صفحة 1 من 2 12 الأخيرةالأخيرة
النتائج 1 إلى 10 من 13

الموضوع: سلسله مباحثات امام مهدی با دکتر احمد عمروپیرامون نعیم اعظم، اسم اعظم خداوندو قوم يحبّهم الله ويحبّونه

هذا أحد المواقع الثانوية الخاصة بتبليغ دعوة الإمام المهدي المنتظر ناصر محمد اليماني والتي لا تتضمن أية أقسام خاصة ولا رسائل ولا عضويات وبالتالي لا يمكن المشاركة فيها ولا استرجاع الحسابات المفقودة عبرها، يوجد هنا فقط موسوعة البيانات مع الترجمة لبعضها إلى مختلف اللغات، ولا يتواجد الإمام المهدي إلا في الموقع الرسمي الوحيد منتديات البشرى الإسلامية والنبإ العظيم، وهناك يمكنكم التسجيل والمشاركة والمراسلة الخاصة وأهلاً وسهلاً بكم.

مصدر الموضوع
  1. سلسله مباحثات امام مهدی با دکتر احمد عمروپیرامون نعیم اعظم، اسم اعظم خداوندو قوم يحبّهم الله ويحبّونه

    مصدر المشاركة

    -1-
    الإمام ناصر محمد اليماني
    10 - 04 - 1434
    هـ
    20 - 02 - 2013
    مـ
    03:39
    صــــ
    ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
    پاسخ مهدی منتظر به دکتر أحمد عمرو که رضوان خداوند را نعیم بزرگتر او نمیداند....


    بسم الله الرحمن الرحيم، والصلاة والسلام على كافة أنبياء الله ورسله من أوّلهم إلى خاتمهم محمد رسول الله وآلهم الأطهار، يا أيّها الذين آمنوا صلّوا عليهم وسلّموا تسليماً لا نفرق بين أحد من رسله ونحن له مسلمون، أما بعد..

    دکتر احمد عمرو ،بگذارید اوّل اقتباسی ازمضمون آن چه که در بیان شماست را بارنگ قرمز بیاوریم،دکتر فاضل وارجمند احمد عمرو می گوید:
    [غضب خداوند بر دشمنانش، از صفات ازلی خداوند است و غضب صفتی نیست که خدا بعد آفرینش آنها (دشمنانش) کسب کرده باشد .من به این ایمان کامل دارم چون خداوند ازلی است ونمی توان او را مانند سایر مبتدعات به کسب یک صفت (بعد ساخت) وصف نمود.

    در مورد صفت "رضی"(رضایت):خداوند سبحان قبل از اینکه آفرینش را آغاز نماید این صفت را داشته است ، خداوند قبل از خلقت ،از کسی که شاکر باشد راضی و ازکفرکافر ناراضی بوده ،ما همین گونه که هست به او ایمان داریم و میدانیم او ازلی و بدون تغییر و تبدل است ، خداوند صفت رضایت را بعد از شکر بنده و صفت عدم رضایت رابعد کفر کافران فرضی اش کسب نکرده بلکه این از صفات ازلی خداوند سبحان است که قبل از آغاز خلقت به آن متصف بوده است.]

    نقل قول ازبیان احمد عمروتمام شد.حال امام مهدی ناصر محمد جوابش را داده و می گوید:ای مرد تو اعتراف میکنی صفت رضایت و غضب از صفاتی است که در نفس خداوند وجود دارد ،اما تحول صفت غضب خدا بر بندگان به رضوان را (در نفسش) با این حجت که صفات خداوند ازلی و غیر قابل تغییراست، انکار میکنی .دلیلی که مهدی منتظر، عبدالنعیم الاعظم( بنده نعیم اعظم )،ناصر محمد یمانی برایت اقامه میکند این است که: دکتر فاضل و محترم جناب احمد عمرو،اشتباه شما در این است که رضوان خداوند و غضب او را از صفات ازلی خداوند به شمار می آورید، در حالیکه پاسخ امام مهدی به شما این است که:غضب و رضایت خداوند جزو صفات نفسانی خداوند سبحان و تعالی است.

    پس بیا تا اینکه کدام صفت خدا ازلی (صفات الله الازلیّه) بوده و در ذات خداوند سبحان هستند (صفات ذات الله) را به تو بیاموزم.

    از صفاتی که در ذات خداوند است(صفات ذاتی خداوند)این است که او یگانه است و هیچ چیزی مانند او در خلقت وجود ندارد.نه زاده شده و نه میزاید(لم یلد و لم یولد)وعقل و چشم ها(ابصار) توانایی درک او را ندارند. این ها از جمله صفات ازلی خداوندهستند که هرگز تغییروتبدیلی در آنها راه ندارد. دیگر اینکه او از همه چیز بزرگتراست (الله اکبر)، و هیچ چیز با حجم ذاتِ سبحان، یارای برابری ندارد بلکه او از تمام مخلوقاتش بزرگتر است. از همین روست که خداوند ذاتش را به اکبر،بزرگترین بزرگ ها و بزرگتر از هر کبیری توصیف می نماید.پاک و منزه است او!صفت اکبر از صفات ذاتی خداوند است (ذات الله).

    واما در مورد صفات نفسی که در حقیقت فضل خداوند بر بندگانش است ،چرا که غیر قابل تغییر بودن این صفات بزرگترین مصیبت برای بندگان خواهد بود بلکه صفات نفسی خداوند رحمتی است به بندگان

    از صفات نفسی خداوند می توان به راضی شدن بعد از غضبش اشاره کرد. امکان تحول به رضوان به جای غضب برای بندگان امری خوب و خیراست،لذا اگر امکان تبدیل صفت غضب به رضایت نباشد مصیبت بزرگی گریبان بندگان را میگیرد. طبق فتوای دکتور احمد عمرو کسی که مورد غضب خداوند قرار گرفت دیگر باید برای ابد از رحمت او مأیوس شود ؛چرا که اگر صفت غضب از صفات ازلی ذات خداوند باشد، که قابل تغییر نیست.

    ای مرد؛من امام مهدی منتظر، بشریت را به تفکر در صفات الله...صفات نفسی که در روح خداست دعوت می کنم،مثل صفت رحمت ، صفت کرم ، صفت غفران.بندگان خداوند در این صفات نفسی خداوند با او شریکند چون خداوند ازروحش با کلمات قدرتش،در بندگان دمیده است ،مثل صفت رحمت ، که بندگان رحیم خداوند در این صفت با او شریکند به همین علت خداوند خود را {أَرْ‌حَمُ الرَّ‌احِمِينَ ﴿٨٣} [الأنبياء] می خواند.به این معنی که صفت رحمت تنها به خداوند اختصاص نداشته و بندگانش هم می توانند داشته باشند اما نکته این است که تنها او "ارحم الرحمین"است.همینطور صفت کرم که تنها آنرا به خود اختصاص نداده است وگروهی از بندگان او هم میتوانند کریم باشند. به همین علت خود را "اکرم الاکرمین "میخواند.صفت غفران نیز به همین صورت است،لذا به برخی بندگان "غافرون " خطاب می شود و خدا صفت غفران را تنها برای خود نگذاشته است واو خود را{خَيْرُ‌ الْغَافِرِ‌ينَ) ١٥٥﴾}[الأعراف] وصف می نماید. از آنجا که او ازهمه بندگان بخشنده ترست لذا برخود نام "خیرالغافرین" را می نهد.همانا که صفت "الرضی" از اسماء نیک خداونداست که خداوند آن را ازصفات نفسی خود قرار داده و ازصفات ازلی و غیرقابل تبدیل نمی باشد. اما صفت غضب و رضوان از صفات نفسانی خداوندند که قابل تغییرند،صفت غضب خداوند می تواند به رضوان تبدیل شود و در کتاب (قرآن)می یابیم که صفات نفسانی خداوند از قابلیت کم و زیاد شدن برخوردارند.مثال از فرموده خداوند تعالی:
    { وَبَاءُوا بِغَضَبٍ مِّنَ اللَّـهِ}صدق الله العظيم[البقرة:61]
    {و باز گرفتار خشم خداوند شدند}
    ولی هنگامی که کفر و نافرمانی شان فزونی یابد،غضب خدا در نفسش نیز بر آنان فزونی می یابدو دلیل آن فرموده خداوند تعالی است که:
    { بِئْسَمَا اشْتَرَ‌وْا بِهِ أَنفُسَهُمْ أَن يَكْفُرُ‌وا بِمَا أَنزَلَ اللَّـهُ بَغْيًا أَن يُنَزِّلَ اللَّـهُ مِن فَضْلِهِ عَلَىٰ مَن يَشَاءُ مِنْ عِبَادِهِ ۖ فَبَاءُوا بِغَضَبٍ عَلَىٰ غَضَبٍ ۚ وَلِلْكَافِرِ‌ينَ عَذَابٌ مُّهِينٌ ﴿٩٠﴾}صدق الله العظيم [البقرة]

    {ولی آنها در مقابل بهای بدی، خود را فروختند؛ که به ناروا، به آیاتی که خدا فرستاده بود، کافر شدند. و معترض بودند، چرا خداوند به فضل خویش، بر هر کس از بندگانش بخواهد، آیات خود را نازل می‌کند؟! از این رو به خشمی بعد از خشمی (از سوی خدا) گرفتار شدند. و برای کافران مجازاتی خوارکننده است. (۹۰)}
    و غضب خداوند در نفسش بر بنده اش، با زیاد شدن گناه بنده ، زیاد می شود پس غضب خداوند در نفسش بر بنده ای که گناهان کمتری دارد با بندگان مجرمی که فساد بیشتری در زمین کرده اند مساوی نیست و هر کدام به اندازه غضب خداوند در نفسش بر آن گناهکار سهمی از عذاب دارد . همانا که مقدار غضب نفس الله بر او به مقدار گناهانش هست و خداوند به هیچ کس ظلم نمی کند.
    اما در مورد صفت رضوان خداوند در نفسش،کسانی که رضوان خداوند را به عنوان" وسیله "برمی گزینند ،تنها در پی این هستند که خدا از شخص خودشان راضی باشدو همین برایشان کافیست!اما فتوای امام مهدی این است که رضایت خدا از فلان بنده تنها جزئی از رضوان الله است،"رضوان نفس خداوند"(رضوان نفس الله) مادامی که خداوند از تمام بندگانش راضی نشده و همگی آنها را مشمول رحمت خود نکرده باشد (فیرضی) ابدأ تحقق نمی یابد.این وعده حق بوده واو الرحم الراحمین است.
    اما مشکل تعداد کثیری از بندگان خداوند این است که از روحِ رحمتِ الهیِ خداوندِ سبحان ناامیدند.همانا که از بزرگترین ظلم های انسان در نفسش، مأیوس بودن از رحمتِ الهیِ خداوندِ ارحم الراحمین است.خداوند تعالی می فرماید:
    {إِنَّهُ لَا يَيْأَسُ مِن رَّ‌وْحِ اللَّـهِ إِلَّا الْقَوْمُ الْكَافِرُ‌ونَ ﴿٨٧﴾}صدق الله العظيم [يوسف]
    { که تنها گروه کافران، از رحمت خدا(رَّوحِ الله) مأیوس می‌شوند!» (۸۷)}
    به جز کافران کسی ازروح رحمت خداوندِ ارحم الراحمین ناامید نمی شود واقعیت اینست که صفت رحمت از صفات روحی نفس الله است کسانی که قدر و شأن خداوند را آنگونه که شایسته اوست ندانسته و او را چنان که باید نمی شناسند ،نسبت به این معرفت جاهلند،وگرنه اگر خداوند را آنگونه که بایسته اوست می شناختند چرا ملتمسانه جویای رحمت درنفس فرشتگان جهنم هستند.خداوند تعالی می فرماید:
    {وَقَالَ الَّذِينَ فِي النَّارِ‌ لِخَزَنَةِ جَهَنَّمَ ادْعُوا رَ‌بَّكُمْ يُخَفِّفْ عَنَّا يَوْمًا مِّنَ الْعَذَابِ ﴿٤٩﴾قَالُوا أَوَلَمْ تَكُ تَأْتِيكُمْ رُ‌سُلُكُم بِالْبَيِّنَاتِ ۖ قَالُوا بَلَىٰ ۚ قَالُوا فَادْعُوا ۗ وَمَا دُعَاءُ الْكَافِرِ‌ينَ إِلَّا فِي ضَلَالٍ﴿٥٠﴾}
    صدق الله العظيم [غافر]
    {و آنها که در آتشند به مأموران دوزخ می‌گویند: «از پروردگارتان بخواهید یک روز عذاب را از ما بردارد (۴۹)آنها می‌گویند: «آیا پیامبران شما دلایل روشن برایتان نیاوردند؟می‌گویند: «آری!» آنها می‌گویند: «پس (خدای‌تان را) بخوانید؛ ولی دعای کافران(خواندن کسی غیر خدا) جز در ضلالت نیست}
    همین است:کافران دست طلب به سوی رحمتِ خداوندِ الرحم الراحمین که صفتی از صفات نفس الله است، دراز نمیکنند،او را رها کرده و به جای او، از بندگان خداوند درخواست می کنند که نزد خداوند شفاعتتشان را نمایند؛ بلکه خداوند حاضر شود یک روز از عذابشان بکاهد،اما خداوند ازدعای آنها به عنوان ضلالت و گمراهی یاد میکند. همینطور نام کافرین را برآنها می نهد اگرچه آنها به ذات خداوند کافر نبوده اند . ایمان داشتند که جز خدا،خدایی نیست و شریکی ندارد.اینکه خداوند هنوز آنها را کافر می نامد به دلیل کافر بودن آنها به ذات خداوند نیست ، واقعا درک کرده اند که خداوند در ذات خود" اللهِ یگانه و قهار" است،خدایی جز او نیست و معبودی بجز او وجود ندارد ولی هنوز از جانب خداوند کافر نامیده می شوندچرا که هنوز از صفات روحی خدا در نفسش چیزی نمی دانند آنها از صفات جوهری خداوند سبحان بی خبرندوهمانطور که در حیات دنیایی شان خداوند را نشناختند اکنون نیز نابینا هستند.به همین علت خداوند تعالی می فرماید:
    {وَمَنْ كَانَ فِي هَذِهِ أَعْمَى فَهُوَ فِي الآخِرَةِ أَعْمَى وَأَضَلُّ سَبِيلاً}صدق الله العظيم [الإسراء:72]
    {اما کسی که در این جهان (از دیدن حق) نابینا بوده است، در آخرت نیز نابینا و گمراهتر است! (۷۲) }
    منظور از نابینا بودن ،نداشتن معرفت نسبت به صفاتی از خداوند است که جزو نفس الله اند. صفت رحمت از همین صفات بوده ووعده حق خداوندِارحم الراحمین است.از آنجا که اینها در دنیا آن گونه که باید قدر خداوند رانشناخته اند،در آخرت هم قادرنیستند آن طور که شایسته خداوند است( شأن و) قدر او رابشناسند.به همین دلیل است که می بینید به جای خواندن او، از بنده اش درخواست می کنند تا شفاعت آنهارا در نزد خداوند بکند! چطور می شود نزد کسی که خود ازهمه کسان مهربان تر است شفاعت کرد ؟رحم خداوند به بنده اش بیش از رحم پدران و مادران و فرزندان وعشیره(خاندان)شان است .خداوند ازملائکه مقرب و تمامی انس و جن با آنها مهربان تر و رحیم تر است.وعده او حق و او الرحم الراحمین است.
    به همین دلیل است که خداوند از ما دعوت می کند تا اورا بشناسیم و از روح صفاتی که در نفس خداوند سبحان و تعالی است آگاهی و شناخت پیدا کنیم.این صفات باطنی جوهرصفات خداوندهستند.پاک و منزه است خداوند از آنچه که برای او شریک میگیرند...او تعالی است و بسیار والامقامتر..."سبحانه عمّا يشركون وتعالى علواً كبيراً...."
    این است وجز این نیست که رحمت ،غضب و رضایت جزو صفات روح نفس خدا هستند. جزاین نیست که رضایت خداوند از تمام بندگانش(رضوان اللهِ علیِ عباده)نعیم اعظم خداوند (نعیمی بزرگتر از بهشت )است.آن انصاری که خود را (خادم رسول الله ) نام نهاده است جزء انصار پیشگام برگزیده نمی دانم زیرا او صفت رضوان نفس الله را به عنوان نعیم بزرگتر از بهشت انکار می کند و بنابراین دستور دادیم تا لقب (انصار سابقین اخیار ) از زیر اسمش باز پس گرفته شود تا اینکه یقین پیدا کند.بر اوست که به جستجوی حقیقت بازگردد و با امام مهدی ناصر محمد یمانی به بحث بپردازد تا یا اوحجتی بر ما اقامه کند و یا ما براو حجت حق بیاوریم.اگر هرچیزی به غیر نعیم اعظم را انکار کند می تواند این صفت را زیر نام خود بگذارد و حق اوست که در مورد اختلاف با ما مجادله کند.اما نمی شوداساسی را که "دعوت مهوی" بر آن پایه نهاده شده است ؛یعنی اینکه" نعیم رضوان نفس خداوند؛ همان نعیم بزرگتر از بهشت است " رامنکر شود .فتوای ما درمورد تحسر خداوند در نفسش را انکار کرده و بخواهد آن رابه تحسر بندگان برخودشان محدود کند باوجود این فکر کند خداوند علم کتاب را به او عطا کرده یا ازعلم از کتاب را به او آموخته است.بنابراین برادر گرامی ،ای کسی که خود را (خادم رسول الله ) نامیدی ،بر توست که به آن گروهی که با امام مهدی (عبد الانعیم الاعظم ) مجادله می کنند برگردی ، شما همانند دکتور احمد عمرو هستی که با ما در دعوت به تحقق رضوان الله بر بندگانش ، نعیم بزرگتر از بهشت مجادله می کند
    سبحان الله؛دکتر احمد عمرو چطور میتوانی فتوا بدهی رضوان خداوند تنها جزئی از نعیم است! اگر رضوان خداوند نباشد چگونه عطر بهشت نعیم از فاصله ای به اندازه هزارسال به مشام جانها میرسد؛رضوان خداوند اصل اساسی است و خداوند خلایق را نیآفریده جز برای اینکه اورا بدون قرار دادن شریکی عبادت کرده و در پی رضوان الله باشند. همانا که بهشت را جزاء پیروی از رضوان خداوند و آتش جهنم جزاء نافرمانی خود قرارداده است.پس از نادانان (و جاهلان ) مباش.

    ما حبیبان خداوند ومحبان او ،رضوان خداوند را هدف نهایی خود قرار داده ایم.راضی نمی شویم تا او راضی شود و رضایت او نعیم اعظم ماست . این به این معنی نیست که ما بهشت خداوند را نمی خواهیم،چه کسی جنات النعیم را رد میکند؟!ولی ای مرد،چگونه ما در بهشت نعیم خداوند و با حور العین باشیم در حالی که دوست داشتنی ترین(حبیب ما) ؛برای بندگان گمراهش متحسر و حزین باشد. کسانی که به هنگام دگرگونی صورتشان در آتش صدایشان را می شنود.و خداوند تعالی می فرماید:

    {يَوْمَ تُقَلَّبُ وُجُوهُهُمْ فِي النَّارِ‌ يَقُولُونَ يَا لَيْتَنَا أَطَعْنَا اللَّـهَ وَأَطَعْنَا الرَّ‌سُولَا ﴿٦٦﴾ وَقَالُوا رَ‌بَّنَا إِنَّا أَطَعْنَا سَادَتَنَا وَكُبَرَ‌اءَنَا فَأَضَلُّونَا السَّبِيلَا ﴿٦٧﴾ رَ‌بَّنَا آتِهِمْ ضِعْفَيْنِ مِنَ الْعَذَابِ وَالْعَنْهُمْ لَعْنًا كَبِيرً‌ا ﴿٦٨﴾}صدق الله العظيم [الأحزاب]
    {در آن روز که صورتهای آنان در آتش (دوزخ) دگرگون خواهد شد (از کار خویش پشیمان می‌شوند و) می‌گویند: «ای کاش خدا و پیامبر را اطاعت کرده بودیم!» (۶۶) و می‌گویند: «پروردگارا! ما از سران و بزرگان خود اطاعت کردیم و ما را گمراه ساختند! (۶۷) پروردگارا! آنان را از عذاب، دو چندان ده و آنها را لعن بزرگی فرما!» (۶۸)}
    ای خادم رسول الله ،کلام خدا را از موضعی که خداوند برایش مقرر کرده برندارو مقصود او راعوض نکن. فرموده خداوند تعالی است که:
    {يَا حَسْرَ‌ةً عَلَى الْعِبَادِ ۚ مَا يَأْتِيهِم مِّن رَّ‌سُولٍ إِلَّا كَانُوا بِهِ يَسْتَهْزِئُونَ ﴿٣٠﴾ أَلَمْ يَرَ‌وْا كَمْ أَهْلَكْنَا قَبْلَهُم مِّنَ الْقُرُ‌ونِ أَنَّهُمْ إِلَيْهِمْ لَا يَرْ‌جِعُونَ ﴿٣١﴾ وَإِن كُلٌّ لَّمَّا جَمِيعٌ لَّدَيْنَا مُحْضَرُ‌ونَ ﴿٣٢﴾}
    صدق الله العظيم [يس]
    {فسوس بر این بندگان که هیچ پیامبری برای هدایت آنان نیامد مگر اینکه او را استهزا می‌کردند! (۳۰) آیا ندیدند چقدر از اقوام پیش از آنان را هلاک کردیم، آنها هرگز به سوی ایشان بازنمی‌گردند (۳۱) و همه آنان (روز قیامت) نزد ما احضار می‌شوند! (۳۲)}
    ای مرد،از آنجا که شما تعریف صفات نفسیه روح خدا را نمیدانید و بین صفات نفسیه روحش و صفات ذاتی او تمایزی قایل نمی شوید ،تحسر خدا در نفسش را انکار میکنید. چرا که صفات ذاتی خداوند صفاتی ازلی هستند که نه در دنیا و نه در آخرت تغییر و تحولی نخواهند داشت .اما امام مهدی از شما دعوت میکند تا صفات روحی خداوند را به شما بشناساند صفتهایی که درنفس متعالی او هستند .از این صفت ها رضوان در نفسش است ،همان نعیمی که از جنات النعیم در نزد قومی حبیبان خداوند هستند و محبان او، بزرگتراست . به همین علت است که تا او راضی نشود راضی نخواهند شد. آنها بر این شاهدند وهم چنین شاهدند که امام مهدی حقیقتاً آن بنده آگاه به خداوند رحمن است. و گواهی آن برایتان ،فرموده خداوند تعالی است که:
    {الَّذِي خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْ‌ضَ وَمَا بَيْنَهُمَا فِي سِتَّةِ أَيَّامٍ ثُمَّ اسْتَوَىٰ عَلَى الْعَرْ‌شِ ۚ الرَّ‌حْمَـٰنُ فَاسْأَلْ بِهِ خَبِيرً‌ا ﴿٥٩﴾}صدق الله العظيم [الفرقان]

    {همان کسی که آسمانها و زمین و مابین آنها را در شش روز آفرید و سپس بر عرش استیلاء یافت، اوست خداوند رحمان، و درباره‌اش از فردی‌ آگاه[خبیر] بپرس‌ (۵۹)
    }

    وسلامٌ على المرسلين، والحمد لله ربّ العالمين..
    برادرتان امام مهدي عبد النّعيم الأعظم ناصر محمد يماني.






  2. سلسله مباحث امام مهدی با دکتر احمد عمرو-قسمت دوم

    مصدر المشاركة
    سلسله مباحث امام مهدی با دکتر احمد عمرو

    -2-
    الإمام ناصر محمد اليماني
    12 - 04 - 1434 هـ
    22 - 02 - 2013
    مـ
    05:14
    صـــ
    ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

    پاسخ قاطع امام مهدی به تمام علمائی که در مورد اسم اعظم خداوند مجادله میکنند....


    بسم الله الرحمن الرحيم، والصلاة والسلام على كافة الأنبياء والمرسلين وآلهم الطيبين الطاهرين من أوّلهم إلى خاتمهم رسول الله بالقرآن العظيم إلى الإنس والجنّ أجمعين، يا أيّها الذين آمنوا صلّوا عليه وعلى الرسل من قبله وسلّموا تسليماً، لا نفرّق بين أحدٍ منهم حنفاء ولا تشركوا بالله شيئاً فتكونوا من المعذبين، أمّا بعد.
    از تمامی "الانصار السابقین الاخیار"می خواهم در حین گفتگو و بحث از سیرت (اخلاق) امام مهدی پیروی کنند ،اگر گاهی می بینید مهدی منتظر در حین بحث با برخی انسان- شیطان ها (شیاطین بشر) با تندی صحبت می کند برای اینست که می داند ایمان نخواهند آورد، آنان اگر برایشان روشن شود که مهدی منتظر همان ناصرمحمد یمانی است ، بر گمراهی و ناپاکیشا ن افزوده شده و مکر و تلاش بیشتری می کنند تا مردم ازراه راست (صراط المستقیم) دور کنند.ولی دکتر فاضل و ارجمند احمد عمرو از آنان نیست ،او از عالمان مسلمین است و واجب است به ایشان احترام گذاشته وبا روشی که نیکوتراست با او مناظره کنید.به فرمانی که خداوند با آیات محکم کتاب شما را به آن میخواند پای بند باشید:
    {ادْعُ إِلِى سَبِيلِ ربّك بِالْحِكْمَةِ وَالْمَوْعِظَةِ الْحَسَنَةِ وَجَادِلْهُم بِالَّتِي هِيَ أَحْسَنُ إِنَّ ربّك هُوَ أَعْلَمُ بِمَن ضَلَّ عَن سَبِيلِهِ وَهُوَ أَعْلَمُ بِالْمُهْتَدِينَ}صدق الله العظيم [النحل:125]
    { با حکمت و اندرز نیکو، به راه پروردگارت دعوت نما! و با آنها به روشی که نیکوتر است، استدلال و مناظره کن! پروردگارت، از هر کسی بهتر می‌داند چه کسی از راه او گمراه شده است؛ و او به هدایت‌یافتگان داناتر است. (۱۲۵) }
    دکتر فاضل جناب احمد عمرو به جهت ادامۀ گفتگو با مهدی منتظر در "عصر گفتگو قبل از ظهور" به شماخیرمقدم عرض میکنم. جناب احمد عمرو،صلوات وسلام خداوند بر شما باد وباشد و در صورتی که بخواهید از حق پیروی کرده و راهی به سوی خدایتان بیابید، به شما بصیرت دیدن حق را عنایت فرماید.
    ای حبیب من(در راه خدا)* گفتگویمان را درباره اسماء ذاتی و اسماء صفاتی خداوند سبحان و تعالی و بسیار والا مرتبه ادامه می دهیم. ای حبیب من *مگرهر انسانی دارای صفات ذاتی در جسم خود نیست؟مثل شکل صورت ،قد،رنگ و چاق یا لاغر بودن....اینها خصوصیات جسمانی ذات آن فرد است. همچنین انسان خصوصیات نفسی و روحی هم دارد. اما والاترین و پسندیده ترین صفات در آسما ن ها و زمین از آن خداونست وهمچنین می گو ییم رب العالمین دارای اسماء ذاتی ومنزهی مثل الله و الرحمن است از آنجایی که این اسامی مربوط به ذات خداوند است ،هیچ بنده ای را نشاید که با این نام ها خوانده شود.گواهی آن فرموده خداوند تعالی است که:
    {وَمَا نَتَنَزَّلُ إِلَّا بِأَمْرِ‌ رَ‌بِّكَ ۖ لَهُ مَا بَيْنَ أَيْدِينَا وَمَا خَلْفَنَا وَمَا بَيْنَ ذَٰلِكَ ۚ وَمَا كَانَ رَ‌بُّكَ نَسِيًّا ﴿٦٤﴾رَّ‌بُّ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْ‌ضِ وَمَا بَيْنَهُمَا فَاعْبُدْهُ وَاصْطَبِرْ‌ لِعِبَادَتِهِ ۚ هَلْ تَعْلَمُ لَهُ سَمِيًّا ﴿٦٥﴾}

    صدق الله العظيم [مريم]
    {و(ما فرشتگان) جز به امر پروردگارت نازل نمی‌شویم. آنچه پیش روی ما و آنچه پشت سر ما و آنچه میان این دو است (همه) تنها برای اوست و پروردگارت هرگز فراموشکار نبوده است. (۶۴)پروردگار آسمان ها و زمين و آنچه ميان آن دو است پس او را بپرست و در پرستش او شكيبا باش. آيا براى او همنامى مى‌شناسى؟ (۶۵) }
    از آنجا که اسم (الله) و اسم (الرحمن) از اسامی ذات خداوند سبحان هستند ونه از اسامی صفاتی ،اجازه اطلاق آنها به احدی از بندگان داده نمیشود.و به همین علت خداوند تعالی می فرماید:{رَّ‌بُّ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْ‌ضِ وَمَا بَيْنَهُمَا فَاعْبُدْهُ وَاصْطَبِرْ‌ لِعِبَادَتِهِ ۚ هَلْ تَعْلَمُ لَهُ سَمِيًّا}صدق الله العظيم. به همین دلیل کسی را پیدا نمی کنی که نامش الله یا الرحمن باشد چرا که اینها اسامی ذاتی هستند.گواه آن فرموده خداوند تعالی است که:
    {قُلِ ادْعُوا اللَّهَ أَوِ ادْعُوا الرَّحْمَنَ أَيًّا مَا تَدْعُوا فَلَهُ الْأسماء الْحُسْنَى}
    صدق الله العظيم [الإسراء:110]
    { بگو: ««اللّه» را بخوانید یا «رحمان» را، هر کدام را بخوانید، برای او بهترین نامهاست!» }
    اما در اسامی صفات نفسیه ،خداوند با بندگانش شریک است و میتوانید بندگانی را بیابید که خداوند آنها را با یکی از اسامی صفات نفسیه خود می خواند.
    امام مهدی ناصر محمد یمانی سؤال بسیار مهمی از شیخ فاضل دکتر احمد عمرو دارد و می پرسد:ای برادر کریم ،خداوند هدایتت کند مگرنام (الرؤوف الرحیم)از اسامی صفات نفسیه نیست؟ چرا که بندگان صالح در این نام شریکند،به همین دلیل خداوند محمد عبد و رسولش را با صفات مشترک بین خداوند و بندگان مهربانش وصف میکند.خداوند تعالی میفرماید:
    {لَقَدْ جَاءكُمْ رَسُولٌ مِّنْ أَنفُسِكُمْ عَزِيزٌ عَلَيْهِ مَا عَنِتُّمْ حَرِيصٌ عَلَيْكُم بِالْمُؤْمِنِينَ رَؤُوفٌ رَّحِيمٌ}
    صدق الله العظيم [التوبة:128]
    { به یقین، رسولی از خود شما بسویتان آمد که رنجهای شما بر او سخت است و اصرار بر هدایت شما دارد؛ و نسبت به مؤمنان، رئوف و مهربان(رحیم) است! (۱۲۸) }
    به همین ترتیب آیا اسم (الحلیم)از اسامی صفات نفسیه خداوند نیست؟ میبینید که خداوند خلیل و رسولش ابراهیم صلّى الله عليه وآله وسلم را حلیم وصف میکند.خداوند تعالی میفرماید:
    {إِنَّ إِبْرَاهِيم لَحَلِيم}
    صدق الله العظيم [هود:75]
    {که همانا ابراهیم بسیار بردبار(حلیم) بود }
    خداوند نبی خود اسماعیل را نیز "حلیم" وصف میکند.خداوند تعالی می فرماید:
    { فَبَشَّرْنَاهُ بِغُلَامٍ حَلِيمٍ}صدق الله العظيم [الصافات:101]
    {ما او [= ابراهیم‌] را به نوجوانی بردبار(حلیم)بشارت دادیم! (۱۰۱)}
    این صفت ها از صفات نفسیه خداوند سبحان هستند که از جانب اودر قلب بندگان مهربان نهاده میشود.بنابر این خداوند به هر کدام از بندگانش که بخواهد جزئی از این صفات پسندیده و حمید را که جزئی از صفات نفسیه خداوند سبحان و تعالی است عطا می نماید! صفت رحمت از اسامی مربوط به صفات نفسیه خداوند است.لذا خداوند تعالی می فرماید:
    {لَقَدْ جَاءكُمْ رَسُولٌ مِّنْ أَنفُسِكُمْ عَزِيزٌ عَلَيْهِ مَا عَنِتُّمْ حَرِيصٌ عَلَيْكُم بِالْمُؤْمِنِينَ رَؤُوفٌ رَّحِيمٌ}صدق الله العظيم [التوبة:128]
    { به یقین، رسولی از خود شما بسویتان آمد که رنجهای شما بر او سخت است و اصرار بر هدایت شما دارد؛ و نسبت به مؤمنان، رئوف و مهربان(رحیم) است! (۱۲۸) }
    اما این خداست که ارحم الراحمین است .صفت کرم هم از اسامی صفات نفسیه خداوند است و بعضی بندگان با این ویژگی توصیف می شوند و لکن اکرم الاکرمین خداوند است..و لکن خداوند ارحم الراحمین است....و لکن خداوند خیرالغافرین است .صفت رضوان خدا درنفسش(رضوان نفس الله) هم ازصفات نفسیه خداوندست و خداوند بندگانش را از غضب نفسش برحذر میدارد تا مبادا رضوان نفس خدا با غضبش عوض کنند.خداوند تعالی می فرماید:
    {لاَّ يَتَّخِذِ الْمُؤْمِنُونَ الْكَافِرِينَ أَوْلِيَاء مِن دُوْنِ الْمُؤْمِنِينَ وَمَن يَفْعَلْ ذَلِكَ فَلَيْسَ مِنَ اللّهِ فِي شَيْءٍ إِلاَّ أَن تَتَّقُواْ مِنْهُمْ تُقَاةً وَيُحَذِّرُكُمُ اللّهُ نَفْسَهُ وَإِلَى اللّهِ الْمَصِيرُ}صدق الله العظيم [آل عمران:28]
    { مؤمنان هرگز نباید کافران را - به جای مؤمنان - (به عنوان اولیاء) سرپرستان و دوستان برگیرند، و هر که چنان کند، در هیچ چیزی او را از (ولایت) خدا (بهره‌ای) نیست، مگر اینکه از آنان به گونه‌ای تقیّه کنید. خدا شما را از نفس خود بر حذر می‌دارد. و بازگشت (همه) تنها سوی خداست. (۲۸)}
    آن که -غیر از مؤمنان - کسانی را که غضب خداوند برآنهاست دوست وولی خودقراردهد ؛ غضب خدا نصیبش خواهد بود.خداوند تعالی می فرماید:
    {أَلَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ تَوَلَّوْا قَوْمًا غَضِبَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ }صدق الله العظيم [المجادلة:14]
    { آیا ندیدی کسانی را که طرح دوستی با گروهی که مورد غضب خدا بودند ریختند؟}
    کسی که با آنها دوستی کند ،مانند آنها به غضب خداوند دچار می شود.گواهی آن فرموده خداوند تعالی است که:
    {وَمَنْ يَتَوَلَّهُمْ مِنْكُمْ فَإِنَّهُ مِنْهُمْ}صدق الله العظيم [المائدة:51]
    {و کسانی که از شما با آنان دوستی کنند، از آنها هستند}
    از موضوع خارج نشویم لذا بحث در مورد اسامی ذاتیه واسامی صفاتیه خداوند را ادامه می دهیم ،چرا که مشکل شما عدم تمیز بین اسامی ازلیِ ذات خداوند و اسامی صفات نفسی اوست.اسامی صفات نفسیه خداوند بر حسب عمل بنده دچار تبدیل می شوند ؛ از یاد خداوند رو برگرداندن به معنای تبدیل رضوان خدا به غضبش است که حاصل آن جزعذاب نیست.توبه و انابه غضب نفس خداوند به رضوان نفس او تغییرمیدهد.لذا دکتر ارجمند احمد عمرو از این نعمت خداوند عالمیان بر بندگانش یعنی :" رضوان در نفس خدا" شاکر باش و به آن کافر نشو.
    ممکن است دکتر احمد عمرو صحبت مرا قطع کرده و بگوید" ناصر محمد یمانی ،دکتر احمد عمرواز کسانی است که در آرزوی رضوان خداوند است،پناه برخدا اگراز کسانی باشد که از رضوان نفس خدا کراهت دارند.بلکه اختلاف ما باشما بر سر اینست که ناصر محمد و یارانش رضوان خداوند را به عنوان هدف نهایی شان در نظر گرفته اند ،اما من و کسانی که همراهم هستنند خدا را می پرستیم تا اواز ما راضی باشد و بس.جواب ناصر محمد یمانی به او اینست که "چرا فقط به دنبال این هستی که خدا از توراضی باشد و بس"؟جواب دکتر احمد عمرو روشن است:"چون می خواهم به بهشت رفته و از آتش درامان باشم" پس ناصر محمد پاسخ می دهد:در این صورت شما رضوان خداوند را که بزرگترین نعیم اوست(نعیم اعظم)،وسیله ای برای رسیدن به نعیم کوچکتر(بهشت) قرار داده ای؛اما دکتر فاضل ،رضوان خداوند نعیم بزرگ (نعیم اعظم)اوست.گواهی آن فرموده خدواند تعالی است که:
    {وَعَدَ اللَّهُ المُؤْمِنِينَ وَالْمُؤْمِنَاتِ جنّات تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا وَمَسَاكِنَ طَيِّبَةً فِي جنّات عَدْنٍ وَرِضْوَانٌ مِّنَ اللَّهِ أَكْبَرُ ذَلِكَ هُوَ الفَوْزُ العَظِيمُ }صدق الله العظيم [التوبة:72]
    {خداوند به مردان و زنان باایمان، باغهایی از بهشت وعده داده که نهرها از زیر درختانش جاری است؛ جاودانه در آن خواهند ماند؛ و مسکن‌های پاکیزه‌ای در بهشتهای جاودان ؛و (خشنودی و) رضای خدا، (از همه اینها) برتر است؛ و پیروزی بزرگ، همین است! (۷۲)
    }
    در این جا خدا به" نعیم جنت" که یک بهشت مادی است اشاره می نمایدو سپس برایتان فتوا میدهد که "رضوان نفس ِخداوند از نفس بندگانش" ،نعمتی است که بزرگتراز بهشت اوست ورازو هدف آفرینش خلق در همین نهفته است.
    گواه آن فرموده خداوند تعالی است که:
    {وَمَا خَلَقْتُ الجنّ وَالْإِنسَ إِلَّا لِيَعْبُدُونِ}صدق الله العظيم [الذاريات:56]
    {من جنّ و انس را نیافریدم جز برای عبادت}
    خداوند مارا برای ازدواج با حورالعین و یا منازل و مساکن پاک بهشتی نیافریده است بلکه هدف آفرینش ما در نفس خداوند است. گرچه خداوند استفاده از "رضوان خدا" را به عنوان "وسیله" برای تحقق بهشت (جنت نعیم) و دوری ازعذاب جهنم، بر بندگانش حرام نکرده است ؛اما هدف او فرستادن ما به بهشت یا نجات مان از آتش نیست .خداوندهدف خلقت مان رابه روشنی در کتاب استوارش بیان نموده است :
    {وَمَا خَلَقْتُ الجنّ وَالْإِنسَ إِلَّا لِيَعْبُدُونِ}صدق الله العظيم [الذاريات:56]

    {من جنّ و انس را نیافریدم جز برای عبادت کردن}

    به همین دلیل مهدی منتظر بشریت را به سوی تحقق هدف خلقت شان فرامی خواند تا رضوان خداوند را هدف نهایی خود بدانند نه وسیله ای جهت تحقق بهشت.رضایت خدا از بندگانش نعمتی بزرگتر از بهشت است.گواهی آن فرموده خداوند تعالی است که:
    {وَعَدَ اللَّهُ المُؤْمِنِينَ وَالْمُؤْمِنَاتِ جنّات تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا وَمَسَاكِنَ طَيِّبَةً فِي جنّات عَدْنٍ وَرِضْوَانٌ مِّنَ اللَّهِ أَكْبَرُ ذَلِكَ هُوَ الفَوْزُ العَظِيمُ }صدق الله العظيم [التوبة:72]

    {خداوند به مردان و زنان باایمان، باغهایی از بهشت وعده داده که نهرها از زیر درختانش جاری است؛ جاودانه در آن خواهند ماند؛ و مسکن‌های پاکیزه‌ای در بهشتهای جاودان ؛و (خشنودی و) رضای خدا، (از همه اینها) برتر است؛ و پیروزی بزرگ، همین است! (۷۲)
    }
    ای حبیب من جناب احمد عمرو محترم، به خدا قسم نمی‌توانی رضوان خداوند را هدف نهایی خود قرار دهی مگر اینکه از قومی باش که حبیب خداوند هستند و محب او"يحبّهم الله ويحبّونه". آنان چون مورد محبت خدا بوده و خودشان نیز او را دوست دارند تا زمانی که الله شان راضی نشود به حور العین ونعمت بهشت خداوند راضی نخواهند شد. آنها خداوند را برای تحقق هدف بزرگتری می پرستند که همان رضوان نفسی خدا بر بندگانش است. می بینی که هدف آنها درست بر خلاف اهداف شیاطین انس و جن است. احمد عمرو آیا شیطان ابلیس و هوادارنش از- شیاطین جن و انس- برای غضبناک کردن خداوند، فقط خودشان از نماز روی برگردانده و به شهوات می پردازند و همین برایشان کافیست؟ دکتر ارجمند احمد عمرو به حق شهادت بده ؛آیا ابلیس و لشکریان شیطانی اش ازجن گرفته تا انس ، به برانگیختن غضب خدا بر خودشان بسنده میکنند یا اینکه شب و روز در تلاشند تا خداوند بر تمام بندگانش غضب کند، تا احدی ازبندگان را نیابی که شاکر خداوند باشد؟..به همین علت است که شیطان رانده شده و حزبش از شیاطین جن و انس به شدت در تلاشند تا به هدفشان برسند.آنها می خواهند تمام جماعت انس و جن " یک امت کافر" باشند و کسی شکرگذار خداوند نباشد و لذا رضایت خداوند متحقق نشود.به همین علت شیطان رانده شده می گوید:
    {ثُمَّ لَآتِيَنَّهُم مِّن بَيْنِ أَيْدِيهِمْ وَمِنْ خَلْفِهِمْ وَعَنْ أَيْمَانِهِمْ وَعَن شَمَائِلِهِمْ ۖ وَلَا تَجِدُ أَكْثَرَ‌هُمْ شَاكِرِ‌ينَ ﴿١٧﴾}صدق الله العظيم [الأعراف]
    {سپس از پیش رو و از پشت سر، و از طرف راست و از طرف چپ آنها، به سراغشان می‌روم؛ و بیشتر آنها را شکرگزار نخواهی یافت!» (۱۷)}
    لذا ای حبیب و نورچشمانم دکتر فاضل احمد عمرو، برایتان روشن کردم که شیطان و دارو دسته اش از هر وسیله وحیله ای استفاده میکنند تا مانع هدایت مردم شوند. آنها مانع پیروی مردم ازانبیاء و دعوت کنندگان به راه خداوند عزیز و حمید می شوند .به همین علتست که شیطان میگوید:
    {لَأَقْعُدَنَّ لَهُمْ صِرَ‌اطَكَ الْمُسْتَقِيمَ ﴿١٦﴾ ثُمَّ لَآتِيَنَّهُم مِّن بَيْنِ أَيْدِيهِمْ وَمِنْ خَلْفِهِمْ وَعَنْ أَيْمَانِهِمْ وَعَن شَمَائِلِهِمْ ۖ وَلَا تَجِدُ أَكْثَرَ‌هُمْ شَاكِرِ‌ينَ ﴿١٧﴾{
    صدق الله العظيم[الأعراف]
    {من بر سر راه مستقیم تو، در برابر آنها کمین می کنم! (۱۶) سپس از پیش رو و از پشت سر، و از طرف راست و از طرف چپ آنها، به سراغشان می‌روم؛ و بیشتر آنها را شکرگزار نخواهی یافت!» (۱۷)}
    لذا ای حبیب من؛احمدعمرو!میبینی که شیطان رانده شده، فقط به شرک به خداوند و پیروی از شهوات قناعت نمیکند؛ب لکه او و حزبش به سختی در تلاشند تا به هدفشان در نفس خداوند برسند و آن هم چیزی نیست جز عدم تحقق "رضوان خدا در نفسش نسبت به بندگان ".آنها می دانند خداوند ازکفر بندگانش ناراضیست و شکرگذار بودن را برایشان می پسندد.گواهی آن فرموده خداوند تعالی است که:
    {إِنْ تَكْفُرُوا فَإِنَّ اللَّهَ غَنِيٌّ عَنْكُمْ ۖ وَلَا يَرْضَىٰ لِعِبَادِهِ الْكُفْرَ ۖ وَإِنْ تَشْكُرُوا يَرْضَهُ لَكُمْ}صدق الله العظيم [الزمر:7]
    {گر کفران کنید، خداوند از شما بی‌نیاز است و هرگز کفران را برای بندگانش نمی پسندد؛ و اگر شکر او را بجا آورید آن را برای شما می‌پسندد! }
    از آنجا که رضوان خداوند در شاکر بودن بندگان است ؛شیطان و دارو دسته اش در تلاشند که برعکس این هدف در نفس خداوند محقق شود. لذا شیطان رانده شده در قصص قرآنی می گوید:
    {لَأَقْعُدَنَّ لَهُمْ صِرَ‌اطَكَ الْمُسْتَقِيمَ ﴿١٦﴾ ثُمَّ لَآتِيَنَّهُم مِّن بَيْنِ أَيْدِيهِمْ وَمِنْ خَلْفِهِمْ وَعَنْ أَيْمَانِهِمْ وَعَن شَمَائِلِهِمْ ۖ وَلَا تَجِدُ أَكْثَرَ‌هُمْ شَاكِرِ‌ينَ ﴿١٧﴾}

    صدق الله العظيم[الأعراف]
    {من بر سر راه مستقیم تو، در برابر آنها کمین می کنم! (۱۶) سپس از پیش رو و از پشت سر، و از طرف راست و از طرف چپ آنها، به سراغشان می‌روم؛ و بیشتر آنها را شکرگزار نخواهی یافت!» (۱۷)}
    ای حبیب من من احمد عمرو به هدفی که شیطان در تلاش است در نفس خداوند محقق شود، نگاه کن:محقق نشدن "رضایت خدااز بندگانش"لذا می گوید:{لَأَقْعُدَنَّ لَهُمْ صِرَ‌اطَكَ الْمُسْتَقِيمَ ﴿١٦﴾ ثُمَّ لَآتِيَنَّهُم مِّن بَيْنِ أَيْدِيهِمْ وَمِنْ خَلْفِهِمْ وَعَنْ أَيْمَانِهِمْ وَعَن شَمَائِلِهِمْ ۖ وَلَا تَجِدُ أَكْثَرَ‌هُمْ شَاكِرِ‌ينَ ﴿١٧﴾} صدق الله العظيم.احمد عمرو ببین شیطان در نفس خدا به دنبال چه هدفیست {وَلَا تَجِدُ أَكْثَرَ‌هُمْ شَاكِرِ‌ينَ} .میدانی چرا برای این هدف تلاش میکند؟چرا که میداند خداوند دوست دارد بندگانش شاکر باشند.گواه آن فرموده خداوند تعالی است که : {وَلَا يَرْضَىٰ لِعِبَادِهِ الْكُفْرَ ۖ وَإِنْ تَشْكُرُوا يَرْضَهُ لَكُمْ} صدق الله العظيم.
    سؤالی که در برابر شیخ احمد عمرو و تمام علمای مسلمان قرارمیگیرد، این است که:آیا شیطان وحزبش به تحقق نیافتن رضوان خداوند برخودشان اکتفا میکنند،یا شب و روز میکوشند با هر وسیله و حیله ای همگی مردم را کافر کرده و نگذارند رضوان خدا بر بندگانش محقق شود؟
    وشما می بینید که امام مهدی و حزبش درست عکس این عمل میکنند. ما فقط به رضای خدا از خودمان راضی نبوده و بسنده نمی کنیم، بلکه شب و روز و با هر وسیله و ترفندی در تلاشنیم تا رضوان خدا در نفسش محقق گردد.و لذا به اذن خداوند می خواهیم همه مردم درراه مستقیم (صراط المستقیم) عبادت خداوند یگانه و بی شریک متحد کنیم. هدف ما از تحقق رضوان خداوند بر بندگان، برگرداندن مکر شیاطین جن و انس به خودشان و تنها خودشان است ، چرا که برای سوختن در آتش جهنم سزاوارترند.گواه آن فرموده خداوند تعالی است که:
    {فَوَرَ‌بِّكَ لَنَحْشُرَ‌نَّهُمْ وَالشَّيَاطِينَ ثُمَّ لَنُحْضِرَ‌نَّهُمْ حَوْلَ جَهَنَّمَ جِثِيًّا ﴿٦٨﴾ ثُمَّ لَنَنزِعَنَّ مِن كُلِّ شِيعَةٍ أَيُّهُمْ أَشَدُّ عَلَى الرَّ‌حْمَـٰنِ عِتِيًّا ﴿٦٩﴾ ثُمَّ لَنَحْنُ أَعْلَمُ بِالَّذِينَ هُمْ أَوْلَىٰ بِهَا صِلِيًّا ﴿٧٠﴾ }صدق الله العظيم [مريم]
    {سوگند به پروردگارت که همه آنها را همراه با شیاطین در قیامت جمع می‌کنیم؛ سپس همه را -در حالی که به زانو درآمده‌اند- گرداگرد جهنم حاضر می‌سازیم. (۶۸) سپس از هر گروه و جمعیّتی، کسانی را که در برابر خداوند رحمان از همه سرکش تر بوده‌اند، جدا می‌کنیم. (۶۹) بعد از آن، ما بخوبی از کسانی که برای سوختن در آتش سزاوارترند، آگاهتریم! (۷۰) }
    خطاب من به دوست عزیزم دکتر فاضل احمد عمرو و تمام علمای مسلمان این امت است که خدا را شاکر باشید چراکه خداوند در سرنوشت شما حضوردرامت امام مهدی ناصر محمد یمانی را تقریر کرده است. برانگیختن امام مهدی دراین امت بزرگترین فضیلت خداوند در کتابش است، پس شاکر لطف خدا باشید. چقدر امت های قبلی در آرزوی برانگیخته شده امام مهدی در بینشان بودند تا از انصار او گشته و پشتیبانی اش کنند اما این اقبال نصیبشان نشد. درپیشگاه خداوند چه پشیمانی بزرگتر ازاین خواهد بود که از دعوت امام مهدی منتظر در "دوران گفتگو پیش از ظهور"مطلع شدند ولی از او پیروی نکرده و برای پیروزشدن دعوت حق، ازوی پشتیبانی نکردند!در برابر خداوند چه پشیمانی بزرگتر ازاین خواهد بود که از دعوت امام مهدی منتظر در "دوران گفتگو پیش از ظهور"مطلع شدند اما از او روبرگردانده و اورا مجنون خواندند! ولی شدیدترین ندامت برای کسانی خواهد بود که به تکذیب و پشت کردن به وی بسنده نکردند،بلکه شب و روز تلاش بودند تا با هر وسیله و حیله ای مانع پیروی مردم از امام مهدی ناصر محمد یمانی شوند .اینان مورد لعنت خداوند و همه لعن کنندگانند، مگرآنان که توبه کرده و اشتباهشان را تصحیح کنند که خداوند غفور ورحیم است .گواه آن فرموده خداوند تعالی است که:
    {إِنَّ الَّذِينَ يَكْتُمُونَ مَا أَنزَلْنَا مِنَ الْبَيِّنَاتِ وَالْهُدَىٰ مِن بَعْدِ مَا بَيَّنَّاهُ لِلنَّاسِ فِي الْكِتَابِ ۙ أُولَـٰئِكَ يَلْعَنُهُمُ اللَّـهُ وَيَلْعَنُهُمُ اللَّاعِنُونَ ﴿١٥٩﴾ إِلَّا الَّذِينَ تَابُوا وَأَصْلَحُوا وَبَيَّنُوا فَأُولَـٰئِكَ أَتُوبُ عَلَيْهِمْ ۚ وَأَنَا التَّوَّابُ الرَّ‌حِيمُ ﴿١٦٠﴾}صدق الله العظيم [البقرة]
    { کسانی که دلایل روشن، و وسیله هدایتی را که نازل کرده‌ایم، بعد از آنکه در کتاب برای مردم بیان نمودیم، کتمان کنند، خدا آنها را لعنت می‌کند؛ و همه لعن‌کنندگان نیز، آنها را لعن می‌کنند؛ (۱۵۹) مگر آنها که توبه و بازگشت کردند، واصلاح نمودند، (و آنچه را کتمان کرده بودند؛ آشکار ساختند؛) من توبه آنها را می‌پذیرم؛ که من توّاب و رحیمم. (۱۶۰) }
    ای کسانی که مانع پیروی ازبیاناتِ حقِ قرآنِ عظیمی میشوید که امام مهدی با آنها برای مردم استدلال میکند ،بنگرید که اگر توبه نکنید به کجا خواهید رسید.خداوند تعالی میفرماید:
    {إِنَّ الَّذِينَ يَكْتُمُونَ مَا أَنزَلْنَا مِنَ الْبَيِّنَاتِ وَالْهُدَىٰ مِن بَعْدِ مَا بَيَّنَّاهُ لِلنَّاسِ فِي الْكِتَابِ ۙ أُولَـٰئِكَ يَلْعَنُهُمُ اللَّـهُ وَيَلْعَنُهُمُ اللَّاعِنُونَ ﴿١٥٩﴾ إِلَّا الَّذِينَ تَابُوا وَأَصْلَحُوا وَبَيَّنُوا فَأُولَـٰئِكَ أَتُوبُ عَلَيْهِمْ ۚ وَأَنَا التَّوَّابُ الرَّ‌حِيمُ ﴿١٦٠﴾ }صدق الله العظيم [البقرة]
    { کسانی که دلایل روشن، و وسیله هدایتی را که نازل کرده‌ایم، بعد از آنکه در کتاب برای مردم بیان نمودیم، کتمان کنند، خدا آنها را لعنت می‌کند؛ و همه لعن‌کنندگان نیز، آنها را لعن می‌کنند؛ (۱۵۹) مگر آنها که توبه و بازگشت کردند، واصلاح نمودند، (و آنچه را کتمان کرده بودند؛ آشکار ساختند؛) من توبه آنها را می‌پذیرم؛ که من توّاب و رحیمم. (۱۶۰) }
    شما مانند انسان- شیطان ها(شیاطین بشری) در قوم یهود هستید،همانها که با وجود اینکه برایشان روشن شد قرآن عظیم به حق و از جانب خداوند است مردم را از پیروی از آن بازمیداشتند.به خدا شهادت میدهم شیخ فاضل احمد عمرو از آنان نیست .ای انصارپیشگام برگزیده **با او با ملایمت رفتار کنید باشد که خداوند به واسطه شیخ فاضل احمد عمرو ،پشت شما را محکم کند.او با تصور اینکه ناصر محمد یمانی و حزبش در گمراهی هستند ، به سوی شما آمده است تا با تمام توان و امکاناتش از حدود دین خداوند دفاع کند. او در زمره علمای ترسویی نیست که جرأت ندارند با امام مهدی ناصر محمد یمانی وارد بحث شوند با وجود اینکه خداوند آنها را ازدعوت امام مهدی در "دوران گفتگوی پیش از ظهور" مطلع ساخته است.
    بازهم به شیخ فاضل دکتر احمد عمرو خیرمقدم عرض کرده و خوش آمد میگوییم ،امید داریم که خداوندی که از همگان بر عبدش مهربان تر است به او توانایی شناخت حق را داده وقلبش را نورانی گردانده و به راه مستقیم هدایتش نماید ،باشد که در این امرپشتیبان و شریکمان گردد . چه مرد شریفیست! به جواب علمایی که خدا هدایتشان نکرده است بنگرید که در شأن امام ناصر محمد یمانی چه میگویند: او مجنون و ابله گمراهیست که دیگران را هم گمراه میکند..
    ممکنست یکی از علمایی که چنین فتوایی را در شأن امام ناصر محمد یمانی داده است بگوید" ناصر محمد از کجا میدانی خداوند ما را هدایت نکرده است، آیا وارد قلب ما شده واز آن آگاه شده ای، یا فقط گمان داری که ما هدایت نشده ایم؟"جواب مهدی منتظر ناصر محمد یمانی این است که :به خداوند سوگند می خورم هرکس قبل ازشنیدن دلایل محکم و قاطع امام مهدی ناصر محمد یمانی و پیش از اندیشیدن درباره منطقش در شأن او فتوا بدهد جزو هدایت شدگان خدا نیست ،چرا که آنان که خداوند هدایتشان کرده است ،قبل شنیدن سخنان و اندیشیدن در دلایل قاطع فرد، درمورد دعوت کننده قضاوت نمیکنند. بندگان هدایت شده خداوند آنانی هستند که در هر زمان و مکانی ، ابتدا صحبت دعوت کننده را می شنوند و سپس به دلایل قاطع او می اندیشند تا دریابند، آیا سخنان حقاً از جانب خدا هستند ؟ تا بدون آگاهی و بر اساس گمان قضاوت نکنند.گواه آن فرموده خداوند تعالی است که:
    {وَالَّذِينَ اجْتَنَبُوا الطَّاغُوتَ أَن يَعْبُدُوهَا وَأَنَابُوا إِلَى اللَّـهِ لَهُمُ الْبُشْرَ‌ىٰ ۚ فَبَشِّرْ‌ عِبَادِ ﴿١٧الَّذِينَ يَسْتَمِعُونَ الْقَوْلَ فَيَتَّبِعُونَ أَحْسَنَهُۚ أُولَـٰئِكَ الَّذِينَ هَدَاهُمُ اللَّـهُ ۖ وَأُولَـٰئِكَ هُمْ أُولُو الْأَلْبَابِ ﴿١٨﴾ أَفَمَنْ حَقَّ عَلَيْهِ كَلِمَةُ الْعَذَابِ أَفَأَنتَ تُنقِذُ مَن فِي النَّارِ‌ ﴿١٩﴾}صدق الله العظيم [الزمر]
    { و کسانی که از عبادت طاغوت پرهیز کردند و به سوی خداوند بازگشتند، بشارت از آن آنهاست؛ پس بندگان مرا بشارت ده! (۱۷) همان کسانی که سخنان را می‌شنوند و از نیکوترین آنها پیروی می‌کنند؛ آنان کسانی هستند که خدا هدایتشان کرده، و آنها خردمندانند. (۱۸) آیا تو می‌توانی کسی را که فرمان عذاب درباره او قطعی شده رهایی بخشی؟! آیا تو میتوانی کسی را که در درون آتش است برگیری و نجات دهی؟! (۱۹) }
    ای جویندگان حق اگر میخواهید یقین پیدا کنید که فلان سخنران منبر از علمای خردمند (اؤلی الالباب) است ؛بعد تمام شدن نماز به حضورش رفته و به او بگویید(شیخ فاضل کسی درعالم اینترنت هست که می گوید امام مهدی منتظراست و با جدیت در حال جهاد و آوردن حجت های قاطع قرآنیست ،قرآن را برای ما بیان میکند و آنها را با دلایل معتبری از خود قرآن وبه نحوه عجیبی به تفصیل توضیح می دهد وعالمی نیست که بتواند در قرآن بر او غلبه کند.)..
    اگر جواب این عالم این باشد که(فرزندم من تا بیانات او در مورد قرآن را ندیده و درباره آنها فکر نکرده باشم ،نمیتوانم بگویم از خودش درآورده یا دعوت او به سوی خداوند بر حق است . چیزی از این بیانات را برای من بیاور یا آدرس سایتش را بده تا بعد درباره این مرد فتوای درستی بدهم. ) در مورد چنین کسی میگویم که او از علمای امت است و به خدا قسم میخورم از خردمندانی است که به خداوند شرک نیاورده ولو اینکه در برخی مسائل شرعی در اشتباه باشد ؛اما از کسانی است که به خداوند شرک نیاورده اند که مهمترین نکته هم همین است.
    اما اگربعد از پرسیدن در مورد دعوت امام ناصرمحمد یمانی و اینکه آیا او امام مهدی است ،مستقیماً فتوا دادند که"نه نه از او پیروی نکن .او خودش گمراهست و دیگران را نیز گمراه میکند." واگر از علمای سنت باشد میگوید "همان گونه که به ما گفته شده نام او محمد بن عبدالله است"ویا می گوید "مهدی منتظر همان گونه که به ما گفته شده از اهل بیت بوده و نامش محمد و فرزند حسن عسگری است".سؤال کننده از همین جا یقین پیدا میکند عالمی که در مقابلش قرار گرفته از خردمندان نمیباشد. از کسانی نیست که خدا هدایتشان کرده باشد چرا که فقط براساس گمان و قبل شنیدن بیان درباره آن قضاوت میکند. گواه آن فرموده خداوند تعالی است که:
    {فَبَشِّرْ‌ عِبَادِ ﴿١٧الَّذِينَ يَسْتَمِعُونَ الْقَوْلَ فَيَتَّبِعُونَ أَحْسَنَهُۚ أُولَـٰئِكَ الَّذِينَ هَدَاهُمُ اللَّـهُ ۖ وَأُولَـٰئِكَ هُمْ أُولُو الْأَلْبَابِ ﴿١٨﴾ أَفَمَنْ حَقَّ عَلَيْهِ كَلِمَةُ الْعَذَابِ أَفَأَنتَ تُنقِذُ مَن فِي النَّارِ‌ ﴿١٩﴾}صدق الله العظيم [الزمر]
    { پس بندگان مرا بشارت ده! (۱۷) همان کسانی که سخنان را می‌شنوند و از نیکوترین آنها پیروی می‌کنند؛ آنان کسانی هستند که خدا هدایتشان کرده، و آنها خردمندانند. (۱۸) آیا تو می‌توانی کسی را که فرمان عذاب درباره او قطعی شده رهایی بخشی؟! آیا تو میتوانی کسی را که در درون آتش است برگیری و نجات دهی؟! (۱۹) }
    به فرموده خداوند بنگرید:{أَفَمَنْ حَقَّ عَلَيْهِ كَلِمَةُ الْعَذَابِ أَفَأَنتَ تُنقِذُ مَن فِي النَّارِ‌ ﴿١٩﴾}صدق الله العظيم،اینها کسانی هستند که قبل از شنیدن دعوت و تفکر درآن دلایل قاطع ،تنها از روی گمان و غیب درمورد دعوت کننده قضاوت میکنند.
    لذا ما در اینجا برای حبیب من شیخ فاضل احمد عمرو دلیل آوردیم.اگر او بخواهد از حق تبعیت کرده و در راه خداوند را برگزیند، حقیقت را به روشنی در این بیان خواهد شناخت که :برخی از اسماء خداوند اسماء ذات خدا بوده و هیچ احدی از مخلوقات را نمیتوان با آنها نامید.به گواهی فرموده خداوند تعالی:
    {رَّ‌بُّ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْ‌ضِ وَمَا بَيْنَهُمَا فَاعْبُدْهُ وَاصْطَبِرْ‌ لِعِبَادَتِهِ ۚ هَلْ تَعْلَمُ لَهُ سَمِيًّا ﴿٦٥﴾ }صدق الله العظيم [مريم]
    {پروردگار آسمانها و زمين و آنچه ميان آن دو است. پس او را بپرست و در پرستش او شكيبا باش. آيا براى او همنامى مى‌شناسى؟ (۶۵) }
    و برخی از اسماء خداوند برای توصیف نفس خداوند تعالی است ، که هریک از بندگانش را که بخواهد با آن وصف میکند .به همین علت محمد عبد و رسولش صلی الله علیه و آله و سلم را چنین مینامد :
    { لَقَدْ جَاءكُمْ رَسُولٌ مِّنْ أَنفُسِكُمْ عَزِيزٌ عَلَيْهِ مَا عَنِتُّمْ حَرِيصٌ عَلَيْكُم بِالْمُؤْمِنِينَ رَؤُوفٌ رَّحِيمٌ}صدق الله العظيم
    آیا انکار میکنی نام (الرؤوف الرحيم] از اسماء حسنای خداوند است؟ اما از اسامی مربوط به صفات نفسیه خداوند تعالی است؛ نه از اسامی ذاتی او مثل اسم ذات (الله) یا (الرحمن) که هیچ بنده ای دراین اسامی با او شریک نباشد.به گواهی فرموده خداوند تعالی:
    {رَّ‌بُّ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْ‌ضِ وَمَا بَيْنَهُمَا فَاعْبُدْهُ وَاصْطَبِرْ‌ لِعِبَادَتِهِ ۚ هَلْ تَعْلَمُ لَهُ سَمِيًّا ﴿٦٥﴾ }صدق الله العظيم [مريم]
    {پروردگار آسمانها و زمين و آنچه ميان آن دو است. پس او را بپرست و در پرستش او شكيبا باش. آيا براى او همنامى مى‌شناسى؟ (۶۵) }
    احمد عمرو ،عزیز من* آیا مهدی منتظر حق را برایت بیان کرد؟
    وسلامٌ على المرسلين، والحمد لله ربّ العالمين..

    برادرتان امام مهدي ناصر محمد يماني.
    ـــــــــــــــــــــــــ ـــــــــــــــــــــــــ ـــــــــــــــــــــــــ ـــــــــــــــــــــــــ ـــــــــــــــ
    پی نوشت:
    (*) درمتن اصلی "حبیبی فی الله " اطلاق شده که در فارسی معنای مناسب و دقیقی برای آن پیدا نکردیم.
    (**)الانصار السابقین الأخیار

  3. مصدر المشاركة

    -3-
    الإمام ناصر محمد اليماني
    13 - 04 - 1434 هـ

    23 - 02 - 2013
    مـ
    03:48
    صــــ
    ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

    فتوای امام مهدی به احمد عمرو،درباره ماهیت واقعی قومی که "حبیبان خداوند هستند و محبان او" و هرکه بخواهد از آنان باشد بزرگترین پیروزی را طبق کلام کتاب خداوند به دست آورده است...



    بسم الله الرحمن الرحيم، والصلاة والسلام على كافة الأنبياء وآلهم من أوّلهم إلى خاتمهم محمد رسول الله، يا أيها الذين آمنوا صلّوا عليه وعلى الأنبياء من قبله وسلّموا تسليماً، وصلّى الله وملائكته والمهدي المنتظر على قومٍ يحبّهم الله ويحبّونه صفوة البشريّة وخير البريّة المذنبون التائبون إلى الله متاباً،
    از رحمت خداوند مأیوس نشوید و بدانید که گناهان گذشته شما هر چه که باشند؛پس مأیوس نشده و امید داشته باشید از بندگان مقرب و مکرم بارگاه او گردید. به راستی خداوند ارحم الراحمین است و صلوات پروردگارم بر تمام مسلمانان که از این بنده اش به آنان مهربان تر است و وعده خداوند حق است و او ارحم الراحمین است ، و اما بعد...

    شیخ فاضل محترم و مکرم احمد عمرو،به فتوایی که با قسم به خداوندعظیم تزکیه شده است گوش کن. به خداوندی که زنده کننده دوباره استخوان های پوسیده است ؛ به خداوند آسمان ها و زمین و مابین آنها و به خداوند عرش عظیم سوگند؛ که در این امت ،مردمانی هستند که تا خداوند راضی نباشد به ملکوت خداوند هم راضی نخواهند بود چرا که بزرگترین بهشت (نعیم اعظم)خداوند از نظر آنها رضایت خداوند در نفسش (رضوان الله فی نفسه)است.میدانی چرااز نظر آنها (رضایت خداوند) نعیم اعظم است؟چون خداوند را بیش از هرچیزی دوست دارند ولذا می گویند زمانی که خداوند و حبیب ما متحسر و حزین است ، چگونه میتوانیم دربهشت نعیم (جنت النعیم) باحورالعین خوش باشیم. هیهات از این که قبل راضی شدن خداوند سبحان و تعالی ما راضی شویم.
    امام مهدی باز به خداوند آسمان و زمین و آنچه که مابینشان است و به خدای عرش عظیم سوگند خورده و اضافه میکند که اگر خداوند درجه عالی و رفیع بهشت را هم به هریک از آنان عطا کند؛آنرا "وسیله" قرار داده و میگویند :خدایا ما ازاین ،به امید تحقق نعیم اعظمت میگذریم .آنرا به هریک از بندگانت که میخواهی عطا کن و راضی شو.
    تنها همین هم نیست. مهدی منتظر به خداوند رحمن و رحیم سوگند می خورد واین سوگند یک کافریا یک گنهکار نافرمان نیست؛ اگر خداوند یکی از آنها را به مقام قرب خود برساند تا محبوب ترین بنده نزد او بوده و در بالاترین مکان نعیم و نزدیکترین مکان ممکن عرش نسبت به خدا جای گیرد؛ بازهم تا وقتی خداوند در نفس خود راضی نشده و حزن و تحسری داشته باشد رضایت نخواهد داد.
    دکتر فقط این هم نیست. بلکه اگر خداوندشان به آنها خطاب کند که آنچه که آرزویش را دارید ،هرگز رخ نخواهد داد؛ درحالی که گروه کثیری از بندگان من با انحراف از راه راست(صراط المستقیم) در حق خودشان ظلم کرده اند وتنها عده کمی از آنان شکرگذار بوده اند چگونه من در نفس خود راضی باشم ؟ برشماست که از تحقق رضوان در نفس خداوند رحمن مأیوس شوید.آیامیدانی جوابشان چه خواهد بود؟ خواهند گفت:خدایا خودت و تمام مخلوقاتت را شاهد می گیریم ؛ما پیمان خود را تغییر نمی دهیم واز آرزوی خود برای تحقق نعیم اعظم؛ بازنمی گردیم.ما به بهشت نعیم راضی نخواهیم شد. ای خداوند ارحم الراحمین از تو درخواست میکنیم ما را بین بهشت و دوزخ رها کنی تا مادامی که تو متحسر و حزین باشی ؛ (ولو) تا ابد ،ما دراینجا باقی مانده وحسرت خورده و گریه و ناله کنیم... . یا ارحم الراحمین.
    دکتر فاضل احمد عمرو! نگاه کن این قومی که "حبیبان خداوندند و محبان او" تا چه حد روی تحقق رضایت درنفس جبیب شان-خداوند رحمن الرحیم –اصرارداشته و پافشاری شدید میکنند..آنان تا زمانی که حبیب شان در نفس خود راضی نشده و متحسر و حزین باشد؛ به هیچ چیزی ؛هرچه که هست یا می خواهد باشد ؛رضایت نخواهند داد. بعد از اینکه فرد آگاه به حال خداوند رحمن، (الخبیر بحال الرحمن) به آنهاخبر داد که خداوند آنها در نفسش در چه حالیست ،از این پیمان نگذشته و آن را تغییر نخواهند داد.
    ممکن است کسی که خود را خادم رسول الله می نامد صحبت مرا قطع کند و بگوید:"ناصر محمد ،ببین که از محکمات کتاب خداوند برایت دلیل میآورم.خداوند تعالی فرموده است:
    {وَإِذْ قَالَ اللَّهُ يَا عِيسَى ابْنَ مَرْيَمَ أَأَنتَ قُلْتَ لِلنَّاسِ اتَّخِذُونِي وَأُمِّيَ إِلَهَيْنِ مِنْ دُونِ اللَّهِ قَالَ سُبْحَانَكَ مَا يَكُونُ لِي أَنْ أَقُولَ مَا لَيْسَ لِي بِحَقٍّ إِنْ كُنتُ قُلْتُهُ فَقَدْ عَلِمْتَهُ تَعْلَمُ مَا فِي نَفْسِي وَلا أَعْلَمُ مَا فِي نَفْسِكَ إِنَّكَ أَنْتَ عَلَّامُ الْغُيُوبِ} صدق الله العظيم [المائدة:116]
    {و زمانی که خداوند می فرماید:«ای عیسی پسرمریم! آیا تو به مردم گفتی که من و مادرم را به عنوان دو معبود به جای خدا انتخاب کنید؟» (عیسی) گوید: « تو منزهی! من حق ندارم آنچه را که شایسته من نیست بگویم! اگر چنین سخنی را گفته باشم؛ بی گمان تو می دانی، تو از آنچه در نفس من است آگاهی و من آنچه در نفس توست؛ نمی دانم، یقیناً تو خود دانای رازهای نهانی. }
    ناصر محمد پس تو چطوراز آنچه که درنفس خداست خبر داری؟"
    امام مهدی ناصر محمد یمانی برای خادم رسول الله دلیل میآورد که:ای مرد،به خداوند قسم من باعلوم غیبی از آنچه که در نفس خداست خبردار نشده ام ، وصف حال خداوند درمحکمات کتابش آمده است و نشان می دهدکه او بر حال بندگان گمراهش حسرت میخورد.بندگانی که تکذیبشان باعث شد رسولان خدا بر آنها دعا کنند و خداوندنیز اجابتشان کند.گمان نکنید خداوند به وعده ای که به رسولانش داده است وفا نمیکند و" آن جز یک بانگ مرگبار نبود، پس ناگاه همه خاموش شدند."(ان كانت الا صيحه واحده فاذا هم خامدون) و سپس آنچه می ماند حسرت آنها برخودشان است که در حق خدا کوتاهی کرده اند و هر یک آنها می گویند:
    {يَا حَسْرَ‌تَىٰ عَلَىٰ مَا فَرَّ‌طتُ فِي جَنبِ اللَّـهِ وَإِن كُنتُ لَمِنَ السَّاخِرِ‌ينَ ﴿56}صدق الله العظيم [الزمر]
    {تا (مبادا) کسی (در روز قیامت) بگوید:«ای افسوس بر من، که در حق خدا کوتاهی کردم، و بی گمان از مسخره کنندگان (آیین او) بودم». }
    سپس خدا بر آنها حسرت میخوردو حسرتی از حزن و اندوه نه از روی ندامت که او پاک و منزه است از چنین نسبتی! اگر شیخ فاضل احمد عمرو شاهد فریاد زدن یکی از فرزندان یا برادران یا مادریا پدرش در آتش جهنم باشد(البته خدا چنین روزی را نیاورد ،من فقط مثال زدم)چه حسرتی خواهد خورد؟ حسرت خدا به همین گونه است.
    مادری را تصور کن که می بیند فرزندش در آتش جهنم فریاد میزند ،حتی اگر پسرش هزار سال هم نافرمانی او را کرده باشد ،حسرت و حزن مادر بر پسرش عظیم است .حال حسرت خداوند ارحم الراحمینی که از مادر به فرزند مهربان تر است چگونه خواهد بود؟ حبیب من ،خادم رسول الله تصور کن حال او چگونه است؟!.صلوات خدا بر تو واهل بیتت باد باشد که خداوند ازشما را از تاریکی خارج و به سوی نور هدایت نماید.
    شاید شیخ فاضل احمد عمرو بگوید "ناصر محمد یمانی در این موضوع که خداوند در نفسش بر بندگان گمراهی که برخود ستم کرده اند حسرت می خورد و نه بر شیاطین مغضوب با ما بسیار مجادله و بحث کردی.حال چه دلیل روشنی میتوانی از محکمات کتاب بیاوری که خداوند برای بندگان گمراهش حزین و متحسر است؟" جواب امام مهدی این است:
    {فَاللّهُ خَيْرٌ حَافِظًا وَهُوَ أَرْحَمُ الرَّاحِمِينَ} صدق الله العظيم [يوسف:64]
    {پس خداوند بهترین نگهبان است ، و او مهربانترین مهربانان است. }
    دکتر فاضل و محترم و مکرم آیا ایمان داری که خداوند بی هیچ شک و تردیدی در نفسش الرحم الراحمین است؟ جواب احمد عمرو معلوم است که خواهد گفت:"ناصر محمد این از صفاتی است که دو نفر هم پیدا نمی شود که در آن اختلاف داشته باشند. به راستی خداوند ارحم الراحمین است این یعنی از مادر به فرزندش، مهربانتر "سپس امام پاسخ می دهد : چنانچه اگر فرزندی ملیارد سال هم از امر مادرش اطاعت نکند ، ولی وقتی مادرفریاد کردن فرزندش در آتش جهنم را می بیند؛ می دانی چقدربرای او حسرت میخورد و چشمانش از شدت حزن سفید شده و مدام می گوید افسوس بر فرزندم؟ .جواب احمد عمرواینست که "بله برادر، برای مادر آگاهی از فریاد کشیدن فرزند در جهنم حزن بسیار بزرگی است ولو اینکه فرزندش عصیان کرده و یا حتی مادر را کتک زده باشد."
    حالا امام مهدی برای دوست عزیزش احمد عمرو حجت میآورد که: پس شدت حزن خداوند ارحم الراحمین ، که از مادر به فرزندش مهربان تر است چگونه خواهد بود ؟ آیا پاسخ عقلی و منطقی این نیست که : بله از آنجا که به راستی این خداونداست که ارحم الراحمین است ،پس لابد و بی هیچ شک و تردیدی نسبت به بندگان گمراهی که بر خود ظلم کرده ولی فکر می کردند در مسیر هدایتند ؛افسوس خورده و حزین خواهد بود. عقل و منطق می گوید به سبب صفت رحمتی که در نفس خداوند است؛لابد او در نفسش برای بندگان گمراهش متحسر و حزین است ؛تنها چیزی که عقل و منطق می گوید همین است.حال آیا در محکمات کتاب خداوند برای تأیید این عقل و منطق کلامی هست؟ پاسخ مستقیم سؤال را از جانب خداوند می آوریم که :
    {يَا حَسْرَ‌ةً عَلَى الْعِبَادِ ۚ مَا يَأْتِيهِم مِّن رَّ‌سُولٍ إِلَّا كَانُوا بِهِ يَسْتَهْزِئُونَ ﴿30﴾ أَلَمْ يَرَ‌وْا كَمْ أَهْلَكْنَا قَبْلَهُم مِّنَ الْقُرُ‌ونِ أَنَّهُمْ إِلَيْهِمْ لَا يَرْ‌جِعُونَ ﴿31﴾ وَإِن كُلٌّ لَّمَّا جَمِيعٌ لَّدَيْنَا مُحْضَرُ‌ونَ ﴿32﴾} صدق الله العظيم [يس]
    {ای افسوس بر (این) بندگان، هیچ پیامبری به سوی آنها نمی آمد مگر اینکه او را استهزاء می کردند! (30)آیا ندیدند که پیش از آنها چه بسیار نسلها را نابود کردیم، که آنها هرگز به سوی ایشان باز نمی گردند؟!(31) و همه آنها (برای حساب) نزد ما جمع و احضار می شوند. (32)}
    وسلام على المرسلين والحمد لله رب العالمين..
    شاید شیخ فاضل احمد عمرو بگوید:" صبرکن..ناصر محمد، آیا خداوند الان برای کسانی که از حق روی گرداننده ولی هنوز زنده و در قید حیاتند متحسر است؟"جواب امام مهدی اینست که :هیهات هیهات ...خداوند در حال حاضر از دست آنها خشمگین است. تا وقتی خودشان به علت کوتاهی که در حق خداوند کرده اند، بر حال خودشان افسوس نخورند؛خداوند در نفسش حسرتی نخواهد داشت. لکن متأسفانه تنها زمانی پشیمان شده و بر خود حسرت خواهند خورد؛که عذاب سخت خداوند گریبانشان را گرفته باشد. گواه آن فرموده خداوند تعالی است که :
    {قُلْ يَا عِبَادِيَ الَّذِينَ أَسْرَ‌فُوا عَلَىٰ أَنفُسِهِمْ لَا تَقْنَطُوا مِن رَّ‌حْمَةِ اللَّـهِ ۚ إِنَّ اللَّـهَ يَغْفِرُ‌ الذُّنُوبَ جَمِيعًا ۚ إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ‌ الرَّ‌حِيمُ ﴿53﴾ وَأَنِيبُوا إِلَىٰ رَ‌بِّكُمْ وَأَسْلِمُوا لَهُ مِن قَبْلِ أَن يَأْتِيَكُمُ الْعَذَابُ ثُمَّ لَا تُنصَرُ‌ونَ ﴿54﴾ وَاتَّبِعُوا أَحْسَنَ مَا أُنزِلَ إِلَيْكُم مِّن رَّ‌بِّكُم مِّن قَبْلِ أَن يَأْتِيَكُمُ الْعَذَابُ بَغْتَةً وَأَنتُمْ لَا تَشْعُرُ‌ونَ ﴿55﴾ أَن تَقُولَ نَفْسٌ يَا حَسْرَ‌تَىٰ عَلَىٰ مَا فَرَّ‌طتُ فِي جَنبِ اللَّـهِ وَإِن كُنتُ لَمِنَ السَّاخِرِ‌ينَ ﴿56﴾} صدق الله العظيم [الزمر]
    {(ای پیامبر، از جانب من) بگو:«ای بندگان من که بر خود اسراف (و ستم) کرده اید! از رحمت خدا نا امید نشوید، همانا خداوند همه گناهان را می بخشد، یقیناً او بسیار آمرزنده مهربان است(53). و به سوی پروردگارتان باز گردید و در برابر او تسلیم شوید، پیش از آنکه عذاب به سراغ شما آید، آنگاه (از سوی هیچ کس) یاری نشوید. (54)و از نیکوترین چیزی که از جانب پروردگارتان بر شما نازل شده پیروی کنید، پیش از آنکه ناگهان عذاب به سراغ شما آید، در حالی که شما از آن بی خبرید. (55)تا (مبادا) کسی (در روز قیامت) بگوید:«ای افسوس بر من، که در حق خدا کوتاهی کردم، و بی گمان از مسخره کنندگان (آیین او) بودم». (56)}
    تا زمانی که خودشان پشیمان نشده باشند حسرت به نفس خداوند راه نخواهد یافت.
    خداوند آن گاه بر آنان حسرت می خورد که از کرده خود پشیمان شده و هر یک از ایشان بگوید:
    {يَا لَيْتَنِي اتَّخَذْتُ مَعَ الرَّ‌سُولِ سَبِيلًا ﴿27يَا وَيْلَتَىٰ لَيْتَنِي لَمْ أَتَّخِذْ فُلَانًا خَلِيلًا ﴿28﴾ لَّقَدْ أَضَلَّنِي عَنِ الذِّكْرِ‌ بَعْدَ إِذْ جَاءَنِي ۗ وَكَانَ الشَّيْطَانُ لِلْإِنسَانِ خَذُولًا ﴿29﴾}
    صدق الله العظيم [الفرقان]
    {و (به یاد آور) روزی که ستمکارمی گوید :« ای کاش من با رسول (خدا) راهی بر گزیده بودم، (27)ای وای بر من، ای کاش فلانی را دوست نمی گرفتم. (28)به راستی او مرا از ذکر (= قرآن) گمراه ساخت، بعد از آن که به سوی من آمده بود، و شیطان همواره انسان را تنها (و خوار) می گذارد(29)}
    و خداوند تعالی میفرماید:
    {يَوْمَ تُقَلَّبُ وُجُوهُهُمْ فِي النَّارِ يَقُولُونَ يَا لَيْتَنَا أَطَعْنَا اللَّهَ وَأَطَعْنَا الرَّسُولَا ﴿66﴾وَقَالُوا رَبَّنَا إِنَّا أَطَعْنَا سَادَتَنَا وَكُبَرَاءَنَا فَأَضَلُّونَا السَّبِيلَا ﴿67﴾رَبَّنَا آتِهِمْ ضِعْفَيْنِ مِنَ الْعَذَابِ وَالْعَنْهُمْ لَعْنًا كَبِيرًا ﴿68﴾} صدق الله العظيم [الأحزاب]
    {روزی که صورتهایشان در آتش (جهنم) گردانیده شود (پشیمان می شوند و) می گویند :«ای کاش خدا را اطاعت کرده بودیم، ورسول (خدا) را اطاعت کرده بودیم» (66)و گفتند :« پروردگارا ! ما از سروران و بزرگان خود اطاعت کردیم، پس ما را از راه به در بردند(و گمراه کردند) (67)پروردگارا ! آنها را از عذاب دو چندان ده، و آنها را به لعنتی بزرگ (و سخت) لعنت فرما» (68)}
    اما تا زمانی که آنها در حیات دنیوی اصرار بر ادامه کفر وعناد خود دارند خداوند بر آنها متحسر نخواهد بود ،مگر آنکه با توبه خداوند را مسرورسازند. خداوند از توبه بندگانش بسیار مسرور می گردد زیرا که عذاب آنها را دوست نمی دارد.به همین جهت محمد رسول الله صلّى الله عليه وآله وسلّم گفته است:
    [[الَلَّهُ أَشَدُّ فَرَحًا بِتَوْبَةِ عَبْدِهِ حِينَ يَتُوبُ إِلَيْهِ مِنْ أَحَدِكُمْ كَانَ عَلَى رَاحِلَتِهِ بِأَرْضِ فَلَاةٍ ، فَانْفَلَتَتْ مِنْهُ وَعَلَيْهَا طَعَامُهُ وَشَرَابُهُ ، فَأَيِسَ مِنْهَا فَأَتَى شَجَرَةً فَاضْطَجَعَ فِي ظِلِّهَا قَدْ أَيِسَ مِنْ رَاحِلَتِهِ ،فَبَيْنَا هُوَ كَذَلِكَ؛ إِذَا هُوَ بِهَا قَائِمَةً عِنْدَهُ فَأَخَذَ بِخِطَامِهَا ثُمَّ قَالَ مِنْ شِدَّةِ الْفَرَحِ : اللَّهُمَّ أَنْتَ عَبْدِي وَأَنَا رَبُّكَ أَخْطَأَ مِنْ شِدَّةِ الْفَرَحِ]]
    هذا لفظ مسلم (خ) (6309)، م (2747)

    صدق عليه الصلاة والسلام
    [[همانا خداوند شادتر مي شود به توبۀ بنده اش هنگامي که به درگاه او توبه مي کند، از يکي از شما که در بيابان بر شترش سوار بوده، ناگهان شترش از نزدش فرار کرده، در حاليکه طعام و آبش بر بالاي شتر باشد و چون از رسيدن به شترش مأيوس و نا اميد شده آمده و در سايۀ درختي غلطيده است که ناگهان متوجه مي شود که شترش در کنارش ايستاده است، و او زمامش را بدست مي گيرد و از نهايت شادماني ميگويد: خدايا تو بنده مني و من خداي توام! و از نهايت شادماني "الفاظ را اشتباه تلفظ مي کند"]]
    دکتر فاضل احمد عمرو به شادمانی عظیم خداوند بنگر که چقدراز توبه و بازگشت و رو آوردن بنده برای بخشایش گناه مسرور میشود .به همین ترتیب اگر بندگانش توبه نکنند حزین میگردد .چرا که کارشان به آتش کشیده شده ودر آنجاست که پشیمان گشته و از کوتاهی خود در حق خداوند ؛ حسرت می خورند.خداوند بعداز آنکه به وعده خود به رسولان و اولیائش عمل کرد (چرا که خداوند خلف وعده نمیکند) و با پیروز کردن دوستان خود از آنها (بندگان گمراهش) انتقام کشید؛ در نفسش برایشان حسرت می خورد . گواه آن فرموده خداوند تعالی است که :
    {يَا حَسْرَ‌ةً عَلَى الْعِبَادِ ۚ مَا يَأْتِيهِم مِّن رَّ‌سُولٍ إِلَّا كَانُوا بِهِ يَسْتَهْزِئُونَ ﴿30﴾ أَلَمْ يَرَ‌وْا كَمْ أَهْلَكْنَا قَبْلَهُم مِّنَ الْقُرُ‌ونِ أَنَّهُمْ إِلَيْهِمْ لَا يَرْ‌جِعُونَ ﴿31﴾ وَإِن كُلٌّ لَّمَّا جَمِيعٌ لَّدَيْنَا مُحْضَرُ‌ونَ ﴿32﴾} صدق الله العظيم [يس]
    {ای افسوس بر (این) بندگان، هیچ پیامبری به سوی آنها نمی آمد مگر اینکه او را استهزاء می کردند! (30)آیا ندیدند که پیش از آنها چه بسیار نسلها را نابود کردیم، که آنها هرگز به سوی ایشان باز نمی گردند؟!(31) و همه آنها (برای حساب) نزد ما جمع و احضار می شوند. (32)}
    ممکن است این سؤال برای شیخ فاضل احمد عمرو پیش بیاید که:"ناصرمحمد،می بینم به خداوند عظیم سوگند می خوری واز حقیقت آن چه که در نفس برخی از انصارپیشگام و برگزیده امام مهدی ناصر محمد یمانی در "عصر گفتگو پیش از ظهور"میگذرد خبر میدهی همانانی که از قومی هستند که حبیبان خدایند و محبان او....سؤال این است که از کجا به حقیقت حال آنها پی برده ای؟"
    امام مهدی ناصر محمد یمانی پاسخ میدهد:
    به خداوند یکتا سوگند که اکثر آنانی که به حق برایتان توصیفشان کردم را، اززمانی که از مادر متولد شده ام ندیده ام.اما به خداوند عظیم وقتی آنها بیانات امام مهدی را درباره حقیقت حالشان میخوانند، می بینند که گویا او با زبان آنها سخن میگوید و به حق (راستی)از نفسشان آگاهی داردوخودشان نیز شاهد آن هستند؛ و اگر بخواهند می توانند شهادت حق و راستین شان را در این صفحات بنویسند .پس هرکس از آنان که از قومی است که حبیبان خدایند و محبان اوشهادتش را که با قسم به خداوند تزکیه شده است درباره توصیف امام مهدی از حالش بنویسد.این شهادت ها نشانه ای برای تصدیق امام مهدی هستند. اگر خداوند آنها را به حق هدایت نکرده و از حبیان خداوند و محبان اونبودند؛ این حالتی را که توصیف کردم در نفسشان نبود؛همین علت است که تا خدا راضی نشود راضی نخواهند شد .و این وصف مردمی است که خداوند دوستشان دارد و آنها نیز اورا(یحبونهم الله و یحبونه)...
    سؤالی که برای عقل و منطق مطرح میشود اینست که اگر اینها واقعا همینطور باشند خداوند که از آنها کریم تراست چگونه به آنها کرم خواهد کرد چرا که در تمام دنیا پراکنده بوده و صله رحم نیزآنها را به هم ارتباط نمی دهد ...بلکه گروهی اینجا و گروهی آنجا در مناطق مختلف دنیا پراکنده اند و حب خداوند آنها را جمع کرده است، من نمی گویم تمام کسانی که لقب الأنصار السابقين الأخيار زیر نامشان است بی هیچ شک و تردید از آنها هستند، بلکه تعدادی از آنها در زمره "يحبّهم الله ويحبّونه" هستند و در مناطق جدایی از عالم زندگی میکنند. یکدیگر را نمی شناسند ونه رابطه خویشاوندی باهم دارند ونه مال و تجارتی بین شان هست تا آنان را دور هم جمع کند .بلکه آنچه که آنها را به هم پیوند داده حب به خداوند و جهاد در راه خداست.جهاد آنها در جهت محقق شدن رضوان نفس در نزد خداوندی که جبیب شان است ،راضی نمیشوند تا او راضی شود. لذا میگذارم که محمد رسول الله صلّى الله عليه وآله وسلم به حق توصیفشان را کامل کند:
    [يَا أَيُّهَا النَّاسُ ، اسْمَعُوا وَاعْقِلُوا ، وَاعْلَمُوا أَنَّ لِلَّهِ عَزَّ وَجَلَّ عِبَادًا لَيْسُوا بِأنبياء وَلا شُهَدَاءَ ، يَغْبِطُهُمُ النَّبِيُّونَ وَالشُّهَدَاءُ عَلَى مَجَالِسِهِمْ وَقُرْبِهِمْ مِنَ اللَّهِ " . فَقَالَ أَعْرَابِيٌّ : يَا رَسُولَ اللَّهِ ، انْعَتْهُمْ لَنَا ؟ جَلِّهِمْ لَنَا ؟ فَتَبَسَّمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِقَوْلِ الأَعْرَابِيِّ ، قَالَ : " هُمْ نَاسٌ مِنْ أَفْنَاءِ النَّاسِ ، وَنَوَازِعِ الْقَبَائِلِ لَمْ تَصِلْ بَيْنَهُمْ أَرْحَامٌ مُتَقَارِبَةٌ ، تَحَابُّوا فِي اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ وَتَصَافَوْا ، يَضَعُ اللهُ عَزَّ وَجَلَّ لَهُمْ مَنَابِرَ مِنْ نُورٍ لِيُجْلِسَهُمْ عَلَيْهَا ، فَيَجْعَلُ وُجُوهَهُمْ نُورًا وَثِيَابَهُمْ نُورًا ، يَفْزَعُ النَّاسُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَلا يَفْزَعُونَ ، وَهُمْ أَوْلِيَاءُ اللَّهِ لا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلا هُمْ يَحْزَنُونَ " ]
    صدق رسول الله صلّى الله عليه وسلم
    [ ای مردم بشنوید و بیندیشید و بدانید به درستی که برای خدا عز وجل بندگانی وجود دارد که نه از انبیاء هستند و نه از شهدا ،ولی شهدا و انبیاء بخاطر جایگاه و نزدیکی آنها به خداوند به آنها غبطه میخورند.کسی پرسید: یا رسول الله ،از آنها میگویید؟ اوصافشان را برای ما آشکار میکنید؟ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لبخندی به اوزده وفرمودند"آنان مردمی گمنام و ازگروه های ناشناخته اند، نسبت خویشاوندی سبب ارتباط ایشان با یکدیگر نیست، [بلکه] با خداوندعزوجل پیمان مستحکم دوستی بستند.روز قیامت [نیز]، خداوندعزوجل منبرهایی از نور برایشان قرار داده، ایشان را بر روی آن می نشاند و صورت هایشان را نور می گرداند. و لباسشان را نور می گرداند انسان ها در روز قیامت هراسناکند امّا آنان نمی هراسند. آنان اولیای خدا هستند که هیچ هراسی ندارند و اندوهناک نمی شوند.]
    وسلامٌ على المرسلين، والحمد لله ربّ العالمين..
    برادرتان امام مهدی ناصر محمد یمانی








  4. مصدر المشاركة

    -4-

    الإمام ناصر محمد اليماني
    14 - 04 - 1434 هـ
    24 - 02 - 2013 مـ
    06:45 صــــ
    ــــــــــــــــــــــ

    آنچه که در ادامه می‌آید سؤالاتی است که دکتر احمد عمرو از امام ناصر محمد یمانی کرده‌اند. این سؤالات بدون تحریف یا دست‌کاری در ادامه آورده می‌شوند:

    1-ذکر کردید که صفات خداوند برخی ازلی بوده و برخی نفسانی و قابل تغییرهستند که ازلی نبوده و ممکن است از بین بروند و ممکن است خداوند صفتی را کسب نماید که قبلاً در او نبوده است!! بیان حق از ذکر حکیم درباره صفات غیر ازلی کدام است؟
    2- آیا ما می‌توانیم خودمان از صفات خداوند اسمایی برای او برگزینیم و او را با اسمی جدید که از صفت او مشتق شده است بخوانیم؟ یا بر ما واجب است که زمانی که خداوند را به نام می‌خوانیم، به نص قرآن و نص سنت صحیح که موافق با قرآن است پای‌بند بمانیم؟
    3-آیا ممکن است برای ما روشن کنید کدام یک از صفات خداوند ازلی و کدام یک غیر ازلی هستند؟
    4- آیا به صفات و اسما خداوند با همان معنایی که دارند و نص هستند بدون تأویل و تحریف و تعطیل و تشبیه و تکییف ایمان داری؟ یا می‌گویی مجاز است یکی از این پنج شیء در شرح اسما خداوند و صفات او تأویل تحریف تعطیل تشبیه یا تکییف اعمال شود؟لطفا بفرمایید شما با اعمال کدام یک از آنهادرباره اسما و صفات خداوند موافقید؟ اگر اجازه چنین کاری را می‌دهید.
    5- آیا ایمان دارید که خداوند قبل از خلق مخلوقات، خالق بوده است؟ مقصودم این است که خداوند بعد از خلق مخلوقات، خالق نامیده نشده بلکه قبل از آنکه کسی را خلق نماید خالق بوده است؛ آیا به این ایمان دارید؟ آیا ایمان دارید که خداوند قبل از آنکه چیزی برای شنیدن وجود داشته باشد سمیع بوده است؟ آیا به این ایمان دارید که خداوند قبل از آنکه چیزی جز او باشد که نیاز به باخبر شدن خداوند از آن داشته باشد؛ خبیر بوده است؟ آیا به این ایمان دارید که خداوند قبل از آنکه موجودی جز او وجود داشته باشد که مورد مرحمت او قرار گیرد؛ رحیم بوده است؟ آیا ایمان دارید که خداوند قبل از آنکه موجودی جز او باشد که مورد انعام او قرار گیرد؛ منعم بوده است؟ آیا ایمان دارید که خداوند قبل از آنکه در عالم کون اصلاً نعیمی وجود داشته باشد؛ منعم بوده است؟
    6- آیا اسما خداوند سبحان و تعالی هم ازلی و غیر ازلی دارد؟
    7- گفته‌اید و به صورت مکرر از انصارت خواسته‌ای که آن را تکرار کنند تا اثبات سخن تو باشد و بگویند " لن ترضی حتی ترضی" راضی نمی‌شوم تا راضی شوی! آیا مقصودت این است که خداوند اکنون در نفس خود راضی نیست؟
    8- گفته‌اید و مرتب تکرار می‌کنید که راضی نمی‌شوی تا خداوند راضی شود؛ پس اگر جوابت به سؤال بند هفت مثبت باشد و گفته باشی خداوند در حال حاضر در نفس خود راضی نیست؛ خواهش می‌کنم به این بند پاسخ دهی: راضی نمی‌شوم تا خداوند راضی شود، آیا در حال حاضر به قسمتی که خداوند در دنیا برایت قرار داده است راضی نیستی؛ یعنی به نعمت‌هایی که خداوند در این دنیا به تو عنایت نموده راضی نیستی؛ چگونه می‌توانی راضی شوی در حالی که اکنون حبیب قلبت خداوند در نفس خود راضی نبوده و متحسر و حزین است؟ چطور زندگی در این نعیم دنیوی که خداوند به شما عطا کرده و ترا شیخ قبیله‌ای معروف یمنی و خداوند توراامام مهدی قرار داده و خلیفه نموده است...تمامی این نعمت‌هایی که الان در آن زندگی می‌کنی چطوربرایت شیرین است درحالی که حبیب قلبت حزین است؟آیا به قسمتی که خداوند درنعیم این دنیا به تو عنایت نموده راضی نیستی؟
    9- آیا ایمان داری که انسان مخلوق است و اعمال او قبل از خلق شدنش توسط خالق رحمن و عزوجل خلق شده است؟ آیا ایمان داری که أمور معنوی در انسان از قبیل حزن و فرح و غضب و رضای در نفس انسان از سوی خداوند در نفس انسان خلق شده است؟
    بسم الله الرحمن الرحيم، والصلاة والسلام على كافة الأنبياء والمرسلين وأئمة الكتاب وجميع المسلمين في الأوّلين وفي الآخرين وفي الملإ الأعلى إلى يوم الدين، أما بعد.
    جناب دکتر احمدعمرو محترم و گرامی؛ سؤالاتی را مطرح نموده‌اید که برای هریک از آنها جواب مفصلی داریم که به چندین صفحه می‌رسد؛ ولی از آیات محکم ذکروبه صورت خلاصه به شما پاسخ می‌دهیم تا خردمندان از آن پند گرفته و باشد که تقوا کنند.
    جواب را با پاسخ به سؤال اول دکتر احمد عمرو آغاز می‌کنیم که پرسیده‌اند:
    1-ذکر کردید که صفات خداوند برخی ازلی بوده و برخی نفسانیو قابل تغییرهستند که ازلی نبوده و ممکن است از بین بروند و ممکن است خداوند صفتی را کسب نماید که قبلاً در او نبوده است!! بیان حق ذکر حکیم درباره صفات غیر ازلی کدام است؟
    پس امام مهدی در پاسخ می‌گوید: جناب دکتر احمد عمرو؛ تو می‌دانی مقصود از "ازل" چیست؛ یعنی چیزی که قبل از هر چیز بوده است. تصدیق فرموده خداوند تعالی:
    {هُوَ الأَوَّلُ وَالآخِرُ وَالظَّاهِرُ وَالْبَاطِنُ وَهُوَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ}
    صدق الله العظيم [الحديد:3]
    { اوست اوّل و آخر و ظاهر و باطن، و او به هر چيزى داناست}
    برای خداوند شهادت می‌دهم که صفت رضوان خداوند بر بندگانش از اسمای صفات نفسانی
    خداوند است و همانا که خداوند قبل از اینکه خلق را بیافریند در نفس خود نه راضی بوده و نه خشمگین؛ بعد ازآفریدن خلق کسانی که خداوند را به یگانگی و بدون شریک عبادت کرده‌اند خداوند از ایشان راضی می‌گردد و کسانی که کافر شده و برای خداوند شریکی گرفته‌اند -بدون آنکه از نزد خداوند دلیلی برای آن نازل شده باشد- گرفتار غضب خداوند می‌گردند.
    دکتر احمد عمرو؛ تو خداوند را این‌گونه وصف کرده‌ای که قبل از آفریدن خلق غضبناک است؛ پس به تو می‌گویم یه چه حقی خداوند قبل از آفرینش خلق نسبت به آنان غضبناک است خداوند از این نسبت ها منزه و پاک است؟! وحتی ولو بداند که آنها چه خواهند کرد؛ سزاوار او نیست که قبل از اینکه خلق بدانند چه چیزی او را خشمگین می‌کند و قبل از اقامه حجت حق وعاری از ظلم برآنان؛ خشمگین شود. بلکه قبل از آنکه گرفتار غضب خداوند شوند؛ رسولان خود را به سوی ایشان می‌فرستد.سزاوار خداوند نیست که قبل از آنکه آنان بدانند او چه چیزهایی را بر ایشان حرام نموده است نسبت به آنها خشمگین شود؛ بلکه خداوند بعد از آنکه حدود الهی را روشن کرد -در صورت عدم رعایت آنها- خشمگین می‌شود وکسی که با ظلم و ستم حدود الهی را رعایت نکند؛ به خود ظلم کرده وخداوند نسبت به او خشمگین است مگر با توبه به سوی پرورگارش بازگردد؛ آنگاه است که خداوند از او راضی می‌شود چون وعده خداوند حق بوده واو ارحم الراحمین است. لذا خداوند تا زمانی که حدود الهی را از طریق رسولانش به بندگان ابلاغ نکرده باشد؛ نسبت به آنان خشمگین نمی‌شود تا بندگان در برابر پروردگارشان بهانه و حجتی نداشته باشند. تصدیق فرموده خداوند تعالی:
    { رُّسُلاً مُّبَشِّرِينَ وَمُنذِرِينَ لِئَلاَّ يَكُونَ لِلنَّاسِ عَلَى اللّهِ حُجَّةٌ بَعْدَ الرُّسُلِ وَكَانَ اللّهُ عَزِيزًا حَكِيمًا }
    صدق الله العظيم [النساء:165]
    { پيامبرانى مژده‌دهنده و بيم‌دهنده تا پس از رسولان مردم را بر خدا حجتى نباشد، و خدا پيروزمند و حكيم است.}
    تا اینکه اگر خداوند رسولان خود را به سوی آنان بفرستد تا از آنان دعوت کنند خداوند را بدون شریک عبادت نمایند ولی آنها إبا کرده و چیزی را که پدرانشان عبادت می‌کردند بپرستند؛ آنگاه است که خداوند به خاطر شرک به خداوند در نفس خود نسبت به آنان غضبناک می‌گردد. تصدیق فرموده خداوند تعالی:
    { قَالَ قَدْ وَقَعَ عَلَيْكُم مِّن رَّ‌بِّكُمْ رِ‌جْسٌ وَغَضَبٌ أَتُجَادِلُونَنِي فِي أَسْمَاءٍ سَمَّيْتُمُوهَا أَنتُمْ وَآبَاؤُكُم مَّا نَزَّلَ اللَّـهُ بِهَا مِن سُلْطَانٍ فَانتَظِرُ‌وا إِنِّي مَعَكُم مِّنَ الْمُنتَظِرِ‌ينَ ﴿٧١﴾ }
    صدق الله العظيم [الأعراف]
    { گفت: عذاب و خشم پروردگارتان حتماً بر شما نازل خواهد شد. آيا در باره اين بتهايى كه خود و پدرانتان بدين نامها ناميده‌ايد و خدا هيچ دليلى بر آنها نازل نساخته است، با من ستيزه مى‌كنيد؟ به انتظار بمانيد من هم با شما به انتظار مى‌مانم.}
    و اما "رضوان"، وقتی گروهی از مردم به فراخوان دعوت کننده‌ای که به حق آنان را به سوی پروردگارشان می‌خواند، پیروی کنند؛ رضوان به نفس خداوند می‌آید. تصدیق فرموده خداوند تعالی:
    { وَالسَّابِقُونَ الأَوَّلُونَ مِنَ الْمُهَاجِرِينَ وَالأَنصَارِ وَالَّذِينَ اتَّبَعُوهُمْ بِإِحْسَانٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ وَرَضُوا عَنْهُ وَأَعَدَّ لَهُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي تَحْتَهَا الأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا أَبَدًا ذَلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ}
    صدق الله العظيم [التوبة:100]
    {پیشگامان نخستین از مهاجرین و انصار، و کسانی که به نیکی از آنها پیروی کردند، خداوند از آنها خشنود گشت، و آنها (نیز) از او خشنود شدند؛ و باغهایی از بهشت برای آنان فراهم ساخته، که نهرها از زیر درختانش جاری است؛ جاودانه در آن خواهند ماند؛ و این است پیروزی بزرگ}
    و هرکس عهد خود را بشکند؛ رضوان خدا را با غضب او عوض کرده و جایگاه او دوزخ است که بسیار بد سرانجامی است.
    احمد عمرو؛ همانا که صفات ازلی خداوند این است که او الأحدُ لم يلد ولم يولد ولم يكن له كفواً أحد" است چون او " ذي القوة المتین" است. از صفات ازلی نفس خداوند این است که او کریم و رحیم است. و از اسامی صفات خداوند؛ آن نامی که خداوند آن را توصیفی برای تمامی اسامی ذاتی و اسامی صفاتی خود قرار داده است نامی نیست جز نام (العظیم) ؛ این اسم از نام‌های صفات ازلی پروردگار است ولی تمام اسامی ذات و اسامی صفات خداوند را توصیف می‌کند چون خداوند سبحان در حجم ذاتش العلی العظیم است؛ چرا که خداوند در ذات خود از هرچیزی بزرگ‌تر است. تصدیق فرموده خداوند تعالی:
    { وَهُوَ الْعَلِيُّ الْكَبِيرُ }
    صدق الله العظيم [سبأ:23]
    { او بلندمرتبه و بزرگ است.}
    به همین ترتیب در رحمت خود اعظم است؛ در کرم خود اعظم است؛ در عفو خود اعظم است؛ در قوت اعظم است؛ در قدرت اعظم است و در تمام صفات عظمای خود اعظم است و تمام صفات او بزرگ است و این مطلب حق و یقین است پس به نام پروردگار بزرگت تسبیح کن و او را منزه شمار[ اشاره به آیات کریمه: إِنَّ هَـٰذَا لَهُوَ حَقُّ الْيَقِينِ ﴿٩٥﴾ فَسَبِّحْ بِاسْمِ رَ‌بِّكَ الْعَظِيمِ ﴿٩٦﴾ سوره الواقعة}.
    و اما صفت رضوان در نفس او؛ خداوند تحقق این صفت در نفس خود را به سبب بندگانش مقرر داشته است تا دربرابر پروردگارشان حجتی نداشته باشند و برخی از آنان تلاش کنند تا به رضوان پروردگارشان دست یابند.تصدیق فرموده خداوند تعالی از زبان نبی او موسى صلّى الله عليه وعلى آل موسى وآل هارون وأسلّم تسليما، خداوند تعالی می‌فرماید:
    { وَعَجِلْتُ إِلَيْكَ رَبِّ لِتَرْضَى }
    صدق الله العظيم [طه:84]
    {
    پروردگار من، من به سوى تو شتافتم تا خشنود گردى.}
    برخی از آنان هم از رضوان خداوند ناخشنود بوده و کراهت دارند و به دنبال مسیری می‌روند که خشم خدا را برانگیخته و باعث غضب خداوند نسبت به ایشان می‌شود. خداوند به آنان وعده عذاب دردناکی را داده است.تصدیق فرموده خداوند تعالی:
    { ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمُ اتَّبَعُوا مَا أَسْخَطَ اللَّهَ وَكَرِهُوا رِضْوَانَهُ فَأَحْبَطَ أَعْمَالَهُمْ } صدق الله العظيم [محمد:28]
    {این بخاطر آن است که آنها از آنچه خداوند را به خشم می‌آورد پیروی کردند، و آنچه را موجب خشنودی اوست کراهت داشتند؛ از این رو اعمالشان را نابود کرد}
    به کلام خداوند تعالی نظر کنید: { ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمُ اتَّبَعُوا مَا أَسْخَطَ اللَّهَ وَكَرِهُوا رِضْوَانَهُ فَأَحْبَطَ أَعْمَالَهُمْ } صدق الله العظيم [محمد:28]
    {این بخاطر آن است که آنها از آنچه خداوند را به خشم می‌آورد پیروی کردند، و آنچه را موجب خشنودی اوست کراهت داشتند؛ از این رو اعمالشان را نابود کرد}
    انتخاب با خودشان است؛ بعد از آنکه خداوند برای آنان روشن ساخت چه کاری رضای خداوند را درپی دارد و چه کاری از جانب بندگان خشم و عدم رضایت پروردگارشان را در نفسش در پی دارد؛ کسانی که از مسیری پیروی ‌کنند که پروردگارآن را دوست داشته و باعث رضایت او از بندگان و محبت به آنان می‌شود؛ خداوند از آنان راضی شده و با هرآنچه که از پروردگارشان بخواهند راضی‌شان می‌کند که او عظیم وکریم است. اما کسانی که از رضوان خداوند اکراه داشته و از مسیری پیروی می‌کنند که باعث خشم خداوند شود؛ بر ایشان غضب کرده و عذاب بزرگی را به آنها وعده داده است. تصدیق فرموده خداوند تعالی: { ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمُ اتَّبَعُوا مَا أَسْخَطَ اللَّهَ وَكَرِهُوا رِضْوَانَهُ فَأَحْبَطَ أَعْمَالَهُمْ } صدق الله العظيم [محمد:28]
    {این بخاطر آن است که آنها از آنچه خداوند را به خشم می‌آورد پیروی کردند، و از رضوان او کراهت داشتند؛ از این رو اعمالشان را نابود کرد}
    ولی دکتر احمد عمرو عزیز فتوا می‌دهد که غضب و رضوان خداوند ازاول و ازل و قبل از آنکه خلق آفریده شوند در نفس خداوند وجود داشته است؛ اما امام مهدی ناصر محمد یمانی به حق درباه حقیقت نفس خداوند سبحان فتوا داده و می‌گوید قبل از آفریدن خلق رضوان ( در نفس خداوند )صفر و غضب نیز صفر بوده است چون او قرار بود نسبت به چه کسی غضب ناک شده و از چه کسی راضی باشد چراکه او اول است و چیزی پیش از او نبوده تا خداوند از او راضی باشد و چیزی قبل او نیوده تا نسبت به آن غضب نماید! او هنوز خلق را نیافریده و هنوز غضب یا رضایتی درکار نبوده است؛ چگونه نسبت به خلقی که هنوز آفریده نشده‌اند غضب نماید یا از ایشان راضی باشد. چگونه ممکن است قبل از اینکه بندگان را بیافریند و با برانگیختن رسولان برای مردم حجت بیاورد تا اگر از دعوت حق پروردگارشان روگردادند، آنگاه بر ایشان غضب نماید. اینجاست که غضبی که ظالمانه نبوده و به حق است، درنفس خداوند واقع می‌گردد و آنان را عذاب کرده و بین ایشان و اولیای خود به حق حکم خواهد کرد. تصدیق فرموده خداوند تعالی:
    { قَالَ قَدْ وَقَعَ عَلَيْكُم مِّن رَّ‌بِّكُمْ رِ‌جْسٌ وَغَضَبٌ أَتُجَادِلُونَنِي فِي أَسْمَاءٍ سَمَّيْتُمُوهَا أَنتُمْ وَآبَاؤُكُم مَّا نَزَّلَ اللَّـهُ بِهَا مِن سُلْطَانٍ ۚ فَانتَظِرُ‌وا إِنِّي مَعَكُم مِّنَ الْمُنتَظِرِ‌ينَ ﴿٧١﴾ } صدق الله العظيم [الأعراف]
    { گفت: عذاب و خشم پروردگارتان حتماً بر شما نازل خواهد شد. آيا در باره اين بتهايى كه خود و پدرانتان بدين نامها ناميده‌ايد و خدا هيچ دليلى بر آنها نازل نساخته است، با من ستيزه مى‌كنيد؟ به انتظار بمانيد من هم با شما به انتظار مى‌مانم}
    و هرکس که باعث غضب در نفس خداوند شود؛ گرفتار عذابی عظیم خواهد شد مگر آنکه قبل از مرگ توبه نماید که پروردگار من نسبت به بندگانش رئوف و رحیم است. تصدیق فرموده خداوند تعالی:
    { وَيُحَذِّرُكُمُ اللَّهُ نَفْسَهُ وَاللَّهُ رَءُوفٌ بِالْعِبَادِ } صدق الله العظيم [آل عمران:30].
    {خداوند شما را از نفس خود برحذر می‌دارد؛ و (در عین حال،) خدا نسبت به همه بندگان، مهربان است.}
    یعنی خداوند شما را از خشمگین کردن نفس الله برحذر می‌دارد چرا که هدف خلقت آنها در نفس خداوند نهفته است؛ امام خداوند قبل از اقامه حجت بر خلق به واسطه برانگیختن رسولان؛ در نفس خود نسبت به آنان غضب‌ناک نیست و برای همین هم رسولان خود را به سوی ایشان می‌فرستد تا برای ایشان روشن شود چه امری باعث غضب و چه امری باعث رضوان در نفس خداوند سبحان می‌گردد. برای همین هم بندگانش را از پیروی از آنچه که باعث خشم خداوند در نفسش می‌شود برحذر می‌دارد که در این صورت آنها را به عذاب عظیمی گرفتار و در آتش جهنم خواهد افکند.
    پایان جواب سؤال اول
    حال سراغ سؤال دوم دکتر عمرو می‌رویم که چنین گفته است:
    2- آیا ما می‌توانیم خودمان از صفات خداوند اسمایی برای او برگزینیم و او را با اسمی جدید که از صفت او مشتق شده است بخوانیم؟ یا بر ما واجب است که زمانی که خداوند را به نام می‌خوانیم، به نص قرآن و نص سنت صحیح که موافق با قرآن است پای‌بند بمانیم؟
    و پاسخ ما به خردمندان این است: سزاوار نیست که خداوند را بجز با اسامی ذاتی و اسامی صفات حسنه او که برای ما در آیات محکم کتاب و سنت حق نبوی آمده است، بخوانیم. ما نباید اسمی برای او بیاوریم که از اسامی حسنی یا از اسامی عظمای صفات او نباشند. تصدیق فرموده خداوند تعالی:
    { وَلِلَّهِ الْأَسْمَاءُ الْحُسْنَى فَادْعُوهُ بِهَا وَذَرُوا الَّذِينَ يُلْحِدُونَ فِي أَسْمَائِهِ سَيُجْزَوْنَ مَا كَانُوا يَعْمَلُونَ } صدق الله العظيم [الأعراف:180]
    { از آن خداوند است نيكوترين نامها. بدان نامهايش بخوانيد. آنها را كه به نامهاى خدا الحاد مى‌ورزند واگذاريد. اينان به كيفر اعمال خود خواهند رسيد}
    از نام‌های ذاتی پروردگار که صفات ظاهری و باطنی پروردگار را توصیف می‌کند نام ( الأکبر) است. این از أسماء الله الحسنی است و از صفات ظاهری پروردگار خبر می‌دهد. این اسم ذات خداوند را که بزرگ‌تر از تمام مخلوقاتش است توصیف می‌کند. در میان مخلوقات خداوند چیزی وجود ندارد که برابر حجم خداوند سبحان باشد و برای همین نیز خداوند به بندگانش امر نموده تا در نمازهای‌شان بگویند: (( الله اکبر)). یعنی الله بزرگ‌تر از تمام خلقش است سبحانه و تعالی.... تصدیق فرموده خداوند تعالی:
    { وَهُوَ الْعَلِيُّ الْكَبِيرُ } صدق الله العظيم [سبأ:23]
    {
    او بلندمرتبه و بزرگ است.}
    و هم‌چنین به شما امر نموده تا در نمازهای خود بگویید
    ((الله اکبر)) چون رضوان نفسس خداوند بر بندگانش نعیم اکبر است؛ نعیمی بزرگ‌تر از بهشتی که عرض آن به اندازه آسمان‌ها و زمین است و تصدیق فرموده خداوند تعالی:
    { وَعَدَ اللَّهُ الْمُؤْمِنِينَ وَالْمُؤْمِنَاتِ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا وَمَسَاكِنَ طَيِّبَةً فِي جَنَّاتِ عَدْنٍ وَرِضْوَانٌ مِنَ اللَّهِ أَكْبَرُ ذَلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ }
    صدق الله العظيم [التوبة:72]
    {خدا به مردان مؤمن و زنان مؤمن بهشت‌هايى را وعده داده است كه جويها در آن جارى است، و بهشتيان همواره در آنجايند و نيز خانه‌هايى نيكو در بهشت جاويد. ولى رضوان خدا از همه بزرگتر است كه این پيروزى بزرگ است}
    واو در ذات خود "الأکبر" است سبحانه و تعالی علواً کبیرا! و در نعیم رضوان نفس خود بر بندگانش او "الأکبر" است؛ اگر او را عبادت می‌کنید او را چنان که درخور و قدر اوست بشناسید. درجواب به این دو سؤال به همین مقدار بسنده می‌کنیم و ان‌شاء‌الله در فرصتی دیگر به اذن خداوند سمیع و علیم جواب سؤالات دیگر را خواهیم داد و دربرابر دکتر احمد عمرو و تمام علمای مسلمین حجت حق اقامه خواهیم کرد و این وعده به اذن خداوند سمیع و علیم راست است.
    وسلامٌ على المرسلين، والحمد لله ربّ العالمين..
    أخوكم الإمام المهدي ناصر محمد اليماني.




  5. مصدر المشاركة
    -5-

    الإمام ناصر محمد اليماني
    17 - 04 - 1434 هـ
    27 - 02 - 2013 مـ
    03:38 صــــ
    ـــــــــــــــــــــ

    پاسخ مهدی منتظر به دکتر احمد عمرو، وبيان فرموده خداوند تعالى: { وَاعْبُدْ رَبَّكَ حَتَّى يَأْتِيَكَ الْيَقِينُ } صدق الله العظيم..

    بسم الله الرحمن الرحيم، والصلاة والسلام على كافة الأنبياء وأئمة الكتاب وآلهم من أولي الألباب وجميع المسلمين المؤمنين الموقنين، أمّا بعد..
    شیخ فاضل جناب احمد عمرو؛ می‌بینم مرا نصیحت کرده و می‌گویی: " قبل از آنکه جان به گلویت برسد؛ به سوی خداوند بازگرد ناصر محمد و توبه کن" امام ناصر محمد یمانی در پاسخت می‌گوید: احمد عمرو؛ آیا می‌خواهی من و انصارم از اینکه رضوان خداوند را به عنوان غایت خود در دنیا و آخرت برگزیده‌ایم توبه نماییم؟! اگر چنین باشد چه قدر نصیحت تو بد و موعظه‌ات نیز بد است! چقدر به نصیحتی که به آدم و حوا شد تا دربرابر خداوند عصیان کنند؛ شبیه است:
    { وَقَاسَمَهُمَا إِنِّي لَكُمَا لَمِنْ النَّاصِحِينَ } صدق الله العظيم [الأعراف:21]
    {و برای آنها سوگند یاد کرد که من برای شما از خیرخواهانم}
    با تمام احترامی که برای شیخ فاضل دکتر احمد عمرو قائل هستم ولی نصیحت تو شبیه صاحب آن نصیحتی است که از آدم و حوا می‌خواهد از رضوان خداوند پیروی نکرده و از درخت بخورند. برادر گرامی شیخ فاضل احمد عمرو هم امام مهدی ناصر محمد یمانی را نصیحت می‌کند تا غایت قرار دادن رضوان خداوند را رها کند. من با تشبیه نصیحت تو درباره دست کشیدن از رضوان خداوند به عنوان غایت و هدفم به تو ظلم نکردم ولی تو از شیاطین بشر نیستی بلکه از کسانی هستی که تلاششان در دنیا هدر رفته اما خود را هدایت شده می‌دانند.
    هم‌چنین انصار مرا به کسانی تشبیه کرده‌ای که به اولیا تمسک جسته وعقاید شرک آمیز دارند؛ چنین نیست، بلکه انصار ناصر محمد یمانی قومی هستند که محبوب خدایند و محب او (يحبّهم الله ويحبّونه) آنها به خداوند که مولایشان است تمسک می‌جویند و از کسانی هستند که خداوند ایشان را از شرک مبری ساخته است. تصدیق فرموده خداوند تعالی:
    { إِلَّا الَّذِينَ تَابُوا وَأَصْلَحُوا وَاعْتَصَمُوا بِاللَّهِ وَأَخْلَصُوا دِينَهُمْ لِلَّهِ فَأُولَٰئِكَ مَعَ الْمُؤْمِنِينَ وَسَوْفَ يُؤْتِ اللَّهُ الْمُؤْمِنِينَ أَجْرًا عَظِيمًا } صدق الله العظيم [النساء:146]
    { مگر آنها که توبه کنند، و جبران و اصلاح نمایند، به خدا، چنگ زنند، و دین خود را برای خدا خالص کنند؛ آنها با مؤمنان خواهند بود؛ و خداوند به افراد باایمان، پاداش عظیمی خواهد داد.}
    شیخ فاضل جناب احمد عمرو؛ قبل از آنکه پاسخ به سؤالاتت را کامل کنم؛ مجبورم به تو نصیحت نمایم که کلام خداوند را از موضع مورد نظر پروردگار تحریف نکنی؛ برای مثال فرموده خداوند تعالی که:
    { وَاعْبُدْ رَبَّكَ حَتَّى يَأْتِيَكَ الْيَقِينُ } صدق الله العظيم [الحجر:99]
    {پروردگارت را عبادت کن تا یقین فرا رسد}
    دکتر احمد عمرو معتقد است مقصود خداوند یقین در آخرت و بعد از مرگ است؛ پس امام مهدی در پاسخ شما می‌گوید: شیخ فاضل دکتر احمد عمرو؛ کلام خداوند را از موضع مورد نظر تحریف ممکن که من به حق از ناصحان هستم.
    جز این نیست که اولیای خداوند در حالی که هنوز در همین حیات دنیوی هستند قلبهای‌شان یقین حقشان به پروردگار را درک می کند؛اما یقین دشمنان خداوند در قلب‌شان حادث نمی‌شود مگر بعد از دیدن عینی و یقینی عذاب خداوند . تصدیق فرموده خداوند تعالی:
    { وَلَوْ تَرى إِذْ وُقِفُوا عَلَى النَّارِ فَقالُوا يا لَيْتَنا نُرَدُّ وَلا نُكَذِّبَ بِآياتِ رَبِّنا وَنَكُونَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ } صدق الله العظيم [الأنعام:27]
    {اگر آنها را در آن روز كه در برابر آتش نگاهشان داشته‌اند بنگرى، مى‌گويند: اى كاش ما را باز گردانند تا آيات پروردگارمان را تكذيب نكنيم و از مؤمنان باشيم!}
    و اما فتوای تو در این مورد که عبادت‌کنندگان پروردگار تنها درآخرت یا بعد از مرگ‌شان به یقین کامل می‌رسند؛ اشتباه است. همانا که به تأخیر افتادن یقین به بعد از مرگ تنها درمورد کسانی است که تمام طول حیات خود نسبت به کتاب خداوند کافر بوده‌اند و بعد از مرگ تأویل واقعی و عملی آن را می‌بینند. خداوند تعالی می‌فرماید:
    { هَلْ يَنظُرُونَ إِلَّا تَأْوِيلَهُ يَوْمَ يَأْتِي تَأْوِيلُهُ يَقُولُ الَّذِينَ نَسُوهُ مِنْ قَبْلُ قَدْ جَاءَتْ رُسُلُ رَبِّنَا بالحقّ فَهَلْ لَنَا مِنْ شُفَعَاءَ فَيَشْفَعُوا لَنَا أَوْ نُرَدُّ فَنَعْمَلَ غَيْرَ الَّذِي كُنَّا نَعْمَلُ قَدْ خَسِرُوا أَنفُسَهُمْ وَضَلَّ عَنْهُمْ مَا كَانُوا يَفْتَرُونَ }
    صدق الله العظيم [الأعراف:53]
    {آیا آنها جز انتظار تأویل آیات دارند؟ آن روز که تأویل آنها فرا رسد، کسانی که قبلاً آن را فراموش کرده بودند می‌گویند: «فرستادگان پروردگار ما، حق را آوردند؛ آیا (امروز) شفیعانی برای ما وجود دارند که برای ما شفاعت کنند؟ یا بازگردیم، و اعمالی غیر از آنچه انجام می‌دادیم، انجام دهیم؟!» (ولی) آنها سرمایه وجود خود را از دست داده‌اند؛ و معبودهایی را که به دروغ ساخته بودند، همگی از نظرشان گم می‌شوند.}
    بلکه تمنا می‌کنند کاش مانند اولیای خداوند که در همین حیات دنیوی به یقین رسیده‌اند آنان نیزبه پروردگارشان یقین داشتند. برای همین گفتند:
    { وَكُنَّا نُكَذِّبُ بِيَوْمِ الدِّينِ ﴿٤٦﴾ حَتَّىٰ أَتَانَا الْيَقِينُ ﴿٤٧﴾ }
    صدق الله العظيم [المدثر]
    {و روز جزا را دروغ می‌انگاشتیم‌ (۴۶) تا آنکه یقین-بعد ازمرگ - به سراغمان آمد (۴۷)}
    ایا باز هم به عابدان نصیحت می‌کنی که پروردگارشان را عبادت نمایند، درحالی که یقین ندارند وهمانند تکذیب کنندگان زمانی که به یقین رسیدند؛ بگویند:
    { وَكُنَّا نُكَذِّبُ بِيَوْمِ الدِّينِ ﴿٤٦﴾ حَتَّىٰ أَتَانَا الْيَقِينُ ﴿٤٧﴾ } صدق الله العظيم [المدثر]
    {و روز جزا را دروغ می‌انگاشتیم‌ (
    ۴۶) تا آنکه یقین-بعد ازمرگ - به سراغمان آمد (۴۷)}
    من این دام را برای تو پهن نکرده بودم؛ بلکه این خودت بودی که خود را گرفتار این دام کردی و خروج از بندهای دامی که خود در آن گرفتار شده‌ای سخت است چون می‌خواهی یقین عابدان پروردگار را تا رسیدن آخرت به تأخیر بیندازی؛ لذا مانند کسانی خواهی بود که به یقین نمی‌رسند مگر آخرت فرا برسد ؛ آنان که می‌گویند:
    { وَكُنَّا نُكَذِّبُ بِيَوْمِ الدِّينِ ﴿٤٦﴾ حَتَّىٰ أَتَانَا الْيَقِينُ ﴿٤٧﴾ } صدق الله العظيم [المدثر]
    {و روز جزا را دروغ می‌انگاشتیم‌ (
    ۴۶) تا آنکه یقین-بعد ازمرگ - به سراغمان آمد (۴۷)}
    ای مرد؛ مقصود خداوند تعالی از:{ وَاعْبُدْ رَبَّكَ حَتَّى يَأْتِيَكَ الْيَقِينُ } صدق الله العظيم؛{پروردگارت را عبادت کن تا یقین فرا رسد} این است که تا زمانی که قلب درباره حقیقت پروردگار و نعیم اعظم رضوانش به یقین برسد؛ و مقصود خداوند زمان مشخصی نیست که با فرا رسیدن آن نمازها متوقف شوند- چنان که بی‌خردان تأویل می‌کنند-. خداوند تعالی می‌فرماید:
    { وَأَوْصَانِي بِالصَّلَاةِ وَالزَّكَاةِ مَا دُمْتُ حَيًّا }
    صدق الله العظيم [مريم:31]
    { مرا مادام که زنده باشم به نماز و زکات سفارش فرموده است}
    برادر گرامی جناب دکتر احمد عمرو؛ از خدا می‌خواهم که بعد ازاینکه حق برایت روشن شد؛ غرور و وتعصب ترا به گناه نکشاند. ای مرد اگر کسی از شاگردانت گفتگوی تو با امام ناصر محمد یمانی را پیگیری می‌کرد؛ به این بصیرت می‌رسید که حق با امام ناصر محمد یمانی است. برادر گرامی ما مشغول بازی فوتبال نیستیم که تو از من ببری یا من از تو ببرم؛ بلکه این موضوع برای تو امری عظیم وخطیر است؛ اگر ناصر محمد یمانی همان مهدی منتظر باشد؛ چه موضعی در برابر خداوند و بندگان مکرم او خواهی داشت. ای عالم محترم ایا ازخداوند نمی‌ترسی؛ ما به تو احترام گذاشته و بر سر میز گفتگوی جهانی برایت وزن قائل شده‌ایم؟ ولی نصیحت تو به من برای رها کردن رضوان خداوند به عنوان هدف و غایتم؛ بی احترامی شدیدی بود.
    ای مرد؛ ما قومی هستیم که محبوب خداییم و محب او و رضوان خداوند را غایت خود قرار داده و به چیزی کمتر از آن راضی نخواهیم شد؛ تو وتمام جن و انس شاهد باشید و شاهد بودن خداوند کافی است. آیا می‌دانی علت اصرار ما بر روی این هدف چیست؟ همانا که یقین ما به حقیقت فرموده خداوند تعالی است:
    { وَرِضْوَان مِنْ اللَّه أَكْبَر } صدق الله العظيم [التوبة:72]
    {و رضوان الهی بزرگٔتر است}
    و می‌گوییم: بله به خداوند قسم که رضوان خداوند بر بندگانش نعیمی است که از تمام ملکوت او بزرگ‌تر است؛ و ما در حالی که هنوز در حیات دنیوی هستیم به این امر یقین کامل داریم و پناه بر پروردگارعالمیان که یقین تنها در آخرت به سراغ ما بیاید و از کسانی باشیم که می‌گویند: { وَكُنَّا نُكَذِّبُ بِيَوْمِ الدِّينِ ﴿٤٦﴾ حَتَّىٰ أَتَانَا الْيَقِينُ ﴿٤٧﴾ } صدق الله العظيم [المدثر] {و روز جزا را دروغ می‌انگاشتیم‌ (۴۶) تا آنکه یقین-بعد ازمرگ - به سراغمان آمد (۴۷)}
    علی‌رغم این که اعتراف نکرده‌ای که برایت روشن شده که بیانت درباره این فرموده خداوند تعالی خطاست: {وَاعْبُدْ رَبَّكَ حَتَّى يَأْتِيَكَ الْيَقِينُ} صدق الله العظيم؛ {پروردگارت را عبادت کن تا یقین فرا رسد} چون غرور وتعصب ترا به گناه کشانده است و تا زمانی که غرور تو را به گناه بکشاند به هیچ‌ وجه هدایت نخواهی شد و برای آنکه از عذاب شوندگان نباشی؛ از کسانی نباش که خداوند درباره ایشان فرموده است: { سَأَصْرِفُ عَنْ آيَاتِيَ الَّذِينَ يَتَكَبَّرُونَ فِي الأَرْضِ بِغَيْرِ الحقّ وَإِن يَرَوْاْ كُلَّ آيَةٍ لاَّ يُؤْمِنُواْ بِهَا وَإِن يَرَوْاْ سَبِيلَ الرُّشْدِ لاَ يَتَّخِذُوهُ سَبِيلاً وَإِن يَرَوْاْ سَبِيلَ الْغَيِّ يَتَّخِذُوهُ سَبِيلاً } صدق الله العظيم [الأعراف:146]
    { آن كسانى را كه به ناحق در زمين سركشى مى‌كنند، زودا كه از آيات خويش رويگردان سازم، چنان كه هر آيتى را كه ببينند ايمان نياورند و اگر طريق هدايت ببينند از آن نروند و اگر طريق گمراهى ببينند از آن بروند. زيرا اينان آيات را دروغ انگاشتند و از آن غفلت ورزيدند.}
    ای مرد؛ تو شهادت‌های انصار مرا که به حق شهادت داده‌اند را دیدی؛ به خداوندی که خدایی جز او نیست قسم که علت دادن این شهادت حق که راضی نمی‌شوند مگر رضوان خداوند بر بندگانش محقق گردد؛ چیزی جز این نیست که قبل از ملاقات پروردگار قلبٔشان به یقین رسیده است؛ آنها هم‌چنان در حیات دنیوی هستند ولی قلب‌شان به یقین رسیده وبه یقین می‌دانند که رضوان خداوند بر بندگانش؛ بی شک و تردید نعیمی بزرگ‌تر از نعیم بهشت اوست.
    و به پروردگار عالمیان قسم که در قلب آنان حد و مرزی برای این اصرار وجود ندارد. اصرار آنها نه در این دنیا و نه در آخرت حد و مرزی ندارد تا زمانی که نعیم اعظمی محقق شود؛ که قلب آنها در همین دنیا درباره آن به یقین رسیده است. به خداوندی که خدایی جز او نیست قسم که قومی که محبوب خداوندند و محب او درپیشگاه پروردگارشان هم که قرار گیرند؛ ذره‌ای به یقین‌شان به اینکه رضوان نفس او نعیمی بزرگ‌تر از نعیم بهشت اوست، افزوده نخواهد شد؛ بلکه یقین‌ قلبیشان همان گونه‌ای است که درحال حاضر در همین دنیاست و خود آنان شاهد این مدعا هستند. به خداوندی که خدایی جز او نیست قسم که خداوند کسانی که آنان را دوست داشته باشند؛ دوست دارد و نسبت به کسانی که به آنان غضب داشته باشند خشمگین است؛ چگونه چنین نباشد چراکه آنها قومی هستند که محبوب خداوندند و محب او ( یحبهم الله و یحبونه) و تا حبیب‌شان خداوند و پروردگار ارحم الراحمین راضی نشود؛ راضی نخواهند شد و خود بر این امر شاهدند! آنها شاگردان امام مهدی ناصر محمد یمانی هستند و از این مدرسه جهانی که مدرسه امام مهدی در دوران گفتگو قبل از ظهور است فارغ التحصیل شده و از بزرگ‌ترین علمای بشر گردیده‌اند؛ چراکه هرکس خدا را بشناسد؛ کل علم را دانسته و خداوند را آن گونه که شایسته است شناخته‌اند.
    ما به حق آنها را برایتان توصیف کردیم و می‌بینید که ایشان همان گونه‌ای هستند که امامشان توضیح داده است؛ با اینکه من بجز تعداد کمی؛ اکثر کسانی را که شهادت داده‌اند را نمی‌شناسم و بقیه آنان که اسامی واقعی ایشان را می‌دانیم ودر نزد ماست را درعمرم ندیده‌ام؛ صلّى الله عليهم وملائكته والمهدي المنتظر وأسلّم تسليماً.
    جناب دکتر؛ اگر بدانی چه قدر امانت دار هستند؛ به خ
    داوندی که خدایی جز او نیست قسم که اگر کوهی از طلا در نزد یکی از آنها به امانت بگذاری؛ قیراطی از آن برنداشته و تحویلت خواهند داد؛ چون خداوند قلب آنها را تماما از فتنه مادیات پاک و تطهیر کرده است؛ نمی‌گویم تمام انصار امام ناصر محمد یمانی؛ بلکه می‌گویم از انصار امام مهدی ناصر محمد یمانی گروهی هستند که محبوب خداوندند و محب او( یحبهم الله و یحبونه) و خودشان به یقین آن را می‌دانند؛ چون می‌بینند که قلب‌شان به حق به ملکوت بهشتی که عرض آن به اندازه آسمان‌ها و زمین است راضی نمی‌شود تا پروردگار و حبیب قلبهایشان راضی گردد. هرکس که از این قوم باشد قومی که محبوب خداوندند و محب او؛ این نشانه پروردگارشان را در قلبشان می‌یابند که راضی نمی‌شوند تا او راضی شود. به خداوند قسم که برخی از آنها حین دادن شهادت چشم‌هایشان به خاطر شناخت حق لبریز از اشک شده است؛ صلّى الله عليهم وملائكته والمهدي المنتظر وأسلّم تسليماً.
    انصار پیشگام برگزیده؛ به علمای مسلمین ناسزا نگویید و همگی را یکسان نشمارید؛ به خداوند که در میان انان کسانی هستند که از انصار پیشگام برگزیده هستند ک
    ه دفاتر ( مناصب ) بزرگ خود را پشت سر انداخته و از حق آمده از نزد پروردگارشان پیروی کرده‌اند؛ صلوات ربّي وسلامه عليهم ورضي الله عنهم وأرضاهم بنعيم رضوانه وكافة قوم يحبّهم الله ويحبّونه.
    احمد عمرو به خداوند بزرگ قسم من امام مهدی انصارم را بیش از برادرانی که از پدر و مادر من هستند دوست دارم؛ مگر برادرانی که از انصار هستند. آنها نیز مانند امام‌شان یکدیگر را
    بیش از نزدیکانشان دوست دارند مگر اینکه نزدیکانشان نیز از انصارامام مهدی ناصر محمد یمانی باشند. آیا علت اینکه محبت بین انصار بیش از محبت آنها به برادران‌شان است را می دانی ؟ چون خداوند قلب‌های آنان را به یکدیگر الفت داده است و با نعمت خداوند برادر یکی دیگر شده‌اند. به خداوند قسم که من قلبهای آنان را با مادیات الفت ندادم که اگر تمام آنچه که در زمین است به آنان بدهی نمی‌توانی چنین الفتی میان ایشان برقرار نمایی؛ بلکه آنها به خاطر حب و دوست داشت خداوند دور هم جمع شده‌اند و خدا نیز آنها را دوست داشته و به قرب خود رسانده و در روز قیامت خداوند ایشان رابر منابر نور قرار داده ودرحالی که خلایق شاهدند؛ به سوی خداوند رحمن بالا برده می‌شوند؛ میهمانان مکرمی که حاضر به رفتن به بهشت نیستند و به سوی آتش نیز رانده نمی‌شوند.پس در پیشگاه خداوند رحمن گرد آورده می‌شوند. سپس بین ایشان و پروردگارشان نجوایی درمی‌گیرد. خلایق نجوای آنان و پروردگار عالمیان را که محبوب‌ترین شیء در نزد آنان است می‌شنوند تا این که هدف‌شان محقق می‌گردد. آنگاه است که ظالمان گمراه می‌پرسند:
    { مَاذَا قَالَ رَبُّكُمْ قَالُوا الحقّ وَهُوَ الْعَلِيُّ الْكَبِيرُ } [سبأ:23]،
    { گويند: پروردگارتان چه گفت؟ گويند: سخن حق گفت. و او بلندمرتبه و بزرگ است.}
    و تصدیق فرموده خداوند تعالی: { وَلَا تَنفَعُ الشَّفَاعَةُ عِندَهُ إِلَّا لِمَنْ أَذِنَ لَهُ حَتَّىٰ إِذَا فُزِّعَ عَن قُلُوبِهِمْ قَالُوا مَاذَا قَالَ رَ‌بُّكُمْ قَالُوا الْحَقَّ وَهُوَ الْعَلِيُّ الْكَبِيرُ‌ ﴿٢٣﴾ } صدق الله العظيم [سبأ]
    {در آن روز، شفاعت هيچ کس سودي نمي‌بخشد، جز کسي که خداوند رحمان به او اجازه داده، و ازگفتار او راضي است. و چون بيم از دلهايشان برود، گويند: پروردگارتان چه گفت؟ گويند: سخن حق گفت. و او بلندمرتبه و بزرگ است.}
    به خداوندی که خدایی جز او نیست؛ آنها برای احدی از بندگان خدا شفاعت نمی‌کنند و نه سزاوار ایشان است چنین کنند و نه اجازه آن را دارند. همانا که ایشان از پروردگارشان طلب می‌کنند تا نعیم اعظم را که بزرگ‌تر از نعیم بهشت است برایشان محقق گردانده و راضی شود؛ و چگونه خداوند در نفس خود راضی خواهد شد؟ زمانی که بندگان گمراه او مشمول رحمتش قرار گیرند، آنگاه راضی خواهد شد. و اینجاست که غافل‌گیری بزرگی رخ می‌دهد چون شفاعت محقق می‌شود. آنها برای هیچ کسی شفاعت نمی‌کنند؛ بلکه شفاعت در نفس خداوند محقق شده و رحمت خداوند در برابر غضبش شفاعت بندگان ظالمش را می‌کند. تصدیق فرموده خداوند تعالی: { قُل لِّلَّهِ الشَّفَاعَةُ جَمِيعًا لَّهُ مُلْكُ السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضِ ثُمَّ إِلَيْهِ تُرْجَعُونَ } صدق الله العظيم [الزمر:44]
    {بگو: «تمام شفاعت از آن خداست، (زيرا) حاکميت آسمانها و زمين از آن اوست و سپس همه شما را به سوي او بازمي‌گردانند!»}
    همانا که امام مهدی و انصارش خدا را به شهادت می‌گیرند که نسبت به شفاعت بنده در پیشگاه پروردگار معبود کافرند و شفاعت آن‌گونه که مشرکان نسبت به پروردگارباور دارند نیست که انبیا و اولیا در نزد خداوند آنان را شفاعت نمایند. بلکه خداوند به هریک از آنان که بخواهد اجازه می‌دهد تا درباره شفاعت در نفس خداوند سخن بگویند و از پروردگارشان طلب کنند نعیم اعظمی را که بزرگ‌تر از نعیم بهشت است را محقق ساخته و راضی شود: چونه خداوند در نفس خود راضی می‌شود؟ این زمانی است که بندگانش وارد رحمت او شده و راضی شود؛ آنها کسانی‌اند که به یقین می‌دانند که خداوند بیش از همه نسبت به بندگانش رحیم است و وعده او حق و او ارحم الراحمین است.
    ای کسی که خود را با نام " خادم رسول الله" می‌خوانی؛ می بینم که تو به دشمن آشکار امام مهدی ناصر محمد یمانی تبدیل خواهی شد و به ما افترا می زنی که انگار امام ناصر محمد یمانی فتوا می‌دهد که از هرچه که در نفس خداوند می‌گذرد آگاه است! پروردگار من منزه است؛ او می‌داند که در نفس ما می‌گذرد و ما از آنچه که در نفس اوست بی‌خبریم مگر آنچه که خود در آیات محکم کتابش به ما آموخته که :
    { إِن كَانَتْ إِلَّا صَيْحَةً وَاحِدَةً فَإِذَا هُمْ خَامِدُونَ ﴿٢٩﴾ يَا حَسْرَ‌ةً عَلَى الْعِبَادِ مَا يَأْتِيهِم مِّن رَّ‌سُولٍ إِلَّا كَانُوا بِهِ يَسْتَهْزِئُونَ ﴿٣٠﴾ أَلَمْ يَرَ‌وْا كَمْ أَهْلَكْنَا قَبْلَهُم مِّنَ الْقُرُ‌ونِ أَنَّهُمْ إِلَيْهِمْ لَا يَرْ‌جِعُونَ ﴿٣١﴾ وَإِن كُلٌّ لَّمَّا جَمِيعٌ لَّدَيْنَا مُحْضَرُ‌ونَ ﴿٣٢﴾ } صدق الله العظيم
    {افسوس بر این بندگان که هیچ پیامبری برای هدایت آنان نیامد مگر اینکه او را استهزا می‌کردند! (۳۰) آیا ندیدند چقدر از اقوام پیش از آنان را (بخاطر گناهانشان) هلاک کردیم، آنها هرگز به سوی ایشان بازنمی‌گردند (۳۱)و همه آنان (روز قیامت) نزد ما احضار می‌شوند! (۳۲)}
    و خداوند تعالی می‌فرماید: { فَمَا لِهَؤُلاء الْقَوْمِ لاَ يَكَادُونَ يَفْقَهُونَ حَدِيثًا } صدق الله العظيم [النساء:78]
    { چه بر سر اين قوم آمده است كه هيچ سخنى را نمى‌فهمند}
    وسلامٌ على المرسلين، والحمد لله ربّ العالمين..
    أخوكم الإمام المهدي ناصر محمد اليماني.





  6. مصدر المشاركة
    - 6 -

    الإمام ناصر محمد اليماني
    18 - 04 - 1434 هـ
    28 - 02 - 2013 مـ
    04:27 صــــ
    ــــــــــــــــــــــ

    تفاصیل بیشتر از آیات محکم "التنزیل" برای شیخ محترم و بزرگ احمد عمرو...

    بسم الله الرحمن الرحيم، والصلاة والسلام على الأنبياء والمرسلين من أوّلهم إلى خاتمهم محمد رسول الله وآلهم الطيبين ومن تبعهم بإحسان إلى يوم الدين، أمّا بعد..
    سلام الله عليكم ورحمة الله وبركاته، برادر گرامی جناب دکتر احمد عمرو؛ شایسته است که خداوند سبحان را جز با علم حقی که به من آموخته و عقل و منطق آن را می‌پذیرد، نخوانم. برای مثال وصفی که درباره حال خداوند سبحان در نفسش قبل از آفریدن خلق، کرده‌ام. او قبل از آنکه خلق را بیافریند نه راضی است و نه خشمگین ، نسبت به چه کسی خشمگین و از چه کسی راضی باشد چون قبل از او چیزی نیست که از آن خشمگین یا راضی شود چرا که خداوند سبحان "اول" است و چیزی پیش از او نیست که عملی را انجام دهد که موجب غضب خداوند گردد یا به علت آنکه آنها را متقی بیابد از ایشان راضی باشد؛ هیچ کس وجود ندارد و از آنجا که تعداد خلق صفر است، پس رضوان ویا غضب خداوند در نفسش صفر است و مقصودم این نیست که از صفات خداوند این است که غضبناک نشده یا راضی نمی‌گردد و اگر چنین منظوری داشتم چطور ممکن بود بعد از آفریدن خلق راضی شود یا غضب کند؛ بلکه خداوند غضب می‌کند و راضی می‌شود.

    آنچه که من می‌گویم این است که: نسبت به چه کسی غضب کند و از چه کسی راضی شود؟ یعنی خداوند غضب می‌کند و راضی می‌شود اما -قبل از آفریدن خلق- کسی نبوده تا خداوند از وی راضی شود یا بر او غضب نماید چراکه نه خلقی وجود داشته و نه حجتی برای آنها اقامه شده بود تا خداوند به حق بر ایشان غضب نماید.
    احمد عمرو به خداوند قسم که اگر مردم کاری را انجام دهند که مورد رضای خداوند نباشد؛ با وجود اینکه خداوند از عمل آنها راضی نیست اما رسولی به سوی آن امت نفرستاده است تا آیات او را برای آنان بخواند تا به ایشان بیاموزد چه چیزی مورد رضایت خداوند است تا از رضوان او تبعیت نمایند و چه چیزی باعث غضب خداست تا از آن اجتناب ورزند. چیزی که می‌خواهم بگویم این است که ولو این مردم کاری را که مورد رضای خداوند نیست انجام دهند در حالی که نمی‌دانند خداوند از آن راضی نیست؛ چرا خداوند به خاطر ارتکاب عملی که از آن راضی نیست بر ایشان غضب کند در حالی که هنوز برای آنان حجت اقامه نکرده است.چراکه اگر خداوند رسولی به سوی ایشان نفرستاده باشد تا برایشان روشن کند چه کاری باعث رضایت اوست و چه کاری باعث غضب او می‌شود؛ آنان در پیشگاه او حجت خواهند داشت. تصدیق فرموده خداوند تعالی:
    {رُسُلًا مُبَشِّرِينَ وَمُنذِرِينَ لِئَلَّا يَكُونَ لِلنَّاسِ عَلَى اللَّهِ حُجَّةٌ بَعْدَ الرُّسُلِ وَكَانَ اللَّهُ عَزِيزًا حَكِيمًا} صدق الله العظيم [النساء:165]
    {پيامبرانى مژده‌دهنده و بيم‌دهنده تا از آن پس مردم را بر خدا حجتى نباشد، و خدا پيروزمند و حكيم است}
    لذا اگر خداوند قبل از آنکه از راه رسولان خود به ایشان ابلاغ کرده باشد؛ نسبت به آنها غضب نماید؛ در برابر خداوند حجت خواهند داشت چون رسولی به سوی ایشان نفرستاده است. خداوند می‌داند که اگر خداوند ایشان را غضب کرده و عذابشان نماید؛ آنان درمقابل خداوند حجت می‌آورند که رسولی به سوی‌شان فرستاده نشده است تا برایشان روشن کند چه امری باعث رضا و چه عملی باعث غضب اوست. خداوند تعالی می‌فرماید:
    {وَلَوْ أَنَّا أَهْلَكْنَاهُم بِعَذَابٍ مِّن قَبْلِهِ لَقَالُوا رَ‌بَّنَا لَوْلَا أَرْ‌سَلْتَ إِلَيْنَا رَ‌سُولًا فَنَتَّبِعَ آيَاتِكَ مِن قَبْلِ أَن نَّذِلَّ وَنَخْزَىٰ ﴿١٣٤﴾ قُلْ كُلٌّ مُّتَرَ‌بِّصٌ فَتَرَ‌بَّصُوا ۖ فَسَتَعْلَمُونَ مَنْ أَصْحَابُ الصِّرَ‌اطِ السَّوِيِّ وَمَنِ اهْتَدَىٰ ﴿١٣٥﴾}
    صدق الله العظيم [طه]
    {اگر پيش از آمدن پيامبرى عذابشان مى‌كرديم، مى‌گفتند: اى پروردگار ما، چرا رسولى بر ما نفرستادى تا پيش از آنكه به خوارى و رسوايى افتيم، از آيات تو پيروى كنيم؟ (۱۳۴) بگو: همه منتظرند، شما نيز منتظر بمانيد. به زودى خواهيد دانست آنها كه به راه راست مى‌روند و آنها كه هدايت يافته‌اند، چه كسانى هستند. (۱۳۵)}
    تکرار کرده و می‌گوییم جناب دکتر؛ امام ناصر محمد یمانی نگفته که خداوند غضب نمی‌کند یا راضی نمی‌شود؛ بلکه گفتیم غضب و رضوان او صفر است - قبل از آفریدن خلق- نسبت به چه کسی غضب کند یا از چه کسی راضی شود. نمی‌دانم این که متوجه موضوع نمی‌شوی عمدی است و یا اینکه آن را می‌فهمی و می‌دانی و به آن پی برده‌ای اما نمی‌خواهی اعتراف کنی حق است! این به خودت مربوط است و پروردگار تو را به خاطر آن مورد محاسبه قرار خواهد داد و چیزی از حساب تو بر ما نیست. ما وظیفه داریم ابلاغ کنیم و حساب با خداست. حال به سراغ بیان کلام خداوند تعالی می‌آییم که می‌فرماید:
    { وَاعْبُدْ ربّك حَتَّى يَأْتِيَكَ الْيَقِينُ } صدق الله العظيم [الحجر:99]
    {و پروردگارت را بپرست، تا یقین فرا رسد}
    احمد عمرو گفته است مقصود این است که آنها پروردگارشان را عبادت می‌کنند تا زمانی که در آخرت به یقین برسند. سؤالی که مطرح می‌شود این است که آیا کسانی که درباره ملاقات پروردگار و وجود بهشت و جهنم به یقین نمی‌رسند مگر در آخرت؛ از آتش دور شده و وارد بهشت می‌شوند؟ جناب دکترجواب این سؤال را به اهالی آتش می‌سپاریم تا از علم غیب کتاب جواب تو را بدهند که علت ورودشان به آتش چیست: {مَا سَلَكَكُمْ فِي سَقَرَ‌ ﴿٤٢﴾ قَالُوا لَمْ نَكُ مِنَ الْمُصَلِّينَ ﴿٤٣﴾ وَلَمْ نَكُ نُطْعِمُ الْمِسْكِينَ ﴿٤٤﴾ وَكُنَّا نَخُوضُ مَعَ الْخَائِضِينَ ﴿٤٥﴾ وَكُنَّا نُكَذِّبُ بِيَوْمِ الدِّينِ ﴿٤٦﴾ حَتَّىٰ أَتَانَا الْيَقِينُ ﴿٤٧﴾} صدق الله العظيم [المدثر]
    { كه چه چيز شما را به جهنم كشانيد؟ (۴۲) مى‌گويند: ما از نمازگزاران نبوديم. (۴۳) و به درويشان طعام نمى‌داديم. (۴۴) و با آنان كه سخن باطل مى‌گفتند هماواز مى‌شديم، (۴۵) و روز قيامت را دروغ مى‌انگاشتيم. (۴۶) تا ( با مرگ ) به یقین رسیدیم (۴۷)}
    لذا اینان کسانی هستند که در حیات دنیوی نسبت به خداوند یقین نداشته‌اند؛ بلکه یقین تنها زمانی سراغشان می آید که پروردگارشان را ملاقات نمایند. خداوند تعالی می‌فرماید:
    {وَلَوْ تَرَىٰ إِذِ الْمُجْرِمُونَ نَاكِسُو رُءُوسِهِمْ عِنْدَ ربّهم رَبَّنَا أَبْصَرْنَا وَسَمِعْنَا فَارْجِعْنَا نَعْمَلْ صَالِحًا إِنَّا مُوقِنُونَ}
    صدق الله العظيم [السجدة:12]
    { اگر ببینی مجرمان را هنگامی که در پیشگاه پروردگارشان سر به زیر افکنده، می‌گویند: «پروردگارا! آنچه وعده کرده بودی دیدیم و شنیدیم؛ ما را بازگردان تا کار شایسته‌ای انجام دهیم؛ ما (به قیامت) یقین داریم!»}
    لذا اینان کسانی هستند که تنها در آخرت به یقین می‌رسند و می‌بینیم که قلب آنان در این دنیا به یقین نرسیده است. خداوند تعالی می‌فرماید:
    {فَاصْبِرْ إِنَّ وَعْدَ اللَّهِ حَقٌّ وَلا يَسْتَخِفَّنَّكَ الَّذِينَ لا يُوقِنُونَ} صدق الله العظيم [الروم:60]
    { اکنون که چنین است صبر پیشه کن که وعده خدا حق است؛ و هرگز کسانی که ایمان ندارند تو را خشمگین نسازند}
    چون یقین درباره ذات پروردگار و دار آخرت است و برای همین خداوند تعالی می‌فرماید:
    {أَمْ خُلِقُوا مِنْ غَيْرِ‌ شَيْءٍ أَمْ هُمُ الْخَالِقُونَ ﴿٣٥﴾ أَمْ خَلَقُوا السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْ‌ضَ ۚ بَل لَّا يُوقِنُونَ ﴿٣٦﴾}
    صدق الله العظيم [الطور]
    { یا آنها بی هیچ آفریده شده‌اند، یا خود خالق خویشند؟! (۳۵) آیا آنها آسمانها و زمین را آفریده‌اند؟! بلکه آنها یقین ندارند (۳۶)}
    اما قلب صالحان در حالی که در حیات دنیوی هستند به یقین می‌رسد. تصدیق فرموده خداوند تعالی:
    {الَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلَاةَ وَيُؤْتُونَ الزَّكَاةَ وَهُمْ بِالْآخِرَةِ هُمْ يُوقِنُونَ} صدق الله العظيم [النمل:3]
    {همان کسانی که نماز را برپا می‌دارند، و زکات را ادا می‌کنند، و آنان به آخرت یقین دارند}
    و خداوند تعالی می‌فرماید:
    {والَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بِمَا أُنزِلَ إِلَيْكَ وَمَا أُنزِلَ مِن قَبْلِكَ وَبِالآخِرَةِ هُمْ يُوقِنُونَ}
    صدق الله العظيم [البقرة:4]
    {و آنان که به آنچه بر تو نازل شده، و آنچه پیش از تو (بر پیامبران پیشین) نازل گردیده، ایمان می‌آورند؛ و به رستاخیز یقین دارند.}
    لذا کسانی که تنها در آخرت قلبشان به یقین می‌رسد از اهالی جهنم هستند. تصدیق فرموده خداوند تعالی:
    {مَا سَلَكَكُمْ فِي سَقَرَ‌ ﴿٤٢﴾ قَالُوا لَمْ نَكُ مِنَ الْمُصَلِّينَ ﴿٤٣﴾ وَلَمْ نَكُ نُطْعِمُ الْمِسْكِينَ ﴿٤٤﴾ وَكُنَّا نَخُوضُ مَعَ الْخَائِضِينَ ﴿٤٥﴾ وَكُنَّا نُكَذِّبُ بِيَوْمِ الدِّينِ ﴿٤٦﴾ حَتَّىٰ أَتَانَا الْيَقِينُ ﴿٤٧﴾} صدق الله العظيم [المدثر]
    {چه چیز شما را به دوزخ وارد ساخت؟!» (۴۲) می‌گویند: «ما از نمازگزاران نبودیم، (۴۳) و اطعام مستمند نمی‌کردیم، (۴۴) و پیوسته با اهل باطل همنشین و همصدا بودیم، (۴۵) و همواره روز جزا را انکار می‌کردیم، (۴۶) تا ( با مرگ ) به یقین رسیدیم(۴۷)}
    عزیز من چرا به ناحق تکبر می‌ورزی؟ کبر از آن خداوند است وهمانا که من و تو بنده هستیم و اگر برای هر یک از ما روشن گردد که حق با دیگری است؛ بر ما واجب است که به حق آمده از نزد پروردگار اعتراف نماییم؛ پس این سخن مرا به یاد داشته باش: ( براو واجب است که به حق آمده از نزد پروردگارش اعتراف نماید) چون من مستقیم با کلام خداوند با تو مجادله می‌کنم نه ازخود و افکارم؛ و پناه برخدا که تا یقین نداشته باشم امری بی شک و تردید ازجانب خداوند است آن را به خداوند نسبت دهم.
    عزیز من جناب دکتر احمد عمرو؛ بیا تا علت اشتباهت دربیان این کلام خداوند را به تو بیاموزم: { وَاعْبُدْ ربّك حَتَّى يَأْتِيَكَ الْيَقِينُ }صدق الله العظيم، {و پروردگارت را بپرست، تا یقین فرا رسد}
    علت خطای تو در بیان این آیه این است که آیه را گرفته و بیان ان را از خودت آورده‌ای بدون اینکه بیان خود را به کتاب خداوند عرضه کنی تا روشن شود آیا برخلاف آیه‌ای از قرآن هست یاخیر. تو به این امر اعتنایی نکرده واهمیتی برایت ندارد؛ اینکه به خداوند نسبت حق یا باطل بدهی برایت یکی است و بعد از آن خواهی گفت اگر درست گفتم این سخن از خداست و اگر اشتباه کرده باشم از من و شیطان است. به خداوند قسم شیطان که به شما فرمان داده تا ندانسته به خداوند نسبت دهید؛ هیچ به کارت نخواهد آمد. مشکل بسیاری از علمای مسلمین و جاهلان گرفتار در همین امر نهفته است؛ کسانی که کلام خدا را با ظن -که کسی را از حق بی‌نیاز نمی‌کند- تفسیر کرده و هم خود و هم امتشان را گمراه می‌کنند. احمد؛ به خداوند قسم هرگاه بنده با اخلاص رو به پروردگارش کرده و او را عبادت نماید؛ حلاوت ایمان را چشیده و قلبش با یاد و ذکر پروردگارش مطمئن می‌شود و از رضوان خداوند بر خود بهره‌مند می‌گردد و برای تحقق نعیم اعظم تلاش می‌نماید که همان رضوان خداوند نسبت به بندگانش است؛ چون رضوان خداوند نسبت به او جزیی از رضوان نفس خداوند بر بندگانش است.
    بازهم می‌گوییم ما مشغول بازی فوتبال نیستیم که تو ببری یا من ببرم؛ بلکه این امری بسیار عظیم و خطیر و کبیر است. تو با امام مهدی گفتگو می‌کنی و اگر به راه حق هدایت شوی از نعمت پروردگارت برخوردار شده‌ای یا غرور و تعصب تو را به گناه کشیده و غضب خداوند نصیبت خواهد شد؛ چون من با آیات محکم کتاب با شما مجادله کرده و با قرآن به سختی با شما جهاد می‌کنم. فرموده خداوند تعالی را به خاطر داشته باش:
    {إِنَّ الَّذِينَ كَذَّبُوا بِآيَاتِنَا وَاسْتَكْبَرُوا عَنْهَا لَا تُفَتَّحُ لَهُمْ أَبْوَابُ السَّمَاءِ وَلَا يَدْخُلُونَ الجنّة حَتَّىٰ يَلِجَ الْجَمَلُ فِي سَمِّ الْخِيَاطِ ۚ وَكَذَٰلِكَ نَجْزِي الْمُجْرِمِينَ} صدق الله العظيم[الأعراف:40]
    {کسانی که آیات ما را تکذیب کردند، و در برابر آن تکبّر ورزیدند، درهای آسمان به رویشان گشوده نمی‌شود؛ و داخل بهشت نخواهند شد مگر اینکه شتر از سوراخ سوزن بگذرد! این گونه، گنهکاران را جزا می‌دهیم!}
    عزیز من به خداوند قسم که من در برابر تو حجت آورده و امام مهدی با برهان علمی قوی ازآیات محکم و بینه قرآن که ایات ام الکتابند بر تو چیره شده‌ام. پس چرا نمی‌خواهی اعتراف کنی که در بیان خود از قرآن اشتباه کرده‌ای و آن را با ظنی که کسی را از حق بی‌نیاز نمی‌کند تفسیر کرده‌ای؟
    جناب شیخ؛ همانا که امام مهدی ناصر محمد یمانی مشتاق ( حریص ) است تا تو نیز مانند ما هدایت شوی و آنچه را که برای خودم دوست دارم برای تو می‌خواهم و خداوند شاهد و وکیل این سخن است؛ پس شاکر باش که خداوند مقدر ساخته تا در امتی زندگی کنی که امام مهدی ناصر محمد یمانی درمیان ایشان برانگیخته شده است. به خداوندی که خدا و معبودی جز او نیست؛ من به علت وسوسه قلبی و یا با ظن فتوا نمی‌دهم که امام مهدی هستم؛ ظن کسی را از حق بی‌نیاز نمی‌کند؛ عزیز من نور و ظلمت قابل جمع نیستند و علم نور است؛ چگونه می‌شود که من بیان حق قرآن را به شما بیاموزم و در حالی که امام مهدی منتظر نیستم؛ به او افترا زده و خود را مهدی منتظر بخوانم؟! لعنت خداوند بر دروغ‌گویان که نسبت دروغ به خداوند می‌دهند؛ آنان که نسبت دروغ به خداوند بزنند رستگار نخواهند شد.
    عزیز من؛ من امام مهدی منتظر ناصر محمد بازهم تکرار می‌کنم که از آیات محکم کتاب خداوند برایت حجت آورده‌ام و آموخته‌های بیشتری از پروردگار در نزد من است تا با آیات محکم و بینه کتاب برایتان حجت بیاورم چراکه حجت خداوند بر بندگانش در آن نهاده شده است. تصدیق فرموده خداوند تعالی:
    {أَلَمْ تَكُنْ آيَاتِي تُتْلَىٰ عَلَيْكُمْ فَكُنتُم بِهَا تُكَذِّبُونَ ﴿١٠٥﴾ قَالُوا رَ‌بَّنَا غَلَبَتْ عَلَيْنَا شِقْوَتُنَا وَكُنَّا قَوْمًا ضَالِّينَ ﴿١٠٦﴾ رَ‌بَّنَا أَخْرِ‌جْنَا مِنْهَا فَإِنْ عُدْنَا فَإِنَّا ظَالِمُونَ ﴿١٠٧﴾}
    صدق الله العظيم [المؤمنون]
    {آیا آیات من بر شما خوانده نمی‌شد، پس آن را تکذیب می‌کردید؟! (۱۰۵) می‌گویند: پروردگارا! بدبختی ما بر ما چیره شد، و ما قوم گمراهی بودیم! (۱۰۶) پروردگارا! ما را از این (دوزخ) بیرون آر، اگر بار دیگر تکرار کردیم قطعاً ستمگریم (۱۰۷)}
    بنگر؛ حجت خداند بر بندگانش احادیث و روایات نیستند چه حق باشند و چه باطل؛ به حجت خداوند بر بندگانش بنگر:
    {أَلَمْ تَكُنْ آيَاتِي تُتْلَىٰ عَلَيْكُمْ فَكُنتُم بِهَا تُكَذِّبُونَ ﴿١٠٥﴾ قَالُوا رَ‌بَّنَا غَلَبَتْ عَلَيْنَا شِقْوَتُنَا وَكُنَّا قَوْمًا ضَالِّينَ ﴿١٠٦﴾ رَ‌بَّنَا أَخْرِ‌جْنَا مِنْهَا فَإِنْ عُدْنَا فَإِنَّا ظَالِمُونَ ﴿١٠٧﴾}
    صدق الله العظيم.
    {آیا آیات من بر شما خوانده نمی‌شد، پس آن را تکذیب می‌کردید؟! (۱۰۵) می‌گویند: پروردگارا! بدبختی ما بر ما چیره شد، و ما قوم گمراهی بودیم! (۱۰۶) پروردگارا! ما را از این (دوزخ) بیرون آر، اگر بار دیگر تکرار کردیم قطعاً ستمگریم (۱۰۷)}
    برای همین است که می‌بینید امام مهدی ناصر محمد مسلمانان و تمام مردم را به پذیرش حکمیت براساس کتاب خداوند قرآن عظیم دعوت می‌کند تا حکم خداوند را از آیات محکم آن که برای علمای امت و عامه مسلمانان بینه و روشن است؛ استنباط نماییم و به ایشان امر کنیم از کتاب خداوند و سنت حق رسولش تبعیت کنند مگر بخشی از سنت که برخلاف آیات محکم قرآن عظیم است. شما را موعظه می‌کنم که متفرق نشده و همگی به حبل الهی قرآن عظیم تمسک جسته و هرچه که مخالف آن است رها کنید فرقی ندارد در تورات و انجیل باشد یا در سنت نبوی هرچقدر هم راویان آن مورد وثوق باشند. هرچه که مخالف آیات محکم قرآن است را پشت سر رها کنید و به حبل الهی قرآن عظیم تمسک جویید که هرکسی که به آن پایبند باشد به راه راست -صراط مستقیم- هدایت شده است.
    ممکن است شیخ فاضل احمد عمرو بخواهد بگوید:" برهان آشکاری که نشان می‌دهد حبل الهی که خداوند فرمان داده تا به آن ملتزم بوده و نسبت به محکمات آن کافر باشیم؛ قرآن عظیم است؟" و جواب دکتر را مستقیم به پروردگار رحیم و غفور وامی‌گذاریم. خداوند تعالی می‌فرماید:
    {يَا أَيُّهَا النّاس قَدْ جَاءَكُمْ بُرْهَانٌ مِنْ رَبِّكُمْ وَأَنْزَلْنَا إِلَيْكُمْ نُورًا مُبِينًا ﴿١٧٤﴾فَأَمَّا الَّذِينَ آمَنُوا بِاللَّهِ وَاعْتَصَمُوا بِهِ فَسَيُدْخِلُهُمْ فِي رَحْمَةٍ مِنْهُ وَفَضْلٍ وَيَهْدِيهِمْ إِلَيْهِ صِرَاطًا مُسْتَقِيمًا ﴿١٧٥﴾} صدق الله العظيم [النساء]
    {ای مردم! دلیل روشن از طرف پروردگارتان برای شما آمد؛ و نور آشکاری به سوی شما نازل کردیم. (۱۷۴) امّا آنها که به خدا ایمان آوردند و به (آن کتاب آسمانی) چنگ زدند، بزودی همه را در رحمت و فضل خود، وارد خواهد ساخت؛ و در راه راستی، به سوی خودش هدایت می‌کند. (۱۷۵)}
    اللهم قد بلغت اللهم فاشهد، وسلامٌ على المرسلين، والحمد لله ربّ العالمين..
    أخوكم الإمام المهدي ناصر محمد اليماني.





  7. مصدر المشاركة
    - 7 -

    الإمام ناصر محمد اليماني
    19 - 04 - 1434 هـ
    01 - 03 - 2013 مـ
    04:14 صـباحاً
    ـــــــــــــــــــــ

    فتوا از بیانات "انسان"؛ کسی که خداوند رحمن بیان حق قرآن را به او آموخته؛ امام مهدی ناصر محمد یمانی برای پرسشگران....

    با آوردن سؤالاتی که جناب شیخ دکتر احمد عمرو مطرح نموده‌اند آغاز می‌کنیم:
    ۳-آیا ممکن است برای ما روشن کنید کدام یک از صفات خداوند ازلی و کدام یک غیر ازلی هستند؟
    4- آیا به صفات و اسما خداوند با همان معنایی که دارند و نص هستند بدون تأویل و تحریف و تعطیل و تشبیه و تکییف ایمان داری؟ یا می‌گوییمجاز است یکی از این پنج شیء در شرح اسما خداوند و صفات او تأویل تحریف تعطیل تشبیه یا تکییف اعمال شود؟ لطفا بفرمایید شما با اعمال کدام یک از آنهادرباره اسما و صفات خداوند موافقید؟ اگر اجازه چنین کاری را می‌دهید.
    5- آیا ایمان دارید که خداوند قبل از خلق مخلوقات، خالق بوده است؟ مقصودم این است که خداوند بعد از خلق مخلوقات، خالق نامیده نشده بلکه قبل از آنکه کسی را خلق نماید خالق بوده است؛ آیا به این ایمان دارید؟ آیا ایمان دارید که خداوند قبل از آنکه چیزی برای شنیدن وجود داشته باشد سمیع بوده است؟ آیا به این ایمان دارید که خداوند قبل از آنکه چیزی جز او باشد که نیاز به باخبر شدن خداوند از آن داشته باشد؛ خبیر بوده است؟ آیا به این ایمان دارید که خداوند قبل از آنکه موجودی جز او وجود داشته باشد که مورد مرحمت او قرار گیرد؛ رحیم بوده است؟ آیا ایمان دارید که خداوند قبل از آنکه موجودی جز او باشد که مورد انعام او قرار گیرد؛ منعم بوده است؟ آیا ایمان دارید که خداوند قبل از آنکه در عالم کون اصلاً نعیمی وجود داشته باشد؛ منعم بوده است؟
    6- آیا اسما خداوند سبحان و تعالی هم ازلی و غیر ازلی دارد؟
    7- گفته‌اید و به صورت مکرر از انصارت خواسته‌ای که آن را تکرار کنند تا اثبات سخن تو باشد و بگویند " لن ترضی حتی ترضی" راضی نمی‌شوم تا راضی شوی! آیا مقصودت این است که خداوند اکنون در نفس خود راضی نیست؟
    8- گفته‌اید و مرتب تکرار می‌کنید که راضی نمی‌شوی تا خداوند راضی شود؛ پس اگر جوابت به سؤال بند هفت مثبت باشد و گفته باشی خداوند در حال حاضر در نفس خود راضی نیست؛ خواهش می‌کنم به این بند پاسخ دهی: راضی نمی‌شوم تا خداوند راضی شود، آیا در حال حاضر به قسمتی که خداوند در دنیا برایت قرار داده است راضی نیستی؛ یعنی به نعمت‌هایی که خداوند در این دنیا به تو عنایت نموده راضی نیستی؛ چگونه می‌توانی راضی شوی در حالی که اکنون حبیب قلبت خداوند در نفس خود راضی نبوده و متحسر و حزین است؟ چطور زندگی در این نعیم دنیوی که خداوند به شما عطا کرده و ترا شیخ قبیله‌ای معروف یمنی و خداوند ت
    و را امام مهدی قرار داده و خلیفه نموده است...تمامی این نعمت‌هایی که الان در آن زندگی می‌کنی چطوربرایت شیرین است درحالی که حبیب قلبت حزین است؟آیا به قسمتی که خداوند درنعیم این دنیا به تو عنایت نموده راضی نیستی؟
    9- آیا ایمان داری که انسان مخلوق است و اعمال او قبل از خلق شدنش توسط خالق رحمن و عزوجل خلق شده است؟ آیا ایمان داری که أمور معنوی در انسان از قبیل حزن و فرح و غضب و رضای در نفس انسان از سوی خداونددر نفس انسان خلق شده است؟


    بسم الله الرحمن الرحيم، والصلاة والسلام على كافة أنبياء الله وأئمة الكتاب كلّ منهم سراجٌ لأمّته، وأصلّي عليهم جميعاً وأسلّم تسليماً وآلهم الأطهار والتابعين لدعوة الحقّ من ربّهم في الأولين وفي الآخرين وفي الملأ الأعلى إلى يوم الدين، أمّا بعد..
    تو با هدف عاجز کردن امام مهدی این سوالها را مطرح کرده و تصور می‌کنی او از یافتن پاسخ برای آنها از ایات محکم کتاب عاجز است؛ هیهات هیهات. بلکه ما به حق سخن خواهیم گفت تا ذکری باشد برای خردمندان. از سؤال پنجم شروع می‌کنیم چون از نظر احمد عمرو و دیگر پرسش‌گران سخت‌ترین سؤال است. احمد عمرو و دیگر پرسش‌گران پاسخی برای آن ندارند مگر کسی که خداوند علم کتاب را به او عطا نموده است. جواب پنجمین سؤال برای انسانی که خداوند رحمن بیان حق قرآن را به آموخته یعنی امام مهدی ناصر محمد یمانی آسان است و جواب به این سؤال؛ پاسخی کافی به بقیه پرسش‌هااست چون سرچشمه همه آنها یکی است؛ مگر اینکه احمد عمرو اصرار داشته باشد به همه آنها پاسخ داده شود و ما به اذن خداوند علیم و حکیم به آنها می‌پردازیم. و اما سؤال پنجم...
    ما جواب سؤال پنجم دکتر احمد عمرو را خواهیم داد که پرسیده است:

    5
    - آیا ایمان دارید که خداوند قبل از خلق مخلوقات، خالق بوده است؟ مقصودم این است که خداوند بعد از خلق مخلوقات، خالق نامیده نشده بلکه قبل از آنکه کسی را خلق نماید خالق بوده است؛
    آیا به این ایمان دارید؟ آیا ایمان دارید که خداوند قبل از آنکه چیزی برای شنیدن وجود داشته باشد سمیع بوده است؟
    آیا به این ایمان دارید که خداوند قبل از آنکه چیزی جز او باشد که نیاز به باخبر شدن داشته باشد؛ خبیر بوده است؟
    آیا به این ایمان دارید که خداوند قبل از آنکه موجودی جز او وجود داشته باشد که مورد مرحمت او قرار گیرد؛ رحیم بوده است؟
    آیا ایمان دارید که خداوند قبل از آنکه موجودی جز او باشد که مورد انعام او قرار گیرد؛ منعم بوده است؟
    آیا ایمان دارید که خداوند قبل از آنکه در عالم کون اصلاً نعیمی وجود داشته باشد؛ منعم بوده است؟

    امام مهدی ناصر محمد در جواب می‌گوید بخشی از سؤال را نقل قول می‌کنیم:
    5- آیا ایمان دارید که خداوند قبل از خلق مخلوقات، خالق بوده است؟ مقصودم این است که خداوند بعد از خلق مخلوقات، خالق نامیده نشده بلکه قبل از آنکه کسی را خلق نماید خالق بوده است؛ آیا به این ایمان دارید؟
    امام مهدی ناصر محمد یمانی در پاسخ به تو می‌گوید: به خداوندی که خدایی جز او نیست قسم تا زمانی که امام مهدی ناصر محمد یمانی برهان خلقت را به صورت واقعی و در عالم واقعیات نبیند و به مخلوقات خداوند نظر نکند؛ خداوند حجتی برای (ایمان داشتن) در برابرش ندارد؛ چون خداوند خلقت آسمان‌ها و زمین و آنچه که در آنهاست و مابین آنهاست را به عنوان برهانی برای حقیقت نامش که " الخلاق العلیم" است قرار داده است. تصدیق فرموده خداوند تعالی:
    {خَلَقَ السَّمَاوَاتِ بِغَيْرِ‌ عَمَدٍ تَرَ‌وْنَهَا ۖ وَأَلْقَىٰ فِي الْأَرْ‌ضِ رَ‌وَاسِيَ أَن تَمِيدَ بِكُمْ وَبَثَّ فِيهَا مِن كُلِّ دَابَّةٍ ۚ وَأَنزَلْنَا مِنَ السَّمَاءِ مَاءً فَأَنبَتْنَا فِيهَا مِن كُلِّ زَوْجٍ كَرِ‌يمٍ ﴿١٠﴾ هَـٰذَا خَلْقُ اللَّـهِ فَأَرُ‌ونِي مَاذَا خَلَقَ الَّذِينَ مِن دُونِهِ ۚ بَلِ الظَّالِمُونَ فِي ضَلَالٍ مُّبِينٍ ﴿١١﴾} صدق الله العظيم [لقمان].
    {آسمانها را بدون ستونی که آن را ببینید آفرید، و در زمین کوه‌هایی افکند تا شما را نلرزاند و از هر گونه جنبنده‌ای روی آن منتشر ساخت؛ و از آسمان آبی نازل کردیم و بوسیله آن در روی زمین انواع گوناگونی از جفتهای گیاهان پر ارزش رویاندیم. (۱۰) این آفرینش خداست؛ امّا به من نشان دهید معبودانی غیر او چه چیز را آفریده‌اند؟! ولی ظالمان در گمراهی آشکارند. (۱۱)}
    و این برهان حقی است که خداوند در عالم واقعیت و به صورت حقیقی برای حقیقت نام (الخالق) مقرر داشته است. برای همین خداوند تعالی می‌فرماید:
    {هَـٰذَا خَلْقُ اللَّـهِ فَأَرُ‌ونِي مَاذَا خَلَقَ الَّذِينَ مِن دُونِهِ ۚ بَلِ الظَّالِمُونَ فِي ضَلَالٍ مُّبِينٍ}
    صدق الله العظيم
    {این آفرینش خداست؛ امّا به من نشان دهید معبودانی غیر او چه چیز را آفریده‌اند؟! ولی ظالمان در گمراهی آشکارند}
    وبا توجه به اینکه جز خداوند خالقی وجود ندارد ولی خداوند مبارزه طلبی می‌کند که اگر جز او خالقی هست برهان آفرینش خود را به صورت حقیقی در عالم واقعیات نشان دهد. لذا خداوند تعالی می‌فرماید: {هَذَا خَلْقُ اللَّهِ فَأَرُونِي مَاذَا خَلَقَ الَّذِينَ مِن دُونِهِ بَلِ الظَّالِمُونَ فِي ضَلالٍ مُّبِينٍ} صدق الله العظيم
    {این آفرینش خداست؛ امّا به من نشان دهید معبودانی غیر او چه چیز را آفریده‌اند؟! ولی ظالمان در گمراهی آشکارند}
    درباره تمامی نام‌های خداوند نیز چنین است و پروردگار برای تمام آنها درعالم واقعیات و به صورت حقیقی برهان حقی قرار داده تا با چشم خود ببینید.
    جناب دکتر احمد عمرو؛ مقصود تو این است که امام مهدی ناصر محمد یمانی را از جواب دادن عاجز کنی؛ هیهات هیهات تا زمانی که امر مربوط به کتاب خداوند قرآن عظیم باشد؛ به اذن خداوندی که دعای کسانی که او را می‌خوانند می‌شنود و به نفوس بندگان آگاه است امام مهدی در بیان قرآن مهتر و زعیم است؛ پس برخداست که صدق أسماء الحسنی را در عالم واقعیات به صورت حقیقی نشان دهد؛ و وقتی خداوند خود را "الرزاق"می‌خواند که از آسمان و زمین به شما رزق می‌رساند این فقط در حد اسم باقی می ماند تا خداوند برای این نام حق در عالم واقعیت برهانی حقیقی بیاورد. و حال برهان نام (الرزاق) در آیات محکم قرآن. خداوند تعالی می‌فرماید:
    {قُلْ مَنْ يَرْزُقُكُمْ مِنَ السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضِ قُلِ اللَّهُ}
    صدق الله العظيم [سبأ:24].
    {بگو: «چه کسی شما را از آسمانها و زمین روزی می‌دهد؟» بگو: «اللّه}
    و برهانی که در عالم واقعیات و حقیقت ثابت کند که این خداوند است که حقا رزاق است چیست؟ خداوند تعالی می‌فرماید:
    {فَلْيَنظُرِ‌ الْإِنسَانُ إِلَىٰ طَعَامِهِ ﴿٢٤﴾ أَنَّا صَبَبْنَا الْمَاءَ صَبًّا ﴿٢٥﴾ ثُمَّ شَقَقْنَا الْأَرْ‌ضَ شَقًّا ﴿٢٦﴾ فَأَنبَتْنَا فِيهَا حَبًّا ﴿٢٧﴾ وَعِنَبًا وَقَضْبًا ﴿٢٨﴾ وَزَيْتُونًا وَنَخْلًا ﴿٢٩﴾ وَحَدَائِقَ غُلْبًا ﴿٣٠﴾ وَفَاكِهَةً وَأَبًّا ﴿٣١﴾ مَّتَاعًا لَّكُمْ وَلِأَنْعَامِكُمْ ﴿٣٢﴾}
    صدق الله العظيم [عبس].
    { انسان باید به غذای خویش بنگرد! (۲۴) ما آب فراوان از آسمان فرو ریختیم، (۲۵) سپس زمین را از هم شکافتیم، (۲۶) و در آن دانه‌های فراوانی رویاندیم، (۲۷) و انگور و سبزی بسیار، (۲۸) و زیتون و نخل فراوان، (۲۹) و باغهای پردرخت، (۳۰) و میوه و چراگاه، (۳۱) تا وسیله‌ای برای بهره‌گیری شما و چهارپایانتان باشد! (۳۲)}
    و به همین ترتیب خداوند برای تمام نام‌های الهی که خود را با آن نام وصف نمود، حقیقت آن نام را در عالم واقعیات به صورت حقیقی نشان داده تا با چشم خود آن را دیده و با حواس خود آن را درک نمایید و او خالق نفس شما و در نفس شماست؛ آیا بصیرت پیدا نمی‌کنید؟ او بهبود دهنده شما (البارئ)از بیماری‌هایتان است؛ اگر راست می‌گویید، آیا کسی غیر از"البارئ" شما را شفا می‌دهد؟
    برای تمام نام‌هایی که خداوند با آنها خود را وصف می‌نماید؛ به صورت واقعی و حقیقی؛ برهان حقی پیدا می‌کنید آن را با چشم خود دیده و با حواس خود درک می‌نمایید مگر برهان حقیقت رضوان پروردگار که راز حکمت آفرینش شما در آن نهفته است. این نام را قلب شما درک می‌کند و می‌بیند که بی شک و تردید نعیم اعظم از بهشت نعیم خداوند بزرگتر است. به خداوند قسم قومی که محبوب خداوندند و محب او در روز ملاقات با پروردگارشان؛ چیزی به یقین قلبٔشان اضافه نمی‌شود؛ آنها او را همان‌گونه که هست دیده‌اند و روز ملاقات با پروردگار یقین ایشان حتی به اندازه مثقال ذره‌ هم زیاد نمی‌شود. یعنی در روز ملاقات با پروردگارشان به یقین قلبیشان درباره اینکه رضوان نفس او نعیمی بزرگ‌تر از بهشت نعیم است چیزی اضافه نمی‌شود چون این عقیده در قلب آنان بیش از رسوخ این عالم عظیم رسوخ پیدا کرده است . این کیهان از بین می‌رود اما عقیده قومی که محبوب و محب خدایند درباره حقیقت رضوان خداوند - که نعیمی بزرگ‌تر از نعیم بهشت است- زایل نمی‌شود و ما باز هم می‌گوییم و خود آنان براین شاهدند؛ و به یقین می‌دانند امام مهدی ناصر محمد یمانی وقتی آنان را به عنوان شاهد برای بیان نعیم اعظم انتخاب کرده، به حق سخن می‌گوید و (نعیم رضوان خداوند رحمن بر بندگانش) به حق نعیمی بزرگ‌تر ازنعیم بهشت است.وما همچنان می‌گوییم و آنها؛ قومی که در این امت (محبوب و محب خداوند) هستند بر آن شاهدند و خداوند تعالی می فرماید:
    {فَذَلِكُمُ اللَّهُ رَبُّكُمُ الحقّ فَمَاذَا بَعْدَ الحقّ إِلاَّ الضَّلالُ فَأَنَّى تُصْرَفُونَ} صدق الله العظيم [يونس:32].
    { آن است خداوند، پروردگار حقّ شما ؛با این حال، بعد از حق، چه چیزی جز گمراهی وجود دارد؟! پس چرا روی گردان می‌شوید}
    و هنوز نزد ما مطالب بیشتری از آموزه‌های پروردگارم هست و تمام علمای جن و انس قادر نخواهند بود برکسی که خداوند رحمن معلم اوست؛ چیره گردند ولو اینکه به کمک و یاری یکدیگر بشتابند. وسلامٌ على المرسلين والحمد لله ربّ العالمين..
    و خداوند تعالی می‌فرماید:
    {وَيَقُولُ الَّذِينَ كَفَرُوا لَسْتَ مُرْسَلًا ۚ قُلْ كَفَىٰ بِاللَّهِ شَهِيدًا بَيْنِي وَبَيْنَكُمْ وَمَنْ عِنْدَهُ عِلْمُ الْكِتَابِ ﴿٤٣﴾} صدق الله العظيم [الرعد].
    {آنها که کافر شدند می‌گویند: «تو پیامبر نیستی!» بگو: «کافی است که خداوند، و کسی که علم کتاب (و آگاهی بر قرآن) نزد اوست، میان من و شما گواه باشند}
    الإمام المهدي ناصر محمد اليماني..
    ــــــــــــــــــــ




  8. مصدر المشاركة
    - 8 -

    الإمام ناصر محمد اليماني
    21 - 04 - 1434 هـ
    03 - 03 - 2013 مـ
    03:37 صـــ
    ـــــــــــــــــــــ

    دکتر قبل از اینکه به اذن خداوند جواب سؤالات شما را بدهیم؛ این بیان مختصر را برایت می‌نویسیم که خردمندان آن را درمی‌یابند....

    بسم الله الرحمن الرحيم، والصلاة والسلام على أنبياء الله من أولهم إلى خاتمهم محمد رسول الله، يا أيها الذين آمنوا صلّوا عليه وعليهم جميعاً وسلّموا تسليماً لا نفرّق بين أحدٍ منهم ونحن له مسلمون، أمّا بعد..
    دکتر احمد عمرو؛ مهدی منتظر و انصارش همچنان به وجود گرامی شما بر سر میز گفتگوی مهدی منتظر در دروان گفتگو قبل از ظهور خیرمقدم می‌گویند و مهدی منتظر ناصر محمد همچنان بر روی این شهادت حق اصرار شدید دارد که غضب و رضایت خداوند صفات نفس خداوند رحمن هستند؛ فقط اینکه من محقق شدن غضب در نفس خداوند رحمن را پیش از اینکه خلق را بیافریند نمی‌دانم چون تحقق غضب و رضوان در نفس خداوند متعلق به اعمال خیر و شر بندگانش است. خداوند بر خود مقرر داشته از کسانی که از او اطاعت کرده و راه پیروی از رضایت او را در پی گیرند راضی شود و بر خود مقرر داشته نسبت به کسی که عصیان کرده و راهی را درپیش گیرد که موجب خشم اوست و از رضوان خداوند اکره دارد؛ غضب نماید. اما خدواند سبحان قبل از آفریدن بندگانش بر آنان غضب نمی‌کند؛ بلکه این امربعد ازبرانگیختن رسولان واقامه حجت بر آنان خواهد بود. و اما کسانی که از پیروی از رسولان سرباز زنند و به دنبال راهی روند که خشم خدا را درپی داشرد و از رضوان خداوند اکراه داشته باشند؛ پروردگار نیز اعمالشان را هدر می‌دهد و این هدر رفتن اعمال روی نمی‌دهد مگر بعد از اکراه آنان از رضوان خداوند . تصدیق فرموده خداوند تعالی:
    {ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمُ اتَّبَعُوا مَا أَسْخَطَ اللَّهَ وَكَرِهُوا رِضْوَانَهُ فَأَحْبَطَ أَعْمَالَهُمْ}
    صدق الله العظيم [محمد:28]
    { این بخاطر آن است که آنها از آنچه خداوند را به خشم می‌آورد پیروی کردند، و آنچه را موجب خشنودی اوست کراهت داشتند؛ از این رو (خداوند) اعمالشان را نابود کرد}
    و به همین ترتیب؛ رضوان در نفس خداوند نسبت به بندگانش پیش از آفرینش آنها و سخن گفتن از حق آمده از نزد پروردگارشان نخواهد بود. با اینکه غضب و رضوان از صفات نفساني خداوند قبل از آفرینش خلق هستند؛ اما غضب در نفس پروردگار خاموش است چون میزان غضب و رضوان صفر است؛ گرچه این دو صفت غضب و رضوان در نفس خداوند وجود دارند. ولی احمد عمرو می‌خواهد غضب و رضوان خداوند قبل از رویدادن اعمال باشد یعنی فتوا می‌دهد که خداوند قبل از آفریدن بندگانی که از پیروی از رسولان سرباز می‌زنند؛ نسبت به آنان غضبناک است یعنی پیش از آنکه آفریده شده و رسولان خداوند به سوی ایشان فرستاده شوند و قبل از اینکه از دعوت رسولان سرباز زنند و قبل از اینکه حجت بر آنان اقامه گردد! با این اعتقاد؛ خداوند موصوف به ظلم بر بنگان می‌گردد. چگونه ممکن است خداوند نسبت به گروهی از بندگان غضب نماید در حالی‌که هنوز ایشان را نیافریده و آنها با معصیت کردن در پیشگاه پروردگار هنوز به خود ظلم نکرده‌اند؟ لذا عقیده احمد عمرو مخالف کلام خداوند تعالی است که می‌فرماید:
    { وَلا يَظْلِمُ رَبُّكَ أَحَدًا }صدق الله العظيم [الكهف:49]

    {و پروردگارت به هیچ کس ستم نمی‌کند}
    واین نقطه اختلاف بین امام مهدی ناصر محمد یمانی و شیخ فاضل دکتر احمد عمرو است؛ چون او به ناحق فتوا می‌دهد که خداوند قبل از آفریدن بندگانی که از او روگردان هستند و قبل اقامه حجت برآنها به واسطه برانگیختن رسولان؛ نسبت به ایشان خشمگین و غضبناک است و ما می‌دانیم که احمد عمرو برای چه تلاش می‌کند تا ثابت کند که غضب در نفس خداوند ثابت است و می‌دانیم برای چه فتوا می‌دهد خداوند قبل از آفریدن رویگردانان و معرضان در نفس خود غضب‌ناک است؛ تا ثابت کند بر حسب فتوای او غضب صفتی ثابت و نامتغیر در نفس خداوند است.
    پس امام مهدی ناصر محمد به حق دربرابر شیخ فاضل احمد عمرو حجت آورده و می‌گوید:
    جناب دکتر عمرو؛ فرض کنیم که خداوند در همین ساعت که در باره این بیان تدبر می‌کنی از تو راضی باشد چرا که تو از متقیان بوده و از کسانی هستی که از حدود دین دفاع کرده و تلاش می‌کنند تا مسلمانان را هدایت نمایند؛ اما ناگهان احمد عمر
    به ایمان به خداوند رحمن و رسولان او و قرآن كافر گردد و وارد گروهی از جن و انس گردد که نسبت به خداوند رحمن ملحد هستند؛ حال جناب دکتر با اینکه خداوند ابتدا از تو راضی بوده، آیا تصور می‌کنی بعد از کفر آوردن به خداوند و پیوستن به گروه ملحدان به پروردگار باز هم رضوان خداوند نسبت به تو ادامه خواهد یافت؟ خداوند تو را از چنین اتفاقی حفظ کند وما فقط مثال زدیم و امیدواریم از شیخ فاضل و عزیز دکتر عمرو جوابی بشنویم. بار دیگر سؤال را تکرار می‌کنیم:

    ( احمد عمرو خداوند از تو راضی بود تا اینکه زمانی رسید که تو مردم را از پیروی از مهدی منتظر ناصر محمد یمانی بازداشتی؛ پس خداوند به خاطر اینکه اگر ناصر محمد یمانی به حق مهدی منتظر است نسبت به تو غضب‌ناک شد؛ آیا تصور می‌کنی رضوان خداوند نسبت به تو بدل به غضب و خشم شدید نخواهد شد؟)
    بعد از اینکه دکتر عزیز احمد عمرو به این سؤال جواب داد؛ به او و تمام انصار پیشگام برگزیده و حقٰ جویان وعده مي دهيم كه به بقیه سؤالات او جواب دهیم وبه اذن خداوند پاسخ هر سؤال را به صورت مفصل از آیات محکم تنزیل بیاوریم که خداوند مولای ماست؛ نعم المولى ونعم الوكيل، وسلامٌ على المرسلين، والحمد لله ربّ العالمين.
    أخوكم الإمام المهدي ناصر محمد اليماني




  9. مصدر المشاركة
    - 9 -

    الإمام ناصر محمد اليماني
    08 - 05 - 1434 هـ
    20 - 03 - 2013 مـ
    08:40 صـباحاً
    ـــــــــــــــــــــ

    امام مهدی به اذن خداوند با برهان قوی علمی بر دکتر احمد عمرو چیره می‌شود و هرکس که به دنبال حق باشد آن را خواهد دید که غیر حق راهی وجود ندارد..

    بسم الله الرحمن الرحيم، والصلاة والسلام على كافة أنبياء الله ورسله من أوّلهم إلى خاتمهم محمد رسول الله وآلهم الأطهار وجميع أنصار الله الواحد القهّار إلى اليوم الآخر، أمّا بعد..
    بازمی‌گردیم تا جواب سؤالات را کامل کنیم ، درحالی که خشم خود را فرو می‌‌نشانیم. حال جواب به سومین سؤال که می‌پرسد:
    س-۳ ممکن است برای ما معین کنید کدام یک از صفات خداوند ازلی و کدام یک غیر ازلی هستند؟
    پایان سؤال احمد عمرو؛ حال جواب حق سؤال سوم را می‌دهیم و می‌گوییم: احمد عمرو؛ تمام صفات ذاتی و نفسانی خداوند ازلی هستند. در اینجا احمد عمرو از خوشحالی پرواز کرده و می‌گوید: " ناصر محمد به این ترتیب اعتراف کردی که خداوند قبل از آن که خلق را بیافریند؛ غضبناک بوده است". امام مهدی در پاسخ می‌گوید: پناه برخدا که به پروردگارم نسبت ظلم بدهم؛ چرا که او نسبت به هیچ یک از بندگانش بناحق وظالمانه غضب نمی‌کند؛ بلکه مقصود من این است که از صفات ازلی نفسی خداوند این است که غضب می‌کند و راضی می‌شود به این صورت که از کسی که او را اطاعت نماید راضی و نسبت به کسی که راه عصیان درپیش گیرد غضب می‌کند..اما احمد عمرو می‌خواهد خداوند قبل از آفریدن خلق و فرستادن رسولان از آنها غضبناک باشد؛ احمد عمرو همانا که تو بر خطایی و چنین نیست؛ خداوند ابتدا رسولان را به سوی خلق می‌فرستد تا بعد از آمدن رسولان دیگر در برابر او حجت نداشته باشند. از آنجا که غضب و رضایت از صفات ازلی پروردگار هستند؛ خداوند از کسانی که او را اطاعت نمایند راضی ونسبت به کسانی که دربرابر خداوند و رسولانش عصیان می‌ورزند غضبناک می‌گردد. ما پیش از این نیزبه صورت مفصل در بیانات خود در این باره سخن گفته‌ایم.

    پایان پاسخ به سؤال سوم

    حال به سراغ جواب سؤال چهارم می‌آییم که می‌گوید:
    س-۴: - آیا به صفات و اسما خداوند با همان معنایی که دارند و نص هستند بدون تأویل و تحریف و تعطیل و تشبیه و تکییف ایمان داری؟ یا می‌گویی مجاز است یکی از این پنج شیء در شرح اسما خداوند و صفات او تأویل تحریف تعطیل تشبیه یا تکییف اعمال شود؟ لطفا بفرمایید شما با اعمال کدام یک از آنها درباره اسما و صفات خداوند موافقید؟ اگر اجازه چنین کاری را می‌دهید.
    ج-4: احمد عمرو؛ همانا که امام مهدی به تمام صفات ذاتی و نفسانی خداوند ایمان دارد و هم‌چنین یقین دارد که این از صفات نفسانی خداوند است که غضب کند و یا راضی گردد و یا بعد از غضب کردن؛ راضی شود. که اگر چنین نبود دیگر بازگشت بنده به سوی خداوند و توبه فایده‌ای نداشت و اگر خداوند به سبب عمل بنده از او غضبناک می‌گردید؛ هرچقدرهم توبه می‌نمود، خداوند از او راضی نمی‌شد چرا که بر اساس فتوای احمد عمرو غضب باید دائم در نفس خداوند به صورت مستمر باقی باشد و سزاوار نیست که غضب به رضوان ورضایت تبدیل گردد!

    احمد عمرو از خدا پروا کن؛ این عقیده شیاطین است؛ کسانی که از رحمت خداوند مأیوس شده‌اند و باور دارند بعد از آنکه مورد خشم خداوند قرار گرفتند؛ دیگر پروردگار آنان را نمی‌بخشد و به هیچ وجه از ایشان راضی نخواهد شد و به همین سبب یه شیطان ابلیس گفته می‌شود چون از رحمت خداوند مأیوس و نااميد ( مبلس) است وظن او نسبت به پروردگارش او را به هلاکت انداخته و خدای خود را آن‌گونه که شایسته اوست نشناخته است. پاسخ به سؤال چهارم تمام شد و اما سؤال پنجم؛ ما پیش از این به صورت مفصل به آن پاسخ داده‌ایم.

    حال به سراغ سؤال ششمی می‌آییم که احمد عمرو پرسیده است:
    س-6: - آیا اسما خداوند سبحان و تعالی هم ازلی و غیر ازلی دارد؟ و توجه کنید که سؤال نکرده‌ایم ذاتی و نفسانی؛ بلکه پرسش این است که نام‌های ازلی و غیر ازلی خداوند کدام‌اند؟
    ج-6: امام مهدی ناصر محمد یمانی در پاسخ می‌گوید: قسمت اعظم سؤالات تو منشأ یکسان دارد ولی مشکلی نیست: احمد؛ من به تو یادآوری می‌کنم؛ باز به نام خود و تمام انصار به تو یادآوری می‌کنم ما ایمان داریم که از صفات ازلی نفسانی خداوند غضب و رضای اوست و این از صفات ازلی در نفس خداوند است؛ یعنی او بر بندگان عصیان‌گر غضب کرده و از بندگانی که اطاعت می‌کنند راضی است.

    به همین ترتیب به حق به تمام بندگان خداوند که در حق خود اسراف نموده‌اند؛ فتوا می‌دهیم: به خاطر فتوای احمد عمرو که می‌گوید غضبی که در نفس خدا نسبت به شما وجود دارد امکان ندارد به رضایت و رضوان تبدیل گردد، از رحمت خداوند مأیوس نشوید. بلکه فتوای امام مهدی بر حسب فتوایی است که خداوند درمورد کسانی داده است که به علت افراط درارتکاب گناهان واسراف در این امر گرفتار غضب خداوند شده‌اند؛ غضبی که درپی کثرت گناهان واعمال‌شان در نفس خداوند نسبت به آنان وجود دارد؛ ما به آنان فتوا می‌دهیم از رحمت خداوند مأیوس نشوند که خداوند توبه بندگانش را می‌پذیرد و با اینکه نسبت به آنان غضبناک بوده -امام با توبه- از ایشان راضی می‌شود و آن را با نعمتی از نزد خود به رضوان مبدل می‌سازد؛ البته اگر با توبه وانابه به سوی پروردگار بازگردند از آنچه که خداوند نازل نموده پیروی نمایند. نگاه کنید که خداوند به تمام بندگان جن و انس ازهر جنس که با گناه اسراف کرده‌اند چه می‌فرماید؛ آنان اگر انابه و توبه کرده و از آنچه که پروردگارشان به سوی‌شان نازل نموده است، پیروی نمایند؛ آنگاه خداوند بدی‌های ایشان را به حسنات مبدل ساخته و غضب او به رضوان تبدیل می‌گردد تا هیچ بنده‌ای حجت نداشته باشد که از رضوان خداوند مأیوس است چون پروردگار بعد ازغضب؛ از ایشان راضی نمی‌شود وبگوید:" امیدی به پذیرش توبه من نیست چون خداوند از من غضبناک شده است و از من راضی نمی‌شود؛ پس توبه فایده‌ای ندارد". سبحان الله العظیم! به خداوند قسم که تو جناب احمد عمرو از مردم دعوت می‌کنی که از رحمت خداوند ناامید و مأیوس گردند؛ ای مرد اگرغضب خداوند برای کسی که توبه کرده و به سوی خداوند بازگشته تبدیل به رضایت و رضوان نشود و بدی‌ها به حسنات مبدل نگردد؛ تمام بندگان از رحمت پروردگار و معبودشان ناامید می‌شوند؛ سبحان الله؛ پاک و منزه است خداوندی که رحمت و علمش همه چیز را در برمی‌گیرد؛ او که احکام گناهان و بدی را به حسنات و عفو مبدل می‌سازد و با احسان خود غضب را به رضایت و رضوان مبدل می‌نماید تا بندگان ناامید نشوند که به خاطر کثرت گناهان خداوند از ایشان غضبناک است و تصور کنند که امیدی نیست که ایشان را ببخشد و از ایشان راضی گردد.

    و برای اینکه حجتی نداشته باشند - و به همین خاطر ندای او تمام بندگان خداوند در آسمان‌ها و زمین را شامل می‌شود- تا از رحمت خداوند مأیوس شده و بگویند ما به علت اسراف در گناهان گرفتار غضب خداوندیم و امیدی نیست که ما را ببخشاید و از ما راضی گردد چرا که بر اساس فتوای احمد عمرو صفات نفسانی خداوند قابل تغییر نیستند و او بعد از غضب؛ راضی نمی‌شود. هیهات هیهات ....و برای اینکه بندگان در پیشگاه پروردگارشان حجت نداشته باشند که غضب او به علت اسراف آنها در گناه و جرایم بدل به رضایت نمی‌شود؛ تمام بندگان ملکوت را مورد خطاب قرار می‌دهد. خداوند تعالی می‌فرماید:
    {قُلْ يَا عِبَادِيَ الَّذِينَ أَسْرَ‌فُوا عَلَىٰ أَنفُسِهِمْ لَا تَقْنَطُوا مِن رَّ‌حْمَةِ اللَّـهِ ۚ إِنَّ اللَّـهَ يَغْفِرُ‌ الذُّنُوبَ جَمِيعًا ۚ إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ‌ الرَّ‌حِيمُ ﴿٥٣﴾ وَأَنِيبُوا إِلَىٰ رَ‌بِّكُمْ وَأَسْلِمُوا لَهُ مِن قَبْلِ أَن يَأْتِيَكُمُ الْعَذَابُ ثُمَّ لَا تُنصَرُ‌ونَ ﴿٥٤﴾ وَاتَّبِعُوا أَحْسَنَ مَا أُنزِلَ إِلَيْكُم مِّن رَّ‌بِّكُم مِّن قَبْلِ أَن يَأْتِيَكُمُ الْعَذَابُ بَغْتَةً وَأَنتُمْ لَا تَشْعُرُ‌ونَ ﴿٥٥﴾ أَن تَقُولَ نَفْسٌ يَا حَسْرَ‌تَىٰ عَلَىٰ مَا فَرَّ‌طتُ فِي جَنبِ اللَّـهِ وَإِن كُنتُ لَمِنَ السَّاخِرِ‌ينَ ﴿٥٦﴾أَوْ تَقُولَ لَوْ أَنَّ اللَّـهَ هَدَانِي لَكُنتُ مِنَ الْمُتَّقِينَ ﴿٥٧﴾ أَوْ تَقُولَ حِينَ تَرَ‌ى الْعَذَابَ لَوْ أَنَّ لِي كَرَّ‌ةً فَأَكُونَ مِنَ الْمُحْسِنِينَ ﴿٥٨﴾ بَلَىٰ قَدْ جَاءَتْكَ آيَاتِي فَكَذَّبْتَ بِهَا وَاسْتَكْبَرْ‌تَ وَكُنتَ مِنَ الْكَافِرِ‌ينَ ﴿٥٩﴾} صدق الله العظيم [الزمر].

    { بگو: «ای بندگان من که بر خود اسراف و ستم کرده‌اید! از رحمت خداوند نومید نشوید که خدا همه گناهان را می‌آمرزد، زیرا او بسیار آمرزنده و مهربان است. (۵۳) و به درگاه پروردگارتان بازگردید و در برابر او تسلیم شوید، پیش از آنکه عذاب به سراغ شما آید، سپس از سوی هیچ کس یاری نشوید! (۵۴) و از بهترین دستورهائی که از سوی پروردگارتان بر شما نازل شده پیروی کنید پیش از آنکه عذاب (الهی) ناگهان به سراغ شما آید در حالی که از آن خبر ندارید!» (۵۵) مبادا کسی روز قیامت بگوید: «افسوس بر من از کوتاهیهایی که در اطاعت فرمان خدا کردم و از مسخره‌کنندگان (آیات او) بودم!» (۵۶)یا بگوید: «اگر خداوند مرا هدایت می‌کرد، از پرهیزگاران بودم!» (۵۷) یا هنگامی که عذاب را می‌بیند بگوید: «ای کاش بار دیگر (به دنیا) بازمی‌گشتم و از نیکوکاران بودم!» (۵۸) آری، آیات من به سراغ تو آمد، امّا آن را تکذیب کردی و تکبّر نمودی و از کافران بودی! (۵۹)}
    حال سراغ سؤال هفتم می آییم که احمد عمرو در آن می‌گوید:

    س-7: گفته‌اید و به صورت مکرر از انصارت خواسته‌ای که آن را تکرار کنند تا اثبات سخن تو باشد و بگویند " لن ترضی حتی يرضی" راضی نمی‌شوي تا ( خداوند ) راضی شود! آیا مقصودت این است که خداوند اکنون در نفس خود راضی نیست
    ؟

    ج-7: امام مهدی در پاسخ به حق می‌گوید: من به ملکوت پروردگارم راضی نخواهم شد تا خداوند در نفس خود راضی شده و متحسر و حزین نباشد؛ و این اتفاق نمی‌افتد مگر اینکه خداوند تمام بندگان گمراه خود را مشمول رحمت خود فرماید که پروردگارمن بر هر چیز قادر است. تصدیق فرموده خداوند تعالی:
    {أَلَمْ تَعْلَمْ أَنَّ اللَّهَ لَهُ مُلْكُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ يُعَذِّبُ مَنْ يَشَاءُ وَيَغْفِرُ لِمَنْ يَشَاءُ وَاللَّهُ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ} صدق الله العظيم [المائدة:40].

    { آیا نمی‌دانی که حکومت و فرمانروائی آسمانها و زمین از آن خداست؟ هر کس را بخواهد کیفر می‌کند؛ و هر کس را بخواهد می‌بخشد؛ و خداوند بر هر چیزی قادر است.}
    احمد عمرو؛ غفران چیست؟ جز این نیست که غفران تبدیل صفت غضب به رضوان است. امام مهدی منتظر طمع ندارد که رضوان خداوند نسبت به شیطان و اولیائش قبل از تحمل( چشيدن ) عقوبت اعمالشان رخ دهد؛ بلکه مقصودمان بندگان گمراهی است که بعد از گرفتار شدن به صیحه ( عذاب خداوند ) خداوند؛ به خاطر کوتاهی‌هایی که در پیشگاه پروردگارشان مرتکب شده‌اند نادم و پشیمان هستند و خداوند نسبت به ایشان متحسر و حزین است. تصدیق فرموده خداوند تعالی: {يَا حَسْرَ‌ةً عَلَى الْعِبَادِ ۚ مَا يَأْتِيهِم مِّن رَّ‌سُولٍ إِلَّا كَانُوا بِهِ يَسْتَهْزِئُونَ ﴿٣٠﴾ أَلَمْ يَرَ‌وْا كَمْ أَهْلَكْنَا قَبْلَهُم مِّنَ الْقُرُ‌ونِ أَنَّهُمْ إِلَيْهِمْ لَا يَرْ‌جِعُونَ ﴿٣١﴾ وَإِن كُلٌّ لَّمَّا جَمِيعٌ لَّدَيْنَا مُحْضَرُ‌ونَ ﴿٣٢﴾} صدق الله العظيم [يس].

    { حسرت بر این بندگان که هیچ پیامبری برای هدایت آنان نیامد مگر اینکه او را استهزا می‌کردند! (۳۰) آیا ندیدند چقدر از اقوام پیش از آنان را هلاک کردیم، آنها هرگز به سوی ایشان بازنمی‌گردند (۳۱) و همه آنان نزد ما احضار می‌شوند! (۳۲)}
    و اما کسانی که غضب خداوند را به عنوان غایت و منتهای آرزویشان قرار داده‌ وهدف‌شان در این دنیا همین است؛ شب و روز در تلاشند تا خداوند درنفس خود نسبت به بندگانش غضبناک گردد؛ در علم کتاب آمده است که در روز قیامت اینان نیز نادم هستند؛ اما ندامتشان به خاطر کوتاهی در پیشگاه خداوند نیست! بلکه نادم هستند که چرا نتوانسته‌اند تمام ملت‌ها را گمراه کنند تا همراه ایشان به جهنم بیفتند و برای همین است که در نفس خداوند نسبت به این گروه حسرت و تأسف و حزن را نمی‌یابیم. آنان کسانی هستند که مغضوب خداوندند( مغضوب علیهم) ؛ کسانی که شب و روز تلاش می‌کنند تا رضوان خداوند نسبت به بندگانش محقق نگردد؛ انان دشمنان خداوند و دشمنان ما هستند و خداوند آنان را جزئی از هدف ما قرار نداده است؛ چون اثري از ندامت و تحسر به خاطر کوتاهی در پیشگاه خداوند درایشان نمی‌یابیم؛ بلکه می‌بینیم که شیاطین جن و انس در روز قیامت نادمند که چرا تمام مردم را یک‌دست نسبت به خداوند کافر نکرده‌اند تا همراه ایشان در آتش جهنم گرفتار گردند. تصدیق فرموده خداوند تعالی:

    { وَدُّوا لَوْ تَكْفُرُونَ كَمَا كَفَرُوا فَتَكُونُونَ سَوَاءً فَلا تَتَّخِذُوا مِنْهُمْ أَوْلِيَاءَ حَتَّى يُهَاجِرُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَإِنْ تَوَلَّوْا فَخُذُوهُمْ وَاقْتُلُوهُمْ حَيْثُ وَجَدْتُمُوهُمْ وَلا تَتَّخِذُوا مِنْهُمْ وَلِيًّا وَلا نَصِيرًا} صدق الله العظيم [النساء:89].

    { آنان آرزو می‌کنند که شما هم مانند ایشان کافر شوید، و مساوی یکدیگر باشید. بنابر این، از آنها دوستانی انتخاب نکنید، مگر اینکه در راه خدا هجرت نمایند. هرگاه از این کار سر باز زنند، هر جا آنها را یافتید، اسیر کنید! و به قتل برسانید! و از میان آنها، دوست و یار و یاوری اختیار نکنید!.}
    ولی احمد عمرو هدف امام مهدی و انصارش را درنیافته است؛ این هدف رفتن تحسر از نفس خداوند نسبت به بندگان گمراه است نه بندگان مغضوب؛ و راضی نخواهیم شد تا پروردگار راضی شود؛ لذا می‌بینید که ما می‌گوییم راضی نخواهیم شد تا خداوند در نفس خود راضی شده و تحسر و حزن نسبت به کسانی که تصور می‌کردند هدایت شده‌اند اما تلاششان در دنیا به هدر رفته است؛ از بین برود.

    همانا که بین گمراهان و کسانی که مغضوب خداوندند؛ تفاوت بسیاری وجود دارد؛ چون گمراهان تصور می‌کنند هدایت شده‌اند اما از راه راست دور شده و بندگان مقرب خداوند رحمان را به امید رسیدن به قرب خداوند عبادت می‌کنند.آنها خداوند را دوست دارند اما برای او شریک قائل شده‌اند و تصور می‌کنند هدایت شده‌اند. و اما "مغضوب علیهم" از خداوند و رضوان او بیزارند و از مؤمنان به خداوند انتقام گرفته و کسانی را که به خداوند افترا می‌زنند را به دوستی برمی‌گزینند و شب و روز تلاش می‌نمایند تا نور خداوند را خاموش سازند و کوتاهی نمی‌کنند؛ آنان شیاطین جن و انس بوده و از سرکش ترین کافران نسبت به خداوندند؛ آنها، شیاطین جن و انس به آتش جهنم سزاوارترند. تصدیق فرموده خداوند تعالی:
    {فَوَرَ‌بِّكَ لَنَحْشُرَ‌نَّهُمْ وَالشَّيَاطِينَ ثُمَّ لَنُحْضِرَ‌نَّهُمْ حَوْلَ جَهَنَّمَ جِثِيًّا ﴿٦٨﴾ ثُمَّ لَنَنزِعَنَّ مِن كُلِّ شِيعَةٍ أَيُّهُمْ أَشَدُّ عَلَى الرَّ‌حْمَـٰنِ عِتِيًّا ﴿٦٩﴾ ثُمَّ لَنَحْنُ أَعْلَمُ بِالَّذِينَ هُمْ أَوْلَىٰ بِهَا صِلِيًّا ﴿٧٠﴾} [مريم]، صدق الله العظيم،

    {سوگند به پروردگارت که همه آنها را همراه با شیاطین در قیامت جمع می‌کنیم؛ سپس همه را -در حالی که به زانو درآمده‌اند- گرداگرد جهنم حاضر می‌سازیم. (۶۸) سپس از هر گروه و جمعیّتی، کسانی را که در برابر خداوند رحمان از همه سرکش تر بوده‌اند، جدا می‌کنیم. (۶۹) بعد از آن، ما بخوبی از کسانی که برای سوختن در آتش سزاوارترند، آگاهتریم! (۷۰)} وسلامٌ على المرسلين والحمد لله ربّ العالمين.
    حال به سراغ سؤال هشتم می‌آییم که احمد عمرو در آن می‌پرسد:

    س-8:گفته‌اید و مرتب تکرار می‌کنید که راضی نمی‌شوی تا خداوند راضی شود؛ پس اگر جوابت به سؤال بند هفت مثبت باشد و گفته باشی خداوند در حال حاضر در نفس خود راضی نیست؛ خواهش می‌کنم به این بند پاسخ دهی: راضی نمی‌شوم تا خداوند راضی شود، آیا در حال حاضر به قسمتی که خداوند در دنیا برایت قرار داده است راضی نیستی؛ یعنی به نعمت‌هایی که خداوند در این دنیا به تو عنایت نموده راضی نیستی؛ چگونه می‌توانی راضی شوی در حالی که اکنون حبیب قلبت خداوند در نفس خود راضی نبوده و متحسر و حزین است؟ چطور زندگی در این نعیم دنیوی که خداوند به شما عطا کرده و ترا شیخ قبیله‌ای معروف یمنی و خداوند تو را امام مهدی قرار داده و خلیفه نموده است...تمامی این نعمت‌هایی که الان در آن زندگی می‌کنی چطور برایت شیرین است درحالی که حبیب قلبت حزین است؟ آیا به قسمتی که خداوند درنعیم این دنیا به تو عنایت نموده راضی نیستی؟

    ج-8: امام مهدی در پاسخ پرسش‌گران می‌گوید: پناه برخدا که از کسانی باشم که خداوند تعالی درمورد آنان می‌فرماید:
    {إِنَّ الَّذِينَ لَا يَرْ‌جُونَ لِقَاءَنَا وَرَ‌ضُوا بِالْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَاطْمَأَنُّوا بِهَا وَالَّذِينَ هُمْ عَنْ آيَاتِنَا غَافِلُونَ ﴿٧﴾ أُولَـٰئِكَ مَأْوَاهُمُ النَّارُ‌ بِمَا كَانُوا يَكْسِبُونَ ﴿٨﴾}
    صدق الله العظيم [يونس].
    {آنها که ایمان به ملاقات ما ندارند، و به زندگی دنیا خشنود شدند و بر آن تکیه کردند، و آنها که از آیات ما غافلند، (۷) (همه) آنها جایگاهشان آتش است، بخاطر کارهایی که انجام می‌دادند! (۸)}
    پناه برخدا که از کسانی باشم که خداوند تعالی درمورد آنان می‌فرماید:
    {فَأَعْرِ‌ضْ عَن مَّن تَوَلَّىٰ عَن ذِكْرِ‌نَا وَلَمْ يُرِ‌دْ إِلَّا الْحَيَاةَ الدُّنْيَا ﴿٢٩﴾ ذَٰلِكَ مَبْلَغُهُم مِّنَ الْعِلْمِ}
    صدق الله العظيم [النجم:29-30].

    {حال که چنین است از کسی که از یاد ما روی می‌گرداند و جز زندگی مادی دنیا را نمی‌طلبد، اعراض کن! (۲۹) این آخرین حدّ آگاهی آنهاست؛}
    ولی احمد عمرو من تمنا دارم که خداوند تمام ملکوت دنیا را به من عطا نماید تا از آن به عنوان وسیله به سوی پروردگارم استفاده کرده و مردم را به اذن خداوند به امتی واحد در راه راست -صراط مستقیم- تبدیل نمایم تا راضی شود.
    همچنين هدف نبي الله سليمان عليه الصلاة والسلام این نبود که به خاطر رشک به دنیا تمنا کند تا خداوند ملکوتی به او عطا نماید که بعد از او سزاوار کسی نباشد؛ این تمنا به خاطر اصرار او برای جهاد در راه خداوند و امر به معروف و نهی از منکر بود تا او نزدیک‌ترین و محبوب‌ترین بنده در نزد پروردگارسبحان باشد و برای همین نبی الله سلیمان گفت:
    {قَالَ رَبِّ اغْفِرْ لِي وَهَبْ لِي مُلْكًا لَا يَنْبَغِي لِأَحَدٍ مِنْ بَعْدِي ۖ إِنَّكَ أَنْتَ الْوَهَّابُ} صدق الله العظيم [ص:35].
    {گفت: پروردگارا! مرا ببخش و ملكي به من عطا کن که بعد از من سزاوار هیچ کس نباشد، که تو بسیار بخشنده‌ای}
    این دعای نبی الله سلیمان از روی حب به دنیا نیست تا به آن راضی باشد؛ حاشا لله!!بلکه این ملک را برای آن می‌خواهد تا از شدیدترین رقابت‌کنندگان در رسیدن به حب و قرب خداوند باشد.


    دکتر فاضل احمد عمرو؛ آیا متوجه موضوع شدی؟ و ما برهان‌های علمی بیشتری از آنچه که پروردگارم به من آموخته در نزد خود دارم؛ پاک و منزه است پروردگار من که من چیزی جز آنچه که به من آموخته‌ای نمی‌دانم که تو عزیز و حکیمی. وسلامٌ على المرسلين والحمد لله ربّ العالمين.
    حال به سراغ سؤال نهم می‌آییم که احمد عمرو درآن می‌گوید:

    س-9:آیا ایمان داری که انسان مخلوق است و اعمال او قبل از خلق شدنش توسط خالق رحمن و عزوجل خلق شده است؟ آیا ایمان داری که أمور معنوی در انسان از قبیل حزن و فرح و غضب و رضای در نفس انسان از سوی خداوند در نفس انسان خلق شده است؟

    ج-9: امام مهدی ناصر محمد یمانی در جواب او می‌گوید: حاشا که پروردگارم اعمال بد انسان را بیافریند یا به بدی و زشتی فرمان دهد! تصدیق فرموده خداوند تعالی:
    {وَإِذَا فَعَلُوا فَاحِشَةً قَالُوا وَجَدْنَا عَلَيْهَا آبَاءَنَا وَاللَّـهُ أَمَرَ‌نَا بِهَا ۗ قُلْ إِنَّ اللَّـهَ لَا يَأْمُرُ‌ بِالْفَحْشَاءِ ۖ أَتَقُولُونَ عَلَى اللَّـهِ مَا لَا تَعْلَمُونَ ﴿٢٨﴾ قُلْ أَمَرَ‌ رَ‌بِّي بِالْقِسْطِ ۖ وَأَقِيمُوا وُجُوهَكُمْ عِندَ كُلِّ مَسْجِدٍ وَادْعُوهُ مُخْلِصِينَ لَهُ الدِّينَ ۚ كَمَا بَدَأَكُمْ تَعُودُونَ ﴿٢٩﴾ فَرِ‌يقًا هَدَىٰ وَفَرِ‌يقًا حَقَّ عَلَيْهِمُ الضَّلَالَةُ ۗ إِنَّهُمُ اتَّخَذُوا الشَّيَاطِينَ أَوْلِيَاءَ مِن دُونِ اللَّـهِ وَيَحْسَبُونَ أَنَّهُم مُّهْتَدُونَ ﴿٣٠﴾} صدق الله العظيم [الأعراف].

    {و هنگامی که کار زشتی انجام می‌دهند می‌گویند: «پدران خود را بر این عمل یافتیم؛ و خداوند ما را به آن دستور داده است!» بگو: «خداوند (هرگز) به کار زشت فرمان نمی‌دهد! آیا چیزی به خدا نسبت می‌دهید که نمی‌دانید؟!» (۲۸) بگو: «پروردگارم امر به عدالت کرده است؛ و توجّه خویش را در هر مسجد به سوی او کنید! و او را بخوانید، در حالی که دین (خود) را برای او خالص گردانید! همان گونه که در آغاز شما را آفرید، بازمی‌گردید! (۲۹) جمعی را هدایت کرده؛ و جمعی گمراهی بر آنها مسلّم شده است. آنها شیاطین را به جای خداوند، اولیای خود انتخاب کردند؛ و گمان می‌کنند هدایت یافته‌اند! (۳۰)}
    ممکن است دکتر احمد عمرو بخواهد بگوید: ولی من ازآیات محکم کتاب برایت حجت مي آورم که:
    { وَاللَّهُ خَلَقَكُمْ وَمَا تَعْمَلُونَ }
    صدق الله العظيم [الصافات:96].

    { با اینکه خداوند هم شما را آفریده و هم بتهایی که می‌سازید }

    امام مهدی در پاسخ می‌گوید: همانا که بیان حق فرموده خداوند تعالی: { وَاللَّهُ خَلَقَكُمْ وَمَا تَعْمَلُونَ } صدق الله العظيم [الصافات:96]. این است که خداوند شما و بت‌هایی که شما از صنع خداوند می‌سازید چه از آهن باشد یا مس یا طلا و یا نقره و یا از سنگ می‌تراشید را آفریده است و اینها همه صنع خداوند هستند. تصدیق فرموده خداوند تعالی: {قَالَ أَتَعْبُدُونَ مَا تَنْحِتُونَ ﴿٩٥﴾ وَاللَّـهُ خَلَقَكُمْ وَمَا تَعْمَلُونَ ﴿٩٦﴾} صدق الله العظيم [الصافات].

    { گفت: «آیا چیزی را می‌پرستید که با دست خود می‌تراشید؟! (۹۵) با اینکه خداوند هم شما را آفریده و هم بتهایی که می‌سازید!» (۹۶)}
    ای مرد چگونه ممکن است خداوند سبحان سازنده عمل انسان باشد ؟ اگر چنین باشد؛ چرا مردم را به خاطر اعمالی که خود آفریده است عذاب می‌کند؟ چقدر بعضی از سخنان شما که برخلاف عقل و منطق است مرا به تعجب شدید وامی‌دارد!!

    و اما در مورد صفات حزن و سرور و حسرت و رحمت در نفس انسان؛ خداوند این صفات را با قدرت کلمات خود در نفس انسان آفریده و هرکس که هدایت بخواهد را هدایت کرده و هرکس گمراهی را بخواهد؛ گمراه می‌نماید و پروردگارت به احدی ظلم نمی‌کند.
    وسلامٌ على المرسلين والحمد لله ربّ العالمين..
    من اصطفاه الله للناس إماماً فزاده بسطةً في العلم ليكون برهان الإمامة؛ الإمام المهدي ناصر محمد اليماني.
    ـــــــــــــــــــــــ




  10. مصدر المشاركة
    - 10 -

    الإمام ناصر محمد اليماني
    19 - 05 - 1434 هـ
    31 - 03 - 2013 مـ
    07:02 صـــباحاً
    ــــــــــــــــــــ


    بسم الله الرحمن الرحيم والصلاة والسلام على كافة الأنبياء والمرسلين من أوّلهم إلى خاتمهم محمد رسول الله وآلهم الطيبين وجميع المؤمنين، أمّا بعد..
    احمد عمرو از خدایی بترس که زندانش آتشی است که هفت دروازه دارد و هر دروازه‌ای مختص گروهی از مجرمان؛ ما نگفتیم نعیم، ذات خداوند سبحان است؛ بلکه نعیم صفت رضوان در نفس خداوند نسبت به بندگان است.

    و اما اينكه آن را به نعیمی که بزرگ‌تر از بهشت است توصيف نموده ايم ؛ این خداوند سبحان است که این فتوا را در ایات محکم کتاب خدا قرآن عظیم نهاده است که نعیم رضوان خداوند بر بندگانش، نعیمی بزرگ‌تر از بهشت اوست. تصدیق فرموده خداوند تعالی:

    {وَعَدَ اللَّهُ الْمُؤْمِنِينَ وَالْمُؤْمِناتِ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ خالِدِينَ فِيها وَمَساكِنَ طَيِّبَةً فِي جَنَّاتِ عَدْنٍ وَرِضْوانٌ مِنَ اللَّهِ أَكْبَرُ ذلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ (72)}صدق الله العظيم [التوبة]

    { خداوند به مردان و زنان باایمان، باغهایی از بهشت وعده داده که نهرها از زیر درختانش جاری است؛ جاودانه در آن خواهند ماند؛ و مسکن‌های پاکیزه‌ای در بهشتهای جاودان ورضوان خدا، (از همه اینها) بزرگ‌تر است؛ و پیروزی بزرگ، همین است}

    ای مرد تو را چه می‌شود که هر بیان بر نابینایی تو می‌افزاید؟ با خداوند صادق باش تا خداوند با تو صادق باشد؛ علت اینکه نسبت به حق بصیرت پیدا نمی‌کنی این است که نور خداوند در قلبت نیست؛ به سوی پروردگارت انابه کن تا قلبت را هدایت نماید؛ به خداوند قسم که نابینا و بینا یکسان نیستند و نور و ظلمات یکی نبوده و زنده و مرده مانند هم نیستند و تو نمی‌توانی سخن خود را به گوش کسانی که در قبرها هستند برسانی.

    خداوند تو را از انصار پیشگام برگزیده قرار نداده است چون برای جستجوی حق نیامده‌ای بلکه هدفت باز داشتن مردم از دعوت امام مهدی ناصر محمد یمانی است.
    أخوكم الإمام ناصر محمد اليماني..



صفحة 1 من 2 12 الأخيرةالأخيرة

المواضيع المتشابهه

  1. فتوای امام مهدی به تمام بندگان نعیم اعظم ..
    بواسطة Admin في المنتدى فارسي
    مشاركات: 0
    آخر مشاركة: 21-10-2016, 03:50 PM
  2. مشاركات: 0
    آخر مشاركة: 05-06-2015, 05:24 PM
  3. مشاركات: 0
    آخر مشاركة: 31-08-2014, 08:58 PM
  4. مشاركات: 0
    آخر مشاركة: 19-06-2014, 12:16 PM
  5. مشاركات: 0
    آخر مشاركة: 05-05-2014, 10:29 AM

ضوابط المشاركة

  • لا تستطيع إضافة مواضيع جديدة
  • لا تستطيع الرد على المواضيع
  • لا تستطيع إرفاق ملفات
  • لا تستطيع تعديل مشاركاتك
  •