تُعْلِنُونَ ﴿٢٥﴾ اللَّهُ لَا إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ رَبُّ الْعَرْشِ الْعَظِيمِ [۩]﴿٢٦﴾}صدق الله العظيم [النمل]
    { چرا برای خداوندی سجده نمی‌کنند که آنچه را در آسمانها و زمین پنهان است خارج (و آشکار) می‌سازد، و آنچه را پنهان می‌دارید یا آشکار می‌کنید می‌داند؟! (۲۵) خداوندی که معبودی جز او نیست، و پروردگار عرش عظیم است! (۲۶)}
    ای علمای مسلمین و امتشان من مهدی منتظر هم چنان جهاد می‌کنم تا مردم را از عبادت بندگان خارج و به سوی عبادت پروردگار و رب المعبود و رقابت برای رسیدن به بالاترین درجه حب و قرب خدا هدایت نمایم.آیا می‌دانید حکمت اینکه صاحب این درجه مشخص نشده چیست؟ برای این است که حکمت خلقت بندگان خدا از ملائکه گرفته تا جن و انس و ازهر جنسی که باشند، محقق شود و همه بندگان خدا در ملکوت آسمان و زمین در راه رب المعبود رقابت کنند تا به بالاترین مقام قرب الهی نایل گردند و به این ترتیب هدف خالق از آفرینش بندگان محقق گردد. اما مشرکان؛ کسانی که به جای خداوند رسولان او را عبادت می‌کنند؛ هم خود را گمراه کرده‌اند و هم امتشان را به گمراهی کشانده‌اند. آن بنده مجهول را انسان دانسته و این مقام را منحصربه انبیای انس می‌دانند. پس مسیحیان می‌گویند او رسول الله مسيح عيسى ابن مريم صلّى الله عليه وسلم است و امیون می‌گویند خیر، محمد رسول الله صلّى الله عليه وسلم است.

    خدا شما را بکشد ای بندگان انبیاء ؛ ای کسانی که انبیاء را به ناحق مورد تعظیم قرار داده و عبادت بندگان برای خداوند معبود و نایل شدن به بالاترین درجه قرب الهی را منحصر به انبیای انس کرده‌اید. ایا نمی‌بینید رسولان و انبیای الهی از جنس‌های دیگر وجد دارند؛ همان طور که خداوند از میان انسان‌ها رسول و نبی برانگیخته؛ از میان جنیان نیز رسول و نبی برگزیده است. خداوند تعالی می‌فرماید:
    {يَا مَعْشَرَ الجنّ وَالْإِنْسِ أَلَمْ يَأْتِكُمْ رُسُلٌ مِنْكُمْ يَقُصُّونَ عَلَيْكُمْ آيَاتِي وَيُنْذِرُونَكُمْ لِقَاءَ يَوْمِكُمْ هَٰذَا قَالُوا شَهِدْنَا عَلَىٰ أَنْفُسِنَا وَغَرَّتْهُمُ الْحَيَاةُ الدُّنْيَا وَشَهِدُوا عَلَىٰ أَنْفُسِهِمْ أَنَّهُمْ كَانُوا كَافِرِينَ} صدق الله العظيم [الأنعام:١٣٠]
    {ای گروه جنّ و انس! آیا رسولانی از شما به سوی شما نیامدند که آیات مرا برایتان بازگو می‌کردند، و شما را از ملاقات چنین روزی بیم می دادند؟! آنها می‌گویند: «بر ضدّ خودمان گواهی می‌دهیم؛ و زندگی دنیا آنها را فریب داد؛ و به زیان خود گواهی می‌دهند که کافر بودند}

    اما علمای مسلمین خود را در مقام تقسیم کننده رحمت الهی قرار داده‌اند.
    محمد رسول الله عليه الصلاة والسلام نگفتند صاحب آن درجه هستند؛ بلکه فرمودند آرزو دارند ایشان به آن مقام نایل گردند. اینکه خداوند آن بنده را مشخص نفرموده، حکمت بالغه‌ای دارد. تا به این ترتیب رقابت بین تمام بندگان جن انس از هر نوعی ادامه داشته و همه بندگان در راه قرب الهی و رسیدن به آن مقام رفیعی که تنها به یک نفرازبندگان تعلق خواهد داشت؛ رقابت کنند؛ برای همین خداوند آن بنده را مشخص نفرموده است. پس چرا شما این حکمت کتاب را باطل شمرده و کسی را معین می‌کنید؟ آیا خداوند شما را وکیل کرده تا این بنده را مشخص نمایید؟
    {قُلْ هَاتُوا بُرْهَانَكُمْ أن كنتم صَادِقِينَ}
    [البقرة:111] { بگو اگر راست می‌گویید برهانتان را بیاورید}
    آیا به خدا افترا می‌زنید؟یکی از شماها ممکن است بگوید: " چطور می‌خواهی این مقام را به کسی غیر از محمد رسول الله صلّى الله عليه وآله وسلّم متعلق بدانی؟". مهدی منتظر در پاسخ می‌گوید: والله که اگر من به آن درجه نایل شدم؛ برای قرب الهی آن را به جدم اعطا می‌کنم؛ من به آن درجه نیازی ندارم؛ حکمت در رقابت برای ان درجه اعلی نیست؛ بلکه رقابت بین بندگان برای این است که کدام در نزد پروردگار و رب المعبود مقرب‌ترند. تصدیق فرموده خداوند تعالی:
    {يَبْتَغُونَ إِلَىٰ ربّهم الْوَسِيلَةَ أيّهم أقرب وَيَرْجُونَ رَحْمَتَهُ وَيَخَافُونَ عَذَابَهُ أن عَذَابَ ربّك كَانَ مَحْذُورًا} صدق الله العظيم [الإسراء:٥٧]
    { وسیله را به سوی پروردگارشان می جویند، تا هر چه به او نزدیکترباشند؛ و به رحمت او امیدوارند؛ و از عذاب او می ترسند؛ چرا که عذاب پروردگارت، همواره در خور پرهیز و وحشت است!}
    ای علمای مسلمین و امت مسلمان؛ من مهدی منتظر هم چنان مجاهدانه به صورت شبانه روزی از راه اینترنت جهانی تلاش می‌کنم بندگان خدا را از بندگی دیگر بندگان خارج و به سوی عبادت رب المعبود هدایت نمایم و در میان آنها علمای مسلمین و امتشان هستند که انبیای الهی را مورد تعظیم بسیار قرار داده و رقابت به سوی معبود را منحصر به آنان می‌دانند و صالحان را محروم می‌کنند. پس هم خودشان گمراه شده‌اند و هم امتشان را به گمراهی کشانده‌اند. همان سخنی را که در ابتدای بیان آورده‌ام به شما یادآوری می‌نمایم. محمد رسول الله صلّى الله عليه وآله وسلم فرمودند: [درجة فى الجنّة لا تنبغى الا لعبد][ درجه‌ای در بهشت که تنها شایسته یک بنده است] خداوند این بنده را مشخص نفرموده؛آیا این بنده انسان است یا از عالم جن یا ملایکه و یا هرجنس دیگری که خداوند از آفرینش آنها آگاه است؛ چون فقط انسان‌ها بنده خدا نیستند. خداوند تعالی می‌فرماید:
    {إِنْ كلّ مَنْ فِي السَّمَاوَاتِ وَالأرض إِلَّا آتِي الرَّحْمَٰنِ عَبْدًا ﴿٩٣﴾ لَقَدْ أَحْصَاهُمْ وَعَدَّهُمْ عَدًّا ﴿٩٤﴾ وَكُلُّهُمْ آتِيهِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ فَرْدًا ﴿٩٥﴾} صدق الله العظيم [مريم]
    {تمام کسانی که در آسمانها و زمین هستند، بنده اویند! (۹۳) خداوند همه آنها را احصا کرده، و به دقّت شمرده است! (۹۴)و هریک در روز قیامت به تنهایی در برابر او حاضر می‌شوند(۹۵)}
    وخداوند تعالی می‌فرماید:
    {وَمَا مِنْ دَابَّةٍ فِي الأرض وَلَا طَائِرٍ يَطِيرُ بِجَنَاحَيْهِ إِلَّا أُمَمٌ أَمْثَالُكُمْ مَا فَرَّطْنَا فِي الْكِتَابِ مِنْ شَيْءٍ ثُمَّ إِلَىٰ ربّهم يُحْشَرُونَ} صدق الله العظيم [الأنعام:٣٨]
    {هیچ جنبنده‌ای در زمین، و هیچ پرنده‌ای که با دو بال خود پرواز می‌کند، نیست مگر اینکه امتهایی همانند شما هستند. ما هیچ چیز را در این کتاب، فرو گذار نکردیم؛ سپس همگی به سوی پروردگارشان محشور می‌گردند.}
    و سؤال این است که: این بنده چه کسی خواهد بود؟ آیا یکی از بندگان انس خداست یا بنده‌ای از میان جنیان یا ملایکه خواهد بود؟ پس باید ناشناس بماند و حکمت آن هم در این است که رقابت بین تمام بندگان به سوی رب المعبود ادامه یابد و به این ترتیب حکمت آفرینش محقق گردد. ولی والله حکمت خلقت محقق نشده و نمی‌شود تا اینکه خداوند علمای مسلمین و امتشان را همراه کافران گرفتار عذاب بسیار شدید و بدی کند؛ چون آنها اصلا خدا را عبادت نکرده و در راه حب و قرب او رقابت نمی‌کنند و هربار که به آنها می‌گوییم برای حب و قرب خدا با محمد رسول الله - صلّى الله عليه وآله وسلّم - رقابت کنید؛ برای حب و قرب خدا با مهدی منتظر رقابت کنید؛ به گذشتگان‌‌شان برمی‌گردند و می‌گویند:" چگونه می‌خواهی ما برای حب و قرب الهی با محمد رسول الله - صلّى الله عليه وآله وسلّم - رقابت کنیم؟ همانا که تو از مشرکانی". مهدی منتظر در پاسخ آنان می‌گوید: چرا تصور می‌کنید حق ندارید برای حب و قرب الهی با محمد رسول الله و همه انبای و رسولان الهی رقابت کنید؛ شما از رقابت آنها برای رسیدن به حب و قرب الهی باخبرید. خداوند تعالی می‌فرماید:‌
    {وَلَقَدْ فَضَّلْنَا بَعْضَ النَّبِيِّينَ عَلَىٰ بَعْضٍ وَآتَيْنَا دَاوُودَ زَبُورًا ﴿٥٥﴾ قُلِ ادْعُوا الَّذِينَ زَعَمْتُمْ مِنْ دُونِهِ فَلَا يَمْلِكُونَ كَشْفَ الضُّرِّ عَنْكُمْ وَلَا تَحْوِيلًا ﴿٥٦﴾ أُولَٰئِكَ الَّذِينَ يَدْعُونَ يَبْتَغُونَ إِلَىٰ ربّهم الْوَسِيلَةَ أيّهم أقرب وَيَرْجُونَ رَحْمَتَهُ وَيَخَافُونَ عَذَابَهُ أن عَذَابَ ربّك كَانَ مَحْذُورًا ﴿٥٧﴾ وَإِنْ مِنْ قَرْيَةٍ إِلَّا نَحْنُ مُهْلِكُوهَا قَبْلَ يَوْمِ الْقِيَامَةِ أَوْ مُعَذِّبُوهَا عَذَابًا شَدِيدًا كَانَ ذَٰلِكَ فِي الْكِتَابِ مَسْطُورًا ﴿٥٨﴾ وَمَا مَنَعَنَا أن نُرْسِلَ بِالْآيَات إِلَّا أن كَذَّبَ بِهَا الْأَوَّلُونَ وَآتَيْنَا ثَمُودَ النَّاقَةَ مُبْصِرَةً فَظَلَمُوا بِهَا وَمَا نُرْسِلُ بِالْآيَاتِ إِلَّا تَخْوِيفًا ﴿٥٩﴾}
    صدق الله العظيم [الإسراء]
    { ما بعضی از پیامبران را بر بعضی دیگر برتری دادیم؛ و به داوود، زبور بخشیدیم. (۵۵) بگو: «کسانی را که غیر از خدا می‌پندارید، بخوانید! آنها نه می‌توانند مشکلی را از شما برطرف سازند، و نه تغییری در آن ایجاد کنند.» (۵۶) کسانی را که آنان می‌خوانند، خود مقام وسیله‌ را برای تقرب بیشتر به پروردگارشان می‌جویند ؛ و به رحمت او امیدوارند؛ و از عذاب او می‌ترسند؛ چرا که عذاب پروردگارت، همواره در خور پرهیز و وحشت است! (۵۷) هیچ شهر و آبادی نیست مگر اینکه آن را پیش از روز قیامت هلاک می‌کنیم؛ یا به عذاب شدیدی گرفتارشان خواهیم ساخت؛ این، در کتاب مسطور ثبت است. (۵۸)هیچ چیز مانع ما نبود که این معجزات را بفرستیم جز اینکه پیشینیان ، آن را تکذیب کردند؛ ما به ثمود، ناقه دادیم؛ (معجزه‌ای) که روشنگر بود؛ اما بر آن ستم کردند . ما معجزات را فقط برای بیم دادن می‌فرستیم. (۵۹)}

    و خداوند به شما خبر می‌دهد با اینکه بعضی از رسولان را به برخی دیگر برتری داده؛ آما آنها بازهم برای قرب بیشتر به پروردگار؛ رقابت می‌کنند. خداوند به شما امر نموده که اگر خدا را دوست دارید از انبیای الهی پیروی کنید و همان کاری را که آنان انجام می‌دهند را انجام دهید و به دعوت برای رقابت به سوی پروردگار پاسخ دهید. همانا که آنان نیز مانند شما بندگان خداوند هستند. ولی شما به ناحق آنها را مورد تعظیم قرار داده و ایشان را خط قرمز بین بنده و معبودشان قرار داده‌اید؛ مگر آنان مانند شما بنده خدا نیستند؛ شما را چه می‌شود؟ چرا این چنین قضاوت می‌کنید؟ اما شما آنان را مورد تعظیم قرار داده و امیدوارید در پیشگاه خدا شفاعت شما را بکنند؛ ای کسانی که امیدوارید کسی غیراز خدا ولی شما بوده و برایتان شفاعت کند؛ شما به خدا شرک آورده‌اید. خداوند تعالی می‌فرماید:

    {وَأَنْذِرْ بِهِ الَّذِينَ يَخَافُونَ أن يُحْشَرُوا إِلَىٰ ربّهم لَيْسَ لَهُمْ مِنْ دُونِهِ وَلِيٌّ وَلَا شَفِيعٌ لَعَلَّهُمْ يَتَّقُونَ} صدق الله العظيم [الأنعام:٥١]
    { و به وسیله آن (قرآن)، کسانی را که از روز حشر و رستاخیز می‌ترسند، بیم ده! یاور و سرپرست و شفاعت‌کننده‌ای جز او [= خدا] ندارند؛ شاید پرهیزگاری پیشه کنند!}
    مهدی منتظر به شما نمی‌گوید مرا مورد تعظیم قرار دهید! پناه به خدا از غضبش... بلکه می‌گویم اگر خدا را می‌پرستید در راه حب و قرب الهی با من رقابت کنید و بدانید او پروردگار تمام بندگان است نه پروردگار رسولان وانبیا و راهبان شما که بعد، آنها را به جای خود ارباب شما قرار بدهد؛‌آ یا از خدا پروا نمی‌کنید؟ او پروردگار شما و پروردگار انبیای شماست؛ پس خداوندی را که پروردگار من و پروردگار شماست را عبادت کنید؛ پس خداوندی را که پروردگار من و پروردگار شماست را عبادت کنید؛ پس خداوندی را که پروردگار من و پروردگار شماست را عبادت کنید؛
    والله که نبی یا رسولی از فرستادگان پروردگار عالمیان پیدا نمی‌شود که جز این بگوید: خداوندی را عبادت کنید که پروردگار من و شماست؛ پس چرا خدا را تنها منحصر به آنان دانسته و لذا رقابت برای حب و قرب الهی را بر خود حرام کرده‌اید؟! اگر چنین باشد؛ چه چیزی را عبادت می‌کنید {أَئِفْكًا آلِهَةً دُونَ اللَّهِ تُرِيدُونَ} [الصافات:86]
    { آيا به جاى خداى يكتا، خدايان دروغين را مى‌خواهيد؟}
    آیا حکم از آن خداوند نیست که به حق حکم می‌دهد و خیرالفاصلین است؟ پس ای کسانی که خدا را مانند انبیا ورسولان الهی عبادت نمی‌کنید و برای حب و قرب الهی رقابت نمی‌نمایید؛ خواهید دانست عذاب خوار کننده بر سر چه کسانی نازل خواهد شد؛ اگر خداوند را دوست دارید؛ پس چرا از محمد رسول الله - صلّى الله عليه وآله وسلّم - پیروی نمی‌نمایید؟ اگرفقط بنده خدا هستید؛ برای حب و قرب معبود رقابت کنید و هرکس جز خدا؛ مانند شما بنده خداست، پس نترسید؛ آیا بعد از حق چیزی جز گمراهی است؟
    وسلامٌ على المرسلين، والحمدُ لله ربّ العالمين..
    عبد الله وخليفته الإمام المهديّ ناصر محمد اليماني.





  5. مصدر المشاركة
    - 26 -
    الإمام ناصر محمد اليماني
    17 - 01 - 1431 هـ
    01 - 01 - 2010 مـ
    11:38 مساءً
    ــــــــــــــــــــ



    ای برادر پرسشگر؛ کسانی که به خداوند شرک می‌آورند سه گروهند..



    السلام عليكم ورحمة الله وبركاته السلام علينا وعلى جميع المسلمين، وسلامٌ على المرسلين، والحمدُ لله ربّ العالمين..


    برادرسؤال کننده؛ مشرکان به خداوند به سه گروه تقسیم می‌شوند...

    یک گروه مؤمنان مشرک هستند. تصدیق فرموده خداوند تعالی:

    { وَمَا أَكْثَرُ النَّاسِ وَلَوْ حَرَصْتَ بِمُؤْمِنِينَ ﴿١٠٣﴾وَمَا تَسْأَلُهُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ ۚ إِنْ هُوَ إِلَّا ذِكْرٌ لِلْعَالَمِينَ ﴿١٠٤﴾ وَكَأَيِّنْ مِنْ آيَةٍ فِي السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ يَمُرُّونَ عَلَيْهَا وَهُمْ عَنْهَا مُعْرِضُونَ ﴿١٠٥﴾ وَمَا يُؤْمِنُ أَكْثَرُهُمْ بِاللَّـهِ إِلَّا وَهُمْ مُشْرِكُونَ ﴿١٠٦﴾ أَفَأَمِنُوا أَنْ تَأْتِيَهُمْ غَاشِيَةٌ مِنْ عَذَابِ اللَّـهِ أَوْ تَأْتِيَهُمُ السَّاعَةُ بَغْتَةً وَهُمْ لَا يَشْعُرُونَ ﴿١٠٧﴾ قُلْ هَـٰذِهِ سَبِيلِي أَدْعُو إِلَى اللَّـهِ ۚ عَلَىٰ بَصِيرَةٍ أَنَا وَمَنِ اتَّبَعَنِي ۖ وَسُبْحَانَ اللَّـهِ وَمَا أَنَا مِنَ الْمُشْرِكِينَ ﴿١٠٨﴾ وَمَا أَرْسَلْنَا مِنْ قَبْلِكَ إِلَّا رِجَالًا نُوحِي إِلَيْهِمْ مِنْ أَهْلِ الْقُرَىٰ ۗ أَفَلَمْ يَسِيرُوا فِي الْأَرْضِ فَيَنْظُرُوا كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ ۗ وَلَدَارُ الْآخِرَةِ خَيْرٌ لِلَّذِينَ اتَّقَوْا ۗ أَفَلَا تَعْقِلُونَ ﴿١٠٩﴾ حَتَّىٰ إِذَا اسْتَيْأَسَ الرُّسُلُ وَظَنُّوا أَنَّهُمْ قَدْ كُذِبُوا جَاءَهُمْ نَصْرُنَا فَنُجِّيَ مَنْ نَشَاءُ ۖ وَلَا يُرَدُّ بَأْسُنَا عَنِ الْقَوْمِ الْمُجْرِمِينَ ﴿١١٠﴾ لَقَدْ كَانَ فِي قَصَصِهِمْ عِبْرَةٌ لِأُولِي الْأَلْبَابِ ۗ مَا كَانَ حَدِيثًا يُفْتَرَىٰ وَلَـٰكِنْ تَصْدِيقَ الَّذِي بَيْنَ يَدَيْهِ وَتَفْصِيلَ كُلِّ شَيْءٍ وَهُدًى وَرَحْمَةً لِقَوْمٍ يُؤْمِنُونَ ﴿١١١﴾} صدق الله العظيم [يوسف]

    {هر چند تو به ايمانشان حريص باشى، بيشتر مردم ايمان نمى‌آورند. (۱۰۳)و تو در مقابل پيامبريت از آنها مزدى نمى‌طلبى و اين كتاب جز اندرزى براى مردم جهان نيست. (۱۰۴) چه بسيار نشانه‌هايى در آسمانها و زمين است كه بر آن مى‌گذرند و از آن رخ برمى‌تابند. (۱۰۵) و بيشترشان به خدا ايمان نياورند مگر آن را با شرک بیالایند. (۱۰۶) آيا پندارند كه ايمنى يافته‌اند از اينكه عقوبتى عام از عذاب خدا آنها را فروگيرد ويا قيامت به ناگاه فرا رسد، بى‌آنكه خبردار شوند؟ (۱۰۷) بگو: اين راه من است. من و پيروانم، همگان را در عين بصيرت به سوى خدا مى‌خوانيم. منزه است خدا و من از مشركان نيستم. (۱۰۸) و ما پيش از تو به رسالت نفرستاديم مگر مردانى را از مردم قريه‌ها كه به آنها وحى مى‌كرديم. آيا در روى زمين نمى‌گردند تا بنگرند كه پايان كار پيشينيانشان چه بوده است؟ و سراى آخرت پرهيزگاران را بهتر است، چرا نمى‌انديشيد؟ (۱۰۹) چون پيامبران نوميد شدند و چنان دانستند كه آنها را تكذيب مى‌كنند، ياريشان كرديم و هر كه را كه خواستيم نجات داديم و عذاب ما از مردم گنهكار بازگردانيده نشود. (۱۱۰) به حقیقت در سرگذشت آنان، عبرت برای همه‌ی اندیشمندان است. (آنچه گفته شد) یک افسانه‌ی ساختگی نبوده، و بلکه کتابهای پیشین را تصدیق و پیغمبران (راستین) را تأیید می‌کند، و بیانگر همه‌ی چیزهائی است که هدایت و رحمت برای کسانی است که ایمان می‌آورند(۱۱۱)}

    اینان به خدا ایمان دارند؛ ولی بندگان مقرب خدا را می‌خوانند و به درگاه آنها دعا می‌کنند تا آنان را به خدا نزدیک کنند؛ اما خداوند مؤمنان مشرک را عذاب می‌کند ولی کسانی که به اربابی گرفته شده‌اند را عذاب نمی‌نماید؛ چون از بندگان مکرم خدا هستند. درمورد آنان به ناحق مبالغه شده و مؤمنان مشرک گفته‌اند که این بندگان مقرب در روزی که مردم در پیشگاه خداوند حاضر خواهند شد؛ شفاعت آنان را خواهند کرد. این بندگان مکرم نمی‌دانند که بعد از مرگشان مردمان چه کرده‌اند و با مبالغه‌ي ناحق در مورد آنان به جایی رسیده‌اند که جای خدا آنان را عبادت می‌کنند. بندگان مقرب خداوند از انبیا و مقربان مکرم نمی‌دانند مردم آنها را به جای خدا عبادت کرده‌اند، مگر روزی که مردم در پیشگاه پروردگار عالیمان قرار خواهند گرفت. آنجاست که خود را ازآنان مبری دانسته و عبادت شدن به جای خداوند را انکار می‌کنند. خداوند تعالی می‌فرماید:

    {وَيَوْمَ نَحْشُرُهُمْ جَمِيعًا ثُمَّ نَقُولُ لِلَّذِينَ أَشْرَكُوا مَكَانَكُمْ أَنْتُمْ وَشُرَكَاؤُكُمْ فَزَيَّلْنَا بَيْنَهُمْ وَقَالَ شُرَكَاؤُهُمْ مَا كنتم إِيَّانَا تَعْبُدُونَ ﴿٢٨﴾ فَكَفَىٰ بِاللَّهِ شهيداً بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمْ أن كُنَّا عَنْ عِبَادَتِكُمْ لَغَافِلِينَ ﴿٢٩﴾ هُنَالِكَ تَبْلُو كلّ نَفْسٍ مَا أَسْلَفَتْ وَرُدُّوا إِلَى اللَّهِ مَوْلَاهُمُ الحقّ وَضَلَّ عَنْهُمْ مَا كَانُوا يَفْتَرُونَ ﴿٣٠﴾} صدق الله العظيم [يونس]

    {روزی را که همه آنها را جمع می‌کنیم، سپس به مشرکان می‌گوییم: «شما و معبودهایتان در جای خودتان باشید سپس حجاب بین آنها را برمی‌داریم و معبودهایشان (به آنها) می‌گویند: «شما (هرگز) ما را عبادت نمی‌کردید!» (۲۸) همین بس که خدا میان ما و شما گواه باشد، ما از عبادت شما غافل بودیم! (۲۹)در آن جا، هر کس عملی را که قبلاً انجام داده است، می‌آزماید. و همگی بسوی «اللّه» -مولا و سرپرستِ حقیقی خود- بازگردانده می‌شوند؛ و چیزهایی را که به دروغ همتای خدا قرار داده بودند، گم و نابود می‌شوند! (۳۰) }
    یعنی نسبت به شرک و مبالغه ناحقی که درموردشان شده؛ کافرند. تصدیق فرموده خداوند تعالی:

    {وَاتَّخَذُوا مِنْ دُونِ اللَّهِ آلِهَةً لِيَكُونُوا لَهُمْ عِزًّا ﴿٨١﴾ كَلَّا سَيَكْفُرُونَ بِعِبَادَتِهِمْ وَيَكُونُونَ عَلَيْهِمْ ضِدًّا ﴿٨٢﴾} صدق الله العظيم [مريم]

    {و آنان غیر از خدا، معبودانی را برای خود برگزیدند تا مایه عزّتشان باشد! (۸۱) هرگز چنین نیست! به زودی (معبودها) منکر عبادت آنان خواهند شد و بر ضدّشان خواهند بود (۸۲)
    و اینها؛ مؤمنانی هستند که به جای خداوند؛ با عبادت و دعا کردن به درگاه بندگان مقرب مشرک شده‌اند و تصور می‌کنند این مقربان در پیشگاه خداوند شفیع آنان خواهند بود. خداوند تعالی می‌فرماید:

    {أَمِ اتَّخَذُوا مِنْ دُونِهِ آلِهَةً قُلْ هَاتُوا بُرْهَانَكُمْ هَٰذَا ذِكْرُ مَنْ مَعِيَ وَذِكْرُ مَنْ قَبْلِي بَلْ أَكْثَرُهُمْ لَا يَعْلَمُونَ الحقّ فَهُمْ معرضونَ ﴿٢٤﴾ وَمَا أَرْسَلْنَا مِنْ قَبْلِكَ مِنْ رَسُولٍ إِلَّا نُوحِي إِلَيْهِ أَنَّهُ لَا إِلَٰهَ إِلَّا أَنَا فَاعْبُدُونِ ﴿٢٥﴾ وَقَالُوا اتَّخَذَ الرَّحْمَٰنُ وَلَدًا سبحانه بَلْ عِبَادٌ مُكْرَمُونَ ﴿٢٦﴾ لَا يَسْبِقُونَهُ بِالْقَوْلِ وَهُمْ بِأَمْرِهِ يَعْمَلُونَ ﴿٢٧﴾}
    صدق الله العظيم [الأنبياء]

    { آیا آنها معبودانی جز خدا برگزیدند؟! بگو: «دلیلتان را بیاورید! این سخن کسانی است که با من هستند، و سخن کسانی است که پیش از من بودند!» امّا بیشتر آنها حق را نمی‌دانند؛ و به همین دلیل روی گردانند. (۲۴)ما پیش از تو هیچ پیامبری را نفرستادیم مگر اینکه به او وحی کردیم که: «معبودی جز من نیست؛ پس تنها مرا پرستش کنید.» (۲۵) آنها گفتند: «خداوند رحمان فرزندی برای خود انتخاب کرده است»! او منزه است (از این عیب و نقص)؛ آنها [= فرشتگان‌] بندگان شایسته اویند. (۲۶) هرگز در سخن بر او پیشی نمی‌گیرند؛ و (پیوسته) به فرمان او عمل می‌کنند. (۲۷)}
    و اینها بندگان مقرب خداوند از گروه انبیا و اولیای مکرم او هستند که مؤمنان بعد از فوت در موردشان مبالغه کرده و نسل در نسل آن را ادامه داده‌اند و آنها را به صورت اسطوره‌هایی در آورده و به ناحق درباره آنان مبالغه کرده و سپس به جای خدا؛ آنها را می‌خوانند. خداوند تعالی می‌فرماید:

    {رَبُّكُمْ أعلم بِكُمْ أن يَشَأْ يَرْحَمْكُمْ أَوْ أن يَشَأْ يُعَذِّبْكُمْ وَمَا أَرْسَلْنَاكَ عَلَيْهِمْ وَكِيلًا ﴿٥٤﴾ وَربّك أعلم بِمَنْ فِي السَّمَاوَاتِ وَالأرض وَلَقَدْ فَضَّلْنَا بَعْضَ النَّبِيِّينَ عَلَىٰ بَعْضٍ وَآتَيْنَا دَاوُودَ زَبُورًا ﴿٥٥﴾ قُلِ ادْعُوا الَّذِينَ زَعَمْتُمْ مِنْ دُونِهِ فَلَا يَمْلِكُونَ كَشْفَ الضُّرِّ عَنْكُمْ وَلَا تَحْوِيلًا ﴿٥٦﴾ أُولَٰئِكَ الَّذِينَ يَدْعُونَ يَبْتَغُونَ إِلَىٰ ربّهم الْوَسِيلَةَ أيّهم أقرب وَيَرْجُونَ رَحْمَتَهُ وَيَخَافُونَ عَذَابَهُ أن عَذَابَ ربّك كَانَ مَحْذُورًا ﴿٥٧﴾} صدق الله العظيم [الإسراء]

    { پروردگار شما، از شما آگاهتر است؛ اگر بخواهد ، شما را مشمول رحمت خود می‌سازد؛ و اگر بخواهد، مجازات می‌کند؛ و ما تو را بعنوان مأمور بر آنان نفرستاده‌ایم (۵۴) پروردگار تو، از حال همه کسانی که در آسمانها و زمین هستند، آگاهتر است؛ ما بعضی از پیامبران را بر بعضی دیگر برتری دادیم؛ و به داوود، زبور بخشیدیم. (۵۵) بگو: «کسانی را که غیر از خدا (معبود خود) می‌پندارید، بخوانید! آنها نه می‌توانند مشکلی را از شما برطرف سازند، و نه تغییری در آن ایجاد کنند.» (۵۶) کسانی را که آنان می‌خوانند ؛ خودشان مقام وسیله را به سوی پروردگارشان می جویند، تا هر چه به او نزدیکترباشند؛ و به رحمت او امیدوارند؛ و از عذاب او می ترسند؛ چرا که عذاب پروردگارت، همواره در خور پرهیز و وحشت است(۵۷)}
    همانا که خداوند از میان جنیان و انسا‌ن‌ها؛ انبیایی بر گزیده وآنها را به سوی اقوام‌شان گسیل داشته تا انها را از عبادت بندگان خارج و به سوی عبادت پروردگار بندگان هدایت کرده و با آیات پروردگارشان برای آنان حجت بیاورند. خداوند تعالی می‌فرماید:

    {يَا مَعْشَرَ الجنّ وَالْإِنْسِ أَلَمْ يَأْتِكُمْ رُسُلٌ مِنْكُمْ يَقُصُّونَ عَلَيْكُمْ آيَاتِي وَيُنْذِرُونَكُمْ لِقَاءَ يَوْمِكُمْ هَٰذَا قَالُوا شَهِدْنَا عَلَىٰ أَنْفُسِنَا وَغَرَّتْهُمُ الْحَيَاةُ الدُّنْيَا وَشَهِدُوا عَلَىٰ أَنْفُسِهِمْ أَنَّهُمْ كَانُوا كَافِرِينَ} صدق الله العظيم [الأنعام:١٣٠]

    {ای گروه جنّ و انس! آیا رسولانی از شما به سوی شما نیامدند که آیات مرا برایتان بازگو می‌کردند، و شما را از ملاقات چنین روزی بیم می دادند؟! آنها می‌گویند: «بر ضدّ خودمان گواهی می‌دهیم؛ و زندگی دنیا آنها را فریب داد؛ و به زیان خود گواهی می‌دهند که کافر بودند}
    همانا که بت‌ها در اصل مجسمه و تمثیلی از بندگان مکرم خدا در هر امت بودند. اما راز عبادت بت‌ها با گذشت نسل‌های پی درپی از بین رفته و سپس خداوند رسولان خود را می‌فرستد تا از بت‌پرستان درمورد راز عبادت بت‌ها سؤال کنند. اما راز این بت‌پرستی در طول نسل‌ها از بین رفته و لذا جواب مردم به رسولان خدا این بوده که پدران ما راز عبادت بت‌ها را می‌دانند و آنها از ما داناتر و احکام‌شان درست‌تر است و لذا از پدرانشان پیروی می‌کردند. خداوند تعالی می‌فرماید:

    {وَاتْلُ عَلَيْهِمْ نَبَأَ إِبْرَاهِيمَ ﴿٦٩﴾ إِذْ قَالَ لِأَبِيهِ وَقَوْمِهِ مَا تَعْبُدُونَ ﴿٧٠﴾ قَالُوا نَعْبُدُ أَصْنَامًا فَنَظَلُّ لَهَا عَاكِفِينَ ﴿٧١﴾ قَالَ هَلْ يَسْمَعُونَكُمْ إِذْ تَدْعُونَ ﴿٧٢﴾ أَوْ يَنْفَعُونَكُمْ أَوْ يَضُرُّونَ ﴿٧٣﴾ قَالُوا بَلْ وَجَدْنَا آبَاءَنَا كَذَٰلِكَ يَفْعَلُونَ ﴿٧٤﴾ قَالَ أَفَرَأَيْتُمْ مَا كنتم تَعْبُدُونَ ﴿٧٥﴾ أَنْتُمْ وَآبَاؤُكُمُ الْأَقْدَمُونَ ﴿٧٦﴾ فَإِنَّهُمْ عَدُوٌّ لِي إِلَّا ربّ العالمين ﴿٧٧﴾ الَّذِي خَلَقَنِي فَهُوَ يَهْدِينِ ﴿٧٨﴾ وَالَّذِي هُوَ يُطْعِمُنِي وَيَسْقِينِ ﴿٧٩﴾ وَإِذَا مَرِضْتُ فَهُوَ يَشْفِينِ ﴿٨٠﴾ وَالَّذِي يُمِيتُنِي ثُمَّ يُحْيِينِ ﴿٨١﴾ وَالَّذِي أَطْمَعُ أن يَغْفِرَ لِي خَطِيئَتِي يَوْمَ الدّين ﴿٨٢﴾} صدق الله العظيم [الشعراء]

    { و بر آنان خبر ابراهیم را بخوان، (۶۹) هنگامی که به پدر و قومش گفت: «چه چیز را می‌پرستید؟!» (۷۰) گفتند: «بتهایی را می‌پرستیم، و معتکف آستان آنها هستیم (۷۱) گفت: «آیا هنگامی که آنها را می‌خوانید صدای شما را می‌شنوند؟! (۷۲) یا سود و زیانی به شما می‌رسانند؟!» (۷۳) گفتند: «ما فقط نیاکان خود را یافتیم که چنین می‌کنند.» (۷۴) گفت: «آیا دیدید (این) چیزهایی را که پیوسته پرستش می‌کردید... (۷۵) شما و پدران پیشین شما، (۷۶) همه آنها دشمن من هستند مگر پروردگار عالمیان! (۷۷) همان کسی که مرا آفرید، و پیوسته راهنمائیم می‌کند، (۷۸) و کسی که مرا غذا می‌دهد و سیراب می‌نماید، (۷۹) و هنگامی که بیمار شوم مرا شفا می‌دهد، (۸۰) و کسی که مرا می‌میراند و سپس زنده می‌کند، (۸۱) و کسی که امید دارم گناهم را در روز جزا ببخشد! (۸۲)}

    ولی او (ابراهیم) منتظر شفاعت هیچ کس نیست و برای همین می‌گوید: {وَالَّذِي أَطْمَعُ أن يَغْفِرَ لِي خَطِيئَتِي يَوْمَ الدّين} صدق الله العظيم،و{و کسی که امید دارم گناهم را در روز جزا ببخشد} ولی بت‌پرستان حجت را به پدرانی که باعث گمراهی ایشان شدند بازمی‌گردانند و هر امتی حجت را به پدرانی که قبل از آنان بودند برمی‌گردانند. پس می‌گویند ما آنان را گمراه کردیم؛ همان طور که خود به علت دنباله روی از پدران‌مان، گمراه بودیم. هر امتی پدرانی را ملامت می‌کنند که قبل از آنان بوده اند تا اینکه نوبت به امتی می‌رسد که راز بت‌پرستی را می‌دانستند و اعتراف می‌کنند که این بت‌ها را به شکل بندگان مقرب خدا ساخته اند شده و آن بندگان مقرب خود را از آنان مبری می‌سازند. خداوند تعالی می‌فرماید:

    {وَيَوْمَ يُنَادِيهِمْ فَيَقُولُ أَيْنَ شُرَكَائِيَ الَّذِينَ كنتم تَزْعُمُونَ ﴿٦٢﴾ قَالَ الَّذِينَ حقّ عَلَيْهِمُ الْقَوْلُ رَبَّنَا هَٰؤُلَاءِ الَّذِينَ أَغْوَيْنَا أَغْوَيْنَاهُمْ كَمَا غَوَيْنَا تَبَرَّأْنَا إِلَيْكَ مَا كَانُوا إِيَّانَا يَعْبُدُونَ ﴿٦٣﴾} صدق الله العظيم [القصص]

    {و روزى كه آنان را ندا مى‌دهد و مى‌گويد: شريكانى را كه براى من مى‌پنداشته‌ايد كجايند؟ (۶۲) گروهی که فرمان عذاب درباره آنها مسلم شده است میگویند: «پروردگارا! اینها ما را گمراه کردند(سخن گروه اول)؛ ما آنها را همان‌گونه که خودمان گمراه شده بودیم گمراه کردیم ( سخن پدران گروه اول)؛ ما از آنان به سوی تو بیزاری می‌جوییم؛ آنان در حقیقت ما را نمی‌پرستیدند(سخن بندگان مکرمی که مورد مبالغه قرار گرفته و از آنها بت ساخته شده بود)(۶۳) }

    و اما کسانی که گفتند: {رَبَّنَا هَٰؤُلَاءِ الَّذِينَ أَغْوَيْنَا} پدرانی که قبل از خودشان بودند را ملامت می‌کنند؛ پدران آنها تقصیر را گردن پدران قبل از خودشان می‌اندازند تا اینکه به نسلی می‌رسند که از امت‌های اولین بوده و راز عبادت بت‌ها را می‌دانند و اعتراف می‌کنند به علت مبالغه درمورد بندگان مقرب و ساختن مجسمه و تمثال از آنان؛ باعث گمراهی و اغوای نسل‌های بعد شده‌اند و سپس بندگان مکرم خدا؛ خود را از عبادت شدن توسط آنان مبری می‌کنند. تصدیق فرموده خداوند تعالی:

    {وَيَوْمَ يُنَادِيهِمْ فَيَقُولُ أَيْنَ شُرَكَائِيَ الَّذِينَ كنتم تَزْعُمُونَ ﴿٦٢﴾ قَالَ الَّذِينَ حقّ عَلَيْهِمُ الْقَوْلُ رَبَّنَا هَٰؤُلَاءِ الَّذِينَ أَغْوَيْنَا أَغْوَيْنَاهُمْ كَمَا غَوَيْنَا تَبَرَّأْنَا إِلَيْكَ مَا كَانُوا إِيَّانَا يَعْبُدُونَ ﴿٦٣﴾} صدق الله العظيم [القصص]

    {و روزى كه آنان را ندا مى‌دهد و مى‌گويد: شريكانى را كه براى من مى‌پنداشته‌ايد كجايند؟ (۶۲) گروهی که فرمان عذاب درباره آنها مسلم شده است میگویند: «پروردگارا! اینها ما را گمراه کردند(سخن گروه اول)؛ ما آنها را همان‌گونه که خودمان گمراه شده بودیم گمراه کردیم ( سخن پدران گروه اول)؛ ما از آنان به سوی تو بیزاری می‌جوییم؛ آنان در حقیقت ما را نمی‌پرستیدند(سخن بندگان مکرمی که مورد مبالغه قرار گرفته و از آنها بت ساخته شده بود)(۶۳) }

    آنها بندگان مقرب را به این امید عبادت می‌کردند که آنان را به خدا نزدیک‌تر کنند و به درگاه انها دعا می‌کردند تا در پیشگاه خداوند از ایشان شفاعت نمایند. خداوند تعالی می‌فرماید:

    {وَيَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ مَا لَا يَضُرُّهُمْ وَلَا يَنْفَعُهُمْ وَيَقُولُونَ هَٰؤُلَاءِ شُفَعَاؤُنَا عِنْدَ اللَّهِ قُلْ أَتُنَبِّئُونَ اللَّهَ بِمَا لَا يَعْلَمُ فِي السَّمَاوَاتِ وَلَا فِي الأرض سبحانه وَتَعَالَىٰ عَمَّا يُشْرِكُونَ} صدق الله العظيم [يونس:١٨]

    {آنها غیر از خدا، چیزهایی را می‌پرستند که نه به آنان زیان می‌رساند، و نه سودی می‌بخشد؛ و می‌گویند: «اینها شفیعان ما نزد خدا هستند!» بگو: «آیا خدا را به چیزی خبر می‌دهید که خدا در همه آسمانها و زمین علم به آن ندارد؟» منزه است او، و برتر است از آن همتایانی که قرار می‌دهند!}
    و خداوند تعالی می‌فرماید:
    {أَلَا لِلَّهِ الدّين الْخَالِصُ وَالَّذِينَ اتَّخَذُوا مِنْ دُونِهِ أَوْلِيَاءَ مَا نَعْبُدُهُمْ إِلَّا لِيُقَرِّبُونَا إِلَى اللَّهِ زُلْفَىٰ إن اللَّهَ يَحْكُمُ بَيْنَهُمْ فِي مَا هُمْ فِيهِ يَخْتَلِفُونَ إن اللَّهَ لَا يَهْدِي مَنْ هُوَ كَاذِبٌ كَفَّارٌ}
    صدق الله العظيم [الزمر:٣]

    { هان که دین خالص برای خداست و آنها که غیر خدا را اولیای خود قرار دادند و دلیلشان این بود که: «اینها را نمی‌پرستیم مگر بخاطر اینکه ما را به خداوند نزدیک کنند»، خداوند روز قیامت میان آنان در آنچه اختلاف داشتند داوری می‌کند؛ خداوند آن کس را که دروغگو و کفران‌کننده است هرگز هدایت نمی‌کند!}

    ای مردم؛ پس دانستید علت شرک به خدا چه بود؛ دلیل مبالغه در مورد بندگان مکرم خدا-چه جن و چه انس-بود.


    و اما گروهی دیگر برای خدا شریک گرفته و جنیان را به جای خدا عبادت می‌کردند؛ این گروه توسط شیاطین گول خورده‌اند. اما چگونه این گروه دیگر با پرستیدن جنیان به خدا شرک آوردند؟ شیاطین جن دربرابر آنان ظاهر می‌شوند ولی نمی‌گویند که شیاطین جن هستند؛ بلکه می‌گونید ما از ملایکه مقرب خداوند الرحمن هستیمم و به آنان فرمان می‌دهند برای قرب به پروردگارشان، در برابرشان سجده کنند و آنها را به جای خدا عبادت نمایند. خداوند از این گروه سؤال می‌کند؛ به جای او چه چیزی را پرستیده‌اند. آنان جواب می‌دهند ما ملایکه مقرب را عبادت می‌کردیم تا ما را به تو نزدیک‌تر کنند. سپس خداوند ازملایکه سؤال می‌کند و می‌فرماید:

    {وَيَوْمَ يَحْشُرُهُمْ جَمِيعًا ثُمَّ يَقُولُ لِلْمَلَائِكَةِ أَهَٰؤُلَاءِ إِيَّاكُمْ كَانُوا يَعْبُدُونَ ﴿٤٠﴾ قَالُوا سبحانكَ أنت وَلِيُّنَا مِنْ دُونِهِمْ بَلْ كَانُوا يَعْبُدُونَ الجنّ أَكْثَرُهُمْ بِهِمْ مُؤْمِنُونَ ﴿٤١﴾} صدق الله العظيم [سبأ]

    {روزی را که خداوند همه آنان را بر می‌انگیزد، سپس به فرشتگان می‌گوید: «آیا اینها شما را پرستش می‌کردند؟!» (۴۰) آنها می‌گویند: «منزّهی! تنها تو ولیّ مائی، نه آنها؛ بلکه جنّ را پرستش می‌نمودند؛ و اکثرشان به آنها ایمان داشتند!» (۴۱)}

    ای جماعت شیعیان و اهل سنت؛ شفیعان خود در پیشگاه خداوند را رها کنید. هرکس امیدوار باشد که یکی از بندگان در برابر خداوند شفاعت او را بکند؛ به خدا شرک آورده است و جز خدا ولی و نصیری برای او پیدا نمی‌شود. به ایات محکم و ام الکتاب چنگ زنید و درآویزید که این برای شما بهتر است. آیات متشابهی که درآن ذکر شفاعت آمده و به آنها احاطه علمی ندارید کنار بگذارید؛ شما از دانش لازم نسبت به این آیات برخوردار نیستید؛ پس آنها را فروگذارید و به آیات محکمی که آیات اساسی و ام الکتابند پایبند باشید. خداوند تعالی می‌فرماید:


    {وَأَنْذِرْ بِهِ الَّذِينَ يَخَافُونَ أن يُحْشَرُوا إِلَىٰ ربّهم لَيْسَ لَهُمْ مِنْ دُونِهِ وَلِيٌّ وَلَا شَفِيعٌ لَعَلَّهُمْ يَتَّقُونَ} صدق الله العظيم [الأنعام:٥١]

    {آگاه ساز به اين كتاب، كسانى را كه از گردآمدن بر آستان پروردگارشان در هراسند، كه ايشان را جز او هيچ ياورى و شفيعى نيست. باشد كه پرهيزگارى پيشه كنند.}

    و خداوند تعالی می‌فرماید:
    {إِنَّ الْأَبْرَارَ لَفِي نَعِيمٍ ﴿١٣﴾ وَإِنَّ الْفُجَّارَ لَفِي جَحِيمٍ ﴿١٤﴾ يَصْلَوْنَهَا يَوْمَ الدّين ﴿١٥﴾ وَمَا هُمْ عَنْهَا بِغَائِبِينَ ﴿١٦﴾ وَمَا أَدْرَاكَ مَا يَوْمُ الدّين ﴿١٧﴾ ثُمَّ مَا أَدْرَاكَ مَا يَوْمُ الدّين ﴿١٨﴾ يَوْمَ لَا تَمْلِكُ نَفْسٌ لِنَفْسٍ شيئاً وَالْأَمْرُ يَوْمَئِذٍ لِلَّهِ ﴿١٩﴾}

    صدق الله العظيم [الانفطار]
    { به یقین نیکان در نعمتی فراوانند. (۱۳) و بدکاران در دوزخند، (۱۴) روز جزا وارد آن می‌شوند و می‌سوزند، (۱۵) و آنان هرگز از آن غایب و دور نیستند! (۱۶) تو چه می‌دانی روز جزا چیست؟! (۱۷) باز چه می‌دانی روز جزا چیست؟! (۱۸) روزی است که هیچ کس قادر بر انجام کاری به سود دیگری نیست، و همه امور در آن روز از آن خداست! (۱۹)}
    و خداوند تعالی می‌فرماید:
    {أَمِ اتَّخَذُوا مِنْ دُونِ اللَّهِ شُفَعَاءَ قُلْ أَوَلَوْ كَانُوا لَا يَمْلِكُونَ شيئاً وَلَا يَعْقِلُونَ ﴿٤٣﴾ قُلْ لِلَّهِ الشَّفَاعَةُ جَمِيعًا له مُلْكُ السَّمَاوَاتِ وَالأرض ثُمَّ إِلَيْهِ تُرْجَعُونَ ﴿٤٤﴾ وَإِذَا ذُكِرَ اللَّهُ وَحْدَهُ اشْمَأَزَّتْ قُلُوبُ الَّذِينَ لَا يُؤْمِنُونَ بِالْآخِرَةِ وَإِذَا ذُكِرَ الَّذِينَ مِنْ دُونِهِ إِذَا هُمْ يَسْتَبْشِرُونَ ﴿٤٥﴾ قُلِ اللهم فَاطِرَ السَّمَاوَاتِ وَالأرض عَالِمَ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ أنت تَحْكُمُ بَيْنَ عِبَادِكَ فِي مَا كَانُوا فِيهِ يَخْتَلِفُونَ ﴿٤٦﴾ وَلَوْ أن لِلَّذِينَ ظَلَمُوا مَا فِي الأرض جَمِيعًا وَمِثْلَهُ مَعَهُ لَافْتَدَوْا بِهِ مِنْ سُوءِ الْعَذَابِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَبَدَا لَهُمْ مِنَ اللَّهِ مَا لَمْ يَكُونُوا يَحْتَسِبُونَ ﴿٤٧﴾}
    صدق الله العظيم [الزمر]

    {آیا آنان غیر از خدا شفیعانی گرفته‌اند؟! به آنان بگو: «آیا (از آنها شفاعت می‌طلبید) هر چند مالک چیزی نباشند و چیزی ( از راز تحقق شفاعت ) نمی دانند (۴۳) بگو: «تمام شفاعت از آن خداست، (زیرا) حاکمیّت آسمانها و زمین از آن اوست و سپس همه شما را به سوی او بازمی‌گردانند!» (۴۴) هنگامی که خداوند به یگانگی یاد می‌شود، دلهای کسانی که به آخرت ایمان ندارند مشمئزّ (و متنفّر) می‌گردد؛ امّا هنگامی که از معبودهای دیگر یاد می‌شود، آنان خوشحال می‌شوند. (۴۵) بگو: «خداوندا! ای آفریننده آسمانها و زمین، و آگاه از اسرار نهان و آشکار، تو در میان بندگانت در آنچه اختلاف داشتند داوری خواهی کرد!» (۴۶) اگر ستمکاران تمام آنچه را روی زمین است مالک باشند و همانند آن بر آن افزوده شود، حاضرند همه را فدا کنند تا از عذاب شدید روز قیامت رهایی یابند؛ و از سوی خدا برای آنها اموری ظاهر می‌شود که هرگز گمان نمی‌کردند! (۴۷)}
    همانا که این رحمت خداست -که اگرخدا بخواهد- در برابر غضبش؛ برای شما شفاعت خواهد کرد. پس به درگاه خداوند ارحم الراحمین انابت
    کنید؛ چه کسی رحیم‌تر ازخداوند ارحم الراحمین پیدا می‌شود تا در پیشگاه او برای شما شفاعت نماید؟ چه کسی می‌تواند بیش از خداوند نسبت به بندگانش رحیم باشد؛ آیا پروا نمی‌کنید!

    وسلامٌ على المرسلين، والحمدُ لله ربّ العالمين..
    خليفة الله الإمام المهديّ ناصر محمد اليماني.




  6. مصدر المشاركة
    - 27 -

    منقول از بیانات امام مهدی ناصر محمد یمانی

    بسم الله الرحمن الرحيم، والصلاة والسلام على جدّي محمد رسول الله صلّى الله عليه وآله الأطهارو برتمام انصاری که خداوند با بیان حق ذکر، شرح صدر به آنان عنایت نموده و با معرفت پیدا کردن نسبت به حق؛ دربیانات انسانی که خداوند بیان حق قرآن را به او آموخته، اشک از چشم‌شان فرو ریخته و رخساره و محاسنشان را خیس می‌کند.....


    ای جماعت انصار پیشگام برگزیده؛ ای جماعت مسلمین؛ امانتی نزد من است که صبح روز جمعه گذشته از طریق جدم جدّي محمد رسول الله - صلّى الله عليه وآله وسلّم - با رؤیایی حق به من رسید. جدم محمد رسول الله - صلّى الله عليه وآله وسلّم - به من وعظ نمود تا این رؤیا را که حاوی بشارت است؛ پنهان نکنم و من می‌ترسم به علت شباهت کلمات آن با بیان حق ذکر؛ انصار گرفتار فتنه شوند. چقدر آرزو داشتم می‌توانستم کلمات آن را تغییر دهم تا شبیه بیان حق ذکر نباشد و افراد متزلزل و منافقان نگویند:" نمی‌بینید لحن و کلماتی که در رؤیا آمده همان کلمات ونثر ناصر محمد یمانی در بیان او از قرآن است؟" اما من جرأت نمی‌کنم حتی یک کلمه از آن را تغییر دهم؛ تا مبادا به رسول الله چیزی را نسبت دهم که ایشان نفرموده‌اند. شاید قسمتی از آن را حذف کرده و همه‌ی آن را برایتان ننویسم ولی نمی‌توانم حتی یک کلمه از آن رؤیا را عوض کرده و کلمه‌ دیگری جایش بگذارم؛ پناه برخدا که از جاهلان باشم. هرکس می‌خواهد راضی باشد و هرکس می خواهد خشمگین... رؤیا چنین بود که در ادامه می‌آید:

    [ای مهديّ منتظَر که خداوند او را برانگیخته تا بیان حق ذکر را به بشریت بیاموزد؛ پس به آنان که خداوند با هربیانی که به دنبال بیان دیگر می‌آید بر ایمان‌شان می‌افزاید بشارت بده؛آنها ازبشارت داده شدگانند. همانا که تو مهدی منتظری و خداوند با نور بیان-قرآن- شرح صدر به آنان عنایت می‌کند و سپس به خاطر معرفتی که نسبت به حق پیدا کرده‌اند اشک از چشم‌شان جاری می‌شود. به آنان بشارت کامل شدن این نور را بده تا حمد خدا را برای کامل کردن این نور بجا آورند. به خداوندی که محمد را به حق برانگیخته است؛ تنهاکسانی امام مهدی ناصر محمد را تکذیب می‌کنند که خدای خود را آن چنان که شایسته‌ی اوست نشناخته‌اند. آیا نمی‌دانند او-امام مهدی- خبیر بالرحمن است؛ کسی که خداوند از میان تمام بنی آدم و جنیان؛او را از اسم اعظم خود در قرآن باخبر کرده؟ آیا نمی‌دانند او انسانی" است که خداوند دانش او در علم بیان قرآن را وسعت بخشیده است؟آیا نمی‌دانند او همان کسی است که بشارت آمدنش از زبان جدش محمدرسول الله خاتم انبیا به مردم عالم داده شده است؟ آیا نمی‌دانند خداوند هرکس که امام ناصر محمد را دوست داشته باشد؛ دوست دارد و از هرکس که امام ناصر محمد را خشمگین کند خشمگین می‌شود؛ چون حب و بغض او در راه خداست؟ آیا می‌دانید در میان بندگان خدا در تمام ملکوت و از میان انس و جن؛ او اولین بنده‌ای است که نعیم بهشت را رد کرده و برای تحقق رضوان خداوند الرحمن بر بندگانش تلاش می‌کند؟ آیا می‌دانند خداوند او را به عنوان امام انبیا برگزیده و علم او در بیان قرآن را برهمه وسعت و فزونی داده است؟ چه کسی در استنباط نام اعظم خداونداز قرآن که از نعیم بهشت خدا بزرگ‌تر است؛ از او پیشی گرفته؟ راز مهدی منتظر در همین نهفته است و هیچ کس به او یقین نمی‌آورد جز کسانی که رازش را درک کنند و تنها انصاری با او می‌مانند که قلب‌شان نسبت به حق بصیر شده باشد. آنان کسانی هستند که خداوند با تمام ملکوتش نیز آنها را به فتنه نینداخته از آرزوی خود دست نمی‌کشند. آنها راضی نمی‌شوند مگر این که پروردگارشان؛ خداوند سبحان و تعالی راضی شود. چقدر غایت آنها عظیم و بزرگ است و چه قدر هدفشان والاست و چقدر مقام و درجه‌شان نزد پروردگارشان رفیع است. چقدر خدا دوست‌شان دارد و چقدر آنان خدا را دوست دارند. انبیا و شهدا به منزلت و قرب آنان به پروردگار؛ غبطه می‌خورند. آنها از انبیا و شهدا نیستند ولی از محبوب‌ترین و مقرب‌ترین اولیای الهی هستند. هرکس از آنها شفاعت بخواهد نسبت به رحمت پروردگارش کافر شده است و در برابر خدا هیچ کاری از آنان برنمی‌آید و در آتش فریادهلاکت سرخواهد داد و می‌سوزد. هرکس به روش عبادت آنها در درگاه پروردگار کافر شود؛ نسبت به روش عبادت انبیا و رسولان خدا و همین طور نسبت به رضوان خدا که از نعیم بهشت او بزرگ‌تر است؛ کافر گردیده.. و جز خدا ولی و نصیری نخواهد داشت....

    ای مهدی منتظر؛ صبور باش و به صبر توصیه کن و با بیان حق ذکر به بشریت هشدار بده؛ به کسانی که از کتاب خدا رومی‌گردانند هشدار داده و آنان را از سیاره عذاب خدا که بر دروازهاست، برحذر بدار. به اذن پروردگارت؛ این رؤیای حق را به خاطر شباهت نثر آن با بیان حق ذکر؛ پنهان مکن و همه‌ی اینها به اذن خداوند است و تنها خردمندان پند گرفته و متذکر می‌شوند. این قرآنی جدید نیست؛ بلکه بیان حق قرآن مجید است. پس با قرآن به هرکس که از تهدید خدا هراسان است؛ تذکر بده.]

    پایان .
    خداوند شاهد سخنان حقی است که می‌گویم....


    محمد رسول الله صلّى الله عليه وآله وسلم فرمود:
    [من كَذبَ عليّ متعمداً فليتبوأ مقعده من النار]
    [ هرکس عامدانه نسبت دروغ به من بدهد؛ جای‌گاهش در آتش است]

    صدق عليه الصلاة والسلام.

    اما من به خداوند واحد قهار شهادت می‌دهم که رؤیا در طی خواب حجت خدا بر شما نیست؛ که در این صورت شیاطین از راه رؤیاهای پریشان؛ دین خدا را تغییر می‌دادند. بلکه برهان علمی برای بیان حق قرآن، حجت است و خداوند به عنوان شاهد و وکیل میان من و شما کافی است.
    برادرتان إمام مهديّ ناصر محمد اليماني.




  7. مصدر المشاركة
    - 28 -
    الإمام ناصر محمد اليماني
    16 -4 -1431 هـ
    1 - 4 - 2010 مـ
    02: 58 صباحاً
    ــــــــــــــــــ


    به علت جهل نسبت به مهدی منتظر؛ این بیان شما را به فتنه نیندازد!

    بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ، والصلاة والسلام على خاتم الأنبياء والمرسلين جدّي محمد رسول الله صلّى الله عليه وآله وسلّم والتّابعين للحقّ إلى يوم الدّين..

    ای علمای مسلمین و امت‌شان؛ امیدوارم جهل و ناآگاهی‌تان نسبت به مهدی منتظر باعث نشود این بیان شما را گرفتار فتنه کند؛ همانا که شما قدر مهدی منتظر را نشناخته و از رازش آگاهی ندارید. از شما سؤالی می‌کنم: آیا معتقد نیستید که خداوند امام مهدی را امام رسول الله مسیح عيسى ابن مريم صلّى الله عليه وآله وسلّم قرار داده است؟ شما می‌دانید این فتوای خداوند و رسولش درباره امام مهدی است که پروردگار او را امام مسیح عيسى ابن مريم صلّى الله عليه وآله وسلّم قرار داده و و نصرانی‌ها(مسیحیان) از این امر بسیار ناراحت خواهند شد. و باعث فتنه گروه کثیری از آنان شده و از امام مهدی منتظر حق پروردگارشان پیروی نخواهند کرد و علت گرفتار شدن آنها به این فتنه، مبالغه درمورد نبی‌شان مسیح عیسی بن مریم است. آنها آن قدر در حق او مبالغه کرده‌اند که وی را پسر خدا می‌خوانند و برخی مبالغه را به جایی رسانده‌اند که او را خود خداوند می‌دانند؛ سبحانه وتعالى علواً كبيراً، حال با چنین مبالغه‌ای؛ آیا تصور می‌کنید از امام مهدی حق پروردگارشان پیروی خواهند کرد؟ چرا که نمی‌پذیرند مهدی منتظر، امام رسول الله مسيح عيسى ابن مريم صلى الله عليه وعلى أمّه وآل عمران وسلم باشد.
    لذا مسیحیان ( نصاری ) به علت مبالغه ناحق درمورد رسول الله مسيح عيسى ابن مريم عليه الصلاة والسلام؛ ابداً راضی نخواهند شد که امام مهدی امام رسول الله مسیح عیسی بن مریم باشد. مسلمانان هم همین طور؛ آنها هم به خاطر این که ناصر محمد یمانی می‌گوید درعلم کتاب داناترین عبد خداست؛ نسبت به او خشمگین شده وگرفتار فتنه می‌شوند و می‌گویند: چگونه ممکن است امام مهدی از محمد رسول الله صلى الله عليه وآله داناتر باشد؟ و برخی از انصار از تصدیق خود برگشته و مسلمانان نسبت به بیان حق قرآن عظیم کافرتر شده و آن را بیش از پیش انکارمی‌کنند و علت به فتنه افتادنشان هم، مبالغه در مورد جدم محمد رسول الله صلى الله عليه وآله است.
    امام مهدی ناصر محمد یمانی در پاسخ می‌گوید: والله هرچقدر هم خداوند امام مهدی منتظر حق پروردگارتان گرامی بدارد؛ او باز هم تنها بنده‌ای مانند شماست؛ و بنده زندگی می کند و بنده می‌میرد و بنده برانگیخته می‌شود و شایسته و سزاوار نیست از قاعده‌ی حق آمده در آیات محکم کتاب تجاوز کند. تصدیق فرموده خداوند تعالی:
    {إِن كلّ مَن فِي السموات وَالأرض إِلَّا آتِي الرَّحْمَنِ عَبْداً (93) لَقَدْ أَحْصَاهُمْ وَعَدَّهُمْ عَدّاً (94)}صدق الله العظيم [مريم].
    { تمام آنچه که در آسمانها و زمین هستند، بنده اویند! (۹۳) خداوند همه آنها را احصا کرده، و به دقّت شمرده است! (۹۴)}
    و این بین شما و مهدی منتظر باشد که او از قاعده خداوند برای بندگانش در آسمان‌ها و زمین تجاوز نکرده و ازآن تعدی نمی‌کند. او شما را به عبادت عاری از شرک خداوند یکتا دعوت می‌کند و از شما می‌خواهد هیچ چیز را با خداوند شریک نگیرید و از ربانییون بوده و نعیم رضوان خدا را عبادت کرده و برای حب و قرب بیشتر در نزد خداوند رقابت کنید سبحانه وتعالى علواً كبيراً. تصدیق فرموده خداوند تعالی:
    {مَا كَانَ لِبَشَرٍ أَنْ يُؤْتِيَهُ اللَّهُ الْكِتَابَ وَالْحُكْمَ وَالنّبوة ثمّ يَقُولَ لِلنَّاسِ كُونُوا عِبَادًا لِي مِنْ دُونِ اللَّهِ وَلَكِنْ كُونُوا رَبَّانِيِّينَ بِمَا كنتم تُعَلِّمُونَ الْكِتَابَ وَبِمَا كنتم تَدْرُسُونَ} صدق الله العظيم [آل عمران:79].
    { برای هیچ بشری سزاوار نیست که خداوند، کتاب آسمانی و حکم و نبوّت به او دهد سپس او به مردم بگوید: «غیر از خدا، مرا پرستش کنید!» بلکه (می‌گوید) مردمی الهی باشید، آن‌گونه که کتاب خدا را می‌آموختید و درس می‌خواندید!}
    ای علمای مسلمین و امت‌شان این قرار بین من و شماست و اگر روزی دعوتم را تغییر دادم که خدا آن روز را نیاورد؛ خداوند در برابر ناصر محمد یمانی به شما حجت داده و امیدوارم پروردگارم مرا ثابت قدم نگاه دارد که او بین انسان و قلبش حایل می‌شود و سمیع و بصیراست. ولی علت به فتنه افتادن شما، مبالغه درمورد انبیا و رسولان خداست تا جایی که "وسیله" را منحصر به آنان کرده و صالحان را محروم می‌دانید و به این ترتیب به پروردگار عالمیان شرک آورده‌اید.
    ای امت اسلام؛ ای حجاج بیت الله الحرام؛ همانا که خداوند از میان خلفایش ؛ بیشترین نشانه‌ها و آیات را برای یاری مهدی منتظر می‌فرستد؛ ولی می‌دانم اگر خداوند اکنون مرا با آن نشانه‌ها یاری فرماید؛ تنها باعث کفر و روگرداندن بیشتر شما خواهد شد. خداوند تعالی می‌فرماید:
    {وَقَالُوا لَوْلَا نُزِّلَ عَلَيْهِ آية مِّن ربّه ۚ قُلْ إِنَّ اللَّـهَ قَادِرٌ‌ عَلَىٰ أَن يُنَزِّلَ آية وَلَـٰكِنَّ أَكْثَرَ‌هُمْ لَا يَعْلَمُونَ ﴿٣٧﴾ وَمَا مِن دَابَّةٍ فِي الأرض وَلَا طَائِرٍ‌ يَطِيرُ‌ بِجَنَاحَيْهِ إِلَّا أُمَمٌ أَمْثَالُكُم ۚ مَّا فَرَّ‌طْنَا فِي الْكِتَابِ مِن شَيْءٍ ۚ ثمّ إِلَىٰ ربّهم يُحْشَرُ‌ونَ ﴿٣٨﴾ وَالَّذِينَ كَذَّبُوا بِآيَاتِنَا صُمٌّ وَبُكْمٌ فِي الظُّلُمَاتِ ۗ مَن يَشَإِ اللَّـهُ يُضْلِلْـهُ وَمَن يَشَأْ يَجْعَلْهُ عَلَىٰ صِرَ‌اطٍ مستقيم ﴿٣٩﴾} صدق الله العظيم [الأنعام].
    {و گفتند: «چرا نشانه (و معجزه‌ای) از طرف پروردگارش بر او نازل نمی‌شود؟!» بگو: «خداوند، قادر است که نشانه‌ای نازل کند؛ ولی بیشتر آنها نمی‌دانند!» (۳۷) هیچ جنبنده‌ای در زمین، و هیچ پرنده‌ای که با دو بال خود پرواز می‌کند، نیست مگر اینکه امتهایی همانند شما هستند. ما هیچ چیز را در این کتاب، فرو گذار نکردیم؛ سپس همگی به سوی پروردگارشان محشور می‌گردند (۳۸) آنها که آیات ما را تکذیب کردند، کر و لالهایی هستند که در تاریکی‌ها قرار دارند. هر کس را خدا بخواهد گمراه می‌کند؛ و هر کس را بخواهد بر راه راست قرار خواهد داد. (۳۹)}
    و خداوند تعالی می‌فرماید:
    {وَلَوْ أَنَّنَا نَزَّلْنَا إِلَيْهِمُ الْمَلَائِكَةَ وَكَلَّمَهُمُ الْمَوْتَى وَحَشَرْنَا عَلَيْهِمْ كلّ شَيْءٍ قُبُلًا مَا كَانُوا لِيُؤْمِنُوا إِلَّا أَنْ يَشَاءَ اللَّهُ وَلَكِنَّ أَكْثَرَهُمْ يَجْهَلُونَ} صدق الله العظيم [الأنعام:111].
    {گر فرشتگان را بر آنها نازل می‌کردیم، و مردگان با آنان سخن می‌گفتند، و همه چیز را در برابر آنها جمع می‌نمودیم، هرگز ایمان نمی‌آوردند؛ مگر آنکه خدا بخواهد! ولی بیشتر آنها نمی‌دانند}
    و در این ملکوت، امام مهدی خلیفه‌ی خدا بر تمام امت‌هایی است که درزمین و آسمان هستندو ساکنان زمین و آسمان از او راضی‌اند؛ چون علی رغم ملکوتی که خداوند به او عنایت نموده؛ او راضی نمی‌شود مگر با نعیمی که از تمام اینها بزرگتر است یعنی راضی بودن خدا در نفسش. حال چگونه خداوند در نفس خود راضی می‌شود؟ این که بندگانش مشمول رحمتش گردند و سپس شفاعت، تنها از جانب خداوندی که تمام شفاعت از آن اوست شامل بندگان می شود . اما شما از راز شفاعت بی‌خبرید؛ برادران مسلمان من، شفاعت آن گونه که شما می‌پندارید نیست. اگر شفاعت چنان باشد که شما می‌پندارید؛ این کافر شدن نسبت به تمام آیات محکمی است که به شما درمورد نفی شفاعت-بندگان- فتوا می‌دهند.تصدیق فرموده خداوند تعالی:
    {وَأَنذِرْ بِهِ الَّذِينَ يَخَافُونَ أَن يُحْشَرُواْ إِلَى ربّهم لَيْسَ لَهُمْ مِّن دُونِهِ وَلِيٌّ وَلاَ شَفِيعٌ لَّعَلَّهُمْ يَتَّقُونَ} صدق الله العظيم [الأنعام:51].
    { و به وسیله آن (قرآن)، کسانی را که از روز حشر و رستاخیز می‌ترسند، بیم ده! یاور و سرپرست و شفاعت‌کننده‌ای جز او [= خدا] ندارند؛ شاید پرهیزگاری پیشه کنند!}
    بلکه می‌بینید خداوند در آیات محکم کتابش خطاب به مؤمنانی که منتظرند بندگان در پیشگاه پروردگار معبود برای آنان شفاعت کنند می‌فرماید:
    {يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ أَنفِقُواْ مِمَّا رَزَقْنَاكُم مِّن قَبْلِ أَن يَأْتِيَ يَوْمٌ لاَّ بَيْعٌ فِيهِ وَلاَ خُلَّةٌ وَلاَ شَفَاعَةٌ وَالْكَافِرُونَ هُمُ الظَّالِمُونَ} صدق الله العظيم [البقرة:254].
    {ای کسانی که ایمان آورده‌اید! از آنچه به شما روزی داده‌ایم، انفاق کنید! پیش از آنکه روزی فرا رسد که در آن، نه خرید و فروش است ، و نه دوستی ، و نه شفاعت؛ و کافران،( به این امر) خود ستمگرند}
    و خداوند تعالی می‌فرماید:
    {وَاتَّقُواْ يَوْماً لاَّ تَجْزِي نَفْسٌ عَن نَّفْسٍ شيئاً وَلاَ يُقْبَلُ مِنْهَا شَفَاعَةٌ وَلاَ يُؤْخَذُ مِنْهَا عَدْلٌ وَلاَ هُمْ يُنصَرُونَ}صدق الله العظيم [البقرة:48].
    {و از آنروز بترسید که کسی مجازات دیگری را نمی‌پذیرد و نه از او شفاعت پذیرفته می‌شود؛ و نه غرامت از او قبول خواهد شد؛ و نه یاری می‌شوند.}
    و خداوند تعالی می‌فرماید:
    {يَقُولُ الَّذِينَ نَسُوهُ مِن قَبْلُ قَدْ جَاءتْ رُسُلُ رَبِّنَا بالحقّ فَهَل لَّنَا مِن شُفَعَاء فَيَشْفَعُواْ لَنَا أَوْ نُردّ فَنَعْمَلَ غَيْرَ الَّذِي كُنَّا نَعْمَلُ قَدْ خَسِرُواْ أَنفُسَهُمْ وَضَلَّ عَنْهُم مَّا كَانُواْ يَفْتَرُونَ}
    صدق الله العظيم [الأعراف:53].
    {كسانى كه آن روز را از ياد برده مى‌گويند: پيامبران پروردگار ما به حق آمدند. آيا شفيعانى هستند كه ما را شفاعت كنند؟بازگردانده شویم تا كارهاى ديگرى جز آن كارها كه مى‌كرديم، انجام دهيم؟ به خود زيان رسانيدند و دروغ‌هایی که ساخته بودند همگی از نظرشان گم می‌شوند..}
    و خداوند تعالی می‌فرماید:
    {وَبُرِّ‌زَتِ الْجَحِيمُ لِلْغَاوِينَ ﴿٩١﴾ وَقِيلَ لهمْ أَيْنَ مَا كنتم تَعْبُدُونَ ﴿٩٢﴾ مِن دُونِ اللَّـهِ هَلْ يَنصُرُ‌ونَكُمْ أَوْ يَنتَصِرُ‌ونَ ﴿٩٣﴾ فَكُبْكِبُوا فِيهَا هُمْ وَالْغَاوُونَ ﴿٩٤﴾ وَجُنُودُ إِبْلِيسَ أَجْمَعُونَ ﴿٩٥﴾ قَالُوا وَهُمْ فِيهَا يَخْتَصِمُونَ ﴿٩٦﴾ تَاللَّـهِ إِن كُنَّا لَفِي ضَلَالٍ مبين ﴿٩٧﴾ إِذْ نُسَوِّيكُم بِربّ العالمين ﴿٩٨﴾ وَمَا أَضَلَّنَا إِلَّا المجرمون ﴿٩٩﴾ فَمَا لَنَا مِن شَافِعِينَ ﴿١٠٠﴾ وَلَا صَدِيقٍ حَمِيمٍ(۱۰۱)}صدق الله العظيم [الشعراء].
    {دوزخ برای گمراهان آشکار کنند.(۹۱)و به آنها گفته می شود:« کجا هستند آنچه که به جای خدا پرستش می کردید ؟!(۹۲)آیا آنها شما را یاری می کنند، یا کسی به یاری آنها میآید ؟!(۹۳)پس آنها و گمراهان (به رو) در آن افکنده می شوند.(۹۴)و(نیز) همه ی لشکریان ابلیس.(۹۵)آنها در آنجا در حالی که با یکدیگر مخاصمه می کنند، گویند(۹۶)« به خدا سوگند که ما در گمراهی آشکار بودیم.(۹۷)چون شما را با پروردگار جهانیان برابر می دانستیم(۹۸)و کسی جز مجرمان ما را گمراه نکرد.(۹۹)پس (اکنون) هیچ شفاعت کنندگانی برای ما نیست.(۱۰۰)و ما را دوست مهربانى نيست. (۱۰۱) }
    و خداوند تعالی می‌فرماید:
    {وَيَعْبُدُونَ مِن دُونِ اللّهِ مَا لاَ يَضُرُّهُمْ وَلاَ يَنفَعُهُمْ وَيَقُولُونَ هَـؤُلاء شُفَعَاؤُنَا عِندَ اللّهِ قُلْ أَتُنَبِّئُونَ اللّهَ بِمَا لاَ يَعْلَمُ فِي السموات وَلاَ فِي الأرض سبحانه وَتَعَالَى عَمَّا يُشْرِكُونَ}صدق الله العظيم [يونس:18].
    { آنها غیر از خدا، چیزهایی را می‌پرستند که نه به آنان زیان می‌رساند، و نه سودی می‌بخشد؛ و می‌گویند: «اینها شفیعان ما نزد خدا هستند!» بگو: «آیا خدا را از چیزی خبر می‌دهید که در آسمانها و زمین از آن خبر ندارد؟!» منزه است او، و برتر است از آن همتایانی که قرار می‌دهند!}
    و خداوند تعالی می‌فرماید:
    {وَمَا نَرَى مَعَكُمْ شُفَعَاءكُمُ الَّذِينَ زَعَمْتُمْ أَنَّهُمْ فِيكُمْ شُرَكَاء لَقَد تَّقَطَّعَ بَيْنَكُمْ وَضَلَّ عَنكُم مَّا كنتم تَزْعُمُونَ}
    صدق الله العظيم [الأنعام:94].
    {و شفيعانى را كه در [كار] خودتان، شريكان مى‌پنداشتيد با شما نمى‌بينيم. به يقين، پيوند ميان شما بريده شده، و آنچه را كه مى‌پنداشتيد از دست شما رفته است}
    و خداوند تعالی می‌فرماید:
    وَلَمْ يَكُن لَّهُم مِّن شُرَكَائِهِمْ شُفَعَاءُ وَكَانُوا بِشُرَكَائِهِمْ كَافِرِينَ ﴿١٣﴾} صدق الله العظيم [الروم].
    { و براى آنان از شريكانشان شفيعانى نيست، و خود منكر شريكان خود مى‌شوند.!}
    و خداوند تعالی می‌فرماید:
    { وَأَنذِرْ بِهِ الَّذِينَ يَخَافُونَ أَن يُحْشَرُوا إِلَىٰ رَبِّهِمْ ۙ لَيْسَ لَهُم مِّن دُونِهِ وَلِيٌّ وَلَا شَفِيعٌ لَّعَلَّهُمْ يَتَّقُونَ ﴿٥١﴾ } صدق الله العظيم [الأنعام].
    { و به وسیله آن (قرآن)، کسانی را که از روز حشر و رستاخیز می‌ترسند، بیم ده! یاور و سرپرست و شفاعت‌کننده‌ای جز او [= خدا] ندارند؛ شاید پرهیزگاری پیشه کنند!}
    و خداوند تعالی می‌فرماید:
    {وَذَرِ الَّذِينَ اتَّخَذُواْ دِينَهُمْ لَعِبًا وَلَهْوًا وَغَرَّتْهُمُ الْحَيَاةُ الدُّنيا وَذَكِّرْ بِهِ أَن تُبْسَلَ نَفْسٌ بِمَا كَسَبَتْ لَيْسَ لَهَا مِن دُونِ اللّهِ وَلِيٌّ وَلاَ شَفِيعٌ} صدق الله العظيم [الأنعام:70].
    { و رها کن کسانی را که دین خود را به بازی و سرگرمی گرفتند، و زندگی دنیا، آنها را مغرور ساخته، و با این (قرآن)، به آنها یادآوری نما، تا گرفتار اعمال خود نشوند! جز خدا، نه یاوری دارند، و نه شفاعت‌کننده‌ای!}
    و خداوند تعالی می‌فرماید:
    {اللَّهُ الَّذِي خَلَقَ السموات وَالأرض وَمَا بَيْنَهُمَا فِي سِتَّةِ أَيَّامٍ ثمّ اسْتَوَى عَلَى الْعَرْشِ مَا لَكُم مِّن دُونِهِ مِن وَلِيٍّ وَلَا شَفِيعٍ أَفَلَا تَتَذَكَّرُونَ} صدق الله العظيم [السجدة:4].
    {خداوند کسی است که آسمان و زمین و مابین آنها را در شش روز آفرید، سپس بر عرش استیلاء یافت، شما را جز او سرپرست و شفیعی نیست، آیا پند نمی‌گیرید}
    و خداوند تعالی می‌فرماید:
    {قُل لِّلَّهِ الشّفاعة جَمِيعًا له مُلْكُ السموات وَالأرض ثمّ إِلَيْهِ تُرْجَعُونَ}
    صدق الله العظيم [الزمر:44].
    {بگو: «تمام شفاعت از آن خداست، حاکمیّت آسمانها و زمین از آن اوست و سپس همه شما را به سوی او بازمی‌گردانند!»}
    ای امت اسلام؛ ای حجاج بیت الله الحرام؛ حال که شفاعت در پیشگاه خدا به صورت مطلق نفی شده است؛ شما را به خدا چگونه است که به شفاعت در پیشگاه خدا باور دارید؟ اینجاست که علمای امت و خردمندان برای تدبر و تفکر درنگ کرده و می‌گویند: ما می‌پنداشتیم شفاعت یعنی کسی در پیشگاه پروردگارش درخواست شفاعت-بندگان- را بکند درحالی که شفاعت به این صورت نیست سبحانه و تعالی علواً کبیرا! چطور نسبت به آیات محکمی که از آیات ام الکتابند و به کلی شفاعت را -حتی برای مؤمنان- نفی می‌کنند ؛ کافر شویم؟ و خداوند تعالی می‌فرماید:
    {يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ أَنفِقُواْ مِمَّا رَزَقْنَاكُم مِّن قَبْلِ أَن يَأْتِيَ يَوْمٌ لاَّ بَيْعٌ فِيهِ وَلاَ خُلَّةٌ وَلاَ شَفَاعَةٌ وَالْكَافِرُونَ هُمُ الظَّالِمُونَ}صدق الله العظيم [البقرة:254].
    {ای کسانی که ایمان آورده‌اید! از آنچه به شما روزی داده‌ایم، انفاق کنید! پیش از آنکه روزی فرا رسد که در آن، نه خرید و فروش است ، و نه دوستی ، و نه شفاعت؛ و کافران،( به این امر) خود ستمگرند}
    پس خردمندان راز شفاعت را به خداوند می‌سپارند تا امام مهدی را برایشان برانگیزد او در مورد راز شفاعت به آنان فتوا دهد. و ما به آنان می‌گوییم:
    ای امت اسلام؛ راز شفاعت در حقیقت اسم اعظم الهی نهفته است؛ و تا کنون هیچ یک از بندگان خدا در آسمان‌ها و زمین آن را بیان نکرده‌اند؛ و هیچ کس آن را برای بندگان خداوند در تمام ملکوتش روشن نکرده؛ مگر خلیفه خداوند عبدالنعیم الأعظم مهدی منتظر ناصر محمد یمانی؛ من نگفتم صاحب شفاعت من هستم نه انبیا؛ بلکه من شفاعت بنده را به کل نفی می‌کنم. و حال از راز آن به شما خبر می‌دهم: امام مهدی با پروردگارش بر سر این که نعیم اعظم را برایش محقق نماید محاجه می‌کند؛ نعیمی که از تمام ملکوت پروردگار در دنیا و آخرت بزرگ‌تر است. او به تمام ملکوت پروردگارش راضی نمی‌شود؛ بلکه از پروردگارش می‌خواهد نعیمی را برایش محقق سازد که از همه‌ی اینها بزرگ‌تر است؛ یعنی راضی بودن خداوند در نفسش و چگونه ممکن است خداوند در نفس خود راضی شود؟ این که بندگانش را مشمول رحمت خود گرداند و هدف بنده‌ای را محقق نماید که بهشت پروردگارش را برخود حرام نموده ونعیمی را می‌خواهد که از آن بزرگ‌تراست. آن گاه است که شفاعت از سوی خدا می‌آید. چون خداوند به امام مهدی اجازه سخن گفتن داده و او سخن صواب را برزبان می‌آورد. خداوند به خاطر بندگانی که در حق خود ظلم کرده‌اند متحسر است؛ با این که خود به آنان هیچ ظلمی نکرده؛ ولی او حقاً ارحم الراحمین است.پس ای خردمندان، سخن صواب این است و خداوند برای بندگانش شفاعت می‌کند؛ او با رحمتی که برخود فرض نموده؛ شفاعت بندگان را خواهد کرد؛ خداوند (سخن )بنده خود که او ( خداوند ) حقاً ارحم الراحمین است را منکر نمی شودو برای همین هم به خاطر بندگانی که به خود ظلم کرده‌اند متحسر است و سپس شفاعت از جانب خدا می‌رسد و تنها از جانب او...و بندگان خدا با عفو فراگیر پروردگارشان غافل‌گیر می‌شوند. خداوند تعالی می‌فرماید:
    {لَا تَنفَعُ الشّفاعة عِندَهُ إِلَّا لِمَنْ أَذِنَ له حَتَّى إِذَا فُزِّعَ عَن قُلُوبِهِمْ قَالُوا مَاذَا قَالَ ربّكم قَالُوا الحقّ وَهُوَ الْعَلِيُّ الْكَبِيرُ} صدق الله العظيم [سبأ:23].
    {نزد او هیچ شفاعتی نیست مگر به کسی که او اجازه دهد، تا زمانی که اضطراب از دلهای آنان زایل گردد می‌گویند: «پروردگارتان چه دستوری داده؟» می‌گویند: «حقّ را ؛ و اوست بلند مقام و بزرگ‌ مرتبه}
    در اینجا برایتان روشن می‌شود که راز شفاعت به یکی از بندگان خدا اختصاص دارد. تصدیق فرموده خداوند تعالی:
    {لَا تَنفَعُ الشّفاعة عِندَهُ إِلَّا لِمَنْ أَذِنَ له} صدق الله العظيم [سبأ:23].
    {نزد او هیچ شفاعتی نیست مگر به کسی که او اجازه دهد،}
    و این بنده‌ای است که سخن صواب را خطاب به خداوند برزبان می‌آورد و تنها کسی است که خدا اجازه می‌دهد درباب شفاعت با پروردگارش سخن بگوید. تصدیق فرموده خداوند تعالی:
    {إِلاَّ مَنْ أَذِنَ له الرَّحْمَنُ وَقَالَ صَوَابًا} صدق الله العظيم [النبأ:38].
    {مگر کسی که رحمان به او رخصت دهد، و او سخن صواب گوید}
    از نظر شما سخن صواب چیست؟ آیا این است که یکی از انبیای الهی، پروردگار عالماین را مورد خطاب قرار داده و از او درخواست شفاعت برای امتش را بکند؟ آیا رحمت او به آنان بیش ازرحمت خداوند است سبحانه وتعالى علواً كبيراً؟آیا فکر نمی‌کنید؟ یا صواب همین فتوای امام مهدی پیرامون راز شفاعت است و شفاعت به حق تماماً از آن خداوند است سبحانه وتعالى علواً كبيراً؟همانا که سخن صواب این است: با این که خداوند درجه عالی و رفیع را به امام مهدی عطا نموده؛ ولی او آن را رد می‌کند و هنگام سخن گفتن با خداوند از اوطلب می‌کند نعیمی را محقق سازد که از ملکوت آسمان‌ها و زمین بسیار بزرگ‌تر است. او تحقق نعیم اعظم را طلب می‌کند؛ این که خداوند در نفس خود راضی بوده و نه متحسرباشد و نه خشمگین. اما شفاعت از جانب خدا می‌رسد؛ با این که امام مهدی به هیچ وجه از پروردگارش درخواست شفاعت نکرده -و سزاوار نیست که چنین کند- وسخن او با پروردگارش تحقق نعیمی است که از بهشت خداوند بزرگ‌تر است یعنی رضوان خدا درنفسش. این هدف امام مهدی در دنیا و آخرت است؛ این که حبیبش خداوند و پروردگار عالم در نفس خود راضی باشد و به خدا قسم امام مهدی از کسانی که به بهشت پروردگار خرسند و شادند به شدت تعجب می‌کند. خداوند تعالی می‌فرماید:
    {فرِحِينَ بِمَا آتَاهُمْ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ وَيَسْتَبْشِرُونَ بِالَّذِينَ لَمْ يَلْحَقُوا بِهِمْ مِنْ خَلْفِهِمْ أَلاَّ خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلا هُمْ يحزنون}صدق الله العظيم [آل عمران:170].
    { آنها بخاطر نعمتهای فراوانی که خداوند از فضل خود به ایشان بخشیده است، خوشحالند؛ و بخاطر کسانی که هنوز به آنها ملحق نشده‌اند ، خوشوقتند؛ که نه ترسی بر آنهاست، و نه غمی خواهند داشت.}
    علت تعجب من این است که چطور به بهشت جنت خدا و حورالعین رضایت می‌دهند در حالی که پروردگار رحمن و حبیب اعظم در نفس خود می‌فرماید:
    {يَا حَسْرَ‌ةً عَلَى الْعِبَادِ ۚ مَا يَأْتِيهِم مِّن رَّ‌سُولٍ إِلَّا كَانُوا بِهِ يَسْتَهْزِئُونَ ﴿٣٠﴾ أَلَمْ يَرَ‌وْا كَمْ أَهْلَكْنَا قَبْلَهُم مِّنَ الْقُرُ‌ونِ أَنَّهُمْ إِلَيْهِمْ لَا يَرْ‌جِعُونَ ﴿٣١﴾ وَإِن كلّ لَّمَّا جَمِيعٌ لَّدَيْنَا مُحْضَرُ‌ونَ ﴿٣٢﴾}صدق الله العظيم [يس].
    {حسرت بر اين بندگان هيچ فرستاده ‏اى برآنان نيامد مگر آنكه او را ريشخند مى‏ كردند (۳۰)مگر نديده‏ اند كه چه بسيار نسلها را پيش از آنان هلاك گردانيديم كه ديگر آنها به سويشان بازنمى‏ گردند . (۳۱)و قطعا همه آنان در پيشگاه ما احضار خواهند شد(۳۲)}
    هیهات هیهات که امام مهدی به ملکوت پروردگارش راضی شود؛ نعیم خدا او را به فتنه نمی‌اندازد ولو این که خداوند به اندازه تمام ذرات ملکوت بر آن بیفزاید و اگر هر ذره خود ملکوتی کامل باشد هم، تنها بر ایمان و تثبیت و عدم رضایت دادن من به چیزی جز نعیمی که از همه‌ی اینها بزرگ‌تر است؛ می‌افزاید. به پروردگار عالمیان قسم که تمام اینها ( ملکوت ) معادل یک پشه هم نیست حتی اگر همه‌ی ملکوتی که پروردگار مرا خلیفه آن گردانیده ( بالای پشه ) را فدای پشه کنم.
    ای دوست‌داران خدا(احباب الله) ای کسانی که خدا را خیلی بیشتر از بهشت نعیم و حورالعین و بیشتر از تمام ملکوت پروردگارم دوست دارید- حال این ملکوت هرچه که هست ومی‌خواهد باشد- آیا فکر می‌کنید می‌توانید به بهشت نعیم و حورها و قصرها و ملکوت راضی باشید درحالی که حبیب شما سعید و مسرور نیست؛ بلکه متحسر و خشمگین است؟ از این که بندگانش درآتش جهنم فریاد می‌کشند متحسر است:
    {وَهُمْ يَصْطَرِخُونَ فِيهَا رَبَّنَا أَخْرِجْنَا نَعْمَلْ صَالِحًا غَيْرَ الَّذِي كُنَّا نَعْمَلُ أَوَلَمْ نُعَمِّرْكُمْ مَا يَتَذَكَّرُ فِيهِ مَنْ تَذَكَّرَ وَجَاءَكُمُ النَّذِيرُ}صدق الله العظيم [فاطر:37].
    { آنها در دوزخ فریاد می‌زنند: «پروردگارا! ما را خارج کن تا عمل صالحی انجام دهیم غیر از آنچه انجام می‌دادیم! آیا شما را به اندازه‌ای که هر کس اهل تذکّر است در آن متذکّر می‌شود عمر ندادیم، و انذارکننده (الهی) به سراغ شما نیامد}
    ولی ای دوستان خدا؛ آنها از پروردگارشان به حق رحمتی که برخود نوشته؛ درخواست نکرده و نمی‌گویند:
    {رَبَّنَا ظَلَمْنَا أَنفُسَنَا وَإِن لَّمْ تَغْفِرْ لَنَا وَتَرْحَمْنَا لَنَكُونَنَّ مِنَ الْخَاسِرِينَ} صدق الله العظيم [الأعراف:23].
    {گفتند: «پروردگارا! ما به خویشتن ستم کردیم! و اگر ما را نبخشی و بر ما رحم نکنی، از زیانکاران خواهیم بود!»}
    ای اهالی آتش؛ چه کسی به شما فتوا داده که دعا در آخرت سودی ندارد و فرصت آن تمام شده است؟ در اعمال بسته شده و خداوند درآن روز نه عملی را قبول می‌کند و نه انفاقی را ولو این که یکی از شما به اندازه تمام زمین طلا انفاق نماید؛ از او پذیرفته نمی‌شود چون در اعمال بسته شده:
    {اقْرَ‌أْ كِتَابَكَ كَفَىٰ بِنَفْسِكَ الْيَوْمَ عَلَيْكَ حَسِيبًا ﴿١٤﴾}صدق الله العظيم [الإسراء].
    { کتابت را بخوان، کافی است که امروز، خود حسابگر خویش باشی}
    ولی وعده راستین خدا دردنیا وآخرت باقی و برجاست. خداوند تعالی می‌فرماید:
    {أَمَّن يُجِيبُ الْمُضْطَرَّ إِذَا دَعَاهُ وَيَكْشِفُ السُّوءَ وَيَجْعَلُكُمْ خُلَفَاءَ الْأَرْضِ ۗ أَإِلَـٰهٌ مَّعَ اللَّـهِ ۚ قَلِيلًا مَّا تَذَكَّرُونَ﴿٦٢﴾} صدق الله العظيم [النمل].
    { یا کسی که دعای مضطرّ را اجابت می‌کند و گرفتاری را برطرف می‌سازد، و شما را خلفای زمین قرارمی‌دهد؛ آیا الهی با خداست؟! کمتر متذکّر می‌شوید!}
    و خداوند تعالی می‌فرماید:
    {وَقالَ ربّكم ادْعُونِي أَسْتَجِبْ لَكُمْ} صدق الله العظيم [غافر:60].
    { پروردگار شما گفته است: «مرا بخوانید تا (دعای) شما را پاسخ دهم}
    اما متأسفانه اهالی آتش به جای دعا به درگاه خداوند؛ از بندگانش درخواست می‌کنند. خداوند تعالی می‌فرماید:
    {وَقَالَ الَّذِينَ فِي النّار لِخَزَنَةِ جهنّم ادْعُوا ربّكم يُخَفِّفْ عَنَّا يَوْمًا مِّنَ الْعَذَابِ ﴿٤٩﴾قَالُوا أَوَلَمْ تَكُ تَأْتِيكُمْ رُ‌سُلُكُم بِالْبَيِّنَاتِ ۖ قَالُوا بَلَىٰ ۚ قَالُوا فَادْعُوا ۗ وَمَا دعاء الْكَافِرِ‌ينَ إِلَّا فِي ضَلَالٍ ﴿٥٠﴾}صدق الله العظيم [غافر].
    {و آنها که در آتشند به مأموران دوزخ می‌گویند: «از پروردگارتان بخواهید یک روز عذاب را از ما بردارد!» (۴۹)آنها می‌گویند: «آیا پیامبران شما دلایل روشن برایتان نیاوردند؟!» می‌گویند: «آری!» آنها می‌گویند: پس دعا کنید ولی دعای کافران جز در ضلالت نیست!» (۵۰)}
    به سخن فرشتگان خداوند الرحمن توجه کنید: {قَالُوا فَادْعُوا}،یعنی از خدا بخواهید؛ خدا را بخوانید؛ چگونه به جای خدا از بندگانش درخواست می‌کنید؟ آیا آنها از خداوند ارحم الراحمین؛ مهربانترند؟ و به فرموده خداوند تعالی بنگرید:
    {وَمَا دعاء الْكَافِرِينَ إِلاَّ فِي ضَلالٍ} صدق الله العظيم،
    { ولی دعای کافران جز در ضلالت نیست!}
    چون آنها برای کسب رحمت و کم شدن یک روز از عذاب‌شان به کسانی التماس می‌کنند که رحمت‌شان کمتر از خداوند است؛ و لذا دعایشان به بیراهه می‌رود. چون به جای خدا؛ ملایکه‌ی او را می‌خوانند تا نزد پروردگارشان شفاعت آنها را بکنند تا خداوند ولو شده یک روز از عذاب آنان کم کند؛ برای همین دعایشان در گمراهی است- و به جایی نمی‌رسد-. تصدیق فرموده خداوند تعالی:
    {وَمَن كَانَ فِي هَـٰذِهِ أَعْمَىٰ فَهُوَ فِي الْآخِرَ‌ةِ أَعْمَىٰ وَأَضَلُّ سبيلاً ﴿٧٢﴾}صدق الله العظيم [الإسراء].
    {و کسی که در این جهان ( ازشناخت خداوند) نابینا بوده است، در آخرت نیز نابینا و گمراهتر است!}
    چرا؟ چون او قادر به دیدن و شناخت پروردگارش نیست؛ خداوند ارحم الراحمینی که از همه‌ بندگان به او رحیم‌تر است ولی آنان از رحمت او ناامیدند و تنها قوم ظالم از رحمت خدا مأیوس می‌شوند.
    ای امت اسلام؛ ای حجاج بیت الله الحرام؛ ای امت مهدی منتظر، امتی که در زمان برانگیخته شدنش زندگی می‌کنید؛ خداوند بیش از تمام امت‌هایی که در کتاب بر آنان منت گذارده؛ برشما منت گذاشته است؛ اگر که شکرگزارباشید پس به دعوت امام مهدی برای عبادت نعیمی که از ملکوت دنیا و آخرت بزرگ‌تر است پاسخ دهید.
    ای دوست‌داران خدا؛ ای انصار مهدی منتظر؛ ای کسانی که خداوند را بیش از همه‌ی دنیا و آخرت دوست دارید؛ ای کسانی که بیش از همه‌ امت‌ها دوست‌دار خداوندید؛ به خداوند بزرگ برایتان قسم می خورم؛ خداوندی که استخوان‌های پوسیده و پراکنده را زنده می‌کند که خداوند و پروردگار عالمیان در نفس خود مسرور و سعید نیست؛ بلکه نسبت به بندگانش خشمگین و متحسر است. خشمش از کسانی است که زنده هستند ولی قبل از مرگ به سوی پروردگار توبه نمی‌کنند و اما تحسرش برای امت‌هایی است که پیش از آنان هلاک شده و از کرده خود نادمند و تک تک‌شان می‌گویند:
    {يَا حَسْرَتَى علَى مَا فَرَّطتُ فِي جَنبِ اللَّهِ وَإِن كنت لَمِنَ السَّاخِرِينَ} صدق الله العظيم [الزمر:56].
    {افسوس بر من از کوتاهیهایی که در اطاعت فرمان خدا کردم و از مسخره‌کنندگان بودم}
    خداوند دیگر نسبت به این گروه نادم؛ خشمگین نیست؛ بلکه به خاطر ظلمی که به خود کرده‌اند؛ برایشان متحسر است.اگر به حق رحمتش از او درخواست کنند؛ پاسخ می‌دهد، ولی آنان از رحمت خدا ناامیدند و تنها قوم ظالمین از رحمت خدا مأیوس می‌شوند.
    ای دوست‌داران خدا؛ ای کسانی که خداوند را بسیار بسیار دوست دارید؛ به نام خداوند بزرگ از شما سوال کردم که اگر یکی از فرزندان‌تان تمام طول عمرش در برابر والدین عصیان کند و سپس در روز قیامت او را ببینید که در آتش جهنم فریاد می‌زند و والدینش صدای او را بشنوند که چگونه از حریق جهنم - که سوخت آن انسان‌ها و سنگ‌ها هستند- فریاد می‌کند؛ چه حالی خواهند داشت حال هرچقدرهم فرزندشان در دنیا در برابرشان عصیان کرده باشد؛ چه برسد به تحسر خداوند ارحم الراحمین که می‌فرماید:
    {يَا حَسْرَ‌ةً عَلَى الْعِبَادِ ۚ مَا يَأْتِيهِم مِّن رَّ‌سُولٍ إِلَّا كَانُوا بِهِ يَسْتَهْزِئُونَ ﴿٣٠﴾ أَلَمْ يَرَ‌وْا كَمْ أَهْلَكْنَا قَبْلَهُم مِّنَ الْقُرُ‌ونِ أَنَّهُمْ إِلَيْهِمْ لَا يَرْ‌جِعُونَ ﴿٣١﴾ وَإِن كلّ لَّمَّا جَمِيعٌ لَّدَيْنَا مُحْضَرُ‌ونَ ﴿٣٢﴾} صدق الله العظيم [يس].
    {حسرت بر اين بندگان هيچ فرستاده ‏اى برآنان نيامد مگر آنكه او را ريشخند مى‏ كردند (۳۰)مگر نديده‏ اند كه چه بسيار نسلها را پيش از آنان هلاك گردانيديم كه ديگر آنها به سويشان بازنمى‏ گردند . (۳۱)و قطعا همه آنان در پيشگاه ما احضار خواهند شد(۳۲)}
    در اینجاست که مهدی منتظر گریه کرده و می‌گوید: الهی؛ چرا مرا آفریدی؟ ‌ چگونه می‌توانم با بهشت و حور العین شاد باشم در حالی که پروردگارم که او را بیش از بهشت نعیم و حورالعین دوست دارم در نفس خود مسرور نیست و متحسر وحزین است؟ اگر مانند ما می خوابید؛ لااقل در مدت خواب استراحتی داشت و طی آن بربندگان حسرت نمی‌خورد سبحان الله! اگر فراموش می‌کرد ولو برای یک ثانیه؛ در مدتی که فراموشی داشت؛ نفسش راحت بود! ولی او خداوند حی و قیوم است وخواب سنگین ویا سبک اورا فرا نمی‌گیرد؛ نه غفلت دارد و نه فراموشی و هر ثانیه که می‌گذرد او نسبت به بندگانش که در آتش عذاب می‌شوند متحسر است؛ بندگانی که در حق خود ظلم کرده و مانند امت نبی الله نوح بلافاصله بعد ازغرق شدن؛ وارد آتششان کرده است. تصدیق فرموده خداوند تعالی:
    {مِمَّا خَطِيئَاتِهِمْ أُغْرِقُوا فَأُدْخِلُوا نَارًا} صدق الله العظيم [نوح:25].
    {همگی بخاطر گناهانشان غرق شدند و در آتش دوزخ وارد گشتند}
    و همین طور تمام امت‌های بعدی که رسولان پروردگارشان را تکذیب می‌کردند. رسولان بر علیه آنان دست دعا بلند کرده و خدا نیز دعایشان را پاسخ می‌گفت و وعده‌ای را که داده بود محقق نموده وکسانی را که رسولان پروردگار را تکذیب می‌کردند نابود می‌ساخت؛ چطور ممکن است خداوند به وعده‌ای که به رسولانش داده است عمل نکند؟ چه کسی بیش از خداوند به وعده‌اش عمل می‌کند؟ اما هلاک کردن بندگان کافر- به دلیل تکذیب رسولان پروردگار-برای خدا سهل وآسان نیست؛ آیا عذاب کشیدن فرزند برای والدین آسان است؟ ولو این که در برابرشان عصیان کرده باشد... حال درمورد پروردگار ارحم الراحمین چه گمانی می‌کنید؟ آیا این که بندگان کافرش را به علت تکذیب رسولان پروردگار؛ هلاک کرده برای خداوند آسان است؛ در حالی که او ارحم الراحمین است؟ خیر برای او آسان نیست
    وحزن او برای آنان بسیار بزرگ‌تر و عظیم‌تر از حزن والدین برای فرزند عصیان‌گرشان است که شاهد فریاد کشیدن او در آتش جهنمند؛ بلکه حسرت خدا بر بندگان کافرش بسیاربسیار عظیم است....
    والله که بازهم به دوستانی که در قلبشان محبت به خدا بیش از تمام دنیا و آخرت است یادآوری می‌کنم و به آنان می‌گویم ای کسانی که خداوند را بیش از پدران و مادران و همسران و فرزندان و بهشت نعیم وحورالعین دوست دارید؛ آیا تصور می‌کنید می‌توانید با بهشت نعیم و حورالعین مسروروشاد باشید در حالی که حبیب قلب‌تان در نفس خود بگوید:
    {يَا حَسْرَ‌ةً عَلَى الْعِبَادِ ۚ مَا يَأْتِيهِم مِّن رَّ‌سُولٍ إِلَّا كَانُوا بِهِ يَسْتَهْزِئُونَ ﴿٣٠﴾ أَلَمْ يَرَ‌وْا كَمْ أَهْلَكْنَا قَبْلَهُم مِّنَ الْقُرُ‌ونِ أَنَّهُمْ إِلَيْهِمْ لَا يَرْ‌جِعُونَ ﴿٣١﴾ وَإِن كلّ لَّمَّا جَمِيعٌ لَّدَيْنَا مُحْضَرُ‌ونَ ﴿٣٢﴾} صدق الله العظيم [يس].
    {حسرت بر اين بندگان هيچ فرستاده ‏اى برآنان نيامد مگر آنكه او را ريشخند مى‏ كردند (۳۰)مگر نديده‏ اند كه چه بسيار نسلها را پيش از آنان هلاك گردانيديم كه ديگر آنها به سويشان بازنمى‏ گردند . (۳۱)و قطعا همه آنان در پيشگاه ما احضار خواهند شد(۳۲)}
    اینجاست که اشک‌های امام مهدی بر محاسنش جاری شده وبا پروردگارش نجوا می‌کند و می‌گوید: خدایا چرا مرا آفریدی؟ و من می‌دانم در آیات محکم کتابت چه جوابی به بنده‌ات داده‌ای و هدف آفریدن من چیست:
    {وَمَا خَلَقْتُ الجنّ وَالْإِنْسَ إِلَّا لِيَعْبُدُونِ (56)} صدق الله العظيم [الذاريات].
    {من جنّ و انس را نیافریدم جز برای اینکه عبادتم کنند}
    سپس می‌گویم الهی مگر ظلم کردن را برخود حرام نکرده‌ای؟ و جوابت معلوم است در آیات محکم کتاب فرموده‌ای:
    {وَلا يَظْلِمُ ربّك أَحَدًا} صدق الله العظيم [الكهف:49].
    { و پروردگارت به احدی ظلم نمی‌کند}
    پس می‌گویم: گناه کسی که تو را بیش از نعیم بهشت و حورالعین دوست دارد چیست؟چگونه می‌تواند با تهشت نعیم وحورالعین شاد و مسرور باشد ولی حبیب اعظم او؛ خداوند و پروردگار عالمیان در نفس خود مسرور نباشد و به خاطر بندگانی که به خود ظلم کرده‌اند متحسر باشد؟ خدایا تو از مدت‌های بسیار دور برای بندگانت متحسری و می‌فرمایی:
    {يَا حَسْرَ‌ةً عَلَى الْعِبَادِ ۚ مَا يَأْتِيهِم مِّن رَّ‌سُولٍ إِلَّا كَانُوا بِهِ يَسْتَهْزِئُونَ ﴿٣٠﴾ أَلَمْ يَرَ‌وْا كَمْ أَهْلَكْنَا قَبْلَهُم مِّنَ الْقُرُ‌ونِ أَنَّهُمْ إِلَيْهِمْ لَا يَرْ‌جِعُونَ ﴿٣١﴾ وَإِن كلّ لَّمَّا جَمِيعٌ لَّدَيْنَا مُحْضَرُ‌ونَ ﴿٣٢﴾} صدق الله العظيم [يس].
    {حسرت بر اين بندگان هيچ فرستاده ‏اى برآنان نيامد مگر آنكه او را ريشخند مى‏ كردند (۳۰)مگر نديده‏ اند كه چه بسيار نسلها را پيش از آنان هلاك گردانيديم كه ديگر آنها به سويشان بازنمى‏ گردند . (۳۱)و قطعا همه آنان در پيشگاه ما احضار خواهند شد(۳۲)}
    سپس امام مهدی می‌گوید ای دوست‌داران خدا؛ ای کسانی که با شناختن حقیقت اسم اعظم الهی؛ دیدگانتان گریان است؛ شما از قومی هستید که محبوب خداوندند و محب او( یحبهم الله و یحبونه)؛ آیا به حور العین و بهشت نعیم راضی می‌شوید در حالی که حبیب اعظمتان خداوند عالم در نفس خود راضی نبوده و متحسر و حزین است؟ پس برای تحقق نعیم اعظم از من پیروی کنید تا خداوند درنفس خود راضی باشد و بدانید خداوند درنفس خود راضی نمی‌شود مگر این که تمام امت‌ها را به یک امت واحد که در راه راست قرار دارند؛ بدل سازد و این برای خداوند سخت نیست. تصدیق فرموده خداوند تعالی:
    {وَلَوْ شَاءَ ربّك لَآمَنَ مَنْ فِي الأرض كُلُّهُمْ جَمِيعًا} صدق الله العظيم [يونس:99].
    {اگر پروردگار تو می‌خواست، تمام کسانی که روی زمین هستند، همگی ایمان می‌آوردند}
    و تصدیق فرموده خداوند تعالی:
    {أَفَلَمْ يَيْأَسِ الذين آمنوا أَن لَّوْ يَشَآءُ الله لَهدًى النّاس جَمِيعاً} صدق الله العظيم [الرعد: 31].
    {آیا آنها که ایمان آورده‌اند نمی‌دانند که اگر خدا بخواهد همه مردم را هدایت می‌کند}

    خدایا من از شاهدان این امرم، و این کار برای خدا مشکل نیست وَسَلامٌ عَلَى الْمُرْسَلِينَ، وَالْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ..
    أخو البشر في الدّم من حواء وآدم عبد النّعيم الأعظم الإمام المهديّ ناصر محمد اليماني.




  8. مصدر المشاركة
    - 29 -

    الإمام ناصر محمد اليماني
    12 - 05 - 1433 هـ
    03 - 04 - 2012 مـ
    05:02 صباحاً
    ـــــــــــــــــــــــــ



    پاسخ مهدی منتظر به یکی از شیاطین بشر؛ آنها که از رضوان خداوند-نعیم اکبر- بیزارند....

    بسم الله الواحد القهّار خالق الجانّ من مارج من نار وخالق الإنسان من صلصال كالفخار، والصلاة والسلام على جدّي محمد رسول الله وآله الأطهار وجميع أنصار الله إلى اليوم الآخر، وبعد..

    ای کسی که او را از شیاطین بشرمی‌بینیم؛ از کسانی که تظاهر به ایمان کرده و کفر و مکر خود برای بازداشتن مردم از ذکر-قرآن عظیم- پنهان می‌کنند؛ شما منکر این هستید که رضوان خداوند بر بندگانش؛ نعیم اکبر است و می‌گویید ناصر محمد یمانی دروغگوی گستاخی است، چون فتوا می‌دهد که رضوان خداوند بربندگانش نعیمی است که از بهشت نعیم او بسیار بزرگ‌تر است. پس بیایید حکمیت را به کتاب خدا بسپاریم و ببینیم آیا رضوان خداوند بربندگانش حقیقتاً نعیمی بزرگ‌تر از بهشت نعیم اوست؟ سپس حکم حق الهی را پیدا می‌کنیم که خداوند در زمان مقدر شده در کتاب مسطور، آن را در آیات محکم ذکر نهاده است. خداوند واحد قهار به شما فتوا می‌دهد که رضوان خدا بربندگانش، نعیمی بزرگ‌تر از بهشت نعیم اوست. این حکم حق پروردگار عالمیان را درآیات محکم کتابش و در این فرموده خداوند تعالی می‌یابیم:

    {وَعَدَ اللَّهُ الْمُؤْمِنِينَ وَالْمُؤْمِنَاتِ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ خَالدّين فِيهَا وَمَسَاكِنَ طَيِّبَةً فِي جَنَّاتِ عَدْنٍ وَرِضْوَانٌ مِنْ اللَّهِ أَكْبَرُ ذَلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ} صدق الله العظيم [التوبة:72]

    {خداوند به مردان و زنان باایمان، باغهایی از بهشت وعده داده که نهرها از زیر درختانش جاری است؛ جاودانه در آن خواهند ماند؛ و مسکن‌های پاکیزه‌ای در بهشتهای جاودان و (خشنودی و) رضوان خدا، (از همه اینها) بزرگتر است؛ و پیروزی بزرگ، همین است}
    ولی این شیطان نسبت به این کافر است که رضوان خدا از نعیم جنتش بسیار بزرگ‌تر است و این آیه را ابداً درک نمی‌کند؛ می‌دانید چرا؟ چون در زمره کسانی است که خداوند درموردشان می‌فرماید:

    {إِنَّ الَّذِينَ ارْ‌تَدُّوا عَلَىٰ أَدْبَارِ‌هِم مِّن بَعْدِ مَا تَبَيَّنَ لَهُمُ الْهُدَى الشَّيْطَانُ سَوَّلَ لَهُمْ وَأَمْلَىٰ لَهُمْ ﴿٢٥﴾ ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمْ قَالُوا لِلَّذِينَ كَرِ‌هُوا مَا نَزَّلَ اللَّـهُ سَنُطِيعُكُمْ فِي بَعْضِ الْأَمْرِ‌ وَاللَّـهُ يَعْلَمُ إِسْرَ‌ارَ‌هُمْ ﴿٢٦﴾ فَكَيْفَ إِذَا تَوَفَّتْهُمُ الْمَلَائِكَةُ يَضْرِ‌بُونَ وُجُوهَهُمْ وَأَدْبَارَ‌هُمْ ﴿٢٧﴾ ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمُ اتّبعوا مَا أَسْخَطَ اللَّـهَ وَكَرِ‌هُوا رِ‌ضْوَانَهُ فَأَحْبَطَ أَعْمَالَهُمْ﴿٢٨﴾} صدق الله العظيم [محمد]

    {کسانی که بعد از روشن شدن هدایت برای آنها، پشت به حق کردند، شیطان اعمال زشتشان را در نظرشان زینت داده و آنان را با آرزوهای طولانی فریفته است! (۲۵) این بخاطر آن است که آنان به کسانی که نزول وحی الهی را کراهت داشتند گفتند: «ما در بعضی از امور از شما پیروی می‌کنیم» در حالی که خداوند پنهانکاری آنان را می‌داند. (۲۶) حال آنها چگونه خواهد بود هنگامی که فرشتگان بر صورت و پشت آنان می‌زنند و جانشان را می‌گیرند؟! (۲۷) این بخاطر آن است که آنها از آنچه خداوند را به خشم می‌آورد پیروی کردند، و از رضوان او کراهت داشتند؛ از این رواعمالشان را نابود کرد! (۲۸)}
    ما از لحن گفتارش دریافتیم که به دنبال چیست وبرایتان روشن شد که از کسانی است که خداوند تعالی درموردشان می‌فرماید:

    {ذَلِكَ بِأَنَّهُمُ اتّبعوا مَا أَسْخَطَ اللَّهَ وَكَرِهُوا رِضْوَانَهُ فَأَحْبَطَ أَعْمَالَهُمْ}صدق الله العظيم،

    {این بخاطر آن است که آنها از آنچه خداوند را به خشم می‌آورد پیروی کردند، و از رضوان او کراهت داشتند؛ از این رواعمالشان را نابود کرد!}

    همچنین می‌بینید که مردم را به سوی شرک به خدا می‌خواند و می‌خواهد مسلمانان به شفاعت بنده در پیشگاه رب المعبود باور داشته باشند؛ چرا که می‌خواهد با فرمان خداوند برای کفر نسبت به شفاعت انبیا و اولیا در پیشگاه پروردگار، مخالفت کند. تصدیق فرموده خداوند تعالی:

    {وَأَنذِرْ بِهِ الَّذِينَ يَخَافُونَ أن يُحْشَرُوا إِلَى ربّهم لَيْسَ لَهُم مِّن دُونِهِ وَلِىٌّ وَلاَ شَفِيعٌ لَّعَلَّهُمْ يَتَّقُونَ} صدق الله العظيم [الأنعام:51]

    } و به وسیله آن (قرآن)، کسانی را که از روز حشر و رستاخیز می‌ترسند، بیم ده که یاور و سرپرست و شفاعت‌کننده‌ای جز او [= خدا] ندارند؛ شاید پرهیزگاری پیشه کنند{
    ای جماعت مسلمین؛ آیا می‌خواهید به شما نشان دهم چطورحق و باطل را از هم تشخیص دهید؟ به دعوت شیاطین جن و انس بنگرید؛ می‌بینید که مردم را به شرک به خدا و عقیده به شفاعت بنده در پیشگاه رب المعبود فرا می‌خوانند؛ اما کسانی که شما را به سوی حق می‌خوانند، شما را ازعبادت بندگان در پیشگاه رب المعبود و خداوند یکتا و بی‌شریک بازمی‌دارند. گروه اول همچنان تلاش می کنند اگر بتوانند شما را از دین حقتان برگردانند و به فتنه بیندازند. خداوند تعالی می‌فرماید:

    {يَبْغُونَكُمُ الْفِتْنَةَ وَفِيكُمْ سَمَّاعُونَ لَهُمْ} صدق الله العظيم [التوبة:47]

    { ومیان‌تان فتنه‌انگيزى كنند و براى دشمنان به جاسوسى پردازند}

    کارهای بسیارعجیبی را از آنان خواهید دید؛ أنواع مکرها و روش‌های خبیثانه و نیرنگ‌های باطل را به کاربرده واز هر حیله و وسیله‌ای استفاده می‌کنند؛ آنها افراد متزلزل و مرددی هستند که شیاطین برآنان سیطره یافته و از راه حق بازشان داشته‌اند ولی خود را هدایت شده می‌دانند. خداوند تعالی می‌فرماید:

    {وَمَن يَعْشُ عَن ذِكْرِ‌ الرَّ‌حْمَـٰنِ نُقَيِّضْ له شَيْطَانًا فَهُوَ له قَرِ‌ينٌ ﴿٣٦﴾ وَإِنَّهُمْ لَيَصُدُّونَهُمْ عَنِ السَّبِيلِ وَيَحْسَبُونَ أَنَّهُم مُّهْتَدُونَ ﴿٣٧﴾ حَتَّىٰ إِذَا جَاءَنَا قَالَ يَا لَيْتَ بَيْنِي وَبَيْنَكَ بُعْدَ الْمَشْرِ‌قَيْنِ فَبِئْسَ الْقَرِ‌ينُ ﴿٣٨﴾} صدق الله العظيم [الزخرف]

    { وهرکس از یاد (خدای) رحمان غافل (ورویگردان) شود, برای او شیطانی بر می گماریم, پس همواره آن (شیطان) قرین (وهمنشین) او باشد.(۳۶)وآنها (= شیاطین) اینها (=انسانها) را از راه (خدا) باز می دارند, در حالی که گمان می کنند هدایت یافته اند.(۳۷)تا زمانی که (در روز قیامت) نزد ما آید, (به همنشین خود) می گوید: « ای کاش میان من وتو مسافت دو مشرق فاصله بود, پس تو چه بد همنشینی بودی».(۳۸)}
    ای دشمن خدا و خلیفه‌اش؛ سزاوارامام مهدی نیست که شفاعت بنده در پیشگاه رب المعبود را نفی کرده و سپس بگوید من یوم الدین شفیع شما هستم! بلکه درمورد اذن خداوند برای تحقق یافتن شفاعت فتوا دادم. این طور نیست که کسانی که خداوند با ایشان اجازه سخن گفتن می‌دهد؛ بگویند خدایا شفاعت ما برای بندگانت را بپذیر و خدا هم قبول کند.... هیهات هیهات وسبحان الله العظيم وتعالى علواً كبيراً! بلکه کسانی که خداوند به آنان اجازه سخن گفتن داده؛ کلام صواب بر زبان می‌آورند و از پروردگارسبحان می‌خواهند در نفس خود راضی شود؛ وبرای آنان؛ بزرگ‌ترین نعیم همین است. و چگونه خداوند در نفس خود راضی می‌شود؟ برای تحقق این امر باید بندگانش مشمول رحمتش شوند و او راضی شود.

    گوش کن چه می‌گویم: قسم به کسی که کتاب را نازل نموده و ابرها را روان می‌سازد و أحزاب را به هزیمت می‌فرستد؛ به خداوند عزیز وهاب قسم؛ بندگانی در این عالم هستند که پروردگارشان با تریلیون تریلیون تریلیون بهشت که عرض آن به اندازه آسمان‌ها و زمین است؛ راضی‌شان نمی‌کند؛ مگر خودش راضی شود!! می‌دانی چرا؟چون آنها همین الآن و در همین زمان می‌بینند در حالی که حبیبشان درنفسش به خاطر بندگانی که در حق خود ظلم کرده‌اند و در حبات دنیوی گمراه شده‌اند؛ متحسر و حزین است ؛ به بهشت نعیم و حور العین نیاز ندارند.

    خداوند برای کسانی مانند تو که از مغضوب علیهم هستند متحسر نیست؛ ای شیاطین جن و انس شما گمراه (الضالین) نیستید؛ گمراهان کسانی هستند که از راه هدایت گمراه شده‌اند ولی می‌پندارند در مسیر هدایتند. اما شیاطین جن و انس از حق بیزارند واز آنچه که خدا را به خشم می‌آورد پیروی کرده و از رضوان خدا اکراه دارند. اینها اعمال‌شان برباد رفته و در دنیا و آخرت مورد لعن هستند و سه بار عذاب می‌شوند. تصدیق فرموده خداوند تعالی:

    {وَمِمَّنْ حَوْلَكُمْ مِّنَ ٱلأَعْرَابِ مُنَافِقُونَ وَمِنْ أَهْلِ ٱلْمَدِينَةِ مَرَدُواْ عَلَى ٱلنِّفَاقِ لاَ تَعْلَمُهُمْ نَحْنُ نَعْلَمُهُمْ سَنُعَذِّبُهُم مَّرَّتَيْنِ ثُمَّ يُرَدُّونَ إِلَىٰ عَذَابٍ عَظِيمٍ} صدق الله العظيم [التوبة:101]

    {و برخی اعراب که اطراف شما هستند، منافقند؛ و از اهل مدینه (نیز)، گروهی سخت به نفاق پای بندند. تو آنها را نمی‌شناسی، ولی ما آنها را می شناسیم. پس آنها را دو بار مجازات خواهیم کرد وسپس بسوی مجازات بزرگی (در قیامت) فرستاده می‌شوند.}
    ممکن است کسی سخن مرا قطع کرده و سؤال کند:"اما خداوند تعالی فرموده است: {سَنُعَذِّبُهُم مَّرَّتَيْنِ} صدق الله العظيم، پس ناصر محمد؛ چرا می‌گویی خداوند سه بارعذابشان می‌کند؟"

    إمام مهدي ناصر محمد در پاسخ می‌گوید: دوبار در طول حیات دنیوی عذاب می‌شوند و سپس به سوی عذاب بزرگ در روز قیامت برده خواهند شد.تصدیق فرموده خداوند تعالی:

    {سَنُعَذِّبُهُم مَّرَّتَيْنِ ثُمَّ يُرَدُّونَ إِلَىٰ عَذَابٍ عَظِيمٍ} صدق الله العظيم

    {پس آنها را دو بار مجازات خواهیم کرد وسپس بسوی مجازات بزرگی (در قیامت) فرستاده می‌شوند.}
    آنها منافقینی از جنس شیاطین بشرند؛ امثال کسی که نسبت به رضوان خدا کافر است ؛ پس از انان حذر کنید؛ که اگر حذر نکنید شما را به عبادت بندگان و بی‌نیازی جستن از رب المعبود-به خاطرتمسک به بندگان مقرب- باز می‌گردانند و در این صورت دیگر ولی و یاوری غیر خدا برایتان نخواهد بود. خداوند به خاطر کفرشان آنان را لعنت نموده و مورد غضبش هستند و لعنت خدا و ملایکه و تمام مردم بر آنان رواست. خداوند تعالی می‌فرماید:

    {قُلْ آمَنَّا بِاللَّـهِ وَمَا أُنزِلَ عَلَيْنَا وَمَا أُنزِلَ عَلَىٰ إِبْرَ‌اهِيمَ وَإِسْمَاعِيلَ وَإِسْحَاقَ وَيَعْقُوبَ وَالْأَسْبَاطِ وَمَا أُوتِيَ مُوسَىٰ وَعِيسَىٰ وَالنَّبِيُّونَ مِن ربّهم لَا نُفَرِّ‌قُ بَيْنَ أَحَدٍ مِّنْهُمْ وَنَحْنُ له مسلمونَ ﴿٨٤﴾ وَمَن يَبْتَغِ غَيْرَ‌ الْإِسْلَامِ دِينًا فَلَن يُقْبَلَ منه وَهُوَ فِي الْآخِرَ‌ةِ مِنَ الْخَاسِرِ‌ينَ ﴿٨٥﴾ كَيْفَ يَهْدِي اللَّـهُ قَوْمًا كَفَرُ‌وا بَعْدَ إِيمَانِهِمْ وَشَهِدُوا أن الرَّ‌سُولَ حقّ وَجَاءَهُمُ الْبَيِّنَاتُ وَاللَّـهُ لَا يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ ﴿٨٦﴾ أُولَـٰئِكَ جَزَاؤُهُمْ أن عَلَيْهِمْ لَعْنَةَ اللَّـهِ وَالْمَلَائِكَةِ وَالنَّاسِ أَجْمَعِينَ ﴿٨٧﴾ خَالدّين فِيهَا لَا يُخَفَّفُ عَنْهُمُ الْعَذَابُ وَلَا هُمْ يُنظَرُ‌ونَ ﴿٨٨﴾ إِلَّا الَّذِينَ تَابُوا مِن بَعْدِ ذَٰلِكَ وَأَصْلَحُوا فَإِنَّ اللَّـهَ غَفُورٌ‌ رَّ‌حِيمٌ ﴿٨٩﴾ أن الَّذِينَ كَفَرُ‌وا بَعْدَ إِيمَانِهِمْ ثُمَّ ازْدَادُوا كُفْرً‌ا لَّن تُقْبَلَ تَوْبَتُهُمْ وَأُولَـٰئِكَ هُمُ الضَّالُّونَ ﴿٩٠﴾ أن الَّذِينَ كَفَرُ‌وا وَمَاتُوا وَهُمْ كُفَّارٌ‌ فَلَن يُقْبَلَ مِنْ أَحَدِهِم مِّلْءُ الأرض ذَهَبًا وَلَوِ افْتَدَىٰ بِهِ أُولَـٰئِكَ لَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ وَمَا لَهُم مِّن نَّاصِرِ‌ينَ ﴿٩١﴾} صدق الله العظيم [آل عمران]

    {بگو: به خدا و آنچه بر ما و بر ابراهيم و اسماعيل و اسحاق و يعقوب و اسباط (رسولان سه گانه) و نيز آنچه بر موسى و عيسى و پيامبران ديگر از جانب پروردگارشان نازل شده است، ايمان آورديم. ميان هيچ يك از ايشان فرقى نمى‌نهيم و همه تسليم اراده او هستيم. (۸۴) و هر كس كه دينى جز اسلام اختيار كند از او پذيرفته نخواهد شد و در آخرت از زيان ديدگان خواهد بود. (۸۵) چگونه خدا هدايت كند قومى را كه نخست ايمان آوردند و به حقانيت رسول شهادت دادند و دلايل و آيات روشن را مشاهده كردند، سپس كافر شدند؟ خدا ستمكاران را هدايت نمى‌كند. (۸۶) جزايشان اين است كه لعنت خدا و فرشتگان و همه مردم بر آنان است. (۸۷) جاويد در لعنت بمانند و از عذابشان كاسته نشود و مهلتشان ندهند. (۸۸) مگر آنان كه از آن پس توبه كنند و به صلاح آيند، زيرا خدا آمرزنده و مهربان است. (۸۹) توبه كسانى كه پس از ايمان آوردن كافر شدند و بر كفر خود افزودند، پذيرفته نخواهد شد. اينان گمراهانند. (۹۰) آنان كه كافر شدند و كافر مردند، اگر بخواهند به اندازه همه زمين طلا دهند و خويشتن را از عذاب باز خرند، از آنها پذيرفته نخواهد شد. برايشان عذابى دردناك است و ايشان را هيچ ياورى نيست. (۹۱)}

    شیاطین جن و انس از سرخت‌ترین دشمنان مهدی منتظرناصر محمد یمانی هستند؛ چرا که نسبت به دعوت او کافرند. او مردم را به عبادت خداوند یکتا می‌خواند و این که احدی را همراه خدا نخوانند که جز خداوند ملجأ و پناهی نمی‌یابند(اشاره به آیه کریمه سوره الکهف: وَاتْلُ مَا أُوحِيَ إِلَيْكَ مِنْ كِتَابِ رَبِّكَ ۖ لَا مُبَدِّلَ لِكَلِمَاتِهِ وَلَنْ تَجِدَ مِنْ دُونِهِ مُلْتَحَدًا ﴿٢٧﴾}او مردم را از شرک به خداوند برحذر می‌دارد و فرمان می‌دهد نسبت به خدا اخلاص داشته و تنها او را بخوانند. از جن و انس دعوت می‌کند که رضوان خداوند را هدف نهایی دنیا و آخرت خود قرار دهند. اما کسانی که به دنبال خشم خدا هستند و از رضوان الهی اکراه دارند؛ از دعوت امام وهدی ناصر محمد یمانی خوششان نمی آید و از هر حیله و وسیله‌ای استفاده خواهند کرد تا نور خدا را خاموش کنند؛ ولی خداوند ولی خدا جز اینکه نور خود را کامل کند، نمی خواهد، هر چند مجرمان از ظهور آن خشنود نباشند (اشاره به آیه کریمه سوره التوبه: يُرِيدُونَ أَنْ يُطْفِئُوا نُورَ اللَّـهِ بِأَفْوَاهِهِمْ وَيَأْبَى اللَّـهُ إِلَّا أَنْ يُتِمَّ نُورَهُ وَلَوْ كَرِهَ الْكَافِرُونَ ﴿٣٢﴾)
    والسلام علينا وعلى عباد الله الصالحين، وسلامٌ على المرسلين، والحمد لله ربّ العالمين..
    عدو شياطين البشر المهديّ المنتظَر الإمام ناصر محمد اليماني.





  9. مصدر المشاركة
    -30-
    الإمام ناصر محمد اليماني
    12 - 09 - 1431 هـ
    22 - 08 - 2010 مـ
    06:02 صباحاً
    ـــــــــــــــــــــ


    شفاعت به نحوی که شما اعتقاد دارید نیست؛ پس از خدا بترسید و چیزی را با او شریک قرار ندهید....

    بسم الله الرحمن الرحيم، وسلامٌ على المُرسلين والحمدُ لله ربّ العالمين..
    السلام عليكم معشر المُسلمين ورحمة الله وبركاته، السلام علينا وعلى عباد الله الصالحين، وسلامٌ على المُرسلين والحمدُ لله ربّ العالمين..
    س1- آیا متقیانی که به شفاعت خداوند رحمن امید دارند؛ حق سخن گفتن و درخواست شفاعت از خداوند را دارند یا خداوند به آنان اجازه نمی‌دهد در این مورد سخن گویند؟
    و جواب را در آیات محکم کتاب در این فرموده خداوند تعالی می‌یابید:
    {إِنَّ لِلْمُتَّقِينَ مَفَازًا ﴿٣١﴾ حَدَائِقَ وَأَعْنَابًا ﴿٣٢﴾ وَكَوَاعِبَ أَتْرَ‌ابًا ﴿٣٣﴾ وَكَأْسًا دِهَاقًا ﴿٣٤﴾ لَّا يَسْمَعُونَ فِيهَا لَغْوًا وَلَا كِذَّابًا ﴿٣٥﴾ جَزَاءً مِّن رَّ‌بِّكَ عَطَاءً حِسَابًا ﴿٣٦﴾ رَّ‌بِّ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْ‌ضِ وَمَا بَيْنَهُمَا الرَّ‌حْمَـٰنِ ۖ لَا يَمْلِكُونَ مِنْهُ خِطَابًا ﴿٣٧﴾} صدق الله العظيم [النبأ].
    { مسلّماً برای پرهیزگاران نجات و پیروزی بزرگی است (۳۱) بستان‌ها و تاكستانها، (۳۲) و حوریانی بسیار جوان و هم‌سن و سال، (۳۳) و جام‌هایی لبریز و پیاپی (۳۴)در آنجا نه سخن پوچ و بیهوده‌ای می‌شنوند، و نه دروغی (۳۵) این پاداش پروردگار تو است و عطیّه‌ی بسنده‌ای (۳۶) پروردگارآسمان‌ها و زمین و همه‌ی چیزهائی که در میان آنها قرار دارد. پروردگار رحمان هیچ کس اجازه گفتن و سخن با او را ندارد. (۳۷)}
    س2- به همین ترتیب آیا روح القدس و ملائکه مقرب خداوند رحمن امکان سخن گفتن با او و طلب شفاعت برای بندگان را دارند؟
    و جواب را در آیات محکم کتاب دراین فرموده خداوند تعالی می‌یابید:
    {يَوْمَ يَقُومُ الرُّوحُ وَالْمَلائِكَةُ صَفًّا لا يَتَكَلَّمُونَ} صدق الله العظيم [النبأ:38].
    {روزی که «روح» و «ملائکه» در یک صف می‌ایستند و کسی سخن نمی‌گوید}
    ولی خداوند یکی از بندگان خود را استثناء کرده و به او اجازه داده تا با او سخن بگوید و لذا خداوند تعالی می‌فرماید:
    {إِلا مَنْ أَذِنَ لَهُ الرَّحْمَنُ وَقَالَ صَوَابًا} صدق الله العظيم [النبأ:38].
    {مگر آنكه خداى رحمان به او رخصت دهد و او سخن به صواب گويد.}
    و سؤالی که مطرح می‌شود این است که مقصود از "سخن صواب" چیست؟ و جواب را در آیات محکم کتاب دراین فرموده خداوند تعالی می‌یابید:
    {وَكَم مِّن مَّلَكٍ فِي السَّمَاوَاتِ لا تُغْنِي شَفَاعَتُهُمْ شَيْئًا إِلاَّ مِن بَعْدِ أَن يَأْذَنَ اللَّهُ لِمَن يَشَاء وَيَرْضَى} صدق الله العظيم [النجم:26].
    {و چه بسیار فرشتگان آسمانها که شفاعت آنها سودی نمی‌بخشد مگر پس از آنکه خدا به کسی اجازه داده و راضی شود}
    بنده‌ای که خداوند به او اذن سخن گفتن داده است و از گفتار او راضی است؛ به هیچ وجه برای احدی از بندگان خداوند درخواست شفاعت نمی‌کند؛ بلکه از پروردگارش می‌خواهد برای تحقق نعیمی بزرگتر از بهشتش؛ در نفس خود راضی شود؛ چون خداوند ارحم الراحمین است؛ چون خداوند درنفس خود برای بندگانی که به خودشان ظلم کرده‌اند حزین و متحسر است .از آنجا که به دلیل ارحم الراحمین بوده خداوند، حسرت پروردگار به خاطر بندگانش بسیارعظیم است؛ لذا می‌بینید بنده‌ای که اجازه دارد با خداوند سخن بگوید، جز صواب چیزی بر زبان نمی‌آورد و از پروردگارش درخواست می‌کند تا در نفس خود راضی شود. چون خداوند ارحم الراحمین است و با اینکه به آنان هیچ ظلمی نکرده است، اما به خاطر بندگانی که در حق خود ظلم کرده‌اند حزین و متحسر است؛ آنها خودشان در حق خود ظلم کرده‌ و نسبت به رسولان پروردگارشان کافر شدند پس رسولان از خداوند یاری خواستند. خداوند نیز به یاری رسولان خود آمده و کافران را گرفتارعذابی شدید نموده و برطبق وعده خود هلاکشان نموده است و سپس در نفس خود برای آنان متحسر و حزین و متأسف شده است. خداوند تعالی می‌فرماید:
    {فَلَمَّا آَسَفُونَا انْتَقَمْنَا مِنْهُمْ} صدق الله العظيم [الزخرف:55].
    {امّا هنگامی که ما را به خشم آورده و اندوهگین کردند، از آنها انتقام گرفتیم}
    و بعد از انتقامی که به دور از ظلم از ایشان گرفته شده به خاطر آنان متحسر می‌شود. خداوند تعالی می‌فرماید:
    {إِن كَانَتْ إِلَّا صَيْحَةً وَاحِدَةً فَإِذَا هُمْ خَامِدُونَ ﴿٢٩﴾ يَا حَسْرَ‌ةً عَلَى الْعِبَادِ ۚ مَا يَأْتِيهِم مِّن رَّ‌سُولٍ إِلَّا كَانُوا بِهِ يَسْتَهْزِئُونَ ﴿٣٠﴾ أَلَمْ يَرَ‌وْا كَمْ أَهْلَكْنَا قَبْلَهُم مِّنَ الْقُرُ‌ونِ أَنَّهُمْ إِلَيْهِمْ لَا يَرْ‌جِعُونَ ﴿٣١﴾ وَإِن كُلٌّ لَّمَّا جَمِيعٌ لَّدَيْنَا مُحْضَرُ‌ونَ ﴿٣٢﴾} صدق الله العظيم [يس].
    {فقط یک صیحه بود، ناگهان همگی خاموش شدند! (۲۹) حسرت بر این بندگان که هیچ پیامبری برای هدایت آنان نیامد مگر اینکه او را استهزا می‌کردند! (۳۰) آیا ندیدند چقدر از اقوام پیش از آنان را هلاک کردیم، آنها هرگز به سوی ایشان بازنمی‌گردند! (۳۱) و همه آنان نزد ما احضار می‌شوند! (۳۲)}
    و خداوند تعالی می‌فرماید: {وَالَّذِينَ آمَنُواْ أَشَدُّ حُبًّا لِّلّهِ} صدق الله العظيم [البقرة:165].
    {امّا آنها که ایمان دارند، شدیدترین حب‌شان برای خداوند است}
    و سؤالی که مطرح می‌شود این است: فردی که شدیدترین حب در قلبش برای خداوند است و خدایش را از تمام عالم وجود و هرچه که در دنیا و آخرت است وبیشتراز بهشت نعیم و حور العین دوست دارد؛ آیا چنین کسی بعد از اینکه از میزان حسرت خداوند در نفسش و حزن او نسبت به بندگانی که درحق خود ظلم کرده‌اند آگاه شد؛ آیا می‌تواند در بهشت نعیم احساس شادی و سعادت کند؟ لذا ای
    دوست داران خداوند اگر شدیدترین حب در قلبتان برای خداوند است؛ از اینکه خداوند به شما نصرت عطا کرده و کافران را هلاک نماید؛ شاد نباشید؛ چون وقتی خداوند شما را یاری کرد و از آنان انتقام گرفت و هلاکشان نمود و به وعده خود به شما عمل کرد و بعد از آن شما را به بهشت فرستاد؛ گرچه شما خوشحالید که خداوند در برابر دشمن خود و دشمن‌تان؛ نصرت عطا نموده و شما را به بهشت و آنان را به جهنم فرستاده ؛ اما من خداوند را مانند شما خوشحال و خرسند نمی‌یابم . شما خرسندید چون او شما را یاری کرده و دشمن‌تان را هلاک نموده و بعد از آنها زمین را به شما عطا کرده و بعد از مرگ شما را به بهشت فرستاده و از اهالی بهشت نموده است:
    {فَرِحِينَ بِمَا آتَاهُمُ اللَّهُ مِن فَضْلِهِ}
    صدق الله العظيم [آل عمران:170].
    {آنها بخاطر نعمتهای فراوانی که خداوند از فضل خود به ایشان بخشیده است، خوشحالند}
    ای دوست‌داران خداوند؛ شما را چه شده که تنها به خود و سعادت خود فکر می‌کنید و رضوان خداوند را وسیله حفظ شدن‌تان از آتش و ورودتان به بهشت قرار داده‌اید تا به سعادت شخصی برسید؟ شما خودتان را دوست دارید یا خداوند را؟ اگر خداوند را به شدت دوست دارید؟ پس چگونه حبیب می‌تواند خوشحال و مسرور باشد اما حبیبش سعید نبوده و به خاطر بندگانی که درحق خود ظلم کرده‌اند حزین و متأسف باشد؟ و برای همین می‌بینید که امام مهدی بنده نعیم اعظم ، بهشت و حورها وقصرها هرچه که می‌خواهند باشد را برخود حرام نموده است و هرچه از نعیم را که به من بدهند؛تا زمانی که خداوند نعیم اعظم را برایم محقق نسازد و در نفس خود راضی نشده و به خاطر بندگانی که در حق خود ظلم کرده‌اند حزین و متحسر و متأسف باشد؛ از رفتن به بهشت سرباز خواهم زد. حزن و تأسف و حسرت خداوند نسبت به این بندگانی که به خود ظلم کرده‌اند به سبب صفت رحمت در نفس اوست چون او ارحم الراحمین است و کسی در میان خلق رحیم‌تر از خداوند ارحم الراحمین وجود ندارد. تفاوت بسیار زیاد است و تنها به این سادگی نیست که او از تمام رحماء؛ رحیم ترباشد؛ بلکه فرق -بین رحمت خداوند و رحمت دیگر مخلوقات - بسیار بسیار بسیار بزرگ است! حال تصور کنید شدت حسرت در نفس خداوند ارحم الراحمین چقدر است و قادر نیستید که شدت و عظمت این حسرت را تصور کنید مگر اینکه تصور کنید که پدران و مادران و پسران و دخترانتان در آتش جهنم‌اند و از "عذاب حریق" فریاد می‌زنند؛ تصور کنید میزان حسرت شما برای نزدیکانتان چقدر است؛ چه برسد به حسرت خداوندی که ارحم الراحمین است؟ ای دوستان خداوند شما را چه می‌شود که فکر نمی‌کنید پروردگارتان در چه حالی است آيا مسرور است یا نسبت به مردمی که هنوز هلاک نکرده غضبناک است و بخاطر آنانی که از آنها انتقام گرفته و ایشان نیزاز کرده‌های خود پشیمان هستند متحسر است؟ ای دوست‌داران خداوند شما را چه می‌شود چه طوراست که تنها به فکر این هستید که خودتان سعادت‌مند شده و به فوز بهشت نعیم و حور العین رسیده و از عذاب جهنم حفظ شوید؟ آیا ورود به بهشت و نجات از آتش هدف خلقت شماست؟ خیر به پروردگارم قسم که چنین نیست و خداوند شما را تنها برای این آفریده است که رضوان خداوند بی شریک و یگانه را عبادت نمایید؛ در این صورت خواهید دید که رضوان خداوند از نعیم بهشت او بزرگ‌تر است. تصدیق فرموده خداوند تعالی:
    {وَعَدَ اللّهُ الْمُؤْمِنِينَ وَالْمُؤْمِنَاتِ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا وَمَسَاكِنَ طَيِّبَةً فِي جَنَّاتِ عَدْنٍ وَرِضْوَانٌ مِّنَ اللّهِ أَكْبَرُ ذَلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ}
    صدق الله العظيم [التوبة:72].
    {خداوند به مردان و زنان باایمان، باغهایی از بهشت وعده داده که نهرها از زیر درختانش جاری است؛ جاودانه در آن خواهند ماند؛ و مسکن‌های پاکیزه‌ای در بهشتهای جاودان و رضوان خداوند، (از همه اینها) بزرگتر است؛ و پیروزی بزرگ، همین است!}
    و راز و حکمت خلقت شما در این است که رضوان خداوند نسبت به بندگانش را عبادت کنید. تصدیق فرموده خداوند تعالی:
    {وَمَا خَلَقْتُ الْجِنَّ وَالْإِنسَ إِلَّا لِيَعْبُدُونِ}
    صدق الله العظيم [الذاريات:56].
    {من جنّ و انس را نیافریدم جز برای اینکه عبادتم کنند}
    و خداوند تعالی می‌فرماید: {ثُمَّ اسْتَوَى عَلَى الْعَرْشِ الرَّحْمَنُ فَاسْأَلْ بِهِ خَبِيراً} صدق الله العظيم [الفرقان:59].
    {سپس بر عرش احاطه یافت.او رحمان است؛ از او بخواه که از همه چیز آگاه است!}
    آنچه که امام مهدی "الخبیر بالرحمن" که در محکمات قرآن از او یاد شده می‌خواهد این است که از حال خداوند ارحم الراحمین به شما خبر دهد تا بدانید او خرسند نیست بلکه برای بندگانی که درحق خود ظلم کرده‌اند و هربار که خداوند رسولی به سوی ایشان فرستاد تا گناهانشان را مورد مغفرت قرار دهد از آنها روگرداندند متحسر است:
    {وَقَالُوا إِنَّا كَفَرْ‌نَا بِمَا أُرْ‌سِلْتُم بِهِ وَإِنَّا لَفِي شَكٍّ مِّمَّا تَدْعُونَنَا إِلَيْهِ مُرِ‌يبٍ ﴿٩﴾ قَالَتْ رُ‌سُلُهُمْ أَفِي اللَّـهِ شَكٌّ فَاطِرِ‌ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْ‌ضِ ۖ يَدْعُوكُمْ لِيَغْفِرَ‌ لَكُم مِّن ذُنُوبِكُمْ} صدق الله العظيم [إبراهيم:9-10].
    {«ما به آنچه شما به آن فرستاده شده‌اید، کافریم! و نسبت به آنچه ما را به سوی آن می‌خوانید، شکّ و تردید داریم!» (۹) رسولان آنها گفتند: «آیا در خدا شکّ است؟! خدایی که آسمانها و زمین را آفریده؛ او شما را دعوت می‌کند تا گناهانتان را ببخشد،}
    و خداوند تعالی می‌فرماید: {فَلَمَّا آَسَفُونَا انْتَقَمْنَا مِنْهُمْ} صدق الله العظيم [الزخرف:55].
    {امّا هنگامی که ما را به خشم آورده و اندوهگین کردند، از آنها انتقام گرفتیم}
    آیا نمی‌بینید که خداوند بخاطر بندگانش متأسف و اندوهگین است و نسبت به آنها حسرت می‌خورد و خداوند تعالی می‌فرماید:
    {إِن كَانَتْ إِلَّا صَيْحَةً وَاحِدَةً فَإِذَا هُمْ خَامِدُونَ ﴿٢٩﴾ يَا حَسْرَ‌ةً عَلَى الْعِبَادِ ۚ مَا يَأْتِيهِم مِّن رَّ‌سُولٍ إِلَّا كَانُوا بِهِ يَسْتَهْزِئُونَ ﴿٣٠﴾ أَلَمْ يَرَ‌وْا كَمْ أَهْلَكْنَا قَبْلَهُم مِّنَ الْقُرُ‌ونِ أَنَّهُمْ إِلَيْهِمْ لَا يَرْ‌جِعُونَ ﴿٣١﴾ وَإِن كُلٌّ لَّمَّا جَمِيعٌ لَّدَيْنَا مُحْضَرُ‌ونَ ﴿٣٢﴾} صدق الله العظيم [يس].
    {فقط یک صیحه بود، ناگهان همگی خاموش شدند! (۲۹) حسرت بر این بندگان که هیچ پیامبری برای هدایت آنان نیامد مگر اینکه او را استهزا می‌کردند! (۳۰) آیا ندیدند چقدر از اقوام پیش از آنان را هلاک کردیم، آنها هرگز به سوی ایشان بازنمی‌گردند! (۳۱) و همه آنان نزد ما احضار می‌شوند! (۳۲)}
    `پس
    راه حل چیست ،ای دوست‌داران خداوند ؟ برایتان روشن شده که خداوند در نفس خود خرسند نیست بلکه برای بندگانی که بعد از هلاک شدنشان توسط خداوند؛ پشیمان شده‌اند، متأسف و متحسر و حزین است. کسانی که بعد ازهلاکتشان می‌گویند:{أَن تَقُولَ نَفْسٌ يَا حَسْرَتَىٰ عَلَىٰ مَا فَرَّطتُ فِي جَنبِ اللَّـهِ وَإِن كُنتُ لَمِنَ السَّاخِرِينَ ﴿٥٦﴾} [الزمر]، {مبادا کسی روز قیامت بگوید: «افسوس بر من از کوتاهیهایی که در اطاعت فرمان خدا کردم و از مسخره‌کنندگان بودم!»} و بلافاصله بعد از مرگ یا حین هلاک شدن با عذابی که ازنزد خداوند نازل شده، پشیمان شده و قلب‌شان غرق در ندامت است. تصدیق فرموده خداوند تعالی:
    {عَمَّا قَلِيلٍ لَّيُصْبِحُنَّ نَادِمِينَ ﴿٤٠﴾ فَأَخَذَتْهُمُ الصَّيْحَةُ بِالْحَقِّ}
    صدق الله العظيم [المؤمنون:40-41].
    {بزودی از کار خود پشیمان خواهند شد! (۴۰) سرانجام صیحه آنها را بحق فرو گرفت؛}
    آنها نادم شده و اصراری برای تکرار اعمالی که مرتکب شده بودند ندارند اما فرصت از دست رفته است. بعد ازهلاکت و ندامت؛ خداوند در نفس خود نسبت به این بندگان متحسر می‌شود. تصدیق فرموده خداوند تعالی:
    {إِن كَانَتْ إِلَّا صَيْحَةً وَاحِدَةً فَإِذَا هُمْ خَامِدُونَ ﴿٢٩﴾ يَا حَسْرَ‌ةً عَلَى الْعِبَادِ ۚ مَا يَأْتِيهِم مِّن رَّ‌سُولٍ إِلَّا كَانُوا بِهِ يَسْتَهْزِئُونَ ﴿٣٠﴾ أَلَمْ يَرَ‌وْا كَمْ أَهْلَكْنَا قَبْلَهُم مِّنَ الْقُرُ‌ونِ أَنَّهُمْ إِلَيْهِمْ لَا يَرْ‌جِعُونَ ﴿٣١﴾ وَإِن كُلٌّ لَّمَّا جَمِيعٌ لَّدَيْنَا مُحْضَرُ‌ونَ ﴿٣٢﴾} صدق الله العظيم [يس].
    {فقط یک صیحه بود، ناگهان همگی خاموش شدند! (۲۹) حسرت بر این بندگان که هیچ پیامبری برای هدایت آنان نیامد مگر اینکه او را استهزا می‌کردند! (۳۰) آیا ندیدند چقدر از اقوام پیش از آنان را هلاک کردیم، آنها هرگز به سوی ایشان بازنمی‌گردند! (۳۱) و همه آنان نزد ما احضار می‌شوند! (۳۲)}
    می‌بینید که امام مهدی بارها و بارها برایتان از نشانه حسرت در نفس خداوند یاد می‌کند باشد که قلب‌تان با یاد آن زنده شود و چشم‌های‌تان مملو از اشک شوند و بگویید ای خداوند ارحم الراحمین وا حسرتا بر نعیم اعظم که اگر محقق نشود؛ پس ما را برای چه آفریده‌ای . اگر ما رضوان تو را وسیله‌ای برای تحقق بهشت و نجات از آتش قرار دهیم؛ مشکل حل نخواهد شد تا زمانی که تو درنفس خود راضی نبوده و متحسر و حزین نباشی این فایده‌ای ندارد.ای خداوند عالمیان اگر این امر برای ما محقق نشود؛پس ما را برای چه آفریده‌ای؟ و ما از آیات محکم کتاب حکمت خلقت بندگانت را می‌دانیم که به حق فرموده‌ای:
    {وَمَا خَلَقْتُ الْجِنَّ وَالْإِنسَ إِلَّا لِيَعْبُدُونِ}
    صدق الله العظيم [الذاريات:56].
    {
    من جنّ و انس را نیافریدم جز برای عبادت}
    اما هدف رضوان نفس تو محقق نمی‌شود مگر اینکه رضوان تو را غایت خود قرار دهیم نه وسیله ورود به بهشت و نجات از آتش؛ و می‌دانیم که تو بر هر چیز توانایی و نعیم اعظم در قلب ما محقق نخواهد شد مگر آن‌که مشیت تو که در آیات محکم کتابت آمده تحقق یابد که:
    {وَلَوْ شَاء رَبُّكَ لآمَنَ مَن فِي الأَرْضِ كُلُّهُمْ جَمِيعًا}
    صدق الله العظيم [يونس:99].
    { و اگر پروردگار تو می‌خواست، تمام کسانی که روی زمین هستند، همگی به (اجبار) ایمان می‌آورند؛}
    ای خداوند ارحم الراحمین؛ عبد تو به حق لا اله الا انت و به حق رحمتی که برخود فرض نموده‌ای و به حق بزرگی و عظمت نعیم رضوان در نفست از تو مسئلت می‌کند که تمام اهل زمین را هدایت فرمایی واز روی رحمت به بنده‌ای که رضوان نفس تو را به عنوان غایتش عبادت می‌کند و نه وسیله؛ بندگانت را امتی واحد در صراط مستقیم قرار دهی و وعده تو حق است و تو ارحم الراحمینی. خداوند تعالی می‌فرماید:
    {وَلَوْ شَاءَ رَ‌بُّكَ لَجَعَلَ النَّاسَ أُمَّةً وَاحِدَةً ۖ وَلَا يَزَالُونَ مُخْتَلِفِينَ ﴿١١٨﴾ إِلَّا مَن رَّ‌حِمَ رَ‌بُّكَ ۚ وَلِذَٰلِكَ خَلَقَهُمْ ۗ وَتَمَّتْ كَلِمَةُ رَ‌بِّكَ لَأَمْلَأَنَّ جَهَنَّمَ مِنَ الْجِنَّةِ وَالنَّاسِ أَجْمَعِينَ ﴿١١٩﴾} صدق الله العظيم [هود].
    {و اگر پروردگارت می‌خواست، همه مردم را یک امّت قرار می‌داد؛ ولی آنها همواره مختلفند... (۱۱۸) مگر کسی را که پروردگارت رحم کند! و برای همین آنها را آفرید! و فرمان پروردگارت قطعی شده که: جهنّم را از همه (سرکشان و طاغیان) جنّ و انس پر خواهم کرد! (۱۱۹)}
    همانا که جهنم از شیاطین جن و انس پرخواهد شد . تصدیق فرموده خداوند تعالی:
    {قَالَ فَالْحَقُّ وَالْحَقَّ أَقُولُ ﴿٨٤﴾ لَأَمْلَأَنَّ جَهَنَّمَ مِنكَ وَمِمَّن تَبِعَكَ مِنْهُمْ أَجْمَعِينَ ﴿٨٥﴾} صدق الله العظيم [ص].
    {فرمود: «به حق سوگند، و حق می‌گویم، (۸۴) که جهنّم را از تو و هر کدام از آنان که از تو پیروی کند، پر خواهم کرد!» (۸۵)}
    ولی بنده تو امام مهدی از تو می‌خواهد تا به جز این گروه؛ به خاطر او تمام بندگانت را هدایت نمایی؛ کسانی که اگر بدانند من امام مهدی خلیفه‌ای هستم که خداوند برای آنان برگزیده و امام کریم ایشان هستم؛ کاری جز تسلیم کامل درمقابل خلیفه خداوند نخواهند کرد؛ و از روی اطاعت دربرابر او سجده می‌کنند ، نه سجده بر پیشانی ، و ما با قرآن مجید آنان را به راه خداوند عزیز حمید هدایت خواهیم کرد.
    ای جماعت شیاطین و در راس آنها ابلیس؛ بدانید که این‌گونه نیست که امام مهدی منتظر از خدا نخواهد که همگی شما را هدایت نماید؛ اما مشکلی که شما دارید این است که به یقین می‌دانید امام ناصر محمد یمانی، مهدی منتظر خلیفه پروردگارعالمیان در "دوران گفتگو قبل از ظهوری" است که با عذابی دردناک رخ خواهد داد. اما آگاهی از اینکه ناصر محمد یمانی مهدی منتظر است و ایمان به این که او مهدی منتظر حق ؛ خلیفه پروردگار عالمیان است،باعث اندوه شما شده و چهره‌هایتان در هم رفته و زشت می‌شود. ایمان شما به این امر حق پروردگار،شما را به تلاش در جهت خاموش ساختن نور خداوند با دهان‌هایتان سوق می‌دهد درحالی که خداوند جز این نمی‌خواهد که نور خود را کامل گرداند ولو اینکه مجرمان ناخشنود باشند. خداوند تعالی می‌فرماید:
    {فَلَمَّا رَأَوْهُ زُلْفَةً سِيئَتْ وُجُوهُ الَّذِينَ كَفَرُوا وَقِيلَ هَذَا الَّذِي كُنتُم بِهِ تَدَّعُونَ} صدق الله العظيم [الملك:27].
    {پس چون آن را نزديك‌شده بينند، روى آنان كه كافر شدند بد- زشت و تاريك و ناخوش- گردد و گفته شود: اين است آنچه که ادعای آن را می‌کردید }
    ای عجب از برخی ازعلمای امت که ندانسته به خداوند نسبت می‌دهند و فرق بین {تَدَّعُونَ} وبين {تَدْعُونَ}را نمی‌دانند.
    و خداوند تعالی می‌فرماید: {فَلَمَّا رَأَوْهُ زُلْفَةً سِيئَتْ وُجُوهُ الَّذِينَ كَفَرُوا وَقِيلَ هَذَا الَّذِي كُنتُم بِهِ تَدَّعُونَ} صدق الله العظيم [الملك:27].
    {پس چون آن را نزديك‌شده بينند، روى آنان كه كافر شدند بد- زشت و تاريك و ناخوش- گردد و گفته شود: اين است آنچه که ادعای آن را می‌کردید}
    پس بیایید تا امام مهدی بیان چیزی را که نمی‌دانید به شما یاد دهد. خداوند تعالی می‌فرماید:
    {فَلَمَّا رَأَوْهُ زُلْفَةً سِيئَتْ وُجُوهُ الَّذِينَ كَفَرُوا وَقِيلَ هَذَا الَّذِي كُنتُم بِهِ تَدَّعُونَ} صدق الله العظيم [الملك:27].
    {پس چون آن را نزديك‌شده بينند، روى آنان كه كافر شدند بد- زشت و تاريك و ناخوش- گردد و گفته شود: اين است آنچه که ادعای آن را می‌کردید}
    مقصود خداوند تعالی از این خطاب کافرانی از شیاطین جن و انس است که از برانگیخته شدن امام مهدی در دوران گفتگو قبل از ظهور باخبرخواهند شد و می‌دانند که خداوند در دوران گفتگو قبل از ظهور؛ مهدی منتظر را برانگيخته است. درهر عصر و دوره‌ای و هر ازچندگاهی عده‌ای هستند که ادعا می‌کنند مهدی منتظرند و از طریق شياطين انس و جن تحریک می‌شوند. مسّ شیطان آنهارا سرگردان و آشفته ذهن کرده ودر سینه‌هاشان وسوسه می‌شوند که مهدی منتظرند . شياطين هر چند وقت یک بار مهدی منتظر جدیدی را جلو می‌اندازند؛ حکت خبیثانه این مکر شیاطین در آن است که وقتی مهدی منتظر حق پروردگار عالمیان برانگیخته شد؛ مردم از او روگردانده و بگویند او هم مثل دیگرانی است که هرچند وقت یک‌بار با ادعای مهدویت(یدّعون) سربلند می‌کنند و سپس از مهدی منتظر حق پروردگارشان که در زمان مقدر شده در کتاب مسطور برانگیخته شده؛ رو می‌گردانند. این مکر شیاطین برای بازداشتن مردم از پیروی از مهدی منتظر حق و خلیفه خداوند بر عالمیان امام ناصر محمد یمانی که از راه کامپیوتر در "دوران گفتگو قبل از ظهور" با مردم گفتگو می‌کند کارگر افتاده و شیاطین بشر در "دوران گفتگو قبل از ظهور" از دعوت او آگاه شده و می‌دانند او مهدی منتظر است و چهره‌شان درهم رفته وعبوس شده است چرا که رسیدن و نزدیک شدن عذاب را دریافته و دانسته‌اند او به زودی با سیاره عذاب دردناک بر عالمیان چیره خواهد شد و لذا خداوند تعالی می‌فرماید:
    {فَلَمَّا رَأَوْهُ زُلْفَةً سِيئَتْ وُجُوهُ الَّذِينَ كَفَرُوا وَقِيلَ هَذَا الَّذِي كُنتُم بِهِ تَدَّعُونَ} صدق الله العظيم [الملك:27].
    {پس چون آن را نزديك‌شده بينند، روى آنان كه كافر شدند بد- زشت و تاريك و ناخوش- گردد و گفته شود: اين است آنچه که ادعای آن را می‌کردید}
    یعنی این همان مهدی منتظر حق است که کسانی که گرفتار مس شیاطین شده‌اند هر چند وقت از شخصیت او تقلید و ادعا می‌کردند که او هستند و مهدی منتظر جدیدند و برای همین است که انصار حق در "دوران گفتگو قبل از ظهور" گفتند: {هَذَا الَّذِي كُنتُم بِهِ تَدَّعُونَ اين است آنچه که ادعای آن را می‌کردید } و این سخن انصاری است که در "دوران گفتگو قبل از ظهور" به خلیفه خداوند مهدی ایمان آورده و در این کلام خداوند سخن آنهاست که می‌آید: {وَقِيلَ هَذَا الَّذِي كُنتُم بِهِ تَدَّعُونَ و گفته شود: اين است آنچه که ادعای آن را می‌کردید } صدق الله العظيم، یعنی ای جماعت گرفتار مس شیطان و ای دجال‌های دروغ‌گو که هر از چند گاهی ظاهر می‌شوید؛ این همان مهدی منتظر حق است که شما ادعا می‌کردید او هستید: { تَدَّعُونَ}
    به خداوند قسم اگر امام مهدی از هریک از اساتید دانشکده لغت عربی سؤال کند فرقی بین {تَدَّعُونَ} و {تَدْعُونَ}وجود دارد؟ خواهند گفت:" اگر تشدید از روی حرف دال برداشته شود معنای آن دعا کردن است. برای مثال این فرموده خداوند تعالی:
    {إِنَّ الَّذِينَ تَدْعُونَ مِن دُونِ اللّهِ عِبَادٌ أَمْثَالُكُمْ} صدق الله العظيم [الأعراف:194].
    {آنهایی را که غیر از خدا می‌خوانید؛ بندگانی همچون خود شما هستند}
    اما اگر روی حرف دال تشدید باشد مقصود ادعا کردن است نه دعا کردن و مثال آن این فرموده خداوند تعالی است:
    {فَلَمَّا رَأَوْهُ زُلْفَةً سِيئَتْ وُجُوهُ الَّذِينَ كَفَرُوا وَقِيلَ هَذَا الَّذِي كُنتُم بِهِ تَدَّعُونَ} صدق الله العظيم"
    {پس چون آن را نزديك‌شده بينند، روى آنان كه كافر شدند بد- زشت و تاريك و ناخوش- گردد و گفته شود: اين است آنچه که ادعای آن را می‌کردید}

    آنگاه امام مهدی به آنان می‌گوید: ای علمای امت پس چرا چیزی را که نمی‌دانید به خداوند نسبت می‌دهید؛ شما می‌دانید در این آیه بالای حرف دال تشدید وجود دارد و می‌دانید مقصود ادعا کردن است نه دعا کردن؛ آیا از خداوند نمی‌ترسید تا ندانسته به او نسبت ندهید؟ آیا شما یقین دارید؟
    به خداوند قسم؛ این بیان را به خاطر آگاهی از لغت عربی نیاوردم؛ شما در علم نحو از امام مهدی بهترید. او خطاهای املایی زیادی دارد؛ با اینکه من در بسیاری از کلاس‌ها نحو آموخته‌ام ولی آنها را فراموش کرده و تقریباً از آنها چیزی به یاد نمي آورم و خداوند شهید و وکیل این گفته من است و برای همین است که می‌بینید خطاهای املایی دارم ولی این ایرادی برای فهمیدن بیان مورد نظر پیش نمی‌آورد شما مقصود م من از هر کلمه‌ای که می‌نویسم را می‌فهمید و حمد خداراست که این حجت شما نیست؛ بلکه حجت خلیفه خداوند مهدی است که چگونه او بیان حق بسیاری از آیات پیچیده را می‌داند در حالی که در نحو و املا خوب نیست. پس به حق برایتان فتوا داده و می‌گوییم: از خدا پروا کرده و ندانسته به او نسبت ندهید. خداوند به شما می‌آموزد که أنّ الله بكل شيء عليم، و ظهور مهدی منتظر برای بشریت با عذابی الیم خواهد بود و این مقصود فرموده خداوند تعالی است:
    {وَيَقُولُونَ مَتَىٰ هَـٰذَا الْوَعْدُ إِن كُنتُمْ صَادِقِينَ ﴿٢٥﴾ قُلْ إِنَّمَا الْعِلْمُ عِندَ اللَّـهِ وَإِنَّمَا أَنَا نَذِيرٌ‌ مُّبِينٌ ﴿٢٦﴾} صدق الله العظيم [الملك].
    { آنها می‌گویند: «اگر راست می‌گویید این وعده قیامت چه زمانی است؟!» (۲۵) بگو: «علم آن تنها نزد خداست؛ و من فقط بیم‌دهنده آشکاری هستم!» (۲۶)}
    و مقصود موعد عذابی است که محمدٌ رسول الله -صلى الله عليه وآله وسلم- به اذن خداوند به آنان داده است و با سنگ‌هایی است که از سیاره عذاب الیم می‌آیند و لذا می‌گفتند: {وَإِذْ قَالُواْ اللَّهُمَّ إِن كَانَ هَـذَا هُوَ الْحَقَّ مِنْ عِندِكَ فَأَمْطِرْ عَلَيْنَا حِجَارَةً مِّنَ السَّمَاءِ أَوِ ائْتِنَا بِعَذَابٍ أَلِيمٍ} صدق الله العظيم [الأنفال:32].
    {زمانی را که گفتند: «پروردگارا! اگر این حق است و از طرف توست، بارانی از سنگ از آسمان بر ما فرود آر! یا عذاب دردناکی برای ما بفرست}
    مقصود پاره‌های سنگ از سیاره عذابی است که محمد رسول الله -صلى الله عليه وآله وسلم- به امر خداوند وعده آن را به ایشان داده بود و لذا می‌گفتند:
    {أَوْ تُسْقِطَ السَّمَاء كَمَا زَعَمْتَ عَلَيْنَا كِسَفًا} صدق الله العظيم [الإسراء:92].
    {
    یا سنگ‌های آسمان را -آنچنان که می‌پنداری- بر سر ما فرود آری}
    و برای همین خداوند تعالی می‌فرماید:
    {وَيَقُولُونَ مَتَىٰ هَـٰذَا الْوَعْدُ إِن كُنتُمْ صَادِقِينَ ﴿٢٥﴾ قُلْ إِنَّمَا الْعِلْمُ عِندَ اللَّـهِ وَإِنَّمَا أَنَا نَذِيرٌ‌ مُّبِينٌ ﴿٢٦﴾} صدق الله العظيم [الملك].
    { آنها می‌گویند: «اگر راست می‌گویید این وعده قیامت چه زمانی است؟!» (۲۵) بگو: «علم آن تنها نزد خداست؛ و من فقط بیم‌دهنده آشکاری هستم!» (۲۶)}
    و حال سراغ فرموده خداوند تعالی می‌آییم که:

    {فَلَمَّا رَأَوْهُ زُلْفَةً سِيئَتْ وُجُوهُ الَّذِينَ كَفَرُوا وَقِيلَ هَذَا الَّذِي كُنتُم بِهِ تَدَّعُونَ}
    صدق الله العظيم،
    {پس چون آن را نزديك‌شده بينند، روى آنان كه كافر شدند بد- زشت و تاريك و ناخوش- گردد و گفته شود: اين است آنچه که ادعای آن را می‌کردید}
    مقصود برانگیخته شدن مهدی منتظر در "دوران گفتگو قبل از ظهور" و قبل از آن است که خداوند با عذاب موعود او را چیره ساخته و امر او را به ظهور برساند و برای همین خداوند تعالی می‌فرماید:
    {فَلَمَّا رَأَوْهُ زُلْفَةً سِيئَتْ وُجُوهُ الَّذِينَ كَفَرُوا وَقِيلَ هَذَا الَّذِي كُنتُم بِهِ تَدَّعُونَ} صدق الله العظيم،
    {پس چون آن را نزديك‌شده بينند، روى آنان كه كافر شدند بد- زشت و تاريك و ناخوش- گردد و گفته شود: اين است آنچه که ادعای آن را می‌کردید}.
    ممکن است یکی از کسانی که ندانسته به خداوند نسبت می‌دهند سخن مرا قطع کرده و بگوید:" خیر مقصود دیدن عذابی است که در منطقه آنها نازل می‌شود. تصدیق فرموده خداوند تعالی: {فَلَمَّا رَأَوْهُ زُلْفَةً سِيئَتْ وُجُوهُ الَّذِينَ كَفَرُوا وَقِيلَ هَذَا الَّذِي كُنتُم بِهِ تَدَّعُونَ} صدق الله العظيم،
    {پس چون آن را نزديك‌شده بينند، روى آنان كه كافر شدند بد- زشت و تاريك و ناخوش- گردد و گفته شود: اين است آنچه که ادعای آن را می‌کردید}
    چراکه قبل از آن از خدا خواسته بودند که از آسمان برسرشان سنگ ببارد و خداوند تعالی می‌فرماید:
    {وَإِذْ قَالُواْ اللَّهُمَّ إِن كَانَ هَـذَا هُوَ الْحَقَّ مِنْ عِندِكَ فَأَمْطِرْ عَلَيْنَا حِجَارَةً مِّنَ السَّمَاءِ أَوِ ائْتِنَا بِعَذَابٍ أَلِيمٍ} صدق الله العظيم [الأنفال:32].
    و این مقصود خداوند تعالی از این فرمایش است:
    {فَلَمَّا رَأَوْهُ زُلْفَةً سِيئَتْ وُجُوهُ الَّذِينَ كَفَرُوا وَقِيلَ هَذَا الَّذِي كُنتُم بِهِ تَدَّعُونَ} صدق الله العظيم"،{
    پس چون آن را نزديك‌شده بينند، روى آنان كه كافر شدند بد- زشت و تاريك و ناخوش- گردد و گفته شود: اين است آنچه که ادعای آن را می‌کردید}
    .
    و این عالم تصور می‌کند طلایه‌دار علم است و قرآن را با رجوع به قرآن بیان می‌کند؛ در حالی که کلام خداوند را از موضع مورد نظر تحریف کرده و آیات را با مخلوط کن برقی درهم آمیخته است و این را با آن قاطی کرده؛ درحالی که این در یك موضوع و دیگری در موضوعی دیگر است. با وجود اینکه این عالم می‌داند این کلمه به خاطر داشتن تشدید با دیگر کلمه کتاب فرق دارد واگر روی دال تشدید بگذاریم معنای{تَدَّعُونَ} به کل با کلمه {تَدْعُونَ} فرق خواهد کرد و اما مقصود از کلمه {تَدْعُونَ}، دعا کردن و خواندن است مانند این فرموده خداوند تعالی:
    {إِنَّ الَّذِينَ تَدْعُونَ مِن دُونِ اللّهِ عِبَادٌ أَمْثَالُكُمْ فَادْعُوهُمْ فَلْيَسْتَجِيبُواْ لَكُمْ إِن كُنتُمْ صَادِقِينَ} صدق الله العظيم [الأعراف:194].
    { آنهایی را که غیر از خدا می‌خوانید بندگانی همچون خود شما هستند؛ آنها را بخوانید، و اگر راست می‌گویید باید به شما پاسخ دهند}
    و اما مقصود از کلمه {تَدَّعُونَ} ادعا کردن است نه دعا کردن و اینجاست که مقصود خداوند تعالی برایتان روشن می‌شود که :
    {فَلَمَّا رَأَوْهُ زُلْفَةً سِيئَتْ وُجُوهُ الَّذِينَ كَفَرُوا وَقِيلَ هَذَا الَّذِي كُنتُم بِهِ تَدَّعُونَ}
    صدق الله العظيم.
    ،{پس چون آن را نزديك‌شده بينند، روى آنان كه كافر شدند بد- زشت و تاريك و ناخوش- گردد و گفته شود: اين است آنچه که ادعای آن را می‌کردید}
    و این امام مهدی است که درآستانه و نزدیک ظهور است؛ او هم‌چنان در "دوران گفتگو قبل از ظهور" قرار دارد و بشریت متمدن را از راه کامپیوتر و اینترنت جهانی مورد خطاب قرار می‌دهد و به آنان اعلام می‌نماید که وارد دوران نشانه‌های بزرگ ساعت-قیامت- شده‌اند؛ آیا یقین می‌آورید؟
    وسلامٌ على المُرسلين ، والحمدُ لله ربّ العالمين..
    خليفة الله الإمام المهديّ ناصر محمد اليماني.




  10. مصدر المشاركة
    - 31 -
    الإمام ناصر محمد اليماني
    24 - 07 - 1431 هـ
    06 - 07 - 2010 مـ
    12:17 صباحاً
    ـــــــــــــــــــــــــ


    { يَا أيُّها الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَابْتَغُوا إِلَيْهِ الْوَسِيلَةَ وَجَاهِدُوا فِي سَبِيلِهِ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ }
    صـــدق الله العظيـــــم ..


    بسم الله الرحمن الرحيم، والصلاة والسلام على المرسلين وآلهم الطيبين والتّابعين ولا أُفرق بين أحد من رسله حنيفاً مسلماً وما أنا من المشركين، سلام الله عليكم يا عبيد الله ورحمته وبركاته. و خداوند تعالی می‌فرماید:


    {أُولَٰئِكَ الَّذِينَ هَدَى اللَّهُ فَبِهُدَاهُمُ اقْتَدِهْ} صدق الله العظيم [الأنعام:90]

    { آنها کسانی هستند که خداوند هدایتشان کرده؛ پس به هدایت آنان اقتدا کن}

    اینها گروهی از بندگان هستند که خداوند آنها به راه پروردگارعزیز و حمید هدایت کرده و اما این که چطور به سوی پروردگارشان هدایت شدند؟ فتوای آن را در آیات محکم کتاب و در این فرموده خداوند تعالی پیدا می‌کنید:

    {يَبْتَغُونَ إِلَىٰ ربّهم الْوَسِيلَةَ أيّهم أقرب وَيَرْجُونَ رَحْمَتَهُ وَيَخَافُونَ عَذَابَهُ أن عَذَابَ ربّك كَانَ مَحْذُورًا}صدق الله العظيم [الإسراء:57]

    {برای تقرب به پروردگارشان وسیله را می‌جویند، که کدام یک نزدیکترند؛ و به رحمت او امیدوارند؛ و از عذاب او می‌ترسند؛ چرا که عذاب پروردگارت، همواره در خور پرهیز و وحشت است!}
    {يَا أيُّها الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَابْتَغُوا إِلَيْهِ الْوَسِيلَةَ وَجَاهِدُوا فِي سَبِيلِهِ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ ﴿٣٥﴾}صدق الله العظيم [المائدة]

    {ای کسانی که ایمان آورده‌اید! از خدا بپرهیزید! و وسیله‌ را برای تقرب به او بجوئید! و در راه او جهاد کنید، باشد که رستگار شوید!}
    {وَمَا أَرْسَلْنَا مِن قَبْلِكَ مِن رَّسُولٍ إِلَّا نُوحِي إِلَيْهِ أَنَّهُ لَا إِلَٰهَ إِلَّا أَنَا فَاعْبُدُونِ ﴿٢٥﴾}
    صدق الله العظيم [المائدة]


    { ما پیش از تو هیچ پیامبری را نفرستادیم مگر اینکه به او وحی کردیم که: «معبودی جز من نیست؛ پس تنها مرا پرستش کنید}

    {وَمَا خَلَقْتُ الجنّ وَالْإِنسَ إِلَّا لِيَعْبُدُونِ ﴿٥٦﴾} صدق الله العظيم [الذاريات]

    { جن و انس را جز برای عبادت خود خلق نکردم}
    ای علمای مسلمین؛ ای امت مسلمان؛ از خدا بترسید وهمراه بندگانی که خداوند هدایت‌شان کرده؛ "وسیله"را به سوی او بجویید؛ اگر تنها خدا را عبادت کنید؛ خداوندی که برای همه‌ی بندگان خود این حق را به صورت برابر قایل شده و گرامی‌ترین شما نزد خداوند بندگان متقی خدا هستند که برای تقرب هرچه بیشتر به خداوند؛ رقابت می‌کنند.

    ای امت اسلام؛ محمد رسول الله - صلّى الله عليه وآله وسلّم - هم‌چنان به امام مهدی توصیه می‌کند تا بیانات بیشتری درمورد علم هدایت برای مردم عالم بیاورد؛ شاید ارشاد شوند و مبالغه درمورد انبیا الله و رسولانی که به سوی آنان فرستاده شده‌اند را رها کنند. خداوند آنها را برانگیخت تا از شما دعوت کنند خدا را عبادت کرده و برای حب و قرب بیشتر الهی با آنان رقابت کنید و آنان هم برای حب و قرب بیشتر به درگاه خدا با شما رقابت می‌کنند. تصدیق فرموده خداوند تعالی:

    {وَاصْبِرْ نَفْسَكَ مَعَ الَّذِينَ يَدْعُونَ ربّهم بِالْغَدَاةِ وَالْعَشِيِّ يُرِيدُونَ وَجْهَهُ وَلَا تَعْدُ عَيْنَاكَ عَنْهُمْ تُرِيدُ زِينَةَ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَلَا تُطِعْ مَنْ أَغْفَلْنَا قَلْبَهُ عَن ذِكْرِنَا وَاتَّبَعَ هَوَاهُ وَكَانَ أَمْرُهُ فُرُطًا ﴿٢٨﴾}صدق الله العظيم [الكهف]

    {با کسانی باش که پروردگار خود را صبح و عصر می‌خوانند، و تنها رضای او را می‌طلبند! و هرگز بخاطر زیورهای دنیا، چشمان خود را از آنها برمگیر! و از کسانی که قلبشان را از یاد خود غافل ساختیم اطاعت مکن! همانها که از هوای نفس پیروی کردند، و کارهایشان بیهوده و خسران است.}

    "وسیله" را به انبیا واگذار نکنید که اگر چنین کردید؛ به خدا شرک آورده‌اید و هرکس شرک بیاورد؛ اعمالش هدر رفته و در آخرت زیان‌کاران است.


    ای علمای مسلمین و امت‌شان؛ شهدای حق دعوتم باشید؛ من امام مهدی شما را به عبادت خداوند یکتا دعوت می‌کنم. خداوند را به دور از شرک عبادت کنبد و حق معرفت خداوند را آن گونه که شایسته‌ی اوست به جا آورید؛ اگر خدا را عبادت می‌کنید و به جای خدا؛ در مورد انبیا مبالغه نکنید. همانا که آنها نیز مانند شما بندگان خداوندند و عظمت و بزرگی تنها از آن خداوند یکتاست؛ از نظر شما چه کسی بجز او بزرگ و عظیم است تا رقابت برای خدا را به او واگذارکنید و خودتان را محروم....!؟ شما به خدا شرک آورده‌اید و برهان اشکار برایتان خواهم آورد که مسلمانان همگی به خدا شرک آورده‌اند مگر کسانی که پروردگارم به آنان رحم کند. اگر امام مهدی از تمام علمای مسلمین سؤال کند: به من فتوا دهید که آیا سزاوار و درحد شما هست که برای حب و قرب به خداوند سبحان به دنبال "وسیله" بوده در این راه با محمد رسول الله - صلّى الله عليه وآله وسلّم - رقابت کنید؟ حتما جوابتان این خواهد بود: "خیر؛ همه‌ی ما علمای مسلمین "وسیله" را برای نبی خداوند علیه الصلاة و السلام می‌خواهیم و برای همین است که می‌بینی موقع همه نمازها می‌گوییم
    (اللهم آتِ محمد الوسيلة ......خداوندا وسیله را به محمد عطا کن) . چون "وسیله" مقامی در نزد پروردگار است که تنها به یکی از بندگان خدا تعلق می‌گیرد و محمد رسول الله - صلّى الله عليه وآله وسلّم - امید دارد که آن عبد خودش باشد؛ خود ایشان به ما امر نموده تا "وسیله" را برای ا طلب کنیم". امام مهدی ناصر محمد یمانی در پاسخ آنان می‌گوید: شایسته و سزاوار نیست که محمد رسول الله - صلّى الله عليه وآله وسلّم - ازمیان مسلمانان مقام "وسیله" را منحصر به خود کند؛ این فرمان شیطان رجیم است- نه رسول الله- و این برخلاف فرمان خدا به شما در آیات محکم کتابش است که می‌فرماید:

    {يَا أيُّها الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَابْتَغُوا إِلَيْهِ الْوَسِيلَةَ وَجَاهِدُوا فِي سَبِيلِهِ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ ﴿٣٥﴾}صدق الله العظيم [المائدة]

    {ای کسانی که ایمان آورده‌اید! از خدا بپرهیزید! و وسیله‌ را برای تقرب به او بجوئید! و در راه او جهاد کنید، باشد که رستگار شوید!}
    بلکه این هدایت خداوند است که در فرموده او می‌یابید:

    {اتَّقُوا اللَّهَ وَابْتَغُوا إِلَيْهِ الْوَسِيلَةَ}صدق الله العظيم

    { از خدا پروا کنید و وسیله را به سوی او طلب نمایید}
    این راهی است که خداوند بندگانش را به راه خداوند عزیز حمید هدایت می‌فرماید:

    {يَبْتَغُونَ إِلَىٰ ربّهم الْوَسِيلَةَ أيّهم أقرب وَيَرْجُونَ رَحْمَتَهُ وَيَخَافُونَ عَذَابَهُ أن عَذَابَ ربّك كَانَ مَحْذُورًا}صدق الله العظيم [الإسراء:57]

    {برای تقرب به پروردگارشان وسیله را می‌جویند، که کدام یک نزدیکترند؛ و به رحمت او امیدوارند؛ و از عذاب او می‌ترسند؛ چرا که عذاب پروردگارت، همواره در خور پرهیز و وحشت است!}
    همانا که همه‌ی بندگان در خدا حق دارند. تصدیق فرموده خداوند تعالی:

    {قُلْ يَا أَهْلَ الْكِتَابِ تَعَالَوْا إِلَىٰ كَلِمَةٍ سَوَاءٍ بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمْ أَلَّا نَعْبُدَ إِلَّا اللَّهَ وَلَا نُشْرِكَ بِهِ شيئاً وَلَا يَتَّخِذَ بَعْضُنَا بَعْضًا أَرْبَابًا مِّن دُونِ اللَّهِ فَإِن تَوَلَّوْا فَقُولُوا اشْهَدُوا بِأَنَّا مسلمونَ ﴿٦٤﴾}

    صدق الله العظيم [آل عمران]


    { بگو: «ای اهل کتاب! بیایید به سوی سخنی که میان ما و شما یکسان است؛ که جز خداوند یگانه را نپرستیم و چیزی را همتای او قرار ندهیم؛ و بعضی از ما، بعضی دیگر را -غیر از خدای یگانه- به خدایی نپذیرد.» هرگاه سرباز زنند، بگویید: «گواه باشید که ما مسلمانیم!»}
    ای جماعت علمای امت اسلامی؛ شما به خدا شرک آورده وتلاشتان در دنیا به هدر رفته؛ در حالی که می‌پندارید اعمال‌تان نیک است. از خدا بترسید.اگر شما و امتتان، هنوز در مسیر هدایت قرار داشتید؛ چرا خداوند عبد و خلیفه‌ی خود امام مهدی را برانگیخته تا شما وهمه‌ی مسلمانان و تمام مردم را با قرآن مجید به راه خداوند عزیز و حمید هدایت کند. می‌دانم شما از امام مهدی خشمگین شده و خواهید گفت: "ای دروغ‌گوی گستاخ از خدا بترس؛ تو مهدی منتظر نیستی. چگونه از ما می‌خواهی با حبیب‌مان محمد رسول الله - صلّى الله عليه وآله وسلّم - برای رسیدن به "مقام وسیله" و قربت به خدا رقابت کنیم؟ این مقام جز ایشان به کسی تعلق ندارد؛ نه ما و نه تمام مردم عالم". امام مهدی در پاسخ‌تان می‌گوید: آیا جدم محمد رسول الله - صلّى الله عليه وآله وسلّم -به شما فتوا داده است که مقام سیله شایسته نیست به کسی جز ایشان تعلق داشته باشد و در حد شما و سایر مردم نیست؟ جواب‌تان حتماً این است:" خیر ایشان علیه الصلاة و السلام فرموده‌اند: همانان که وسیله مقامی در نزد خداست که بالاترین و نزدیک‌ترین درجه نسبت به ذات خداوند الرحمن است و تنها به یک نفر از بندگان خداوند تعلق می‌گیرد. او نگفته است که خودش ان بنده است ولی ما مسلمانان ایشان را از خودمان اولی‌تر می‌دانیم و اگر قرار باشداین مقام تنها به یک بنده برسد؛ محمد رسول الله - صلّى الله عليه وآله وسلّم - بیش از همه‌ی بندگان خدا سزاوار آن است چون او آخرین نبی و رسول خداست که به سوی تمام مردم فرستاده شده است" امام مهدی در پاسخ می‌گوید: آیا محمد رسول الله - صلّى الله عليه وآله وسلّم - به شما فتوا داده که ایشان ؛ آن بنده هستند؟ جواب‌تان حتماً این خواهد بود:" خیر چنین فتوایی ندادند. ایشان امیدوارند آن بنده؛ خودشان باشند" امام مهدی در پاسخ می‌گوید: پس ای مردم؛ مشخص نیست کدام یک از بندگان خداوند ازجن یا انس یا از هر جنسی، صاحب آن مقام خواهد بود و برای همین هم می‌بینید همگی برای حب و قرب بیشتر به درگاه پروردگار؛ رقابت کرده و هر بنده‌ای امید دارد خودش به آن مقام برسد. تصدیق فرموده خداوند تعالی:

    {يَبْتَغُونَ إِلَىٰ ربّهم الْوَسِيلَةَ أيّهم أَقْرَبُ} صدق الله العظيم [الإسراء:57]

    { وسیله را به سوی پروردگارشان می‌جویند که کدام مقرب‌تر باشند}

    پس برایتان روشن شد که خداوند روشن نفرموده کدام یک از بندگانش به آن مقام می‌رسد و این کار خداوند حکمت بالغه‌ای دارد. علت این است که همه‌ی بندگان خدا از جن انس و هر جنسی برای حب و قرب بیشتر به خدا باهم رقابت کنند و هریک بخواهند تا خود به آن مقام نایل گردند. با این حکمت بالغه تمام بندگان خدا از دایره‌ی شرک به خدا خارج و به عبادت خداوند یکتا و بی ‌شریک می‌پردازند و برای انسان راهی جز تلاش در دنیا نیست؛ ایا شما خدا را عبادت می‌کنید؟ عبادت خدا را به انبیا و رسولان خدا واگذار نکنید و فکر نکنید رقابت برای رسیدن به مقام وسیله را منحصر به آنان است نه شما؛ که در این صورت خداوند شما را گرفتار عذاب بسیار سختی خواهد کرد و جز او ولی و نصیری پیدا نمی‌کنید. مگر محمد رسول الله - صلّى الله عليه وآله وسلّم - و صحابه‌ واقعی که با دل و جان با او بودند را نمی‌بینید؛ مگر نمی‌بینید آنها در راه عبادت خداوند با محمد رسول الله - صلّى الله عليه وآله وسلّم - رقابت می‌کردند؟ برای همین خداوند تعالی می‌فرماید:

    {وَاصْبِرْ نَفْسَكَ مَعَ الَّذِينَ يَدْعُونَ ربّهم بِالْغَدَاةِ وَالْعَشِيِّ يُرِيدُونَ وَجْهَهُ وَلَا تَعْدُ عَيْنَاكَ عَنْهُمْ تُرِيدُ زِينَةَ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَلَا تُطِعْ مَنْ أَغْفَلْنَا قَلْبَهُ عَن ذِكْرِنَا وَاتَّبَعَ هَوَاهُ وَكَانَ أَمْرُهُ فُرُطًا ﴿٢٨﴾} صدق الله العظيم [الكهف].

    {با کسانی باش که پروردگار خود را صبح و عصر می‌خوانند، و تنها رضای او را می‌طلبند! و هرگز بخاطر زیورهای دنیا، چشمان خود را از آنها برمگیر! و از کسانی که قلبشان را از یاد خود غافل ساختیم اطاعت مکن! همانها که از هوای نفس پیروی کردند، و کارهایشان بیهوده و خسران است.}

    پس از خدا بترسید و ازبزرگ شمردن محمد رسول الله - صلّى الله عليه وآله وسلّم نسبت به خداوند دست بردارید و نپندارید حق او- برای حب و قرب الهی- بیش از شماست؛ او که فرزند خدا نیست سبحانه و تعالی علواً کبیرا! شاید یکی از علمای مسلمین بخواهد بگوید:" از خدا بترس ناصر محمد؛ ما مسلمانان اعتقاد نداریم محمد رسول الله - صلّى الله عليه وآله وسلّم - پسر خداست؛ او هم مانند ما بنده‌ای از بندگان خداوند است". امام مهدی در جواب می‌گوید: اگر ان طور است پس چرا برای او بیش از سایر بندگان حق قایل شده‌اید؛ او نیز مانند شما یکی از بندگان خداوند است ایشان علیه الصلاة‌ والسلام هم چیزی ندارد مگر تلاشش؟ و برای همین خداوند تعالی می‌فرماید:

    {وَاصْبِرْ نَفْسَكَ مَعَ الَّذِينَ يَدْعُونَ ربّهم بِالْغَدَاةِ وَالْعَشِيِّ يُرِيدُونَ وَجْهَهُ وَلَا تَعْدُ عَيْنَاكَ عَنْهُمْ تُرِيدُ زِينَةَ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَلَا تُطِعْ مَنْ أَغْفَلْنَا قَلْبَهُ عَن ذِكْرِنَا وَاتَّبَعَ هَوَاهُ وَكَانَ أَمْرُهُ فُرُطًا ﴿٢٨﴾} صدق الله العظيم [الكهف].

    {با کسانی باش که پروردگار خود را صبح و عصر می‌خوانند، و تنها رضای او را می‌طلبند! و هرگز بخاطر زیورهای دنیا، چشمان خود را از آنها برمگیر! و از کسانی که قلبشان را از یاد خود غافل ساختیم اطاعت مکن! همانها که از هوای نفس پیروی کردند، و کارهایشان بیهوده و خسران است.}

    ای علمای اسلام و امت اسلامی؛ من امام مهدی ناصر محمد یمانی از نظر حب و قرب به محمد رسول الله - صلّى الله عليه وآله وسلّم - ازهمه‌ی شما اولی‌ترم؛ ولی اگر رقابت برای مقام وسیله را به ایشان واگذار کنم و آن را بر خود حرام نمایم؛ به خدا شرک آورده و جز پروردگار ولی و نصیری برای خودم پیدا نمی‌کنم؛ و پناه برخدا که از کسانی باشم انبیا ور سولان خدا را شریک او می‌گیرند. همانا که خداوند آنان را برانگیخته تا امت را به سوی عبادت خداوند یکتا و بی‌شریک دعوت کنند وتمام بندگان را ترغیب و تشویق نمایند که همگی خدا را عبادت کرده و برای حب و قرب بیشتر به خدا رقابت کرده و به دنبال "وسیله" باشند و به رحمت او امیدوار و از عذاب او در هراس.... چگونگی هدایت شدن؛ هدایت شدگان را در این فرموده خداوند تعالی و در آیات محکم کتابش پیدا می‌کنید:‌

    {يَبْتَغُونَ إِلَىٰ ربّهم الْوَسِيلَةَ أيّهم أقرب وَيَرْجُونَ رَحْمَتَهُ وَيَخَافُونَ عَذَابَهُ أن عَذَابَ ربّك كَانَ مَحْذُورًا} صدق الله العظيم [الإسراء:57]

    {برای تقرب به پروردگارشان وسیله را می‌جویند، که کدام یک نزدیکترند؛ و به رحمت او امیدوارند؛ و از عذاب او می‌ترسند؛ چرا که عذاب پروردگارت، همواره در خور پرهیز و وحشت است!}
    و خداوند تعالی می‌فرماید:

    {أُولَٰئِكَ الَّذِينَ هَدَى اللَّهُ فَبِهُدَاهُمُ اقْتَدِهْ} صدق الله العظيم [الأنعام:90]

    { آنها کسانی هستند که خداوند هدایتشان کرده؛ پس به هدایت آنان اقتدا کن}

    ای مؤمنان به خدا؛ من امام مهدی همان فرمانی را به شما می‌دهم که خداوند در آیات محکم کتابش داده و فرموده است:‌

    {يَا أيُّها الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَابْتَغُوا إِلَيْهِ الْوَسِيلَةَ وَجَاهِدُوا فِي سَبِيلِهِ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ ﴿٣٥﴾}صدق الله العظيم [المائدة]

    { ای کسانی که ایمان آورده‌اید! از خدا بپرهیزید! و وسیله را برای تقرب به او بجوئید! و در راه او جهاد کنید، باشد که رستگار شوید!}


    با این که من امام مهدی خلیفه‌ی خدا هستم که هدف هدایت تمام مردم در دوران برانگیخته شدن او محقق خواهد شد وهمه‌ مردم به یک امت واحد بدل می‌گردند که در صراط مستقیم هستند؛ خداوند مقدر نفرموده بود تا هدایت همه‌ی امت‌ها در دوران برانگیخته شدن انبیا و رسولان محقق شود و مردم در آن زمان گروه‌های مختلف بودند؛ با وجود چنین تکریمی از نزد پروردگار عالمیان؛ بازهم سزاوار نیست که به شما بگویم برای حب و قرب خداوند سبحان با من رقابت نکنید؛ همانا که من هم مانند شما یک انسان هستم و شما هم همان حقی را در مورد خداوند دارید که امام مهدی دارد؛ هیچ تفاوتی از این نظر بین بندگان خدا نیست چون همه مردان و زنان بنده و عبد خداوندند و خدا از میان آنها همدم و فرزندی برنگزیده است. پس همگی تقوای الهی پیشه کنید و برای کسب "وسیله" به درگاهش تلاش نمایید؛ با دعوت مردم به سوی خداوند در راه او جهاد کنید باشد که ارشاد شوید . خداوندا شاهد باش ابلاغ کردم. خداوندا شاهد باش..


    ای انصار پیشگام برگزیده؛ نام عبدالنعیم الأعظم تنها مختص امام مهدی نیست و شما از آن محروم نیستید؛ ولی اسم باید مسمی داشته باشد؛ آن کسی که می‌داند به حق عبدالنعیم اعظم است؛ با نعیم بهشت و حورها و قصرهای آن راضی نمی‌شود تا این که هدفی برایش محقق گردد که از ملکوت دنیا و آخرت بسیار بزرگ‌تر است؛ این که خداوند در نفس خود راضی بوده و به خاطر بندگانی که می‌پنداشتند اعمال نیک انجام می‌دهند، ولی تلاش‌شان در دنیا به هدر رفته؛ متحسر نباشد.

    ای دوست‌داران خداوند؛ ای کسانی که محبوب خداوندید و محب او؛ آرزوی شهادت در راه خدا و کشته شدن به دست کافران را نکنید؛ چون اگر کافران شما را بکشند؛ بلافاصله بعد از مرگ‌تان وارد بهشت خواهید شد. تصدیق فرموده خداوند تعالی:

    {وَلَا تَحْسَبَنَّ الَّذِينَ قُتِلُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ أَمْوَاتًا بَلْ أَحْيَاءٌ عِندَ ربّهم يُرْزَقُونَ ﴿١٦٩﴾ فَرِحِينَ بِمَا آتَاهُمُ اللَّهُ مِن فَضْلِهِ وَيَسْتَبْشِرُونَ بِالَّذِينَ لَمْ يَلْحَقُوا بِهِم مِّنْ خَلْفِهِمْ أَلَّا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُونَ ﴿١٧٠﴾} صدق الله العظيم [آل عمران]
    { هرگز گمان مبر کسانی که در راه خدا کشته شدند، مردگانند! بلکه آنان زنده‌اند، و نزد پروردگارشان روزی داده می‌شوند. (۱۶۹) آنها بخاطر نعمتهای فراوانی که خداوند از فضل خود به ایشان بخشیده است، خوشحالند؛ و بخاطر کسانی که هنوز به آنها ملحق نشده‌اند خوشوقتند؛ که نه ترسی بر آنهاست، و نه غمی خواهند داشت. (۱۷۰}

    آنها جان و مال خود را با پروردگارشان در ازای بهشت معامله کرده‌اند. تصدیق فرموده خداوند تعالی:

    {إِنَّ اللَّهَ اشْتَرَىٰ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ أَنفُسَهُمْ وَأَمْوَالَهُم بِأَنَّ لَهُمُ الجنّة يُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَيَقْتُلُونَ وَيُقْتَلُونَ وَعْدًا عَلَيْهِ حَقًّا فِي التّوراة وَالْإِنجِيلِ وَالْقُرْآنِ وَمَنْ أَوْفَىٰ بِعَهْدِهِ مِنَ اللَّهِ فَاسْتَبْشِرُوا بِبَيْعِكُمُ الَّذِي بَايَعْتُم بِهِ وَذَٰلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ ﴿١١١﴾} صدق الله العظيم [التوبة]

    {خداوند از مؤمنان، جانها و اموالشان را خریداری کرده، که (در برابرش) بهشت برای آنان باشد؛ در راه خدا پیکار می‌کنند، می‌کشند و کشته می‌شوند؛ این وعده حقّی است بر او، که در تورات و انجیل و قرآن ذکر فرموده؛ و چه کسی از خدا به عهدش وفادارتر است؟! اکنون بشارت باد بر شما، به داد و ستدی که با خدا کرده‌اید؛ و این است آن پیروزی بزرگ!}


    شاید یکی از مجاهدان راه خدا بخواهد با قطع سخنان من، سؤال کند: "آیا به ما فرمان می‌دهی که با کافران نجنگیم تا ما را نکشند؟ " امام مهدی درپاسخ می‌گوید: با کسانی که با شما میٰ جنگند در راه خدا مبارزه کنید تا بدانند چقدر قدرتمندید وقلب‌هایتان مانند پولاد است و خداوند هرکس را که به او یاری کند؛ یاری و نصرت می‌بخشد ولی به کافرانی که به شما تعتدی نکرده‌اند؛ کاری نداشته باشید. اما برای رسیدن به بهشت و حورها و قصرهای بهشتی؛ آرزوی شهادت نداشته باشید؛ مگر کسی که می‌بیند به اینها راضی است. آن کس که خود را با اینها راضی می‌بیند؛ از حقیقت نعیم اعظم -که رضایت خداوند در نفس اوست- بی‌خبر است. ای دوست‌داران خدا؛ ای کسانی که محبوب خداوندید و محب او؛ اگر یکی از شما در راه خداوند کشته شد و پروردگار نیز او را وارد بهشت خود کرد و با قصرها و حورهای آن شاد و مسرور بود ولی سخن آرام و پنهانی خداوند درنفسش را از ورای حجاب شنید که می‌فرماید:


    {يَا حَسْرَةً عَلَى الْعِبَادِ مَا يَأْتِيهِم مِّن رَّسُولٍ إِلَّا كَانُوا بِهِ يَسْتَهْزِئُونَ ﴿٣٠﴾ أَلَمْ يَرَوْا كَمْ أَهْلَكْنَا قَبْلَهُم مِّنَ الْقُرُونِ أَنَّهُمْ إِلَيْهِمْ لَا يَرْجِعُونَ ﴿٣١﴾ وَإِن كلّ لَّمَّا جَمِيعٌ لَّدَيْنَا مُحْضَرُونَ ﴿٣٢﴾} صدق الله العظيم [يس]

    {حسرت بر این بندگان که هیچ پیامبری برای هدایت آنان نیامد مگر اینکه او را استهزا می‌کردند! (۳۰) آیا ندیدند چقدر از اقوام پیش از آنان را هلاک کردیم، آنها هرگز به سوی ایشان بازنمی‌گردند (۳۱) و همه آنان نزد ما احضار می‌شوند! (۳۲)}
    سپس خطاب به پروردگارش بگوید: الهی مرا برای چه آفریدی؟ و پروردگار عالمیان از ورای حجاب خود بفرماید:

    {وَمَا خَلَقْتُ الجنّ وَالْإِنسَ إِلَّا لِيَعْبُدُونِ ﴿٥٦﴾} صدق الله العظيم [الذاريات]

    { جن و انس را جز برای عبادت خود خلق نکردم}

    شما را به خدا ای دوست‌داران خداوند؛ آیا به نعیم بهشت و حورهای آن رضایت می دهید در حالی که حبیب شما خداوند الرحمن به خاطر بندگانی که در حق خود ظلم کرده‌اند؛ متحسر و حزین است؟ بلکه از خدا تمنا می‌کنید تا نعیمی را برای‌تان محقق فرماید که از نعیم بهشتش بسیار بزرگ‌تر است؛ یعنی نعیم رضوان خدا درنفسش ؛ تا حبیب شما خداوند الرحمن در نفس خود راضی بوده و برای بندگانی که می‌پنداشتند اعمال نیک انجام می‌دهند، ولی تلاش‌شان در دنیا به هدر رفته؛ متحسر و حزین نباشد. خداوند هم در نفس خود راضی نخواهد بود مگر این که تمام مردم به امتی .احد بدل شوند که در راه راست گام برمی‌دارند. هرکس که هدف زندگیش این باشد؛ خداوند به خاطر رحمتی که بر این بنده‌اش دارد؛ بندگانش را هدایت خواهد کرد؛ بنده‌ای که رضوان نفس پروردگارش را عبادت کرده و آن را هدف و غایت خود می‌داند نه وسیله رسیدن به بهشت؛ و بر خداست که تمام مردم را هدایت کرده و امتی واحد از ایشان بسازد که بر راه راست هستند. این بنده امام مهدی حق پروردگار و رحمت او بر عالمیان است او به اختلاف بین امت خاتمه داده و از آنها امتی واحد تشکیل می‌دهد که در صراط مستقیم هستند؛ در حالی که مردم در عصر انبیا و رسولان چند دسته بودند؛ گروهی هدایت شده و گروهی گمراهی بر آنان نوشته شد؛ فقط در دوران برانگیخته شدن امام مهدی است که خداوند به او رحم کرده و به خاطرش تمام مردم را هدایت می‌کنند و هدف خلقت آنها محقق می‌گردد. تصدیق فرموده خداوند تعالی:

    {وَلَوْ شَاءَ رَبُّكَ لَجَعَلَ النَّاسَ أُمَّةً وَاحِدَةً ۖ وَلَا يَزَالُونَ مُخْتَلِفِينَ﴿١١٨﴾إِلَّا مَن رَّحِمَ رَبُّكَ ۚ وَلِذَٰلِكَ خَلَقَهُمْ}صدق الله العظيم [هود]

    {و اگر پروردگارت بخواهد، همه مردم را یک امّت قرار می‌دهد؛ ولی آنها همواره مختلفند... (۱۱۸) مگر کسی را که پروردگارت رحم کند! و برای همین آنها را آفرید!}
    و اما فرموده خداوند تعالی:{وَلَوْ شَاءَ ربّك لَجَعَلَ النّاس أُمَّةً وَاحِدَةً}صدق الله العظيم
    {و اگر پروردگارت بخواهد، همه مردم را یک امّت قرار می‌دهد }
    بیان این را در این فرموده خداوند تعالی می‌یابید:
    {وَلَوْ شَاءَ ربّك لَآمَنَ مَن فِي الأرض كُلُّهُمْ جَمِيعًا}صدق الله العظيم [يونس]

    { و اگر پروردگار تو بخواهد، تمام کسانی که روی زمین هستند، همگی ایمان می‌آوردند؛}
    و اما فرموده خداوند تعالى:
    {وَلَا يَزَالُونَ مُخْتَلِفِينَ}
    صدق الله العظيم
    {
    ولی آنها همواره مختلفند.}
    بیان این را در این فرموده خداوند تعالی می‌یابید:
    {فَرِيقًا هَدَىٰ وَفَرِيقًا حقّ عَلَيْهِمُ الضَّلَالَةُ} صدق الله العظيم [الأعراف:30]
    {جمعی را هدایت کرده؛ و جمعی گمراهی بر آنها مسلّم شده است}
    و اما فرموده خداوند تعالى:
    {إِلَّا مَن رَّحِمَ ربّك وَلِذَٰلِكَ خَلَقَهُمْ}
    صدق الله العظيم

    { مگر کسی را که پروردگارت رحم کند! و برای همین آنها را آفرید!}
    و این امام مهدی است که خداوند به او رحم کرده و به خاطراو مردم را هدایت می‌کند وبه اذن خداوند به امتی واحد که در صراط مستقیم هستند مبدل می‌سازد و حسرت از نفس پروردگارش رفته و نعیم اعظم محقق می‌گردد و خداوند در نفس خود راضی شده و هدف خلقت مردم محقق می‌گردد؛ و چگونه خداوند در نفس خود راضی می‌شود؛ این که بندگانش همگی مشمول رحمت او شده و به یک امت تبدیل شوند و در صراط مستقیم باشند.

    ای دوست‌داران خداوند؛ ای محبوبان و محبان خدا؛ حریص هدایت امت باشید وبرای خداوند خشم خود را فرونشانید تا به محبت الهی دست یابید.تصدیق فرموده خداوند تعالی:

    {وَالْكَاظِمِينَ الْغَيْظَ وَالْعَافِينَ عَنِ النّاس وَاللَّهُ يُحِبُّ الْمُحْسِنِينَ} صدق الله العظيم [آل عمران:134]

    {همانها که در توانگری و تنگدستی، انفاق می‌کنند؛ و خشم خود را فرو می‌برند؛ و از خطای مردم درمی‌گذرند؛ و خدا نیکوکاران را دوست دارد.}

    و خداوند تعالى می‌فرماید:
    {وَلْيَعْفُوا وَلْيَصْفَحُوا أَلَا تُحِبُّونَ أن يَغْفِرَ اللَّهُ لَكُمْ}
    صدق الله العظيم [النور:22]
    {آنها باید عفو کنند و چشم بپوشند؛ آیا دوست نمی‌دارید خداوند شما را ببخشد؟!}
    چون کسی که از مردم در گذرد و به خاطر خدا دربرابر آنان صبرو بخشش پیشه کرده و عفو کند؛ خداوند به او می‌گوید: ای بنده‌ام؛ تو که از پروردگارت بخشنده‌تر نیستی؛ پس من هم گناهان گذشته و آینده تو را بخشیدم. و همانا که امام مهدی از انصارش دعوت می‌کند تا در امردعوت مردم به سوی خداوند ثابت قدم بوده

    {وَلَمَن صَبَرَ وَغَفَرَ أن ذَٰلِكَ لَمِنْ عَزْمِ الْأُمُورِ ﴿٤٣﴾} صدق الله العظيم [الشورى]
    {امّا کسانی که شکیبایی و عفو کنند، این از کارهای سترگ است}.

    تا به این ترتیب به بالاترین درجات عبودیت پروردگار برسد. تصدیق فرموده خداوند تعالی:

    {وَلَا تَسْتَوِي الْحَسَنَةُ وَلَا السَّيِّئَةُ ادْفَعْ بِالَّتِي هِيَ أَحْسَنُ فَإِذَا الَّذِي بَيْنَكَ وَبَيْنَهُ عَدَاوَةٌ كَأَنَّهُ وَلِيٌّ حَمِيمٌ ﴿٣٤﴾ وَمَا يُلَقَّاهَا إِلَّا الَّذِينَ صَبَرُوا وَمَا يُلَقَّاهَا إِلَّا ذُو حَظٍّ عَظِيمٍ ﴿٣٥﴾}
    صدق الله العظيم [فصلت]


    { خوبى و بدى برابر نيستند. همواره به نيكوترين وجهى پاسخ ده، تا كسى كه ميان تو و او دشمنى است چون دوست مهربان تو گردد. (۳۴) برخوردار نشوند از اين مگر كسانى كه شكيبا باشند و كسانى كه از ايمان بهره‌اى عظیم داشته باشند. (۳۵)}

    آیا می‌دانید چرا خداوند ابراهیم را خلیل خود نمود؟ چون بر علیه کافران دست دعا برنداشت؛ بلکه گفت:

    {فَمَن تَبِعَنِي فَإِنَّهُ مِنِّي وَمَنْ عَصَانِي فَإِنَّكَ غَفُورٌ رَّحِيمٌ} صدق الله العظيم [إبراهيم:36]

    { پس هر كس كه از من پيروى كند از من است و هر كس فرمان من نبرد، تو آمرزنده و مهربانى.}

    و برای همین خداوند از بالای عرش عظیم خود شهادت داد که ابراهیم " أواه حلیم" است. خداوند تعالی می‌فرماید:

    {إِنَّ إِبْرَاهِيمَ لَحَلِيمٌ أَوَّاهٌ مُّنِيبٌ ﴿٧٥﴾} صدق الله العظيم [هود]

    {چرا که ابراهیم، بردبار و دلسوز و بازگشت‌کننده (بسوی خدا) بود!}

    {وَاتَّخَذَ اللَّهُ إِبْرَاهِيمَ خَلِيلًا} صدق الله العظيم [النساء:125].

    { و خداوند ابراهیم را به دوستی گرفته است}

    و اما این که از شما دعوت می‌کنم برای تحقق نعیمی تلاش کنید که از نعیم جنت بزرگ‌تر است....شما ازمردی که توسط قومش کشته شد باخبرید او در راه خدا شهید گشت وپروردگار وی را به بهشت نعیم خود فرستاد؛ او هم از فضلی که خداوند به او عطا نمود خرسند و مسرور گردید و آرزو می‌کرد تا کاش مردمش بدانند خداوند چه فضلی به او عنایت کرده است؛ ولی در همان زمان؛ خداوند را مانند آن مرد، مسرور و خرسند نمی‌یابید. پس ای خردمندان تدبر و تفکرکنید:

    {قِيلَ ادْخُلِ الجنّة قَالَ يَا لَيْتَ قَوْمِي يَعْلَمُونَ ﴿٢٦﴾ بِمَا غَفَرَ لِي رَبِّي وَجَعَلَنِي مِنَ الْمُكْرَمِينَ ﴿٢٧﴾ وَمَا أَنزَلْنَا عَلَىٰ قَوْمِهِ مِن بَعْدِهِ مِن جُندٍ مِّنَ السَّمَاءِ وَمَا كُنَّا مُنزِلِينَ ﴿٢٨﴾ أن كانت إِلَّا صَيْحَةً وَاحِدَةً فَإِذَا هُمْ خَامِدُونَ ﴿٢٩﴾ يَا حَسْرَةً عَلَى الْعِبَادِ مَا يَأْتِيهِم مِّن رَّسُولٍ إِلَّا كَانُوا بِهِ يَسْتَهْزِئُونَ ﴿٣٠﴾ أَلَمْ يَرَوْا كَمْ أَهْلَكْنَا قَبْلَهُم مِّنَ الْقُرُونِ أَنَّهُمْ إِلَيْهِمْ لَا يَرْجِعُونَ ﴿٣١﴾ وَإِن كلّ لَّمَّا جَمِيعٌ لَّدَيْنَا مُحْضَرُونَ ﴿٣٢﴾} صدق الله العظيم [يس]

    {به او گفته شد: «وارد بهشت شو!» گفت: «ای کاش قوم من می‌دانستند... (۲۶) که پروردگارم مرا آمرزیده و از گرامی‌داشتگان قرار داده است!» (۲۷)و ما بعد از او بر قومش هیچ لشکری از آسمان نفرستادیم، و هرگز سنت ما بر این نبود؛ (۲۸) فقط یک صیحه بود، ناگهان همگی خاموش شدند! (۲۹)حسرت بر این بندگان که هیچ پیامبری برای هدایت آنان نیامد مگر اینکه او را استهزا می‌کردند! (۳۰) آیا ندیدند چقدر از اقوام پیش از آنان را هلاک کردیم، آنها هرگز به سوی ایشان بازنمی‌گردند (۳۱) و همه آنان نزد ما احضار می‌شوند! (۳۲)}
    پس هرکس که در کتاب خداوند نام عبدالنعیم اعظم به او داده شده باشد؛ به نعیم کوچک خداوند راضی نمی‌شود و در پی تحقق نعیم اعظم است و نعیم اعظم محقق نمی‌شود مگر این که خداوند مردم رابه امتی واحد بدل سازد که در صراط مستقیم گام برمی‌دارند.
    وسلامٌ على المرسلين، والحمدُ لله ربّ العالمين..
    أخوكم الإمام المهديّ ناصر محمد اليماني





صفحة 3 من 4 الأولىالأولى 1234 الأخيرةالأخيرة

ضوابط المشاركة

  • لا تستطيع إضافة مواضيع جديدة
  • لا تستطيع الرد على المواضيع
  • لا تستطيع إرفاق ملفات
  • لا تستطيع تعديل مشاركاتك
  •